ยอดขายผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกในภาพรวมของสหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 12.4% ในปี 2563 ทำลายสถิติยอดขาย 60,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นครั้งแรก และยังเติบโตมากกว่าสองเท่าของปีก่อนหน้า ตามข้อมูลของ Organic Trade Association (OTA)

ส่วนยอดขายผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกที่เป็นอาหารเพิ่มขึ้น 12.8% เป็น 56,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2563 ซึ่งเพิ่มขึ้นมากกว่าอัตราการเติบโตของยอดขายในปี 2562 ที่ 4.6% และมีมูลค่ารวมที่ 50,100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในขณะที่ยอดขายผลิตภัณฑ์ที่ไม่ใช่อาหารออร์แกนิกซึ่งคิดเป็น 8.8% ของยอดขายผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกทั้งหมด มีมูลค่ารวมอยู่ที่ 5,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2563 เพิ่มขึ้น 8.5% จาก 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2562 ซึ่งในปีนั้นมีอัตราการเติบโตที่ 9.2%

ข้อมูลจาก OTA แสดงให้เห็นว่า ครั้งสุดท้ายที่ตลาดผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกของสหรัฐฯ มียอดขายเติบโตเป็นเลขสองหลักคือปี 2558 เมื่อยอดขายเพิ่มขึ้น 11.3% (เทียบเป็นรายปี) โดยเพิ่มขึ้นเป็นเลขสองหลักถึงสี่ปีติดต่อกัน

“ยอดขายสินค้าออร์แกนิกที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นผลมาจากการที่ผู้บริโภคเลือกซื้อสินค้าออร์แกนิกคุณภาพสูงเพื่อบริโภคและบำรุงสุขภาพของคนในครอบครัว” ลอร่า บัตชา ซีอีโอและกรรมการบริหารของ OTA กล่าว

“การแพร่ระบาดของโควิด-19 ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันในชีวิตของเราทุกคน เราทานอาหารที่บ้านกับครอบครัวกันมากขึ้นและมักจะทำอาหารสามมื้อต่อวัน” เธออธิบาย “อาหารที่มีประโยชน์และดีต่อสุขภาพได้รับความนิยมขึ้นมากและผู้บริโภคต่างก็ค้นหาสินค้าที่ติดฉลากออร์แกนิก [USDA] มากขึ้นเรื่อย ๆ”

OTA กล่าวเพิ่มเติมว่า ปีที่แล้วเกือบ 6% ของอาหารที่ขายทั้งหมดในสหรัฐฯ ได้รับการรับรองออร์แกนิก ผลิตผลทางเกษตรที่มีความสดใหม่เป็นสินค้ายอดนิยมเป็นอันดับต้น ๆ นอกจากนี้ จากผลสำรวจของ Nutrition Business Journal ยังพบว่า ยอดขายผักและผลไม้ออร์แกนิกปรับตัวเพิ่มขึ้น 11% คิดเป็น 18,200 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2563

ยอดขายผักผลไม้แช่แข็งและอาหารกระป๋องปรับตัวเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน โดยยอดขายอาหารแช่แข็งพุ่งขึ้นกว่า 28% มีมูลค่ารวมกว่า 20,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2563 โดย OTA กล่าวว่า ผักและผลไม้ที่ขายในสหรัฐฯ มากกว่า 15% ในขณะนี้เป็นสินค้าออร์แกนิก

เช่นเดียวกับในกลุ่มอุตสาหกรรมร้านขายของชำอื่น ๆ การเติบโตของยอดขายอาหารออร์แกนิกได้รับแรงหนุนจากการเก็บสต็อกอาหารของผู้บริโภคหลังจากการระบาดของโควิด-19 ในช่วงต้นปี 2563 ซึ่งทำให้เกิดความนิยมในการอบขนมปัง ส่งผลให้ยอดขายแป้งออร์แกนิกและขนมอบเพิ่มขึ้น 30%

ยอดขายผลิตภัณฑ์ปรุงอาหารปรับตัวเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน เนื่องจากผู้บริโภคกลับไปทำอาหารที่บ้านมากขึ้น โดย OTA กล่าวว่า ยอดขายซอสและเครื่องเทศออร์แกนิกที่สูงขึ้น ช่วยยกระดับกลุ่มเครื่องปรุงรสมูลค่า 2,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้เติบโตขึ้น 31% นอกจากนี้ยอดขายเครื่องเทศออร์แกนิกเพิ่มขึ้น 51% มากกว่าสามเท่าของอัตราการเติบโต 15% ในปี 2562

แองเจลลา ยาจิเอลโล ผู้อำนวยการฝ่ายการศึกษาและข้อมูลเชิงลึกของ OTA กล่าวว่า ผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกได้รับผลกระทบจากการขาดแคลนอุปทานที่เกิดจากการระบาดใหญ่ที่ส่งผลกระทบต่อร้านขายของชำและอุตสาหกรรมอื่น ๆ

“สิ่งเดียวที่จำกัดการเติบโตในภาคอาหารออร์แกนิกคืออุปทาน” ยาจิเอลโล กล่าว ซึ่งไม่เพียงแต่หมายรวมถึงผลิตภัณฑ์และส่วนผสมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบรรจุภัณฑ์ เช่น ฝาขวด ถุง กระดาษลูกฟูก ขวดสำหรับใส่ผลิตภัณฑ์และวัสดุอื่น ๆ ขาดตลาด ทำให้ผู้ผลิตไม่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคได้

เมื่อมองไปในอนาคต OTA กล่าวว่า ตลาดอาหารออร์แกนิกอาจไม่มีแนวโน้มที่จะรักษาการเติบโตที่แข็งแกร่งอย่างในปีที่แล้วได้ แต่ยอดขายในปี 2564 ยังคงอยู่ในระดับที่สูงขึ้นเนื่องจากแนวโน้มการรับประทานอาหารที่บ้านจากผลกระทบของการแพร่ระบาดของโควิด-19 ซึ่งเป็นแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงที่จะยังคงอยู่ต่อไป เนื่องจากผู้บริโภคหันมาตระหนักถึงความสำคัญของการรักษาสุขภาพ และความสำคัญของอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ ถึงแม้ว่าผู้คนจะออกไปทานอาหารในร้านอาหารอีกครั้ง แต่จำนวนมากยังคงทำอาหารที่บ้านมากขึ้น เราจึงน่าจะยังเห็นเทรนด์การจำหน่ายและบริโภคสินค้าออร์แกนิกอย่างต่อเนื่อง

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.supermarketnews.com/produce-floral/organic-food-sales-jump-nearly-13-record-high-2020

องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ เปิดเผยข้อมูลสถิติล่าสุดพบว่า ในปี 2561 มีปริมาณปลาทูน่าที่ได้จากการประมงทั่วโลกทั้งสิ้น 5.2 ล้านตัน ซึ่งประเทศไทยถือเป็นผู้ส่งออกสินค้าปลาทูน่าทั้งแบบสด แช่แข็ง และแปรรูป ที่มีมูลค่าการส่งออกมากที่สุดในโลก โดยในปี 2562 ไทยมีมูลค่าการส่งออกสินค้าปลาทูน่าทั้งสิ้น 2.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 18.95 ของมูลค่าการส่งออกสินค้าปลาทูน่าทั่วโลก

ในปี 2563 ขนาดของอุตสาหกรรมปลาทูน่าโลกมีมูลค่าทั้งสิ้นประมาณ 1.22 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ และคาดว่าจะขยายตัวมาอยู่ที่มูลค่า 1.46 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2569 หรือขยายตัวด้วยอัตราเฉลี่ย 3 % ต่อปี ในช่วงระหว่างปี 2564 – 2569 โดยมีปัจจัยสนับสนุนหลักมาจากรายได้ผู้บริโภคเฉลี่ยปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น

สำหรับทูน่าปริมาณ 5.2 ล้านตันที่ได้จากการประมงทั่วโลกนั้น แบ่งเป็นทูน่าสายพันธุ์ Skipjack 57.50 % สายพันธุ์ Yellowfin 28.70 % สายพันธุ์ Bigeye 8.20 % สายพันธุ์ Albacore 4.60 % และสายพันธุ์ Atlantic Bluefin 1.0 % โดยคาดว่าปริมาณการทำประมงปลาทูน่าจะเพิ่มขึ้นเป็น 7.3 ล้านตันภายในปี 2567 โดยน่านน้ำทะเลสำหรับการประมงปลาทูน่าที่สำคัญได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก 70 % มหาสมุทรอินเดีย 20 % และมหาสมุทรแอตแลนติกและเมดิเตอร์เรเนียน 10 %

จากข้อมูลความนิยมบริโภคทูน่าในสหรัฐอเมริกาพบว่า ปลาทูน่าเป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลที่ผู้บริโภคชาวอเมริกันนิยมเลือกบริโภคเป็นอันดับที่ 3 รองจากกุ้งและปลาแซลมอน แต่ในช่วงต้นปี 2563 ปริมาณความต้องการบริโภคลดลง 19% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันกับปีที่ผ่านมา จากการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด– 19 ซึ่งทำให้ความต้องการบริโภคโดยรวมของปลาทูน่าลดลง โดยเฉพาะปลาทูน่าสดและแช่แข็ง

อย่างไรก็ตามคาดว่า ภาวะการแพร่ระบาดในสหรัฐฯ ที่เริ่มปรับตัวดีขึ้นอย่างต่อเนื่องหลังการแจกจ่ายวัคซีน ประกอบกับนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลสหรัฐฯ ทำให้ผู้บริโภคชาวอเมริกันหันกลับไปบริโภคสินค้ามากขึ้น ช่วยให้อุตสาหกรรมร้านอาหารและผู้ให้บริการอาหารขยายตัวในช่วงครึ่งปีหลังนี้ และทำให้ตลาดค้าปลีกสินค้าปลาทูน่าในสหรัฐฯ ขยายตัวเฉลี่ยประมาณร้อยละ 3 ในปี 2564

การนำเข้าปลาทูน่าของสหรัฐฯ

ในเดือนมกราคม 2564 สหรัฐฯ มีมูลค่าการนำเข้าสินค้าปลาทูน่าทั้งสิ้น 132.66 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือนำเข้าเพิ่มขึ้น 20.03 % เทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่ผ่านมา ซึ่งแบ่งเป็นสินค้าปลาทูน่ากระป๋องเป็นมูลค่าทั้งสิ้น 113.09 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็น 85.25 % สินค้าปลาทูน่าแช่เย็น 15.82 ล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 11.93 % และสินค้าปลาทูน่าแช่แข็ง 3.75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 2.85 %

สหรัฐฯ นำเข้าปลาทูน่ากระป๋องสูงสุดจากไทย ปริมาณเกือบครึ่งหนึ่งของการนำเข้าทูน่ากระป๋องทั้งหมด

เดือนมกราคม 2564 สหรัฐฯ นำเข้าปลาทูน่ากระป๋องมูลค่ารวม 113.09 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขยายตัวเพิ่มขึ้น 30.47 % เทียบกับช่วงเวลาเดียวกันกับปีที่ผ่านมา และมีการนำเข้าปลาทูน่ากระป๋องสูงสุดจากไทยถึง 47.60 % คิดเป็นมูลค่าทั้งสิ้น 53.83 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขยายตัว 12.47 % ทั้งนี้ สหรัฐฯ มีแนวโน้มนำเข้าสินค้าปลาทูน่ากระป๋องจากไทยเพิ่มขึ้นมาตลอดนับตั้งแต่ปี 2561 โดยนำเข้าส่วนที่เหลือจากเวียดนาม อินโดนีเซีย เม็กซิโก และมอริเชียส ตามลำดับ

จุดแข็งและจุดอ่อนของไทยในการส่งออกปลาทูน่า 

ประเทศไทยมีจุดแข็งสำคัญในฐานะผู้ส่งออก จากการที่ไทยเป็นผู้ประกอบการแปรรูปและส่งออกสินค้าปลาทูน่ารายใหญ่ที่สุดของโลก โดยเฉพาะสินค้าปลาทูน่ากระป๋อง ทำให้มีศักยภาพในการแข่งขันในตลาดโลกสูง นอกจากนี้อุตสาหกรรมการแปรรูปสินค้าอาหารทะเลและปลาทูน่าของไทยยังมีขนาดใหญ่และกำลังการผลิตมากเพียงพอ ตามความต้องการของผู้นำเข้า และอุตสาหกรรมการแปรรูปสินค้าอาหารทะเลไทยมีอุตสาหกรรมรองรับสนับสนุนแบบครบวงจร

