กระทรวงอุตสาหกรรมคาดส่งออกอาหารไทยปี 2564 จะโตกว่าปีก่อน โดยนายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เปิดเผยว่า สถาบันอาหารภายใต้กระทรวงอุตสาหกรรมคาดการณ์การส่งออกอาหารของไทยในปี 2564 จะมีมูลค่า 1.08-1.10 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้น10.2-12.2% เทียบกับปีที่ผ่านมาที่หดตัวจากผลกระทบของโควิด-19

อุตสาหกรรมอาหารมีส่วนสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทยอย่างมากและทำให้ไทยกลายเป็นที่รู้จักในฐานะ “ครัวของโลก” ไทยเคยเป็นหนึ่งในผู้ผลิตและผู้ส่งออกอาหารรวมถึงผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป 10 อันดับแรกของโลก ก่อนจะตกอันดับไปในปีที่ผ่านมาจากผลกระทบของการแพร่ระบาดของโควิด-19 โดยอุตสาหกรรมอาหารของไทยมีสัดส่วนมากถึง 28 % เปอร์เซ็นต์ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

นายสุริยะกล่าวว่า ปัจจัยที่สนับสนุนให้การส่งออกอาหารไทยโตขึ้นในปีนี้เกิดมาจากราคาสินค้าเกษตร ซึ่งมาจากความต้องการพลังงานทดแทนที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจากกลุ่มพืชพลังงานทดแทน เช่น ถั่วเหลือง ปาล์มน้ำมัน ข้าวโพด อ้อย และมันสำปะหลัง รวมทั้งการแข็งค่าของเงินสกุลต่าง ๆ ในเอเชีย ซึ่งส่งผลให้มีการส่งออกสินค้าเกษตรมากขึ้นโดยเฉพาะประเทศจีน

ล่าสุดผลผลิตวัตถุดิบภาคเกษตรของไทยค่อยๆฟื้นตัวในช่วงครึ่งปีหลัง ทำให้ราคาและรายได้เกษตรกรปรับตัวเพิ่มขึ้นในอัตราเร่ง ส่งผลดีต่อวัตถุดิบและเกื้อหนุนต่อการบริโภคภายในประเทศ

มูลค่าส่งออกอาหารของไทยช่วง 11 เดือน ของปี 2563 อยู่ที่ 981,430 ล้านบาท เปรียบเทียบช่วงเดียวกันปีที่แล้วเท่ากับ 1,059,721 ล้านบาท ลดลง 7.39% ถึงแม้ในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม 2563 การส่งออกขยายตัวสูง 10% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน แต่เป็นเพียงการสั่งซื้อจากการที่ประเทศคู่ค้าเร่งนำเข้าสินค้าอาหารเพื่อรองรับการกักตัวในระยะสั้น

สินค้าที่มีอัตราเติบโตดีในช่วง 11 เดือน ได้แก่ ทูน่ากระป๋อง แม็คเคอเรล/ซาร์ดีนกระป๋อง กุ้งกระป๋อง ปู/หอยลายแปรรูป ไก่แช่แข็ง ผลไม้กระป๋อง–สับปะรด ลำไย มะม่วง ผลไม้รวม ผลไม้แปรรูป เช่น สับปะรดแช่อิ่มอบแห้ง น้ำผลไม้ผสม น้ำส้ม ผักกระป๋องและแปรรูป เป็นต้น

สำหรับแนวโน้มสินค้าที่มีความต้องการของผู้บริโภคเพิ่มมากขึ้นในปี 2564 คือ สินค้าในกลุ่มโปรตีนจากพืช ที่แบ่งเป็นกลุ่มย่อยตามลักษณะผลิตภัณฑ์ เช่น ผลิตภัณฑ์ทดแทนเนื้อสัตว์จากพืช ผลิตภัณฑ์ทดแทนอาหารทะเลจากพืช ผลิตภัณฑ์นมจากพืช ผลิตภัณฑ์ทดแทนไข่จากพืช

