เมื่อวันที่ 22-23 เมษายน 2564 ประธานาธิบดี โจ ไบเดน เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดผู้นำด้านสภาพภูมิอากาศ “Leaders Summit on Climate” ผ่านระบบออนไลน์ ซึ่งตรงกับวันคุ้มครองโลก (Earth Day) ร่วมกับผู้นำจาก 40 ประเทศทั่วโลก โดยสหรัฐฯ ให้คำมั่นว่า ในอีกไม่เกิน 10  ปีข้างหน้า สหรัฐฯ จะลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกสู่ชั้นบรรยากาศโลกลงอย่างน้อย 50% ซึ่งตั้งเป้าว่า นี่จะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสหรัฐฯ เพื่อเป็นการปรับโฉมทางเศรษฐกิจ

ระหว่างการประชุมวันแรก ประธานาธิบดีไบเดนประกาศว่า สหรัฐฯ จะลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลง 50% – 52% เมื่อเทียบกับปี 2548 โดยในฐานะประธานาธิบดีคนใหม่ ต้องการที่จะผลักดันสหรัฐฯ ขึ้นมาเป็นผู้นำในการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลกอีกครั้ง และยังได้เรียกร้องให้ประเทศต่าง ๆ ร่วมมือกันแก้ไขปัญหาดังกล่าวอย่างจริงจัง

การบรรลุเป้าหมายภายในปี 2573 จะนำไปสู่การปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ในทุกภาคส่วนสำคัญของเศรษฐกิจสหรัฐฯ แม้ว่าในปัจจุบันผู้ประกอบการอุตสาหกรรมต่าง ๆ ได้เริ่มดำเนินการที่มีส่วนช่วยแก้ไขปัญหาสภาพภูมิอากาศในกระบวนการการผลิตอยู่แล้ว เพื่อปล่อยคาร์บอนปริมาณที่ต่ำสู่ชั้นบรรยากาศ แต่ประธานาธิบดีไบเดนตั้งเป้าหมายให้อุตสาหกรรมต่าง ๆ ตั้งแต่ภาคพลังงาน การขนส่ง ไปจนถึงการผลิตและการเกษตร เร่งใช้พลังงานสะอาดและดำเนินการให้เกิดภาพการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้น เพื่อให้สหรัฐฯ บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้โดยเร็วยิ่งขึ้น

เป้าหมายใหม่ครั้งนี้มีความทะเยอทะยานมากขึ้นกว่าสมัยอดีตประธานาธิบดี บารัค โอบามา ซึ่งเคยตั้งเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลง 26% – 28% ภายในปี 2568 เพื่อช่วยผลักดันให้สหรัฐฯ ปฏิบัติตามความตกลงปารีส (Paris Agreement) ซึ่งตั้งเป้าควบคุมค่าอุณหภูมิเฉลี่ยทั่วโลกไม่ให้สูงขึ้นเกิน 1.5 องศาเซลเซียส จากช่วงก่อนยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม

นโยบายของประธานาธิบดีไบเดนที่ให้ความสำคัญกับการแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นลำดับต้น ๆ นั้น ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าของธุรกิจเอกชนขนาดใหญ่หลายรายในสหรัฐฯ ซึ่งหลายแห่งมีนโยบายที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของตนเองอยู่แล้ว อาทิ McDonald’s Corp. , Ford Motor Co. และ Alphabet Inc. ของ Google ที่ล้วนแต่จะมีบทบาทในการร่วมสร้างโครงสร้างพื้นฐานสำหรับพลังงานสะอาด เช่น การทำปศุสัตว์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ยานยนต์สะอาดและอาคารสะอาดที่ปล่อยมลพิษเป็นศูนย์ ซึ่งโครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้จะช่วยสร้างความยืดหยุ่นให้เศรษฐกิจ และนำไปสู่อนาคตที่ยั่งยืน

อย่างไรก็ดี นโยบายสำคัญที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เช่นนี้ย่อมมาพร้อมกับความท้าทาย ซึ่งรัฐบาลสหรัฐฯ ต้องตอบโจทย์ว่า จะจัดการกับกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงสุดอย่างไร โดยส่งผลกระทบในทางลบให้น้อยที่สุด เพราะจากรายงานการปล่อยก๊าซเรือนกระจกประจำปีของสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ ระบุว่า กลุ่มอุตสาหกรรมการคมนาคมขนส่งในสหรัฐฯ มีส่วนในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกสู่ชั้นบรรยากาศมากที่สุดในประเทศ คิดเป็น 29% ของทั้งหมด รองลงมาได้แก่ อุตสาหกรรมการผลิตพลังงานไฟฟ้าที่ 25% และตามมาด้วยกลุ่มอุตสาหกรรมหนักและการเกษตรที่ 23%