อย่างไรก็ตาม การประมงไทยยังประสบปัญหาการทำประมงที่ไม่ได้มาตรฐานตามหน่วยงานมาตรฐานสิ่งแวดล้อมสากล นอกจากนี้ ยังมีปัญหาเรือประมงเถื่อนออกทำการประมง ส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์และความน่าเชื่อถือของสินค้า รวมไปถึงปัจจัยค่าแรงขั้นต่ำที่ปรับตัวสูงขึ้น ทำให้ต้นทุนการผลิตในอุตสาหกรรมปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น ทั้งยังมีปัญหาแรงงานผิดกฎหมายที่หน่วยงานและผู้บริโภคในต่างประเทศให้ความสนใจ นอกจากนี้กระบวนการผลิตและแปรรูปสินค้าปลาทูน่าในไทย ส่วนมากยังคงเป็นการรับจ้างผลิตให้กับผู้นำเข้าในต่างประเทศ ทำให้สินค้าแบรนด์ไทยขาดการพัฒนาสินค้าอย่างจริงจัง

ทั้งนี้ โอกาสการส่งออกของไทยก็คือ แนวโน้มเศรษฐกิจสหรัฐฯ ในช่วงปีหลังมีแนวโน้มกำลังฟื้นตัว หลังจากที่ได้รับผลกระทบจากภาวะการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ส่งผลทำให้การใช้จ่ายภาคประชาชนในประเทศ นอกจากนี้อุตสาหกรรมการผลิตและแปรรูปสินค้าปลาทูน่าในสหรัฐฯ หดตัวต่อเนื่อง จากอุปสรรคด้านต้นทุนการผลิต โดยเฉพาะปัจจัยด้านค้าแรงงานในประเทศที่ค่อนข้างสูง ทำให้มีความต้องการนำเข้าสินค้าปลาทูน่า เพื่อสนับสนุนการบริโภคภายในประเทศมากขึ้น และในปัจจุบันผู้บริโภคชาวอเมริกันให้ความสำคัญกับสินค้าเพื่อสุขภาพยิ่งขึ้น ทำให้มีความต้องการบริโภคปลาทูน่ามากขึ้น

เพราะนอกจากเนื้อปลาทูน่าจะได้รับความนิยมไปทั่วโลกมานานนับร้อยปีแล้ว ยังเป็นแหล่งอาหารที่ให้โปรตีนสูงเทียบเท่ากับเนื้อไก่ แต่ทูน่ามีราคาถูกกว่า ทั้งยังไม่มีกลิ่นที่รุนแรง สามารถนำไปปรุงอาหารได้อย่างหลากหลาย และที่สำคัญทูน่าเป็นอาหารทะเลที่มีไขมันน้อย เหมาะสำหรับผู้บริโภคที่กำลังให้ความนิยมกับกระแสรักษ์สุขภาพในปัจจุบัน

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.ditp.go.th/ditp_web61/article_sub_view.php?filename=contents_attach/732588/732588.pdf&title=732588&cate=650&d=0

“น้ำผึ้ง” ที่นอกจากจะให้ความหวานตามธรรมชาติแล้ว ยังอุดมไปด้วยวิตามินบี 6 วิตามินซี ไทอามีน และแร่ธาตุ เช่น เหล็ก แคลเซียม ทองแดง และเหล็ก โดยประเทศไทยนั้น สามารถผลิตน้ำผึ้งได้ปีละ 10,110 ตัน ซึ่งปัจจุบันถือเป็นผู้ส่งออกอันดับ 2 ของอาเซียน รองจากเวียดนาม และเป็นอันดับที่ 36 ของโลก สร้างเม็ดเงินให้ประเทศถึง 616 ล้านบาท

ล่าสุด โอกาสในการขยายตลาดน้ำผึ้งไทยไปยังสหรัฐอเมริกาได้เปิดกว้างขึ้น ภายหลังจากเมื่อวันที่ 21 เมษายน ที่ผ่านมา สมาคมผู้ผลิตน้ำผึ้งสหรัฐฯ ได้ยื่นเรื่องต่อคณะกรรมาธิการการค้าระหว่างประเทศสหรัฐฯ (US International Trade Commission : USITC) เกี่ยวกับการทุ่มตลาดสินค้าน้ำผึ้งดิบจากบางประเทศ โดยคาดว่า USITC จะเริ่มการไต่สวนในเดือนพฤษภาคม 2564 นี้ ซึ่งจากสถานการณ์ดังกล่าว อาจกลายมาเป็นช่องทางและโอกาสในการเพิ่มมูลค่าและของน้ำผึ้งไทยในสหรัฐฯ ได้

ผลการศึกษาวิจัยของแกรนด์ วิว (Grand View Research) เปิดเผยว่า ในปี 2563 ตลาดน้ำผึ้งทั่วโลกมีมูลค่าสูงถึง 9.21 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และคาดว่าจะเติบโต (compound annual growth rate – CAGR) ในอัตรา 8.2% ต่อปี ซึ่งปัจจัยสำคัญที่ขับเคลื่อนการเติบโตของตลาด ได้แก่ ความต้องการผลิตภัณฑ์อาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง เนื่องจากผู้คนหันมาให้ความสนใจ lifestyle แบบเน้นการมีสุขภาพที่ดีมากขึ้น

น้ำผึ้งมีส่วนผสมทางโภชนาการมากมาย ไม่ว่าจะเป็นวิตามิน แร่ธาตุ แคลเซียม และสารต้านอนุมูลอิสระ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสรรพคุณทางยาหลายประการ และสามารถช่วยปรับปรุงระบบการเผาผลาญของร่างกาย รักษาระดับความดันโลหิต ลดความเสี่ยงต่อโรคเบาหวาน และยังสามารถรักษาแผลไฟไหม้ได้อีกด้วย ดังนั้น น้ำผึ้งจึงถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย นอกเหนือจากการประกอบอาหารและเครื่องดื่ม เช่น เป็นส่วนผสมในเครื่องสำอางและยา ซึ่งคาดว่าจะช่วยเพิ่มการเติบโตของตลาดได้อีกทางหนึ่ง

อุตสาหกรรมการผลิตและการจัดหาน้ำผึ้งสำหรับผู้บริโภคขึ้นอยู่กับสภาพภูมิอากาศของประเทศ และด้วยเหตุนี้ ภูมิภาคเพียงไม่กี่แห่ง เช่น อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ เอเชีย และยุโรป จึงเป็นกลุ่มผู้ผลิตรายหลักของโลก อย่างไรก็ดีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จีนได้เริ่มขึ้นมาเป็นผู้ส่งออกน้ำผึ้งรายใหญ่ไปยังตลาดยุโรป และอเมริกาเหนือ

การระบาดของโควิด-19 ทั่วโลกส่งผลให้อุปสงค์และอุปทานสำหรับผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ในปี 2563 ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง ความต้องการน้ำผึ้งได้ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างมากทั่วโลก เนื่องจากคุณสมบัติทางยาอันยอดเยี่ยม ผู้เลี้ยงผึ้งร่วมกับรัฐบาลท้องถิ่นกำลังพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อฟื้นฟูการผลิตและการเติมเต็มห่วงโซ่อุปทาน เนื่องจากผู้บริโภคทั่วโลกให้ความสำคัญกับวิถีชีวิตที่เน้นการมีสุขภาพดีและการเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากการแพร่ระบาดของโควิด-19

การนำเข้าน้ำผึ้งของสหรัฐอเมริกา

สหรัฐฯ นำเข้าผลิตภัณฑ์น้ำผึ้งรวมในปี 2563 เป็นมูลค่า 417.85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขยายตัวเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.5 เทียบกับปีก่อนหน้า โดยมีสาเหตุหลักมาจากผลผลิตภายในประเทศในปี 2562 อยู่ในระดับต่ำกว่าปกติ โดยสหรัฐฯ มีแหล่งนำเข้าสำคัญ 5 อันดับแรก คือ อาร์เจนตินา (22.3%) บราซิล (16.5%) เวียดนาม (14.5%) อินเดีย (13.8%) และ นิวซีแลนด์ (10.5%) รวมเป็นร้อยละ 77.5 ของการนำเข้ารวมของสหรัฐฯ

ในปี 2563 สหรัฐฯ นำเข้าผลิตภัณฑ์น้ำผึ้งจากไทยเป็นมูลค่า 1.55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลงจากปีก่อนหน้าร้อยละ 45.11 และมีสัดส่วนตลาดนำเข้าร้อยละ 0.37 ซึ่งการนำเข้าที่ลดลง ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นผลจากกระทรวงพาณิชย์เข้มงวดตรวจสอบ เพื่อป้องกันการแอบอ้างส่งออกสินค้าน้ำผึ้งที่มาจากประเทศว่าเป็นสินค้าไทย

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครชิคาโก ได้ให้ข้อคิดเห็นและเสนอแนะว่า ปัจจุบันการบริโภคเพื่อสุขภาพเป็นปัจจัยสำคัญชักจูงให้ผู้บริโภคลดการบริโภคน้ำตาลอ้อยหรือหัวบีท และหันมาบริโภคสารให้ความหวานชนิดอื่น ๆ จึงเป็นปัจจัยให้ผู้บริโภคหันมาเลือกน้ำผึ้งซึ่งเป็นความหวานธรรมชาติมากขึ้น

เพื่อแก้ไขปัญหาแหล่งกำเนิดสินค้าน้ำผึ้ง ผู้ผลิตและส่งออกไทยที่ต้องการจะส่งออกน้ำผึ้งไปสหรัฐฯ อาจจะพิจารณาขอเอกสารรับรอง เพื่อแสดงถึงระบบการตรวจสอบย้อนกลับและความถูกต้องของน้ำผึ้ง จากองค์กร True Source Certified Honey (https://truesourcehoney.com) ของสหรัฐฯ เพื่อเป็นการตอกย้ำและสร้างความมั่นใจให้ผู้นำเข้าว่าเป็นสินค้าที่ผลิตในประเทศไทย ซึ่งจะเป็นทางออกทางหนึ่งในการเลี่ยงปัญหาสวมสิทธิ์ ซึ่งองค์กรได้มอบให้ NSF ทำหน้าที่เป็น Certified Body พร้อมทั้งดำเนินการตรวจสอบ โดยผู้ผลิต/ส่งออกไทยขอรับข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก Marci Burton, mburton@nsf.org

อ้างอิงข้อมูลจาก

• https://www.ditp.go.th/ditp_web61/article_sub_view.php?filename=contents_attach/731962/731962.pdf&title=731962&cate=650&d=0
• https://www.grandviewresearch.com/industry-analysis/honey-market

ประเทศไทยประสบความสำเร็จในการเปิดตลาดแมลงเพื่อการบริโภคในภูมิภาคอเมริกาเหนือ โดยมีผู้เชี่ยวชาญคอยให้คำแนะเกษตรกรไทยในการเร่งพัฒนาฟาร์ม เพื่อส่งออกจิ้งหรีดของไทยในช่วงที่กระแสการบริโภคโปรตีนจากแมลงในสหรัฐอเมริกากำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น เพราะนอกจาก “จิ้งหรีด” จะได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในโปรตีนแห่งอนาคตแล้ว ล่าสุดยังได้รับการขนานนามให้เป็น “ปศุสัตว์รักษ์โลก” อีกด้วย และถือเป็นอาหารที่มีความปลอดภัยและยั่งยืนในมุมมองประชากรที่รักสุขภาพและรักษ์สิ่งแวดล้อม

นางสาวเสาวลักษณ์ ศุภกมลเสนีย์ ผู้อำนวยการกองนโยบายมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เปิดเผยกับศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ ถึงข้อมูลเบื้องต้นและมุมมองเกี่ยวกับสหรัฐฯ และการบริโภคจิ้งหรีดว่า สหรัฐฯ เป็นประเทศที่มีหลักการกำกับดูแลสินค้าอาหารแปรรูปแตกต่างจากกลุ่มประเทศสหภาพยุโรปและสหราชอาณาจักร เพราะหลักการของกฎหมายความปลอดภัยอาหารของสหรัฐฯ ในปัจจุบัน หากไม่ใช่รายการสินค้าที่มีความเสี่ยงสูงมาก เช่น สินค้าปศุสัตว์สด หรือสินค้าพืชสด ที่มีโอกาสจะปนเปื้อนหรือเป็นพาหะนำโรคติดต่อร้ายแรงสู่มนุษย์หรือสิ่งแวดล้อม สหรัฐฯ จะปฏิบัติในลักษณะ “ไว้ใจ” ต่อผู้ประกอบการผลิตและส่งออกมายังสหรัฐฯ ไว้ก่อน แต่หากพบปัญหาก็จะมียกระดับมาตรการเพิ่มสูงขึ้นเป็นลำดับ