กลุ่มผลิตภัณฑ์อาหารช่วยเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน เช่น สินค้ากลุ่มสมุนไพรและเครื่องเทศ กลุ่มถั่วและเมล็ดพืช กลุ่มผลไม้และผัก กลุ่มผลิตภัณฑ์นม ผลิตภัณฑ์โพรไบโอติกและพรีไบโอติก และกลุ่มสินค้าอื่นๆ และกลุ่มผลิตภัณฑ์เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อมผลิตแบบยั่งยืน

นอกจากนี้ประเทศไทยยังเป็นผู้ผลิตอาหารออร์แกนิคเพื่อสุขภาพอันดับหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และรัฐบาลไทยมีความมุ่งมั่นอย่างมากในการขยายการผลิตออร์แกนิคซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงประวัติศาสตร์การทำเกษตรอินทรีย์ที่ยาวนานกว่า 700 ปีของประเทศ เครื่องปรุงรสแบบออร์แกนิค ผลิตภัณฑ์จากข้าว และผลิตภัณฑ์จากมะพร้าวเป็นอาหารที่ได้รับการแนะนำในระดับสากล

ส่วนสินค้าไทยที่คาดว่าจะมีแนวโน้มการส่งออกขยายตัว ได้แก่ กลุ่มอาหารพร้อมรับประทานและกึ่งสำเร็จรูปพร้อมปรุงสำหรับครัวเรือน กระทรวงอุตสาหกรรมชี้ว่าสินค้าที่มีการบรรจุใหญ่สำหรับธุรกิจบริการอาหารจะเริ่มฟื้นกลับมา หลังจากผู้คนได้รับวัคซีนและออกมาใช้ชีวิตนอกบ้านมากขึ้น

“หากควบคุมการระบาดได้ คาดการณ์ว่าจะทำให้เศรษฐกิจโดยรวมกลับมาฟื้นตัว ส่วนคุณลักษณะสินค้าอาหารที่ผู้บริโภคส่วนใหญ่ให้ความสำคัญยังคงเน้นที่ความปลอดภัย สะอาดและถูกสุขลักษณะ ไม่เสี่ยงต่อการแพร่เชื้อโรค และดีต่อสุขภาพ” นายสุริยะกล่าว

สถาบันอาหารคาดส่งออกอาหารไทยปีนี้ปรับตัวดีขึ้นหลังจากที่ไทยตกอันดับประเทศผู้ส่งออกอาหารจากอันดับที่ 11 ไปเป็นอันดับที่ 13 ของโลกในปีที่แล้ว ย้ำสถานการณ์จะดีขึ้นหากประเทศคู่ค้าสามารถจัดการกับปัญหาการแพร่ระบาดของโควิด-19 ได้ดี

นางอนงค์ ไพจิตรประภาภรณ์ ผู้อำนวยการสถาบันอาหาร เปิดเผยข้อมูล การส่งออกสินค้าอาหารไทยในปี 2563 ว่า มีมูลค่า 980,703 ล้านบาท ซึ่งลดลง 4.1% คิดเป็นมูลค่าส่งออก 31,284 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 5.1% คิดเป็นส่วนแบ่งตลาดโลกของไทยอยู่ที่ 2.32% ลดลงจากสัดส่วน 2.49% ในปี 2562 ทำให้อันดับประเทศผู้ส่งออกอาหารของไทยตกลงมาอยู่ในอันดับที่ 13 ของโลก จากอันดับที่ 11 ในปี 2562 เนื่องจากผลพวงของการแพร่ระบาดของโควิด-19

โดยการหดตัวแบ่งเป็นในตลาดกลุ่มประเทศแอฟริกาใต้สะฮารา -29.1% อาเซียน -17.7% สหภาพยุโรป -11% กลุ่มประเทศตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ -11.3% และสหราชอาณาจักร -12.1% ปัจจุบันจีนเป็นตลาดส่งออกอาหารอันดับ 1 ของไทย มีสัดส่วนส่งออก 18.3% รองลงมา ได้แก่ CLMV (กัมพูชา ลาว เมียนมา และเวียดนาม) 13.9% และญี่ปุ่น 12.7%