แน่นอนว่า การมีเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ ๆ สำหรับพลังงานสะอาดและเศรษฐกิจสีเขียว จะต้องทำควบคู่ไปกับการยกระดับความเป็นอยู่ของประชากรด้วย เช่นเดียวกับที่การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจจะต้องทำควบคู่ไปกับการรักษาสิ่งแวดล้อม นโยบายสำคัญอย่างการเร่งสร้างกังหันลมเพื่อผลิตพลังงานไฟฟ้านอกชายฝั่ง เพิ่มจำนวนรถยนต์ไฟฟ้าสำหรับรถโรงเรียน ขนส่งสาธารณะ และหน่วยงานในรัฐบาลกลาง รวมไปถึงการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานของอาคารต่าง ๆ การพัฒนาเชื้อเพลิงชีวภาพ และการทำฟาร์มที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ล้วนเป็นโอกาสสำคัญในการจ้างงานในทุกภาคส่วน ทั้งในสหรัฐฯ และจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ผลิตในประเทศอื่น ๆ ด้วย ทั้งการผลิตชิ้นส่วน ส่วนประกอบรถยนต์ อุปกรณ์ไฟฟ้าประหยัดพลังงาน แผง solar cell อุปกรณ์เก็บกักพลังงาน วัสดุเก็บความเย็นในอาคาร และการศึกษาวิจัยด้านพลังงานและเคมีชีวภาพ เป็นต้น

ทั้งนี้ นโยบายดังกล่าวสอดคล้องกับเป้าหมายในช่วงการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งของประธานาธิบดีไบเดน ซึ่งปัจจุบันได้สั่งการให้ทุกหน่วยงานภาครัฐร่วมมือกันอย่างเต็มที่ โดยใช้ whole-of-government approach พร้อมไปกับร่วมมือกับภาคเอกชน และล่าสุดได้เสนอแพ็คเกจโครงสร้างพื้นฐานมูลค่า 2 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่จะช่วยในการเปลี่ยนจากเชื้อเพลิงฟอสซิลและไปสู่พลังงานสะอาด พร้อมไปกับนโยบายการสร้างงานสีเขียว ซึ่งหากมีการผ่านร่างกฎหมายดังกล่าว จะเป็นหนึ่งในความพยายามของรัฐบาลกลางที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสู่ชั้นบรรยากาศโลก

อ้างอิงข้อมูลจาก

• https://www.wsj.com/articles/bidens-pledge-to-slash-emissions-would-require-big-u-s-changes-11619184478
• https://www.cnbc.com/2021/04/22/biden-pledges-to-slash-greenhouse-gas-emissions-in-half-by-2030.html
• https://www.ditp.go.th/ditp_web61/article_sub_view.php?filename=contents_attach/731963/731963.pdf&title=731963&cate=650&d=0

ในปัจจุบัน สภาพแวดล้อมโลกมีการเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างมาก เห็นได้จากสภาพภูมิอากาศที่แปรปรวน หรือความสมดุลของระบบนิเวศกำลังถดถอย ในขณะที่มนุษย์ยังคงนำทรัพยากรธรรชาติมาใช้อย่างไม่หยุดหย่อน และขยะทะเลที่เป็นปัญหาสำหรับทุกประเทศอยู่ในขณะนี้

ถึงแม้ว่าทุกคนจะไม่ใช่นักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อม แต่เจ้าของธุรกิจก็สามารถมีส่วนร่วมในการรักษาสิ่งแวดล้อมได้ผ่านการดำเนินธุรกิจที่ยั่งยืน และนี่คือ 4 วิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด ที่จะช่วยทำให้ธุรกิจมีความยั่งยืน พร้อมไปกับการรักษาสิ่งแวดล้อมให้มากขึ้น

1. เปลี่ยนมาใช้บรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืนเพื่อลดขยะ

จากผลการสำรวจผู้ซื้อผ่านระบบอีคอมเมิร์ซทั่วโลกพบว่า 82% ต้องการให้วัสดุบรรจุภัณฑ์สามารถรีไซเคิลได้ และ 77% ต้องการให้บรรจุภัณฑ์ย่อยสลายทางชีวภาพได้ ทำให้เห็นได้ชัดว่า บรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืนเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ซื้อ

และสิ่งที่สำคัญไม่แพ้บรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมก็คือ การแนะนำให้ผู้ซื้อทราบถึงวิธีการปฏิบัติอย่างถูกต้อง เช่น การนำบรรจุภัณฑ์ไปรีไซเคิลอย่างถูกต้องหรือนำไปที่สถานที่ที่เหมาะสม