สหรัฐฯ เป็นหนึ่งในประเทศที่มีความหลากหลายของเชื้อชาติและศาสนาสูงมาก ทำให้มีความต้องการสินค้าอุปโภคและบริโภคหลากหลาย ทั้งส่วนใหญ่ยังมีกำลังซื้อสูง และด้วยอุปนิสัยของคนอเมริกันที่มีความรักอิสระ ชอบทดลองสิ่งใหม่ เปิดใจรับเทคโนโลยีและความแตกต่าง โอกาสในการส่งออกสินค้าไม่ว่าจะเป็น อาหารใหม่ สินค้านวัตกรรม หรือสินค้าแปรรูป จึงมีข้อจำกัดน้อยกว่าเมื่อเทียบกับตลาดที่มีความอนุรักษ์นิยมสูง หรือมีความหลากหลายของเชื้อชาติและพฤติกรรมการบริโภคน้อย ถือเป็นตลาดที่มีโอกาสเติบโตได้ทุกสินค้า สามารถสร้างการรับรู้และเปิดใจต่อสินค้าชนิดใหม่ และการตลาดมีอิทธิพลสูงต่อการเลือกซื้อ

ในส่วนของมุมมองที่มีต่อการบริโภคจิ้งหรีด นอกจากองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (Food and Agriculture Organization – FAO) จะนิยามให้จิ้งหรีดเป็นหนึ่งในโปรตีนแห่งอนาคต จิ้งหรีดยังได้รับการยกย่องให้เป็น “ปศุสัตว์รักษ์โลก” ที่ผลิตโดยใช้น้ำน้อย มีอัตราแลกเนื้อสูง ทั้งยังเป็นสินค้าที่มีความเป็นธรรมชาติ ไม่ได้ผ่านการผลิตเชิงอุตสาหกรรมอย่างซับซ้อน ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ผลพลอยได้หรือเป็นของเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมอื่น และยังสามารถบริโภคได้ทั้งหมด ไม่เหลือทิ้ง จึงถือเป็นอาหารที่มีความปลอดภัยและยั่งยืนในมุมมองประชากรที่รักสุขภาพและสิ่งแวดล้อม

แนวโน้มในการส่งออกจิ้งหรีดไปยังสหรัฐอเมริกา

ปัจจุบันฟาร์มหลายแห่งในประเทศไทย มีการผลิตจิ้งหรีดส่งออกไปสหรัฐฯ โดยเฉพาะสายพันธุ์สะดิ้ง ที่มีศักยภาพในการแปรรูปเป็นผงแป้งจิ้งหรีดที่มีเนื้อสัมผัสดีและมีสีอ่อนกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ ง่ายต่อการนำไปผสมวัตถุดิบอาหาร เช่น แป้งทำขนม แป้งประกอบอาหาร หรือโปรตีนเชค โดยไม่ทำให้สีสันหรือรูปลักษณ์เปลี่ยนแปลงมากนัก และในปัจจุบันสหรัฐฯ ไม่ได้มีข้อห้ามหรือข้อกำหนดเป็นพิเศษในการนำเข้าจิ้งหรีดในฐานะผลิตภัณฑ์อาหารหรืออาหารแปรรูป

ส่วนแบ่งการตลาด

จากการคาดการณ์ของบริษัทวิจัยการตลาดอิสระ ตลาดสินค้าแมลงที่บริโภคได้ของสหรัฐฯ  ซึ่งมีการบริโภคแมลงในรูปแบบขนมขบเคี้ยว (สแน็ค) โปรตีนบาร์ และแป้ง อาจมีมูลค่าสูงถึง 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือ 1.5 พันล้านบาทในปี 2566

นอกจากตลาดอาหารเพื่อการบริโภคของมนุษย์แล้ว ปัจจุบันยังมีความต้องการนำเข้าจิ้งหรีดเพื่อเป็นวัตถุดิบอาหารสัตว์ โดยเฉพาะการใช้เป็นส่วนประกอบของขนมหรืออาหารสัตว์เลี้ยง ทั้งนี้ สหรัฐฯ และแคนาดา มีเครือข่ายเพาะเลี้ยงแมลงขนาดใหญ่ เช่น Entomofarm ที่กำลังเร่งขยายกำลังการผลิตแมลงในพื้นที่เขตร้อนของสหรัฐฯ  เช่น รัฐเทกซัส เพิ่มขึ้น

ต้นทุนการเพาะเลี้ยงแมลงในสหรัฐฯ ปัจจุบันยังคงสูงกว่าไทย แม้ว่าจะมีข้อได้เปรียบด้านวัตถุดิบอาหารในฐานะที่สหรัฐฯ เป็นผู้ผลิตพืชอาหารส่งออกลำดับต้นก็ตาม แต่ประเทศไทยมีความพร้อมด้านภูมิอากาศสำหรับการผลิตแมลงตลอดทั้งปี ทำให้ปัจจัยด้านสภาพอากาศยังเป็นข้อได้เปรียบที่สำคัญ

ผลพลอยได้จากการเลี้ยงและแปรรูปจิ้งหรีด

ปัจจุบันหน่วยงานวิจัยและภาคอุตสาหกรรมทั่วโลกกำลังให้ความสำคัญต่อการพัฒนางานวิจัยการใช้ประโยชน์ผลพลอยได้จากการเลี้ยงและแปรรูปจิ้งหรีด เช่น น้ำมันสกัด ในอุตสาหกรรมอื่น ๆ เช่น อาหารสัตว์ อาหารเสริม และเครื่องสำอาง เพิ่มเติม เนื่องจากสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างหลากหลาย และเป็นน้ำมันสกัดที่ผลิตจากวิธีการที่เป็นธรรมชาติ ทั้งสามารถผลิตหมุนเวียนทดแทนได้อย่างต่อเนื่อง

นอกจากจิ้งหรีดแล้ว ยังมีแมลงกินได้หลายชนิดที่มีศักยภาพในการผลิตและใช้ประโยชน์โดยเฉพาะในลักษณะการเป็นส่วนประกอบโปรตีนของอาหาร เช่น หนอนนก ซึ่งได้รับความนิยมสูงขึ้นในช่วงหลัง และถือเป็นคู่แข่งที่สำคัญอย่างยิ่งของจิ้งหรีด ผู้ประกอบการที่ยังไม่มีตลาดส่งออกจึงควรพิจารณาโอกาสและแนวโน้มการผลิตของสินค้าทดแทนเหล่านี้ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อความสามารถในการแข่งขันหรือเข้าถึงตลาด

“จิ้งหรีดไทยโกอินเตอร์” กับบทบาทในการช่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจของไทย

นางสาวเสาวลักษณ์ กล่าวว่า จิ้งหรีดถือเป็นปศุสัตว์เศรษฐกิจที่ยังคงมีอนาคต และมีตลาดรองรับทั้งภายในประเทศและส่งออกที่มีความต้องการจิ้งหรีดแต่ละสายพันธุ์แตกต่างกันไป ในภาวะโลกร้อน ซึ่งมีปัญหาความแห้งแล้งในหลายพื้นที่ ยากต่อการปลูกพืชอาหารหรือเพาะเลี้ยงปศุสัตว์ทั่วไป การผลิตจิ้งหรีดเพื่อตอบสนองความต้องการนำเข้าที่เพิ่มขึ้นทั่วโลก ส่งผลให้เกิดการขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานราก สร้างรายได้ให้แก่เกษตรกรได้เป็นอย่างดี

“ก่อนหน้านี้เกษตรกรในหลายพื้นที่ จากเดิมที่เพาะเลี้ยงจิ้งหรีดเป็นอาชีพเสริม ได้กลายเป็นอาชีพที่สร้างรายได้หลัก เพราะสามารถบริหารจัดการการผลิตได้ในพื้นที่เล็ก ๆ สามารถหมุนเวียนปริมาณการเลี้ยงให้สอดคล้องต่อการสั่งซื้อหรือจ้างผลิตได้โดยไม่ต้องอาศัยแรงงานจำนวนมาก เมื่อเทียบกับการเก็บเกี่ยวผลิตผลทางการเกษตรทั่วไป”

จิ้งหรีดยังมีวงจรชีวิตหรือรอบการผลิตสั้นเพียง 45-60 วัน/รอบการผลิต และใช้ทุนเริ่มต้นน้อย โดยเฉพาะตลาดที่ไม่ได้มีข้อกำหนดที่เข้มงวดด้านการรับรองมาตรฐานตั้งแต่ระดับฟาร์มปฐมภูมิมากนัก เมื่อมีความต้องการสั่งซื้อหรือตลาดรองรับ ก็สามารถเริ่มผลิตได้รวดเร็วและเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ในระยะเวลาอันสั้น

“เมื่อเกิดการหมุนเวียนรายได้ให้เกษตรกรฐานราก วงจรเศรษฐกิจในชุมชนก็จะเกิดการขับเคลื่อนและใช้จ่ายเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะกรณีการเปิดตลาดรองรับสินค้าและผลิตภัณฑ์ที่มีมาตรฐานสูง นอกจากจะเป็นการสร้างความเชื่อมั่นของสินค้าและมาตรฐานสินค้าเกษตรของไทยแล้ว ยังถือเป็นการสร้างพื้นที่ตลาดเพื่อรองรับผู้ประกอบการในวงจรเศรษฐกิจเพิ่มเติมอีกหลายชั้น ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมแปรรูป โลจิสติกส์ ห้องเย็น ขนส่ง ให้บริการปรึกษาได้ในระยะยาว”

ความสำเร็จในตลาด ณ ปัจจุบัน

“ปัจจุบันผู้ประกอบการครบวงจรบางแห่งของไทย มีศักยภาพถึงระดับเป็นซัพพลายเออร์ต่อเนื่องให้คู่ค้าในสหรัฐฯ ที่เป็นที่รู้จัก เช่น บริษัท CHAPUL ผู้ผลิตโปรตีนบาร์รายใหญ่ นอกจากนี้ยังมีความต้องการสั่งซื้อวัตถุดิบจิ้งหรีดเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่อง เช่น อาหารสัตว์ อาหารสัตว์เลี้ยง Exotic Pet และนอกจากตลาดสหรัฐฯ  ปัจจุบันจิ้งหรีดไทยสามารถวางจำหน่ายได้ในหลายประเทศ เช่น ประเทศที่เปิดตลาดมาตรฐานสูงได้อย่างเป็นทางการ ได้แก่ เม็กซิโก สามารถส่งออกได้ทั้งผงแป้งจิ้งหรีด จิ้งหรีดปรุงสุก และจิ้งหรีดแช่แข็ง”

ไทยนำร่องเปิดตลาดแมลงเพื่อการบริโภคในภูมิภาคอเมริกาเหนือผ่านการเจรจาส่งออกผลิตภัณฑ์ผงแป้งจิ้งหรีดสายพันธุ์สะดิ้งจากฟาร์มไทยไปเม็กซิโก สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติแนะเกษตรกรไทยเร่งพัฒนาฟาร์มส่งออกในช่วงที่กระแสการบริโภคโปรตีนจากแมลงในสหรัฐอเมริกากำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น

นายพิศาล พงศาพิชณ์ เลขาธิการสำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) ได้เปิดเผยว่า การเจรจากับเม็กซิโกในการเปิดตลาดผลิตภัณฑ์จิ้งหรีดประสบผลสำเร็จ โดยที่ผ่านมา มกอช. และกรมปศุสัตว์ ได้ผนึกกำลังเปิดตลาดจิ้งหรีดเม็กซิโก เพื่อขับเคลื่อนนโยบายของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในการผลักดันให้ประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกสินค้าจิ้งหรีดหลักของโลก โดยได้ร่วมจัดทำข้อมูลทางเทคนิคและเจรจากับสำนักงานแห่งชาติด้านสุขอนามัยความปลอดภัยและคุณภาพของการเกษตรและอาหารของเม็กซิโก

โดยเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 เม็กซิโกได้ประกาศอนุญาตการนำเข้าผลิตภัณฑ์จิ้งหรีดจากประเทศไทยอย่างเป็นทางการ โดยได้ประกาศข้อกำหนดด้านสุขอนามัยสัตว์ สำหรับการนำเข้าผลิตภัณฑ์ผงแป้งจิ้งหรีดสายพันธุ์สะดิ้งจากประเทศไทย

ทั้งนี้ สายพันธุ์จิ้งหรีดที่ไทยได้รับอนุญาตส่งออกไปยังเม็กซิโกได้ คือ จิ้งหรีดทองแดงลาย หรือ สะดิ้ง ในลักษณะผลิตภัณฑ์ผงแป้งจิ้งหรีด โดยมีเงื่อนไขการส่งออกหลัก คือ จิ้งหรีดจะต้องเลี้ยงในฟาร์มที่ผ่านการรับรองมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มจิ้งหรีด สินค้าจะต้องไม่มีการปนเปื้อนโปรตีนจากสัตว์เคี้ยวเอื้อง และต้องได้ใบรับรองสุขอนามัย จากกรมปศุสัตว์ประกอบการส่งออก

ตลาดแมลงที่กินได้ทั่วโลกมีมูลค่า 0.41 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2561 และคาดว่าจะขยายตัวที่ 19.7% ในปี 2568 ทั้งนี้เกิดมาจากการเพิ่มความใส่ใจในสุขภาพในหมู่คนรุ่นใหม่ที่มีความตระหนักเกี่ยวกับประโยชน์ทางโภชนาการและเต็มใจที่จะหาทางเลือกด้านอาหารใหม่ ๆ เนื่องจากแมลงอุดมไปด้วยโปรตีน ความต้องการจึงเพิ่มขึ้นในกลุ่มผู้บริโภควัยหนุ่มสาวที่นิยมออกกำลังกายและเปิดรับโปรตีนทางเลือก

ผลิตภัณฑ์ตลาดแมลงที่กินได้จะแบ่งออกเป็นหนอนผีเสื้อ ด้วง และจิ้งหรีด โดยด้วงเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่ผู้บริโภคนิยมมากที่สุดและคิดเป็นส่วนแบ่งมากกว่า 30% ของรายได้ทั่วโลกในปี 2561 และปัจจัยต่าง ๆ เช่น รสชาติที่แตกต่างเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ รวมทั้งการรับรู้ที่เพิ่มขึ้นทางด้านโภชนาการ ยังมีส่วนช่วยทำให้โปรตีนจากแมลงได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย

ในปี 2561 ภูมิภาคอเมริกาเหนือมีการบริโภคแมลงคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 25% เมื่อเทียบกับมูลค่าตลาดโลก และในส่วนของสหรัฐฯ เอง มีสัดส่วนมากกว่า 40% การรับรู้ที่เพิ่มขึ้นในหมู่ผู้บริโภคเกี่ยวกับประโยชน์ทางโภชนาการของแมลงทำให้โปรตีนจากแมลงกินได้กำลังได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นควบคู่ไปกับโปรตีนจากพืช

แมลงสามารถแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ได้หลายอย่าง เช่น แป้ง ผลโปรตีน และปัจจุบันส่วนแบ่งการตลาดสูงสุดของตลาดแมลงกินได้นั้นมาจากแมลงทั้งตัว ตามด้วยเอเนอร์จี้บาร์ ขนมขบเคี้ยว ส่วนผสมอาหารพิเศษและพาสต้า

นายพิศาลกล่าวว่า การเปิดตลาดจิ้งหรีดไทยไปเม็กซิโกถือเป็นก้าวสำคัญของการยกระดับมาตรฐานอุตสาหกรรมจิ้งหรีดและแมลงกินได้ของไทยเข้าสู่ตลาดมาตรฐานสูงและยังถือเป็นการเปิดประตูสู่ภูมิภาคละตินอเมริกาและอาจนำไปสู่การขยายตลาดไปในภูมิภาคอเมริกาเหนือต่อไปได้ในอนาคต

สถาบันประมงแห่งชาติสหรัฐฯ ชี้ยอดขายอาหารทะเลเพิ่มสูงขึ้นในช่วงปีที่ผ่านมาจากการกักตุนอาหารของคนที่ทำงานจากที่บ้าน ส่งผลให้สหรัฐฯ นําเข้าอาหารทะเลจากไทยเพิ่มขึ้น 9.15% เป็นมูลค่ากว่าพันล้านดอลลาร์สหรัฐ และส่งผลให้การส่งออกกุ้ง ปลาทูน่ากระป๋อง ปลาแช่แข็งของไทยกระเตื้องขึ้น

ที่ประชุม Global Seafood Marketing Conference ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 โดยสถาบันประมงแห่งชาติของสหรัฐฯ ได้รายงานถึงยอดขายอาหารทะเลในสหรัฐฯ ในช่วงปี 2563 ที่ผ่านมา โดยพบว่าขยายตัวได้ดีจากผลของการแพร่ระบาดของโควิด-19 ส่งผลให้คนกักตุนอาหารเยอะขึ้น

ในรายงานระบุว่า ยอดขายอาหารทะเลแช่แข็งมีอัตราเพิ่มขึ้น 35%  มีมูลค่า 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ อาหารทะเลสดเพิ่มขึ้น 24.5% มีมูลค่า 6.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ อาหารทะเลที่เก็บรักษาได้นาน (shelf-stable) เพิ่มขึ้น 20.3% มีมูลค่า 2.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และอาหารทะเลที่จำหน่ายผ่านทาง e-commerce เพิ่มสูงขึ้นสามเท่าตัวหรือมีมูลค่าเกือบพันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ในขณะเดียวกัน กุ้งดิบมียอดขายเพิ่มขึ้น 48% มีมูลค่า 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ กุ้งปรุงแต่งมียอดขายเพิ่มขึ้น25% มูลค่า 1.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ปลาสดเพิ่มขึ้น 22% อาหารทะเลทที่มีเปลือกเพิ่มขึ้น 24.6% และอาหารทะเลอื่นๆ เพิ่มขึ้น 18% อาหารทะเลสดที่จําหน่ายแบบชั่งนน้ำหนักมียอดขายขยายตัวสูงขึ้น 28% หรือมีมูลค่าประมาณ 871 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

นอกจากนี้ กลุ่มอาหารทะเลประเภทเก็บรักษาได้นานที่ขายได้ดี ได้แก่ ปลาทูน่า เพิ่มขึ้นเกือบ 19% มีมูลค่า 2.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ปลาแซลมอนเพิ่มขึ้น 30.3% มีมูลค่า 286 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หอยเพิ่มขึ้น 27% มีมูลค่า 62 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีผู้บริโภคกลุ่ม Baby Boomers เป็นกลุ่มผู้ซื้อรายใหญ่ที่สุดในหมวดอาหารทะเล shelf-stable

ผู้บริโภคที่ซื้ออาหารทะเลแช่แข็งส่วนใหญ่มีรายได้ครัวเรือนมากกว่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยยอดขายอาหารทะเลในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน 2563 เพิ่มสูงขึ้น 50-90% ด้วยอานิสงส์จากมาตรการทํางานที่บ้านและการทําอาหารรับประทานเองมากขึ้น ในช่วงเริ่มต้นของการแพร่ระบาดโควิด-19

สถาบันประมงแห่งชาติสหรัฐฯ เห็นว่า ในอนาคตยอดขายของอาหารทะเลแช่แข็งจะค่อยๆ ลดลงเพราะคนอเมริกันจะได้รับการฉีดวัคซีนเพิ่มขึ้น ส่งผลให้เริ่มออกนอกบ้านและหันไปรับประทานอาหารนอกบ้านเพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ยอดขายอาหารทะเลทางออนไลน์ยังคงมีการขยายตัว

ในปี 2563 สหรัฐฯ นําเข้าสินค้าอาหารทะเลคิดเป็น 90% ของความต้องการบริโภคตลอดปี โดยมีการนําเข้าอาหารทะเลจากต่างประเทศเป็นมูลค่า 22,450.08 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลงไปจากปีที่ผ่านมา 0.45% สหรัฐฯ มีแหล่งนําเข้าสินค้าอาหารทะเลสําคัญได้แก่ แคนาดา อินเดีย ชิลี อินโดนิเซีย จีน เวียดนาม และไทย

สหรัฐฯ นําเข้าอาหารทะเลจากไทยเป็นมูลค่า 1,349.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2563 ขยายตัวเพิ่มขึ้น 9.15% ในส่วนของสินค้าอาหารไทยที่สำคัญในตลาดสหรัฐฯ ได้แก่ กุ้ง ปลาทูน่ากระป๋อง ปลาแช่แข็งและอาหารทะเลมูลค่าเพิ่ม

ตามรายงานสถานการณ์ประมงล่าสุดของสหรัฐฯ จัดทําโดยสํานักงานบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่ง ชาติ กระทรวงพาณิชย์สหรัฐฯ (NOAA) พบว่า คนอเมริกันบริโภคอาหารทะเลโดยเฉลี่ยคิดเป็น 16.1 ปอนด์ต่อคน หรือเท่ากับ 7.32 กิโลกรัมในปี 2561 หรือเพิ่มขึ้น 0.1% จากปี 2560 กุ้งเป็นอาหารทะเลที่บริโภคมากที่สุด คิดเป็นจํานวน 4.6 ปอนด์ต่อคน หรือเท่ากับ 2.09 กิโลกรัม หรือเพิ่มขึ้น 7.5%

ปลาแซลมอนเป็นอันดับสอง จํานวน 2.55 ปอนด์ต่อคน ลดลง 0.30% และปลาทูน่ากระป๋องเป็นอันดับที่ 3 จํานวน 2.1 ปอนด์ต่อคน อาหารทะเลชนิดอื่นๆ ที่ได้รับความนิยมบริโภคได้แก่ปลานิล ปลาพอลล๊อก ปลาดุก ปลาหมึก เป็นต้น

ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นปัจจัยส่วนหนึ่งที่มีผลต่อการตัดสินใจสั่งซื้อสินค้าร้านค้าปลีกระดับชาติของสหรัฐฯ ในปัจจุบัน และร้านค้าต่าง ๆ ได้กําหนดภาระผูกพันในเรื่องความโปร่งใส (Transparency) การตรวจสอบย้อนกลับ (Traceability) และความรับผิดชอบในการสืบเสาะหาสินค้า (Responsible Sourcing) ให้เป็นภารกิจของฝ่ายจัดซื้อสินค้าของบริษัท ซึ่งจะส่งผลกระทบมายังผู้ผลิต/ผู้ส่งออกในต่างประเทศ

กระทรวงเกษตรและสหกรณ์เตรียมส่งเสริมอาชีพการเลี้ยงจิ้งหรีดในพื้นที่ จ.สุพรรณบุรี ตั้งเป้าเป็นฐานการผลิตป้อนตลาดโลก พร้อมประสานทุกหน่วยงาน ปั้นฟาร์มตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี พัฒนาสูตรอาหาร ดึงผู้จำหน่ายผลิตภัณฑ์จิ้งหรีดรับซื้อ

นายประภัตร โพธสุธน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เปิดเผยว่า ได้หารือร่วมกับคณะที่ปรึกษารัฐมนตรีฯ ผู้แทนจากหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง อาทิ สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) กองส่งเสริมและพัฒนาการปศุสัตว์ กรมปศุสัตว์ ภาคเอกชนผู้ผลิต/แปรรูป และจำหน่ายจิ้งหรีด-ผลิตภัณฑ์ (ขวัญใจฟาร์ม และเปี่ยมสุขฟาร์ม) กลุ่มเกษตรกรจังหวัดสุพรรณบุรี กองทุนสงเคราะห์เกษตรกร เป็นต้น

โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมการส่งเสริมอาชีพการเลี้ยงจิ้งหรีดในพื้นที่ จ.สุพรรณบุรี อีกทั้งเสริมสร้างรายได้ ช่วยแก้ปัญหาความยากจน ตลอดจนวางเป้าให้เป็นฐานการผลิตป้อนตลาดโลก โดยมีประเด็นสำคัญ คือส่งเสริมให้มีการตั้งฟาร์มมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี เพื่อผลิตจิ้งหรีดคุณภาพ โดยให้จ.สุพรรณบุรีนำร่องด้วยฟาร์มรวม 200 ราย