“สินค้าอาหารไทยพึ่งพิงตลาดส่งออกในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคอย่างจีน และ CLMV มากขึ้น โดยมีสัดส่วนส่งออกรวมกันสูงถึง 32.2% เพิ่มขึ้นจากสัดส่วน 12.1% ในช่วง 10 ปีก่อน โดยไทยส่งออกสินค้าไปยังจีนเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 19.6% และ CLMV เพิ่มขึ้น 8.9% ต่อปี” นางอนงค์กล่าว

ส่วนตลาดในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วอย่างญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยอยู่ที่ 1.4% สหรัฐอเมริกาเพิ่มขึ้น 0.5% ขณะที่สหภาพยุโรป -3.1% และสหราชอาณาจักรลดลง -0.9% ซึ่งปัจจุบันมีสัดส่วนส่งออกรวมกัน 32.4% ลดลงจาก 42.4% ในช่วง 10 ปีก่อน

ประเทศไทยเป็นหนึ่งในผู้ผลิตและส่งออกอาหารรวมถึงผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป 10 อันดับแรกของโลกมาตลอด อุตสาหกรรมอาหารมีสัดส่วนมากถึง 28 % ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ ปัจจัยส่งเสริมที่สำคัญ ได้แก่ ทรัพยากรธรรมชาติของประเทศ ฤดูกาลเพาะปลูกตลอดทั้งปี ต้นทุนแรงงานที่ค่อนข้างต่ำ และแรงงานที่มีทักษะดี ทำให้ประเทศไทยมีข้อได้เปรียบในการแข่งขันในเวทีแปรรูปอาหาร โดยประเทศไทยผลิตวัตถุดิบมากกว่าร้อยละ 80 ของอุตสาหกรรมอาหารที่ใช้ประเทศไทย และเป็นหนึ่งในผู้ผลิตและผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุด ในปี 2551

ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ไทยเป็นซัพพลายเออร์กุ้งรายใหญ่ที่สุดของสหรัฐฯ และเป็นซัพพลายเออร์ปลาและอาหารทะเลรายใหญ่อันดับ 4 ของโลก ปลาและเนื้อสัตว์ของไทยเป็นอาหารส่งออกอันดับหนึ่งของไทยไปยังสหรัฐฯ โดยสหรัฐฯ เองก็นำเข้าผลิตภัณฑ์เหล่านี้จากไทยมากกว่าจากประเทศคู่ค้าอื่น ๆ

สำหรับแนวโน้มการส่งออกสินค้าอาหารไทยปี 2564 สถาบันอาหารคาดว่าจะมีมูลค่า 1,050,000 ล้านบาท ขยายตัวเพิ่มขึ้น 7.1% โดยมีปัจจัยสนับสนุนหลักมาจากความต้องการสินค้าในตลาดโลกมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นตามภาวะเศรษฐกิจหลังจากที่หลายประเทศเริ่มมีการให้วัคซีนป้องกันโควิด-19 แก่ประชาชน ประกอบกับราคาสินค้าเกษตรและอาหารที่เพิ่มสูงขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มสินค้าไก่ น้ำตาล ผลิตภัณฑ์มันสำปะ หลัง และสับปะรด

อย่างไรก็ดี ยังมีปัจจัยเสี่ยงที่อาจทำให้การส่งออกไม่เป็นไปตามเป้า ได้แก่ การขาดแคลนวัตถุดิบของโรงงานแปรรูป อาหาร โดยเฉพาะอุตสาหกรรมแปรรูปอาหารทะเลที่เน้นผลิตเพื่อ การส่งออก เช่น กุ้ง ปลาทะเล ปลาหมึก ค่าเงินบาทมีแนวโน้มแข็งค่าสวนทางดัชนีเงินดอลลาร์สหรัฐที่อ่อนค่าลง ซึ่งจะกระทบกับกลุ่มอาหารส่งออกที่มีการใช้ปัจจัยการผลิตภายในประเทศในสัดส่วนที่สูง เช่น กุ้งแช่แข็ง สับปะรดกระป๋อง ไก่ น้ำตาลทราย ข้าว และผักผลไม้สด เป็นต้น