2. ชดเชยการปล่อยมลพิษจากการจัดส่ง

จากผลการสำรวจเดียวกันพบว่า 73% ต้องการให้การจัดส่งพัสดุของพวกเขาไม่ก่อให้เกิดมลพิษ โดยจากข้อมูลของ Shopify เว็บไซต์ขายสินค้าออนไลน์รายใหญ่ของแคนาดา การจัดส่งครั้ง 1 ครั้งนั้นจะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาสู่ชั้นบรรยากาศประมาณหนึ่งกิโลกรัม

เว็บไซต์ Shopify ได้จัดทำแอพพลิเคชั่น Offset เพื่อคำนวณปริมาณการปล่อยมลพิษและค่าใช้จ่ายในการขนส่งแต่ละครั้ง และนำเงินส่วนนั้นไปบริจาคให้แก่โครงการด้านสิ่งแวดล้อม เช่น โครงการ Jari Pará Forest Conservation Project เพื่อรักษาผืนป่าอเมซอนในบราซิล เป็นต้น

3. จัดหาวัสดุที่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต่ำ

การจัดหาวัสดุที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต่ำเป็นหนึ่งในวิธีสร้างความยั่งยืนให้แก่ธุรกิจพร้อมไปกับการใช้ความคิดสร้างสรรค์

ในการเริ่มต้น เจ้าของธุรกิจควรตรวจสอบและคำนวณว่า วัสดุที่ใช้ในปัจจุบันมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างไร และหากมีการเปลี่ยนวัสดุจะส่งผลอย่างไรต่อธุรกิจ เช่น ธุรกิจเสื้อผ้า เจ้าของธุรกิจอาจหาผ้าที่มีกรรมวิธีผลิตที่ยั่งยืนอย่างผ้าป่านมาใช้แทนผ้าฝ้ายได้ แม้จะมีราคาแพงกว่าเล็กน้อยก็ตาม

4. ตรวจสอบ ลดระดับ และชดเชยการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของธุรกิจ

เจ้าของธุรกิจควรตรวจสอบข้อมูลการปล่อยมลพิษ โดยเก็บข้อมูลปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการทำกิจกรรมทางธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นพลังงานที่ใช้ในที่ทำงาน การเดินทางไปกลับของพนักงานด้วยรถโดยสารหรือรถยนต์ส่วนตัว และขั้นตอนต่อไป ตั้งเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซ หรือแม้กระทั่งการกำหนดคาร์บอนให้น้อยที่สุดหรือเป็นศูนย์ โดยปัจจุบันมีหลายบริษัทขนาดใหญ่ได้เริ่มดำเนินการแล้ว ซึ่งสามารถนำมาศึกษาเพื่อปรับใช้ได้

หากทุกธุรกิจพร้อมที่จะเริ่มมีส่วนช่วยให้โลกมีสิ่งแวดล้อมที่ดีขึ้น นอกเหนือไปจากการทำธุรกิจเพื่อผลกำไรแต่เพียงอย่างเดียว เจ้าของธุรกิจจะพบว่า ผู้ซื้อนั้นพร้อมและรอที่จะสนับสนุนธุรกิจที่ดีต่อสังคมเหล่านี้ต่อไป เพื่อประโยชน์ต่อโลกและคนรุ่นหลัง

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.shopify.com/blog/run-a-more-sustainable-business

หลังจากที่นายโจ ไบเดน สาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 46 ของสหรัฐอเมริกา ประชาคมโลกต่างจับตามองว่าไบเดนจะแก้ปัญหาประเทศอย่างไร โดยก่อนที่นายไบเดนจะเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ เขาได้ออกนโยบายการแก้ปัญหาเร่งด่วนในหลาย ๆ ด้านทั้งทางด้านสาธารณสุข การจัดการกับโควิด-19 และการแก้ไขปัญหาทางด้านเศรษฐกิจ

โดยหนึ่งในหลาย ๆ นโยบายการพัฒนาประเทศของไบเดนก็คือการกลับเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหาโลกร้อน และแนวคิดการพัฒนาเศรษฐกิจ ให้ธุรกิจใหม่ ๆ ปรับเปลี่ยนรูปแบบมาสู่เศรษฐกิจสีเขียว หรือ Green Economy ตามกระแสหลักของโลก

ในส่วนของไทยเองก็ได้มีความพยายามในการพัฒนาแนวคิดแบบเดียวกันนี้เมื่อ 2 ปีก่อน ผ่านนโยบาย “เศรษฐกิจชีวภาพ” หรือ Bio Economy ที่รัฐบาลได้ประกาศให้เป็นอีกหนึ่งโมเดลในการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจของไทย ซึ่งหมายถึงการนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้า ซึ่งเป็นแนวคิดที่มุ่งเน้นการแปรรูปผลิตภัณฑ์จากการเกษตร