โดยก่อนหน้านี้เมื่อกลางปีที่ผ่านมา ดร.เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มองเห็นโอกาสและส่งเสริมให้ไทยเป็นมหาอำนาจจิ้งหรีดโลก โดยได้มอบหมายทุกหน่วยบูรณาการ ยกระดับฟาร์มเลี้ยงจิ้งหรีดให้ได้มาตรฐาน พร้อมขับเคลื่อนอุตสาหกรรมเกษตรและอาหารในฐานะครัวโลก

ซึ่งดร.เฉลิมชัย ได้มีนโยบายส่งเสริมการเลี้ยงจิ้งหรีดให้แก่เกษตรกรเพื่อสร้างรายได้ โดยได้มอบหมายหน่วยงานในสังกัดส่งเสริมและยกระดับมาตรฐานฟาร์มเลี้ยงจิ้งหรีด พัฒนาและปรับปรุงพันธุ์ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นในผลผลิตให้ผู้บริโภค เนื่องจากปัจจุบันทั่วโลกได้หันมาบริโภคจิ้งหรีดมากขึ้น

ตลาดส่งออกไทยไปต่างประเทศได้รับความนิยมและขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยเติบโตถึงร้อยละ 23 ต่อปี โดยเฉพาะ สหรัฐฯ สหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และ จีน ประกอบกับองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ได้ส่งเสริมให้คนทั่วโลกหันมาบริโภคจิ้งหรีดกัน เพราะเป็นแหล่งโปรตีนชั้นดี อีกทั้งมีราคาถูก และหาได้ง่ายในท้องถิ่น และสามารถนำมาผลิตหรือแปรรูปได้หลากหลาย

โดยปัจจุบัน เกษตรกรมีการรวมตัวเป็นกลุ่มแปลงใหญ่เพาะเลี้ยงจิ้งหรีด นิยมสายพันธุ์ทองคำ ทองแดง และสะดิ้ง แหล่งสำคัญที่จังหวัดขอนแก่น กาฬสินธุ์ นครพนม บุรีรัมย์ และมหาสารคาม ซึ่งในปี พ.ศ.2561 มีการเพาะเลี้ยงจิ้งหรีดทั่วประเทศกว่า 20,000 ฟาร์ม กำลังการผลิตกว่า 700 ตัน/ปี รวมมูลค่ากว่า 1,000 ล้านบาท/ปี

การขับเคลื่อนนโยบายส่งเสริมการเลี้ยงจิ้งหรีด สศก. ได้บูรณาการกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตามแนวทาง “เกษตรผลิต พาณิชย์ตลาด” ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรฯ ศึกษาและจัดทำยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนอุตสาหกรรมจิ้งหรีด ที่สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี สู่การส่งเสริมและพัฒนาเกษตรฐานชีวภาพแมลงเศรษฐกิจใหม่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

การเลี้ยงจิ้งหรีดทำได้ง่ายแถมยังเกื้อกูลต่อสิ่งแวดล้อม เพราะนอกจากเกษตรกรสามารถเก็บไว้บริโภคเองได้แล้ว ยังสามารถใช้เป็นอาหารสัตว์ และสู่การส่งออกเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมเกษตรและอาหารไทยในฐานะครัวของโลกอีกด้วย

สำหรับที่สุพรรณบุรีจะมีการคัดเลือกเกษตรกรเป้าหมาย โดยนายกเทศบาลตำบลเป็นผู้รับผิดชอบ สำหรับด้านระบบงานส่งเสริมการเลี้ยงจิ้งหรีด มอบหมายกรมปศุสัตว์ โดยสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดสุพรรณบุรี ร่วมกับ กองส่งเสริมและพัฒนาการปศุสัตว์ เป็นผู้ประสานงานที่ส่วนกลาง และให้ “ขวัญใจฟาร์ม” และ “เปี่ยมสุขฟาร์ม” เป็นผู้รับซื้อผลผลิตในราคาประกัน เพื่อช่วยเหลือเกษตรกร

ทั้งนี้ สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติจะร่วมกับกรมปศุสัตว์ให้คำแนะนำด้านการจัดทำมาตรฐานฟาร์มตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีแก่เกษตรกร และให้กรมปศุสัตว์ โดยสำนักพัฒนาอาหารสัตว์ คิดสูตรอาหารสัตว์ที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงจิ้งหรีด เป็นการส่งเสริมให้เกษตรกรได้ใช้วัตถุดิบอาหารสัตว์ในท้องถิ่นราคาถูก มาผสมอาหารสัตว์ใช้เองนำไปเลี้ยงสัตว์ให้เหมาะสมกับระยะการเจริญเติบโต และให้ผลผลิตของสัตว์เลี้ยง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และลดต้นทุนการผลิตอาหารสัตว์

“กุ้ง” ถือเป็นหนึ่งในสัตว์เศรษฐกิจสำคัญสำหรับประเทศไทย ซึ่งในแต่ละปีสร้างรายได้จากการส่งออกให้ประเทศไทยได้ไม่ตำกว่าหมื่นล้านบาท แต่หลังจากที่มีการแพร่ระบาดระลอกใหม่ของเชื้อโควิด-19 ในพื้นที่จังหวัดสมุทรสาครซึ่งถือเป็นตลาดกลางการค้ากุ้งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ยอดขายกุ้งภายในประเทศก็ได้รับผลกระทบไปด้วย

จากการแพร่กระจายของเชื้อโควิด-19 ในพื้นที่ จ.สมุทรสงคราม เมื่อช่วงก่อนสิ้นปีที่แล้ว ส่งผลให้การติดเชื้อกระจายไปทั่วประเทศไทย ถึงแม้ว่าเชื้อไวรัสจะไม่สามารถแพร่กระจายผ่านกุ้งหลังที่ปรุงสุกได้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันส่งผลกระทบโดยตรงต่อภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นโดยเฉพาะภาคการส่งออก

โดยเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา นายวิชาญ อิงศรีสว่าง รองอธิบดีกรมประมงได้ออกแถลงการณ์แจ้งว่า กรมประมงได้ออกประกาศมาตรฐานรับรองการปนเปื้อนโควิดในห่วงโซ่สินค้าประมงเพิ่มเติมโดยแยกเป็นเรื่องการรับรองสินค้าตั้งแต่เรือประมง สะพานปลา  ระบบการขนส่ง ตลาดค้าปลีก โมเดิร์นเทรด  และการรับรองมาตรฐานตั้งแต่ฟาร์ม การขนส่ง และตลาด โดยจะมีเครื่องหมายรับรองบรรจุภัณฑ์อย่างเด่นชัด

นอกจากนี้ ยังได้มีการตรวจสอบการใช้ปัจจัยการผลิตทั้งในฟาร์มเลี้ยงและร้านค้า  ซึ่งเป็นไปตามมาตรการของกรมประมงที่มีการควบคุมและเฝ้าระวังการใช้ยารวมทั้งสารเคมีในระบบการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยเฉพาะกุ้งทะเลอย่างสม่ำเสมอ  ทั้งนี้ จึงมั่นใจได้ว่าผลผลิตกุ้งทะเลจากมาตรฐานการผลิตทางการเกษตรที่ดีและเหมาะสม มีคุณภาพ ถูกหลักสุขอนามัย ปลอดภัยจากสารเคมีตกค้าง รวมทั้งเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

ก่อนหน้านี้ หลังจากที่พบการติดเชื้อในพื้นที่ จ.สมุทรสาครใหม่ ๆ หอการค้าจังหวัดสมุทรสาครได้ออกมายอมรับว่ามีผลกระทบต่อปริมาณการซื้อขายกุ้งในตลาดทะเลไทยลดลงไปประมาณ 20% เนื่องจากลูกค้าส่วนใหญ่ที่แม่ค้าที่ซื้อกุ้งไปขายต่อเข้ามาจับจ่ายน้อยลง

ส่วนตลาดส่งออกกุ้งไทยยังไม่มีผลกระทบ เนื่องจากที่ผ่านมาแต่ละบริษัทส่งออกต่างมีกระบวนการปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันการปนเปื้อนเชื้อโควิด-19 อย่างเข้มงวดอยู่แล้ว ทั้งในส่วนพนักงานที่ทำงานในโรงงาน และวัตถุดิบอาหารทะเลแปรรูปที่เข้ามาสู่โรงงาน

ถึงแม้ว่าการส่งออกยังอยู่ในภาวะปรกติ แต่ภาคประมงก็ได้รับผลกระทบจากกระแพร่ระบาดระลอกใหม่นี้อยู่ไม่น้อย โดยนายกำจร มงคลตรีลักษณ์ ประธานสมาคมการประมงแห่งประเทศไทย เปิดเผยว่าชาวประมงเฉพาะจังหวัดสมุทรสาครได้รับผลกระทบและเสียหายประมาณ 200 ล้านบาท/วัน

แต่ถ้ารวมทุกจังหวัดที่ทำการประมงก็มีมูลค่าความเสียหายประมาณ 1,000 ล้านบาท/วัน ตอนนี้อาหารทะเลต้องเผชิญกับปัญหาราคาตกต่ำลง แทบทุกสินค้าลดลงมาเหลือ 40% โดยเฉพาะ “กุ้งทะเล” จาก 300 บาท/กก. ลดเหลือ 150 บาท/กก. เนื่องจากจำนวนผู้ค้าที่จะเข้าไปซื้ออาหารทะเลในพื้นที่สมุทรสาครลดลง 30-40% จึงทำให้ราคาตกต่ำลง

สมาคมฯ ได้ทำหนังสือถึงรัฐบาลเพื่อขอให้กำหนดมาตรการเยียวยาผลกระทบชาวประมงจากการระบาดโควิดระลอกใหม่ โดยขอให้เพิ่มวันทำการประมงจากเดิมที่จะหมดรอบให้วันที่ 31 มีนาคม 2564 กับขอยืดการชำระภาษีออกไปอย่างน้อย 1 ปี

ล่าสุดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ.2564 สมาคมผู้ส่งออกอาหารแช่แข็งได้ออกมายืนยันว่าการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ จ.สมุทรสาคร ยังไม่ส่งผลกระทบการส่งออกในไตรมาสแรก โดยยังมีการสั่งจากนอกประเทศเป็นปรกติ สินค้าอาหารสัตว์น้ำและแช่เยือกแข็งของไทยมีมูลค่าการส่งออกในปีที่ผ่านมาสูงถึง 300,000 ล้านบาท โดยมีวงจรการผลิตกับโรงงานในประเทศถึง 457 โรงงาน

นายพจน์ อร่ามวัฒนานนท์ รองประธานกรรมการ สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์ธุรกิจประมงและอุตสาหกรรมต่อเนื่อง และประธานสมาคมอาหารแช่เยือกแข็งไทยกล่าวว่า การแพร่ระบาดของโควิด-19 ระลอกใหม่ที่อยู่ในกลุ่มแรงงานต่างด้าวตอนนี้ถือว่าหนักที่สุด และส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง แต่ยืนยันได้ว่า ยังไม่กระทบต่อปริมาณวัตถุดิบ การผลิต รวมถึงการส่งออกสินค้าสัตว์น้ำและอาหารทะเลของประเทศไทย พร้อมยืนยันยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงออเดอร์ที่รับไว้ล่วงหน้าในไตรมาสแรก

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.prachachat.net/economy/news-590867

https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/914741

..