นอกจากนี้ ยังมีปัญหาเรื่องต้นทุนค่าขนส่งทางเรือเพิ่มสูงขึ้น จากปัญหาการขาดแคลนตู้คอนเทนเนอร์และค่าระวางเรือที่เพิ่มสูงขึ้น รวมทั้งต้นทุนการผลิตและค่าขนส่งภายในประเทศที่มาจาก การเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันในตลาดโลก

ตลอดช่วงระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ความต้องการขิงในตลาดสหรัฐอเมริกาเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้สหรัฐฯ เป็นผู้นำเข้าขิงรายใหญ่ที่สุดของโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่กระตุ้นความต้องการบริโภคขิงเพิ่มมากขึ้น จากความเชื่อที่ว่า ขิงมีประโยชน์ต่อสุขภาพ มีสรรพคุณทางยาที่สามารถช่วยสร้างภูมิคุ้มกันในการต่อสู้กับโรคได้

สำหรับคนไทยแล้ว ขิงมีชื่อติดเป็นสมุนไพรเพื่อสุขภาพระดับต้น ๆ และยังเป็นสินค้าเกษตรและสมุนไพรที่สำคัญของไทย บ้านเราได้มีการใช้ประโยชน์อย่างหลากหลาย ไม่ว่าจะนำไปประกอบอาหาร เครื่องดื่มหรือใช้เป็นยารักษาโรค เพราะขิงมีสรรพคุณทางยามากมาย อาทิ ช่วยย่อยอาหาร แก้อาการท้องอืด บรรเทาอาการคลื่นไส้ ช่วยลดน้ำหนัก เพราะมีงานวิจัยที่พบว่าขิงมีส่วนช่วยเพิ่มการทำงานของระบบเผาผลาญในร่างกาย นอกจากนี้ยังช่วยในการฆ่าเชื้อโรคและแบคทีเรีย บำรุงรักษาสุขภาพช่องปาก ช่วยลดอาการอักเสบ เป็นยาลดปวด แก้อาการปวดประจำเดือน รวมถึงเป็นตัวช่วยในการลดความเสี่ยงโรคมะเร็ง เพราะน้ำขิงมีสารต้านอนุมูลอิสระสูง

เดิมทีผู้บริโภคสหรัฐฯ นิยมใช้ขิงเพื่อเพิ่มรสชาติและกลิ่นของอาหารในช่วงเทศกาล ความต้องการมาเพิ่มขึ้นจากการขยายตัวของประชากรสหรัฐฯ เชื้อสายเอเชียที่มีรูปแบบการบริโภคขิงหลากหลาย จนกลายเป็นการสร้างความต้องการซื้อมากขึ้นเป็นตลอดทั้งปี จนกระทั่งความต้องการบริโภคขิงเพื่อเป็นสรรพคุณทางยากลายมาเป็นอีกหนึ่งปัจจัย ทำให้ขิงกลายมาเป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก มีการประมาณการณ์ว่าในปี 2020 ตลาดขิงสหรัฐฯ มีมูลค่าประมาณกว่า 910.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

เพื่อเป็นการแสวงหาช่องทางและเพิ่มโอกาสในการส่งออกและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากขิงของไทย ผู้ประกอบการไทยควรพิจารณาแนวโน้มความนิยมและความต้องการสินค้าที่ทำจากขิงในตลาดสหรัฐฯ มาใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาสินค้า ทั้งในรูปแบบของอาหาร เครื่องดื่ม อาหารเสริม สินค้าสุขภาพและความงาม ให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภคในตลาดสหรัฐฯ เพราะโอกาสในตลาดสหรัฐฯ ไม่ได้จำกัดวงเฉพาะขิงแห้งหรือขิงสดเท่านั้น แต่ยังมีโอกาสสำหรับสินค้าหลายชนิดที่เป็นผลิตภัณฑ์จากขิง เช่น เครื่องดื่ม ซอสปรุงรส เครื่องสำอาง อาหารเสริม และขนม