แต่มาวันนี้ รัฐบาลไทยได้ประกาศโมเดลเศรษฐกิจแบบใหม่ขึ้นมา ภายใต้ชื่อ “BCG Economy” พร้อมย้ำว่าโมเดลนี้จะเข้ามาแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจระดับฐานรากได้อย่างแท้จริง ซึ่งโมเดลตัวนี้ได้ถูกพัฒนามาจากแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงของรัชกาลที่ 9 อีกด้วย

BCG Economy หรือ เศรษฐกิจชีวภาพ เศรษฐกิจหมุนเวียน และเศรษฐกิจสีเขียว (Bio-Circular-Green Economy) คือ โมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน เป็นแนวคิดการนำวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม ไปช่วยยกระดับความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืนให้กับ 4 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ได้แก่ อุตสาหกรรมเกษตรและอาหาร อุตสาหกรรมพลังงานและวัสดุ อุตสาหกรรมสุขภาพและการแพทย์ และอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ

โดยที่วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมจะเข้าไปช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้กับผู้ผลิตที่เป็นฐานการผลิตเดิม เช่น เกษตรกรและชุมชน ตลอดจนสนับสนุนให้เกิดผู้ประกอบการที่ผลิตสินค้าและบริการที่มีมูลค่าเพิ่มสูงหรือนวัตกรรม

นอกจากนี้ นวัตกรรมดังกล่าวยังช่วยสนับสนุนการพัฒนานวัตกรรมที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจหมุนเวียน คือ สามารถออกแบบผลิตภัณฑ์และกระบวนการผลิตเพื่อให้เกิดของเสียน้อยที่สุด ส่งเสริมการใช้ซ้ำ และให้ความสำคัญกับการจัดการของเสียจากการผลิตและบริโภค ด้วยการนำวัตถุดิบที่ผ่านการผลิตและบริโภคแล้วเข้าสู่กระบวนการแปรสภาพเพื่อกลับมาใช้ใหม่ ซึ่งต่างจากระบบเศรษฐกิจแบบดั้งเดิม ที่เน้นการใช้ทรัพยากร การผลิต และการสร้างของเสีย

โดยรัฐบาลไทยกล่าวว่า  BCG Economy จะนำพาประเทศไปสู่ “ไทยแลนด์ 4.0” โดยการช่วยพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก ส่งเสริมให้เศรษฐกิจเติบโตแบบก้าวกระโดด และมีการตั้งเป้าว่าภายใน 5 ปี จะช่วยเพิ่ม GDP ของไทย เป็น 4.3 ล้านล้านบาท ในขณะเดียวกัน ยังช่วยสร้างสิ่งแวดล้อมของไทยให้สมบูรณ์ รวมถึงจะทำให้ไทยบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์การสหประชาชาติด้วย

สำหรับนนโยบายเศรษฐกิจสีเขียวในความหมายของทีมเศรษฐกิจของไบเดน หมายถึง การสร้างสังคมเศรษฐกิจใหม่ (New Eco-System) ผ่านการให้แหล่งเงินทุนของรัฐบาลสหรัฐฯ อย่างเต็มที่ต่อผู้ประกอบการธุรกิจสีเขียวรายใหม่ ๆ ในสหรัฐฯ ซึ่งนับได้ว่า ณ ช่วงเวลานี้ ถือเป็นจังหวะที่ดี เนื่องจากสถานการณ์อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำมากน่าจะยังคงดำเนินต่อไปอีกหลายปี ทำให้รัฐบาลสหรัฐฯ สามารถก่อหนี้ได้ค่อนข้างมากเมื่อเทียบกับจีดีพี โดยไม่กระเทือนต่อเสถียรภาพทางการคลังมากนัก

โดยที่ธุรกิจดังกล่าว จะหันมาใช้แหล่งพลังงานทางเลือกในการผลิต ซึ่งจะได้รับการสนับสนุนให้มีการแข่งขันกันระหว่างแหล่งพลังงานทางเลือกต่าง ๆ แทนการใช้น้ำมันหรือถ่านหินดังเช่นในอดีต โดยที่สินค้าและบริการแบบเศรษฐกิจสีเขียวนั้นมาจากความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นต่าง ๆโดยแท้จริง แทนที่จะมาจากโรงงานที่ผลิตสินค้ามาจำหน่ายของเถ้าแก่ ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้คาดการณ์ความต้องการของผู้บริโภคไปเสียเองดังเช่นในอดีต