“อิลลินอยส์” ผ่านกฎหมายเปิดเสรีกัญชาเพื่อสันทนาการเป็นรัฐที่ 11 ของสหรัฐอเมริกา โดยเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2562 นาย เจ.บี พริทซ์เคอร์ (J.B. Pritzker) ผู้ว่าการรัฐอิลลินอยส์ ได้ลงนามในกฎหมายดังกล่าว และให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2563 เป็นต้นไป

Photo Credit: Chicago Sun Times

นาย Pritzker กล่าวว่า สงครามยาเสพติดได้ทำลายสถาบันครอบครัวและส่งผลกระทบต่อกลุ่มคนบางกลุ่มเป็นอย่างมาก ดังนั้น กฎหมายฉบับนี้จะเป็นการปฏิรูปเพื่อนำไปสู่กระบวนการแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยระบุให้นำร้อยละ 25 ของภาษีที่เก็บจากการซื้อขายกัญชา ไปจัดสรรให้ผู้ประกอบการหรือชุมชนชาวผิวสีที่ได้รับผลกระทบจากสงครามยาเสพติด และอีกร้อยละ 20 ไปช่วยเหลือสถานพยาบาลในการรักษาและป้องกันปัญหาสุขภาพที่เกิดจากการใช้กัญชาผิดวัตถุประสงค์ พร้อมทั้งมีกองทุนเพิ่มเติมในการสนับสนุนหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายและสถานศึกษาเกี่ยวกับผลกระทบด้านสุขภาพที่เกิดจากการใช้กัญชา และสนับสนุนงบประมาณให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจในการพัฒนาเทคโนโลยีที่ใช้ในการตรวจจับผู้ขับขี่ยานพาหนะ

นางเคลลี่ แคสซิดี้ (Kelly Cassidy) สมาชิกวุฒิสภารัฐอิลลินอยส์ กล่าวเสริมว่า รัฐจะจำกัดระยะห่างของการเปิดร้านค้ากัญชาเพื่อการสันทนาการ เพื่อลดปัญหาปริมาณร้านค้าที่มากเกินไป

ชาวชิคาโกที่อาศัยอยู่ในเขต Cook County ซึ่งมีจำนวนประชากรในระดับ county หนาแน่นมากเป็นอันดับ 2 ของสหรัฐฯ ได้ออกมาสนับสนุนนโยบายดังกล่าว โดยเชื่อว่ากฎหมายฉบับดังกล่าวจะเพิ่มรายได้ให้กับรัฐประมาณ 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี อีกทั้งยังช่วยลดปัญหาการเสียชีวิตจากการใช้กัญชาเกินขนาด หรือกัญชาสังเคราะห์ และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้กัญชาในการรักษาพยาบาล อย่างไรก็ดี ยังมีหลายฝ่ายที่ยังคงแสดงความกังวลต่อผลกระทบเชิงลบที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตต่อแนวโน้มปัญหาการเพิ่มการใช้สารเสพติด ปัญหาอาชญากรรม ปัญหาอุบัติเหตุ และกรณีการเข้ารับการรักษาเนื่องมาจากการใช้สารเสพติดเกินขนาด

ข้อจำกัดของกฎหมายซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการในรัฐอิลลินอยส์ 

1. ในปี 2563 บริษัท 20 แห่งที่ปัจจุบันมีใบอนุญาตเพาะปลูกกัญชาอย่างถูกต้องตามกฎหมายจะสามารถขออนุญาตเพิ่มพื้นที่เพาะปลูกสูงสุดได้ถึง 5,000 ตารางฟุต โดยรัฐบาลจะให้สิทธิแก่บริษัทหรือกลุ่มคนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากสงครามยาเสพติดก่อน เช่น พื้นที่ทางตะวันออกและทางใต้ของนครชิคาโก เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้กัญชาในการรักษาพยาบาล จะสามารถเพาะปลูกกัญชาเพื่อการรักษาที่บ้านได้ไม่เกิน 5 ตัน

2. ผู้ที่สามารถซื้อกัญชาได้อย่างถูกกฎหมายในรัฐอิลลินอยส์จะต้องเป็นผู้ที่พำนักอาศัยอยู่ภายในรัฐที่มีอายุ 21 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป โดยสามารถครอบครองกัญชาได้สูงสุด 30 กรัม เทียบเท่ากับดอกกัญชาขนาด 1 ออนซ์ หรือกัญชาเข้มข้นขนาด 5 กรัม และเทียบเท่ากับ สารเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล (Tetrahydrocannabino – THC) ขนาด 500 มิลลิกรัม ส่วนผู้ใช้ที่ไม่ได้พำนักอาศัยอยู่ในรัฐอิลลินอยส์ สามารถครอบครองกัญชาได้สูงสุด 15 กรัม                                                                                                                                                  
3. ผู้ผลิตไม่สามารถซื้อขายหรือเพาะปลูกกัญชาในพื้นที่ใกล้เคียงกับสถานที่ตั้งของหน่วยงานรัฐและสถานศึกษาทุกแห่งสามารถสั่งห้ามใช้และครอบครองกัญชาได้

4. ผู้ใช้กัญชาเพื่อการสันทนาการไม่สามารถใช้กัญชาในบริเวณถนน สวนสาธารณะ หรือพื้นที่สถานศึกษา ยกเว้นผู้ที่ใช้เพื่อการรักษา รวมทั้งห้ามใช้กัญชาในยานพาหนะทุกชนิด ในสถานควบคุมความประพฤติ ในบริเวณใกล้เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 21 ปีบริบูรณ์ ในขณะขับเรือหรือโดยสารทางเครื่องบิน หรือบริเวณใกล้คนขับรถรับส่งนักเรียน ตำรวจ พนักงานดับเพลิง และเจ้าหน้าที่รัฐที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ โดยผู้ใช้กัญชาสามารถใช้ในบริเวณบ้านพักส่วนบุคคลได้ตราบใดที่ไม่มีผู้ใดพบเห็น

5. ผู้ที่มีประวัติการครอบครองกัญชาน้อยกว่า 30 กรัม จะถูกยกเลิกหรือลบประวัติการทำความผิดผ่านอัยการกลาง ส่วนผู้ที่เคยมีประวัติการครอบครองระหว่าง 30-500 กรัม จะขึ้นอยู่กับคำวินิจฉัยของผู้พิพากษา

6. อัตราภาษีการซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการขึ้นกับปริมาณระดับของสารเตตร้าไฮโดร-แคนนาบินอล หรือ THC โดย

• กัญชาที่มีสาร THC น้อยกว่าร้อยละ 35 เก็บอัตราภาษีที่ร้อยละ 10
• กัญชามีสาร THC มากกว่าร้อยละ 35 เก็บอัตราภาษีที่ร้อยละ 25
• ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของกัญชา เก็บอัตราภาษีร้อยละ 20

อัตราภาษีดังกล่าวเป็นการเก็บภาษีเพิ่มเติมนอกเหนือจากภาษีของรัฐและภาษีท้องถิ่น โดยเทศบาลในรัฐอิลลินอยส์สามารถจัดเก็บภาษีพิเศษจากซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการเพิ่มเติมอีกไม่เกินร้อยละ 3 ส่วน county ในรัฐอิลลินอยส์สามารถจัดเก็บภาษีเพิ่มเติมในเขตปกครองพิเศษอื่น ๆ อีกไม่เกินร้อยละ 3.75  และ Cook County สามารถจัดเก็บภาษีเพิ่มเติมจากภาษีเทศบาลอีกไม่เกินร้อยละ 3

ณ เดือนกรกฎาคม 2562 รัฐในสหรัฐฯ จำนวน 11 รัฐ ได้แก่ อะแลสกา แคลิฟอร์เนีย โคโลราโด อิลลินอยส์ เมน แมสซาชูเซตส์ มิชิแกน เนวาดา ออริกอน เวอร์มอนต์ วอชิงตัน และ 1 เขตการปกครองพิเศษ กล่าวคือ ดิสตริกต์ออฟโคลัมเบีย อนุญาตให้ซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และอีก 33 รัฐ (รวมทั้งเขตปกครองอิสระ หรือ U.S. Territories) อนุญาตให้มีการใช้กัญชาเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์

ขอบคุณข้อมูลจากสถานกงสุลใหญ่ ณ นครชิคาโก

เนื้อเทียม (fake meat) เป็นอีกหนึ่งเทรนด์ของอาหารที่กำลังมาแรงและมียอดขายเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่เพียงแค่ในสหรัฐอเมริกา แต่เป็นเทรนด์ที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก มีการคาดการณ์ว่าสินค้าทดแทนเนื้อสัตว์ เช่น เนื้อเทียม เต้าหู้ โปรตีนเกษตร  เทมเป้หรืออาหารหมักจากถั่ว ฯลฯ จะมีมูลค่าตลาดของโลกสูงถึง 6.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2566 โดยในปี 2561 มีมูลค่าตลาดอยู่ที่ 4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในสหรัฐฯ เพียงประเทศเดียว จะมีมูลค่าตลาดในปี 2566 สูงถึง 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

แรงส่งจากพฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป  

สาเหตุหลักของการขยายตัวของตลาดสินค้ากลุ่มนี้เนื่องมาจากการเติบโตของกลุ่มผู้บริโภคที่เรียกตัวเองว่า เฟล็กซิทาเรียน (flexitarian) ซึ่งคือผู้ที่กินอาหารมังสวิรัติเป็นหลักแต่ยังกินเนื้อสัตว์หรือปลาเป็นครั้งคราว และกลุ่มผู้บริโภควีแกน (vegan) ซึ่งคือผู้ที่ไม่กินเนื้อสัตว์ทุกชนิดและไม่กินอาหารอื่น ๆ ที่อาจเบียดเบียนสัตว์ เช่น นม เนย ชีส ไข่ น้ำผึ้ง ยีสต์ เจลาติน เป็นต้น ในปัจจุบัน ผู้บริโภควีแกนในสหรัฐฯ  มีจำนวนมากถึง 6%  เมื่อเทียบกับเมื่อปี 2557 ที่มีผู้บริโภควีแกนในสหรัฐฯ เพียง 1% เท่านั้น

อีกหนึ่งปัจจัยที่ดันตลาดสินค้ากลุ่มนี้คือการที่ผู้บริโภคชาวอเมริกันหันมาใส่ใจสุขภาพมากขึ้น หลังจากที่มีงานวิจัยหลายชิ้นเชื่อมโยงการบริโภคเนื้อสัตว์กับโรคอ้วนและโรคเบาหวาน และเนื้อสัตว์แปรรูปกับความเสี่ยงของโรคมะเร็งและโรคหลอดเลือดหัวใจ

นอกจากนี้ ความตื่นตัวของประชากรทั่วโลกโดยเฉพาะในยุโรป แคนาดา และสหรัฐฯ เกี่ยวกับเรื่องของสภาวะโลกร้อน ทำให้เกิดแนวความคิดเรื่องการใช้ทรัพยากรการผลิตรวมไปถึงการบริโภคอย่างยั่งยืน (sustainability) จากงานวิจัยพบว่า 1 ใน 3 ของก๊าซเรือนกระจกที่เกิดขึ้นทั้งหมดในโลก มาจากการทำเกษตรกรรมและกว่าครึ่งหนึ่งของก๊าซเรือนกระจกเหล่านั้นเกิดมาจากการทำปศุสัตว์ โดยเฉพาะฟาร์มวัว การได้มาซึ่งเนื้อวัว 0.45 กิโลกรัม ต้องใช้น้ำในการทำฟาร์มถึง 6,992 ลิตร

แนวคิดเหล่านี้ส่งผลให้ผู้บริโภคมองหาและเลือกทานเมนูทางเลือกที่ทดแทนเนื้อสัตว์มากขึ้น บริษัทหลายแห่งหันมาให้ความสนใจแข่งขันกันพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ อย่างเช่นเนื้อเทียมออกมาวางขาย ส่งผลให้ตลาดสินค้าทดแทนเนื้อสัตว์ขยายตัวมากยิ่งขึ้น

นวัตกรรมอาหารเพื่อสร้างจุดต่าง

แนวคิดและพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไปข้างต้นทำให้มีบริษัท start up สองแห่งก่อเกิดขึ้นนั้นคือ บริษัท บียอนด์มีต (Beyond Meat) ที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2552 และบริษัท อิมพอสซิเบิล ฟู้ดส์ (Impossible Foods) ที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2554 บริษัททั้งสองมีจุดประสงค์เดียวกัน นั่นคือการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางเลือกทดแทนเนื้อสัตว์

ในสหรัฐฯ มีสินค้าทดแทนเนื้อสัตว์ที่ทำจากถั่วเหลืองหรือโปรตีนเกษตรวางขายมาเป็นเวลานานแล้ว แต่บริษัท อิมพอสซิเบิล ฟู้ดส์ และ บียอนด์มีต ต้องการผลิตสินค้าที่แตกต่างไปจากที่มีวางขายในท้องตลาด นายอีธาน บราวน์ ผู้ก่อตั้งบริษัทบียอนด์มีตมองว่า บริษัทไม่ได้ต้องการเน้นขายเฉพาะในกลุ่มผู้ทานมังสวิรัติหรือวีแกนเท่านั้น แต่ต้องการให้ผู้ที่บริโภคเนื้อสัตว์หันมากินเนื้อเทียมอีกด้วย

เนื้อเทียมที่ผลิตโดยบริษัททั้งสองจึงไม่ใช่เพียงแค่อาหารวีแกนหรือโปรตีนเกษตรทั่วไป แต่เป็นเนื้อเทียมที่มีลักษณะคล้ายเนื้อจริงมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นกลิ่น สี เนื้อสัมผัส แม้กระทั่งน้ำของเนื้อที่มีสีออกแดงตรงกลาง บริษัททั้งสองต้องการให้เวลาที่ผู้บริโภคทานเนื้อเทียมเข้าไป จะได้รับรสเหมือนทานเนื้อสัตว์จริง ๆ