เพราะแม้ว่าขิงจะเป็นพืชที่สามารถปลูกได้ในบางพื้นที่ของสหรัฐฯ ซึ่งมีฮาวายเป็นแหล่งปลูกขิงสายพันธุ์จีนและญี่ปุ่นที่สำคัญ มีผลผลิตสูงสุดส่งเข้าไปจำหน่ายบนแผ่นดินใหญ่ แต่ผลผลิตก็ยังถือว่าอยู่ในระดับที่ต่ำมาก เนื่องจากสภาพอากาศที่ไม่อำนวย โดยในปี 2019 สหรัฐฯ สามารถผลิตขิงได้ประมาณ 638 เมตริกตัน ซึ่งไม่เพียงพอต่อความต้องการในประเทศ จึงทำให้สหรัฐฯ ยังต้องพึ่งพาการนำเข้า และนั่นก็ทำให้สหรัฐฯกลายเป็นตลาดเข้าขิงที่ใหญ่ที่สุดในโลก ประมาณร้อยละ 89 ของการนำเข้าสหรัฐฯ เป็นขิงปกติ (ที่มิใช่ขิงอินทรีย์) มีอัตราการเติบโตของการนำเข้าเฉลี่ยร้อยละ 8.3 ต่อปี ประมาณการนำเข้าในปี 2019 เท่ากับ 78,505 ตัน และข้อมูลล่าสุดของการนำเข้าขิงเป็นแง่งของสหรัฐฯ จากทั่วโลก ในปี 2563 (มกราคม – ธันวาคม) มีมูลค่า 120.62 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากปริมาณการนำเข้ากว่า 102,460 ตัน โดยแหล่งส่งออกขิงไปสหรัฐฯ ที่สำคัญ ก็คือ จีน บราซิล และ เปรู

แม้ไทยจะเป็น 1 ในประเทศที่ส่งออกขิงไปยังสหรัฐฯ แต่ยังไม่อยู่ในอันดับต้น ผู้ประกอบการไทยควรให้ความสำคัญในเรื่องของคุณภาพและมาตรฐานของสินค้า โดยเฉพาะความสะอาด ปลอดภัย และควรศึกษากฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการผลิตและการส่งออกด้วย เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสในการส่งออกขิงจากไทยไปยังสหรัฐฯ

อ้างอิงข้อมูลจาก:

• https://www.ditp.go.th/ditp_web61/php?filename=contents_attach/718868/718868.pdf&title=718868&cate=414&d=0
• http://fic.ifrpd.ku.ac.th/fic/index.php/en/informaton-service-menu-en/food-news-menu-en/food-news-main-menu/589-food1-10-08-2018

จากการที่อดีตประธานาธิบดีสหรัฐฯ นายโดนัล ทรัมป์ระงับสิทธิพิเศษทางด้านภาษี (GSP) ของสินค้าไทย 231 รายการ เมื่อช่วงเดือนพฤศจิกายน 2563 และมีผลบังคับใช้ในวันที่ 30 ธันวาคมที่ผ่านมา โดยกระทรวงพาณิชย์ยืนยันว่า สินค้าไทย 147 รายการจะได้รับผลกระทบหนัก และถึงแม้ว่าเนื้อหมูจะเป็นหนึ่งในรายการที่ถูกตัด แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ไทยจะส่งเนื้อหมูไปสหรัฐฯ ไม่ได้ เพียงแค่ต้องเสียภาษีนำเข้าในอัตราปรกติเท่านั้น