กว่าจะได้มาซึ่งเนื้อเทียมที่เหมือนเนื้อจริงนั้น ทั้งสองบริษัทผ่านการค้นคว้าและการทดลองเป็นเวลานาน  เนื้อเทียมของทั้งสองบริษัทไม่ได้ผลิตมาจากพืชเพียงไม่กี่ชนิด แต่เป็นการผสมผสานวัตถุดิบหลากหลายชนิด รวมถึงนำเทคโนโลยีอาหารเข้ามาใช้ในกระบวนการผลิต

เนื้อเทียมของอิมพอสซิเบิล ฟู้ดส์ ทำมาจากพืชนานาชนิดทั้งข้าวสาลี ถั่วเหลือง และมันฝรั่ง และใช้ยีสต์ดัดแปลงพันธุกรรมมาสร้างส่วนประกอบหลักที่เรียกว่า “heme” เพื่อให้เนื้อเทียมมี “น้ำเนื้อ” นั่นคือมีความฉ่ำ มีสีแดง และมีรสชาติเฉกเช่นเนื้อจริง  แต่มีคอเลสเตอรอลน้อยกว่าเนื้อจริง 90% และมีไขมันน้อยกว่าเนื้อจริง 15%

เนื้อเทียมของบียอนด์มีต ใช้ส่วนประกอบถึง 22 ชนิด มาผลิตเนื้ออันโด่งดังที่ชื่อ บียอนด์ เบอร์เกอร์ (Beyond Burger) ส่วนประกอบต่าง ๆ เช่น ถั่ว น้ำมันคาโนล่า น้ำมันมะพร้าวสกัดเย็น เซลลูโลสจากต้นไผ่ ฯลฯ ถูกนำมาผ่านความร้อน ความเย็น ใช้แรงดันเพื่อให้ได้โปรตีนจากพืชที่มีโครงสร้างเส้นใยเหมือนกับโปรตีนจากเนื้อสัตว์มากที่สุด นายอีธาน บราวน์ กล่าวว่า เนื้อสัตว์มีสิ่งที่สำคัญอยู่ 5 อย่าง นั่นคือ กรดอะมิโน ไขมัน แร่ธาตุ วิตามิน และน้ำ ซึ่งทั้ง 5 อย่างนี้ไม่ได้มีอยู่ในเฉพาะเนื้อสัตว์เท่านั้น ในพืชก็มีเช่นกัน

บริษัท บียอนด์มีต มีเป้าหมายสูงสุดที่ต้องการจะผลิตเนื้อเทียมให้เหมือนเนื้อจริงมากที่สุด ซึ่งขณะนี้ บริษัทฯ บอกว่าเนื้อเทียมของบียอนด์มีตที่ขายอยู่นั้น เหมือนจริงได้ 70% แล้ว  เบอร์เกอร์ เนื้อบด ไส้กรอก ที่วางจำหน่ายในท้องตลาดแล้วเป็นผลิตภัณฑ์เนื้อที่ทำง่ายกว่าสเต็กและเบคอนที่ยังอยู่ระหว่างกระบวนการพัฒนา

บทพิสูจน์ความสำเร็จ

ความสำเร็จของบริษัททั้งสองเกิดจากนวัตกรรมของผลิตภัณฑ์ที่สามารถลอกเลียนแบบรูปลักษณ์ รสชาติ เนื้อสัมผัส และความรู้สึกของการเคี้ยวเนื้อสัตว์ได้ใกล้เคียงเนื้อจริงมาก รองรับกับตลาดที่มีความต้องการสินค้าประเภทนี้มากขึ้น

ความสำเร็จนี้ของบริษัท บียอนด์มีต เห็นได้ชัดจากวันที่บริษัทเสนอขายหุ้น IPO ในตลาดหลักทรัพย์สหรัฐฯ เพียงวันแรกของการซื้อ-ขายหุ้น หุ้นของบริษัทฯ มีราคาพุ่งสูงขึ้นถึง 163% ซึ่งถือว่าสูงอย่างเป็นประวัติการณ์ในการเสนอขายหุ้น IPO ในรอบเกือบสองทศวรรษของบริษัทขนาดใหญ่ในสหรัฐฯ  ส่งผลให้บริษัท บียอนด์มีต มีมูลค่าถึง 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ตั้งแต่ปี 2559 ที่บริษัท บียอนด์มีต เริ่มขายเนื้อ “บียอนด์เบอร์เกอร์” (Beyond Burger) จนถึงทุกวันนี้ บริษัทฯ สามารถขายเฉพาะเนื้อเบอร์เกอร์เทียมได้แล้วถึง 11 ล้านชิ้น ปัจจุบัน เนื้อเทียมของบียอนด์มีตมีวางจำหน่ายทั้งในร้านอาหาร เช่น TGI Friday, Carl’s Jr., A&W, Bareburger, Del Taco และซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำของสหรัฐฯ  เช่น Giant, Safeway, Food Lion และ Harris Teeter เป็นต้น

การแข่งขันเริ่มดุเดือด

นอกจากบริษัททั้งสองแห่งแล้ว ผู้ผลิตเนื้อสัตว์เจ้าใหญ่สุดของสหรัฐฯ อย่าง ไทสัน ฟู้ดส์ (Tyson Foods) ที่เคยถือหุ้นของบริษัท บียอนด์มีต ก็ได้พัฒนาเนื้อเทียมสูตรของตัวเองเพื่อที่จะก้าวเข้ามาแย่งส่วนแบ่งในตลาดเนื้อสัตว์ทางเลือก เมื่อไม่นานมานี้ บริษัทฯ ได้ประกาศที่จะวางขายนักเก็ตที่ทำมาจากพืชในช่วงฤดูร้อนนี้

มองข้ามฝั่งไปยังตลาดในทวีปยุโรป เนื้อเทียมก็เป็นเทรนด์ใหม่มาแรงเช่นกัน บริษัท เนสท์เล่ เริ่มวางขายเนื้อเทียมที่เรียกว่า “อินเครดิเบิล เบอร์เกอร์” (Incredible Burger) ในซูเปอร์มาร์เก็ตหลายแห่งในยุโรป ตั้งแต่เดือน เมษายนที่ผ่านมา และกำลังปรับสูตรและเพื่อนำมาวางจำหน่ายในตลาดสหรัฐฯ ในช่วงปลายปีนี้

โอกาสผู้ประกอบการไทย

ความใส่ใจต่อสุขภาพและต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคที่มีเพิ่มมากขึ้นผนวกกับความเคลื่อนไหวของบริษัทที่กล่าวมาข้างต้น ทำให้เห็นได้ว่าเนื้อเทียมเป็นเทรนด์ใหม่มาแรงในวงการอาหารและเป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่น่าจับตามองอย่างแท้จริง การคิดค้น พัฒนาเพื่อผลิตวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ให้ตรงกับกระแสและความต้องการของตลาดทางเลือกทดแทนเนื้อสัตว์ที่มีความแปลกใหม่และไม่จำเจ จึงเป็นอีกหนึ่งโอกาสที่น่าสนใจมากสำหรับผู้ผลิต ผู้ส่งออก  รวมถึงผู้ที่อยู่ในธุรกิจร้านอาหาร ที่สนใจจะรุกตลาดสหรัฐฯ

กัญชง-กัญชากลายเป็นเทรนด์ที่ได้รับความสนใจทั่วโลกรวมถึงในประเทศไทยและในสหรัฐอเมริกา หลายประเทศได้ปรับเปลี่ยนกฎหมายหรือออกกฎหมายใหม่ที่เกี่ยวข้องกับกัญชง-กัญชาเพื่อเปิดทางสู่การนำไปใช้เชิงพาณิชย์มากขึ้น กัญชงและกัญชาแตกต่างกันหรือไม่ ให้คุณหรือให้โทษอย่างไร และสหรัฐฯ มีพัฒนาการเรื่องนี้ไปถึงไหนบ้างแล้ว ลองมาหาคำตอบกัน

หลายคนอาจเคยได้ยินคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็น แคนนาบิส (Cannabis) เฮมพ์ (Hemp) มาริฮวานา(Marijuana) หรือ ซีบีดี (CBD)  

แคนนาบิส (Cannabis) เป็นชื่อ “สกุล” (genus) ของพืชกัญชง-กัญชา สามสายพันธุ์ย่อย (species) ของแคนนาบิสที่พบบ่อย คือ Cannabis sativa, Cannabis indica และ Cannabis rudealis  สายพันธุ์ที่พบมากในไทยจะเป็นสายพันธุ์ Cannabis sativa ซึ่งสามารถเจริญเติบโตได้ดีในลักษณะอากาศแบบร้อนชื้น กัญชงและกัญชาจัดเป็นพืชที่อยู่ในสกุล Cannabis  เหมือนกัน แต่ต่างกันที่สายพันธุ์ย่อย กัญชงจัดอยู่ในกลุ่ม Cannabis sativa ในขณะที่กัญชาอาจอยู่ในกลุ่ม indica หรือ sativa ก็ได้

กัญชงในภาษาอังกฤษเรียกกันว่า “เฮมพ์” (Hemp) ส่วนกัญชาในภาษาอังกฤษคือคำว่า “มาริฮวานา” (Marijuana)

CBD เป็นตัวย่อที่ใช้เรียกสารแคนนาบินอยด์ (Cannabidiol) ซึ่งเป็นสารที่พบได้ทั้งในกัญชงและกัญชา นอกจากสาร CBD แล้ว พืชทั้ง 2 ชนิด มีสารที่เรียกว่าเตตราไฮโดรแคนนาบินอล (Tetrahydrocannabinol หรือ THC) อีกด้วย

เพราะเป็นพืชในสกุลเดียวกัน กัญชงและกัญชาจึงมีความคล้ายคลึงกันมากและอาจมองแยกออกจากกันได้ยาก โดยเฉพาะในช่วงที่ต้นกัญชงและกัญชายังเล็ก ดอกและเมล็ดมีสีสันและลวดลายแตกต่างกันเพียงเล็กน้อย แต่พืชทั้งสองชนิดก็มีความแตกต่างที่สำคัญอยู่หลายประการ  

ลักษณะทางกายภาพ

กัญชง (Hemp) โดยทั่วไปต้นมีลักษณะสูงใหญ่กว่าต้นกัญชา ลำต้นสูงประมาณ 2 เมตรขึ้นไป กิ่งกระจัดกระจายไม่เกาะกลุ่ม ใบของกัญชงจะมีขนาดใหญ่กว่า มีการเรียงสลับของใบค่อนข้างห่างชัดเจน ใบมีสีเขียวอมเหลือง ไม่มียางเหนียวติดมือ  กัญชงปลูกได้ง่ายในหลากหลายสภาพภูมิอากาศ ไม่ต้องดูแลมาก ระยะเวลาของการโตเต็มวัยประมาณ 108-120 วัน

กัญชา (Marijuana) มีลักษณะลำต้นสูงไม่ถึง 2 เมตร ต้นเตี้ย มีกิ่งเกาะกันเป็นพุ่ม ใบของกัญชาจะเล็กกว่าใบของกัญชงเล็กน้อย ใบมีลักษณะแคบ ยาว การเรียงตัวของใบจะชิดกัน โดยเฉพาะใบประดับช่อดอกจะเป็นกลุ่มแน่นชัดเจน มักมียางเหนียวติดมือ ใบมีสีเขียวจัด กัญชาเป็นพืชที่ต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิดและควรมีการควบคุมอุณหภูมิให้มีสภาพอุ่นและชื้น ระยะเวลาการโตเต็มวัยประมาณ 60-90 วัน

Photo source: CBD origin: hemp vs marijuna

สารประกอบเคมี

สารประกอบเคมีในกัญชงและกัญชา 2 ชนิดที่โดดเด่นได้แก่ สาร Tetrahydrocannabinol (THC) และสาร Cannabidiol (CBD)

งานวิจัยหลายงานพบว่า สารทั้ง 2 ชนิดมีประโยชน์หากนำมาใช้ให้ถูกต้อง แต่สาร THC นั้นทำให้เกิดอาการเมา (high) หรือมีฤทธิ์ต่อประสาท (psychoactive) ด้วย ในเวทีสากลเป็นที่ยอมรับกันว่า พืชที่ให้ปริมาณสาร THC น้อยกว่า 0.3% ไม่ถือว่าเป็นพืชเสพติด  ในขณะที่สาร CBD ไม่ก่อให้เกิดอาการดังกล่าว