นายสัตวแพทย์ วิวัฒน์ พงษ์วิวัฒนชัย อุปนายกสมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ กล่าวเมื่อต้นปีที่ผ่านมาว่า ปริมาณการผลิตหมูของไทยในปี 2563 มีผู้ประกอบการฟาร์มสุกรครบวงจร และเกษตรกรรายย่อยทั้งประเทศประมาณ 200,000 ฟาร์ม กำลังการผลิตรวมปีละกว่า 22 ล้านตัว เพิ่มขึ้นจากปี 2562 ที่การผลิตอยู่ที่ 20.43 ล้านตัว

โดยตลอดปี 2563 เป็นปีที่อุตสาหกรรมหมูทั่วโลกต้องเผชิญหน้ากับความท้าทาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคอหิวาต์หมู สถานการณ์นี้เอง สะท้อนให้เห็นภาพความร่วมมืออย่างจริงจังของผู้เกี่ยวข้องในวงการสุกรไทยในทุกภาคส่วน ทั้งรัฐ เอกชน ที่ช่วยกันเฝ้าระวังและป้องกันอย่างเข้มแข็ง ทำให้ไทยเป็นประเทศเดียวในเอเชียที่คงสถานะปลอดโรคอหิวาต์หมูจนถึงปัจจุบัน โดยในช่วงที่ผ่านมาไทยมีออเดอร์จากต่างประเทศเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ถึงแม้ว่าการส่งออกเนื้อหมูไทยไปสหรัฐฯ จะไม่คึกคักเท่าเดิม แต่การส่งออกในภาพรวมขยายตัวจากความต้องการของประเทศเพื่อนบ้านในแถบเอเชีย โดยเฉพาะ จีน เวียดนาม กัมพูชา และเมียนมา ที่ประสบปัญหาโรคอหิวาต์หมูระบาด  ทำให้ผลผลิตไม่เพียงพอกับการบริโภคภายในประเทศ และราคาสุกรมีชีวิตเพิ่มขึ้น 2–3 เท่าตัวจากภาวะปกติตามกลไกตลาด จึงต้องพึ่งพาการนำเข้าจากไทย ทั้งในส่วนของหมูพันธุ์ หมูขุน และเนื้อหมู

ในฝั่งของสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 14 ธ.ค. 2563 องค์การอาหารและยาสหรัฐฯ (FDA)   อนุมัติการตัดแต่งพันธุกรรมในหมู (intentional genomic alteration – IGA) หรือหมู GalSafe เป็นครั้งแรก โดยหมูที่ได้รับการตัดแต่งพันธุกรรม จะถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร ยา และเครื่องสำอางด้วย โดยเดวี่ สเตดแมน โฆษกของบริษัทผู้ดัดแปลงพันธุกรรมหมู United Therapeutics Corporation กล่าวว่า ทางบริษัทฯ มีแผนที่จะพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์เช่น ยาเจือจางเลือด ที่ไม่ทำให้เกิดอาการแพ้ นอกจากนี้ ยังมีแผนวางขายหมู GalSafe เพื่อใช้เป็นอาหาร แต่ยังไม่ทราบว่าทางบริษัทจะสามารถทำข้อตกลงกับผู้ผลิตเนื้อสัตว์แปรรูปและจะสามารถวางขายได้เมื่อไหร่

เจดี แฮนสัน ผู้อำนวยการฝ่ายนโยบายของ Center for Food Safety กล่าวกับสำนักข่าวเอพีว่า เนื้อจากหมูที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมนั้น ไม่ได้ถูกนำไปทดสอบในผู้ที่มีอาการของโรคภูมิแพ้ ซึ่งทางศูนย์ได้ยื่นฟ้ององค์การอาหารและยาสหรัฐฯ (FDA) ในเรื่องการอนุมัติให้ใช้ปลาแซลม่อนที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมให้โตเร็วขึ้นเป็นอาหารได้ และในตอนนี้จะต้องตรวจสอบเรื่องการอนุมัติหมู GalSafe ของ FDA ซึ่งประกาศไปเมื่อวันที่ 14 ธันวาคมที่ผ่านมา