• สาร Tetrahydrocannabinol (THC)

กัญชง (Hemp) มีสาร THC ไม่เกิน 0.3% ซึ่งเป็นปริมาณที่ไม่สามารถทำให้ผู้บริโภคเกิดอาการเมาหรือมีฤทธิ์ต่อประสาท ในขณะที่ กัญชา (Marijuana) ส่วนใหญ่มีสาร THC ประมาณ 5-20% กัญชาที่คุณภาพสูงมีสาร THC สูงถึง 25-30% จึงทำให้กัญชามีฤทธิ์ต่อระบบประสาท ทำให้เกิดอาการเมา และถือเป็นสารเสพติด สาร THC ส่งผลต่อร่างกาย อาทิ

• เปลี่ยนแปลงประสาทสัมผัส (การมองเห็น การได้กลิ่น การได้ยิน) เช่น เห็นสีสดขึ้น
• เปลี่ยนแปลงการรับรู้ด้านเวลา
• เปลี่ยนแปลงสภาพอารมณ์ให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลาย
• ส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวของร่างกาย
• ทำให้เกิดความรู้สึกหิว
• ก่อให้เกิดภาพหลอนหรือภาพลวงตาเมื่อใช้ในปริมาณมาก
• เมื่อใช้เป็นระยะเวลานาน จะส่งผลต่อการทำลายระบบความจำ การคิด การเรียนรู้

อย่างไรก็ดี การศึกษาวิจัยทางการแพทย์พบว่า สาร THC อาจสามารถนำมาช่วยรักษาอาการและโรคต่าง ๆ เช่น ลดอาการข้างเคียงจากการทำเคมีบำบัด โรคปลอกหุ้มเส้นประสาทอักเสบ เพิ่มความอยากอาหารในผู้ป่วยมะเร็งและเอดส์ ลดอาการคลื่นไส้อาเจียน ลดอาการปวดแบบเรื้อรัง ช่วยในเรื่องระบบย่อยอาหาร ลดอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง เป็นต้น

• สาร Cannabidiol (CBD)

กัญชง (Hemp) มีสาร CBD ในปริมาณที่มากกว่า กัญชา (Marijuana) สาร CBD เป็นสารที่ไม่มีฤทธิ์ต่อประสาท นั้นหมายความว่าจะไม่ทำให้เกิดอาการมึนเมาได้

งานวิจัยในตอนนี้พบว่า สาร CBD อาจจะสามารถนำมาช่วยรักษาอาการและโรคต่าง ๆ อาทิ อาการปวดกล้ามเนื้อ การเคลื่อนไหวช้า การเคลื่อนไหวกล้ามเนื้อลำบาก โรคไขข้ออักเสบ โรคลมชัก ลมบ้าหมู โรคปลอกหุ้มเส้นประสาทอักเสบ โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง โรคพาร์กินสัน ลดการอักเสบ สิว โรควัวบ้า ลดอาการซึมเศร้า ลดอาการวิตกกังวล ลดอาการสมาธิสั้น ลดอาการคลื่นไส้อาเจียน และโรคลำไส้แปรปรวน

เพราะกัญชงมีสาร THC ในปริมาณไม่มาก สารประกอบที่สกัดได้จากกัญชงจึงไม่ส่งผลกระทบต่อระบบประสาท สาร CBD ที่สกัดจากกัญชง (Hemp-derived CBD) จึงกลายเป็นส่วนผสมในผลิตภัณฑ์ตั้งแต่น้ำมัน อาหาร เครื่องดื่ม ไปจนถึงเครื่องสำอาง และกำลังเป็นเทรนด์ที่ได้รับความนิยมทั่วโลก

กฎหมายและการนำมาใช้ประโยชน์ในสหรัฐอเมริกา

เนื่องจาก กัญชา (Marijuana) มีสาร THC ที่มีฤทธิ์ต่อระบบประสาทในปริมาณมาก ในปัจจุบัน รัฐบาลกลางของสหรัฐฯ จึงยังถือว่ากัญชาเป็นสิ่งเสพติดและผิดกฎหมาย อย่างไรก็ดี หลายฝ่ายเริ่มเล็งเห็นการใช้ประโยชน์จากกัญชาจากงานวิจัยที่มีมากขึ้น บางรัฐจึงถอดกัญชาออกจากรายชื่อยาเสพติด ในขณะที่บางรัฐอนุญาตให้สามารถนำกัญชาไปใช้ได้อย่างจำกัด กล่าวคือใช้เพื่อศึกษาวิจัยเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ และรักษาโรคภายใต้การควบคุมดูแล

Photo source: Business Insider: Legal Marijuana States

ในส่วนของกัญชง (Hemp) กฎหมาย Farm Bill 2014  อนุญาตให้แต่ละรัฐสามารถทำการศึกษาวิจัยอุตสาหกรรมกัญชง (Industrial Hemp Pilot Research Programs) เพื่อหาข้อมูลให้มากขึ้น ผู้ปลูกจะต้องมีใบอนุญาตให้สามารถทำการปลูกได้ ต่อมา กฎหมาย Farm Bill 2018 ได้มอบอำนาจให้กระทรวงเกษตรสหรัฐฯ (U.S. Department of Agriculture: USDA) เป็นผู้ดูแลควบคุมการปลูก สกัด และการกระทำอื่น ๆ ที่มาจากกัญชง แทนหน่วยงาน U.S. Drug Enforcement Administration (DEA) และถอดกัญชงออกจากรายการสารที่อยู่ภายใต้การควบคุมการใช้ตามกฎหมาย

ผู้ประกอบการในสหรัฐอเมริกา ได้นำกัญชง (Hemp) ไปใช้ประโยชน์อย่างหลากหลาย อาทิ

• ต้นกัญชง ให้ปริมาณเส้นใยในปริมาณมากกว่าต้นกัญชาถึง 20% เส้นใยมีคุณภาพสูงและแข็งแรงมากกว่าฝ้ายถึง 2 เท่า จึงเหมาะที่จะแปรรูปเป็นเชือก เยื่อกระดาษ และเสื้อผ้า
• เมล็ดกัญชง มีโปรตีนสูงมากกว่าโปรตีนจากถั่วเหลือง จึงมีการวิจัยเพื่อแปรรูปเมล็ดกัญชงเป็นผลิตภัณฑ์ทดแทนถั่วเหลือง นอกจากนี้ น้ำมันในเมล็ดกัญชงยังมีกรดไขมัน Omega-3 ซึ่งเป็นกรดไขมันชนิดเดียวกันกับที่พบในน้ำมันปลา

สหรัฐฯ มีการจัดแสดงสินค้ากัญชงโดยเฉพาะที่รัฐโคโลราโดเรียกว่างาน NoCo Hemp Expo โดยจัดขึ้นต่อเนื่องมาเป็นทุกปี ครั้งล่าสุดเป็นครั้งที่ 5 ซึ่งจัดไปเมื่อต้นเดือน เม.ย. 2562 ที่ผ่านมา งานแสดงสินค้า NoCo Hemp Expo มีตัวอย่างผลิตภัณฑ์ที่ทำจากกัญชงแทบจะทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นสินค้าแฟชั่น สบู่ สครับ อาหาร รวมถึงการนำกัญชงไปผลิตเป็นบรรจุภัณฑ์

Photo source: Cashinbis: NoCo Hemp Expo

ผลิตภัณฑ์ที่มีสาร CBD (CBD-infused product)

ผลิตภัณฑ์ที่มีสาร CBD ซึ่งสกัดมาจากกัญชา (Marijuana-derived CBD) ส่วนใหญ่ยังผิดกฎหมายในหลายรัฐ เพราะกัญชาผิดกฎหมายในหลายรัฐเหล่านั้น การนำมาใช้จึงขึ้นอยู่กับกฎหมายแต่ละรัฐ เช่นอนุญาตให้ใช้ได้เพื่อการรักษาโรคภายใต้การดูแลควบคุมของแพทย์เท่านั้น

สำหรับกัญชงนั้น กฎหมาย Farm Bill 2018 ทำให้กัญชงถูกกฎหมายในระดับประเทศ ในตลาดสหรัฐอเมริกา จึงมีผลิตภัณฑ์ที่มีสาร CBD จากกัญชง (Hemp-derived CBD) ออกมาวางขายเป็นจำนวนมากทั้งทางออนไลน์และในร้านค้า อย่างไรก็ตาม รัฐไอดาโฮ รัฐเนแบรสกา และรัฐเซาท์ดาโคตา ยังเป็น 3 รัฐ ซึ่งมีข้อจำกัดและกฎเกณฑ์กำกับดูแลกัญชงอยู่อย่างมาก แม้ว่าจะเป็น CBD ที่สกัดมาจากกัญชงก็ตาม

เมื่อปลายปี 2561 องค์กรอาหารและยาของสหรัฐฯ (FDA) ได้ให้การรับรองยา Epidiolex สำหรับการรักษาโรคลมชัก ซึ่งเป็นการรับรองยาที่สกัดจาก CBD เป็นครั้งแรก แต่ FDA ยังไม่ได้ให้การรับรองอาหาร เครื่องดื่ม อาหารเสริม เครื่องสำอาง และผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่ทำมาจากพืชแคนนาบิสหรือมีส่วนประกอบจากพืชแคนนาบิสเช่นสาร CBD

FDA กำลังอยู่ในกระบวนการออกกฎระเบียบเพื่อกำกับดูแลการใช้สาร CBD ไม่ว่าจะเป็นในด้านการผลิต ปริมาณสารที่ใช้ การทำฉลาก รวมไปถึงการทำการตลาด โฆษณา เนื่องจากในปัจจุบัน มีผู้ประกอบการทำการตลาดที่อาจอวดอ้างสรรพคุณของสาร CBD เกินจริง เช่น ใช้รักษาโรคมะเร็ง ใช้รักษาโรคอัลไซเมอร์ เป็นต้น ในบางรัฐอย่างรัฐเมน รัฐโอไฮโอ และรัฐนิวยอร์ก เริ่มมีการสั่งห้ามร้านค้าและร้านอาหารขายอาหาร เครื่องดื่ม ที่มีสาร CBD ซึ่งผู้ประกอบการและสมาคมที่เกี่ยวข้องต่างเรียกร้องให้ FDA ออกกฎระเบียบที่ชัดเจนออกมาโดยเร็วที่สุด

สาร CBD ในกัญชงไม่ได้ถูกนำไปใช้เพียงแค่ในบริษัทเล็กในสหรัฐอเมริกา เท่านั้น ห้างดังอย่าง Barneys ได้เปิดตัวร้านหรูชื่อ The High End ที่ผลิตภัณฑ์ในร้านทุกอย่างทำจากแคนนาบิสไปเมื่อไม่นานมานี้ในเมืองเบเวอร์รี่ ฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และเมื่อเดือน เม.ย. ที่ผ่านมา ร้านเบอร์เกอร์ชื่อดัง Carl’s Jr. ก็ได้ทดลองขายเบอร์เกอร์ที่มีส่วนผสมของแคนนาบิสที่สาขาหนึ่งในเมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด

Photo source: Carl’s Jr. Facebook

นอกจากนี้ มีรายงานข่าวว่า บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง Coca-Cola ได้พูดคุยกับบริษัท Aurora Cannabis ในแคนาดา ในการผลิตเครื่องดื่มที่มีส่วนผสม CBD  และร้านกาแฟ Starbucks ก็อาจทำเมนูเครื่องดื่ม CBD มาขายในร้านเช่นเดียวกัน ขณะที่บริษัท Mondelez ผู้ผลิตคุกกี้ชื่อดัง Oreo และ Chips Ahoy ก็กำลังอยู่ในช่วงทำการศึกษาทดลอง เพื่อตัดสินใจว่าจะขายผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของสาร CBD หรือไม่ ดูเหมือนว่า สาร CBD จากกัญชงมีแนวโน้มจะแพร่หลายแทรกซึมในผลิตภัณฑ์หลากหลายรูปแบบในตลาดสหรัฐอเมริกา และไม่ได้เป็นเพียงแค่กระแสช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น

ขอบคุณข้อมูลจาก: 
สำนักงานที่ปรึกษาการเกษตรต่างประเทศ ประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี., มหาวิทยาลัยมหิดล คณะเภสัชศาสตร์, cbdorigin.com