เกร็ก เจฟ แห่งศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อประโยชน์สาธารณะบอกกับสำนักข่าวเอพีว่า การอนุมัติหมู GalSafe ของ FDA นั้นเป็นเรื่องที่น่ากังวล เพราะเป็นการอนุมัติโดยที่สาธารณชนไม่มีโอกาสได้แสดงความคิดเห็น และไม่มีการกล่าวแจ้งใดๆ ทั้งสิ้น

ในขณะที่สเตดแมนกล่าวว่า การผลิตหมู Galsafe เพื่อการใช้เนื้อหมู จะมีวิธิผลิตยากกว่าหมูทั่วไป เนื่องจากเงื่อนไขข้อกำหนดด้านวิธีการเก็บรักษาและการฆ่าหมู โดยในขณะนี้ บริษัทฯ มีหมู GalSafe อยู่ประมาณ 25 ตัวที่ฟาร์มแห่งหนึ่งในรัฐไอโอวา

เขากล่าวอีกว่า หนึ่งในเป้าหมายระยะยาวของทางบริษัทคือ การผสมผสานการดัดแปลงพันธุกรรมเข้ากับการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ เพื่อทำให้อวัยวะของสัตว์สามารถใช้ปลูกถ่ายในมนุษย์ได้ โดยหลายปีที่ผ่านมา นักวิจัยได้มีการศึกษาแนวคิดในการปลูกถ่ายอวัยวะหมูมาโดยตลอด เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนอวัยวะของมนุษย์เพื่อการบริจาค

ปี 2563 ที่ผ่านมานับว่าเป็นปีแห่งความยากลำบากของผู้คนในทุกวงการ จากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ทำให้เศรษฐกิจโลกแทบหยุดชะงัก และธุรกิจร้านค้าและอาหารก็เป็นอุตสาหกรรมที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก

จากการรายงานข่าวในช่วงต้นเดือนธันวาคม 2563 ของสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นที่ระบุว่า ธุรกิจร้านค้าในสหรัฐอเมริกาจำนวน 17 % ได้ปิดตัวอย่างถาวร จากผลกระทบของการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 และมีผู้ประกอบการอีกจำนวนมากเผชิญภาวะวิกฤติ ขณะที่สมาคมร้านอาหารแห่งชาติระบุว่า มีร้านอาหารกว่า 100,000 แห่งต้องปิดตัวลง และผลสำรวจชี้ว่า 87% ของร้านอาหารที่ให้บริการแบบเต็มรูปแบบ มีรายได้รวมลดลง 36%

ซึ่งปฏิเสธไม่ได้เลยว่า การแพร่ระบาดระบาดของโควิด-19 ส่งผลต่อพฤติกรรมผู้บริโภคในสหรัฐฯ ให้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ผู้คนส่วนใหญ่งดการออกไปรับประทานอาหารนอกบ้านและหันมาปรุงอาหารบริโภคกันเองที่บ้าน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อธุรกิจบริการร้านอาหาร ห้าง และซุปเปอร์มาร์เก็ตที่จำหน่ายอาหาร

ข้อมูลจากสมาคมร้านอาหารสหรัฐฯ ระบุว่า ผลจากวิกฤติโควิด-19 เฉพาะช่วงเริ่มต้นของการระบาดในสหรัฐฯ ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน ได้สร้างความเสียหายต่อธุรกิจบริการอาหารของสหรัฐฯ มูลค่ากว่า 120,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากภาพรวมของธุรกิจนี้ที่คาดว่าจะมียอดขายสูงถึง 899 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2563 จากจำนวนร้านที่มีกว่า 1 ล้านแห่งทั่วประเทศ และมีการจ้างงานไม่น้อยกว่า 15.6 ล้านคน

ถึงแม้ว่าธุรกิจร้านอาหารจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก แต่ธุรกิจจัดจำหน่ายอาหารและวัตถุดิบสำหรับประกอบอาหารกลับมีความคึกคักอย่างมาก ด้วยเหตุที่วิกฤตโควิด-19 ได้สร้างความต้องการสินค้ารายการใหม่ๆ และผู้บริโภคหันมาให้ความสำคัญใส่ใจกับการเลือกสรรวัตถุดิบเพื่อประกอบอาหารรับประทานเองมากขึ้น

สื่อออนไลน์ด้านไลฟ์สไตล์อย่าง Taste Terminal ได้ระบุเทรนด์อาหารของปี 2564 เอาไว้ว่า ผู้บริโภคในสหรัฐฯ นิยมบริโภคอาหารไทยที่มีความเป็นต้นแบบดั้งเดิมกันมากขึ้น และนอกจากนี้ยังนิยมวัตถุดิบเพื่อสุขภาพและเน้นการบริโภคที่ดีต่อสิ่งแวดล้อม โดยปัจจัยดังกล่าวประกอบกับความนิยมวัตถุดิบที่ดีและได้มาตรฐานจะช่วยให้อนาคตการส่งออกวัตถุดิบจากไทยไปสหรัฐฯ มีโอกาสเติบโตได้มากในปีนี้

นายลอเรนซ์ อี. เคอร์เซียส ซีอีโอ บริษัท McCormic & Company บริษัทผู้นำเข้าวัตถุดิบและเครื่องปรุงอาหารรายใหญ่ของสหรัฐฯ คาดการณ์ว่า ผลจากโควิด-19 ทำให้ประชาชนสหรัฐฯ ต้องประกอบอาหารรับประทานเองที่บ้านซึ่งคงจะดำเนินต่อไปอีกระยะหนึ่งจนกว่าประชาชนทั้งหมดจะได้รับการฉีดวัคซีน ซึ่งมีผลให้ความต้องการสินค้าวัตถุดิบ และเครื่องปรุงอาหารเติบโตอย่างมาก

ทั้งนี้ บริษัทฯ เป็นผู้นำเข้าผลิตภัณฑ์วัตถุดิบ เครื่องปรุงรส เครื่องเทศ สำหรับครัวเรือนและร้านอาหารจากแหล่งผลิตทั่วโลก ไม่กว่าจะเป็นแคนาดา ยุโรป เอเชีย รวมถึงไทยด้วย โดยในปี 2562 มียอดจำหน่าย 5,347 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งผลจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ทำให้ผู้บริโภคมีการประกอบอาหารเองนี้ ทำให้บริษัทมียอดขายเติบโตก้าวกระโดด โดยเฉพาะในกลุ่มสินค้าสำหรับครัวเรือนเพิ่มขึ้นถึง 26% แต่ยอดขายในส่วนของลูกค้าร้านอาหารลดลง 18.5%

จากวิกฤติในครั้งนี้ ทำให้บริษัทเร่งปรับกลยุทธ์ ด้วยการส่งเสริมการจำหน่ายสินค้าวัตถุดิบประกอบอาหารแบบพรีเมียม และใช้ช่องทางออนไลน์เพื่อเน้นการเจาะลูกค้าเฉพาะกลุ่ม เช่น กลุ่มมิลเลเนียนและกลุ่ม GenZ ซึ่งเป็นกลุ่มที่เปิดกว้างพร้อมที่จะทดลองสินค้าใหม่ๆ แต่ที่สำคัญคือ วัตถุดิบในการปรุงอาหารที่ต้องการเจาะตลาดกลุ่มนี้จะต้องมี “เอกลักษณ์” และตอบโจทย์ “รสนิยม” ของผู้บริโภคยุคใหม่กลุ่มนี้ จะทำให้มียอดขายเพิ่มขึ้นได้ จากในปี 2562 ที่ผ่านมา มียอดขายมูลค่า 26.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งคาดว่าจะเพิ่มอีก 3-4% ในปี 2567