ประธานาธิบดีทรัมป์ออกคำสั่งขยายเวลาระงับการออกกรีนการ์ดและวีซ่าทำงาน โดยอ้างสาเหตุสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19 ที่ยังคงรุนแรงอยู่ พร้อมทั้งเพิ่มกฎใหม่ให้ผู้ย้ายถิ่นรายใหม่ทุกคนต้องมีประกันสุขภาพและรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลด้วยตัวเอง

นายโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ประกาศเมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา (7 ม.ค.) เรื่องการขยายระยะเวลาระงับการออกกรีนการ์ดและวีซ่าทำงานออกไปจนถึงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ.2564 สืบเนื่องมาจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 นอกจากนี้ ศาลอุทธรณ์ของรัฐบาลกลางยังได้ลงมติผ่านข้อกำหนดที่ระบุให้ผู้อพยพเข้าเมืองรายใหม่จะต้องมีประกันสุขภาพเป็นของตนเอง โดยที่ย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐฯ จะต้องได้รับความคุ้มครองภายใน 30 วันที่มาถึง และรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลเองในกรณีที่เกิดการเจ็บป่วย

คำสั่งของประธานาธิบดีทรัมป์ทำให้นโยบายการการเข้าเมืองของสหรัฐฯ มีข้อจำกัดมากขึ้น และนโยบายของเขายังไม่ได้รับการสนับสนุนจากสภาคองเกรส อย่างไรก็ดี นายโจ ไบเดน ผู้ที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีได้สัญญาว่า จะยกเลิกนโยบายหลาย ๆ อย่างที่ทรัมป์ประกาศเอาไว้ แต่ยังไม่มีความชัดเจนว่าจะทำได้เร็วแค่ไหนและทำได้มากถึงเพียงใด

ก่อนหน้านี้ ผู้พิพากษาของรัฐบาลกลางได้กำหนดให้นโยบายการระงับการออกวีซ่าอันสืบเนื่องมาจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 หมดอายุในวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา (31 ธ.ค. 2563) ซึ่งตอนนี้ภาระเรื่องการตัดสินใจตกมาอยู่ที่ว่าที่ประธานาธิบดีไบเดน ว่าจะยกเลิกกฎนั้นเมื่อใดและจะยกเลิกหรือไม่ หลังจากเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 20 มกราคม ที่จะถึงนี้

ก่อนหน้านี้นายไบเดนไม่เคยได้กล่าวถึงนโยบายเรื่องกฎหมายการเข้าเมืองมาก่อนในช่วงหาเสียงของเขา และไม่เคยได้ระบุข้อกำหนดการประกันสุขภาพในในช่วงหาเสียงด้วยเช่นกัน

ในเดือนเมษายนเมื่อปีที่แล้ว ทรัมป์ได้กำหนดนโยบายระงับการออกกรีนการ์ดในต่างประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสมาชิกในครอบครัวของคนที่อยู่ในสหรัฐฯ แล้ว และหลังจากนั้นไม่นานในเดือนมิถุนายน ทรัมป์ก็ประกาศเพิ่ม เรื่องการระงับวีซ่าประเภท H-1B ซึ่งบริษัทที่ดำเนินธุรกิจด้านเทคโนโลยีใช้กันอย่างแพร่หลาย ในการออกวีซ่าการจ้างงานให้กับพนักงานและครอบครัวของพวกเขา

นอกจากนี้ ประธานาธิบดีทรัมป์ยังได้ระงับการออกวีซ่า H-2B สำหรับคนงานตามฤดูกาลนอกภาคเกษตร วีซ่า J-1 สำหรับการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม (รวมถึงอาชีพพี่เลี้ยงเด็กในโครงการออแพร์ (au pair)) และวีซ่า L-1 สำหรับผู้จัดการและพนักงานตำแหน่งสำคัญอื่น ๆ ของบริษัทข้ามชาติ

ประธานาธิบดีทรัมป์กล่าวว่า มาตรการดังกล่าวจะปกป้องตลาดการจ้างงานของชาวอเมริกันในภาวะเศรษฐกิจที่ย่ำแย่จากการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19 ในขณะที่กลุ่มธุรกิจกล่าวว่า นโยบายของทรัมป์จะเป็นอุปสรรคต่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.wsj.com/articles/trump-administration-extends-ban-on-h-1b-and-other-work-visas-green-cards-11609455695

เริ่มต้นปีด้วยข่าวดีเกี่ยวกับตลาดแรงงานในสหรัฐฯ เมื่อกฎหมายเรื่องการเพิ่มขึ้นของค่าแรงขั้นต่ำใน 20 รัฐ และ 32 เมืองและเขตเทศมณฑล มีผลบังคับใช้แล้วตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2564 เป็นต้นไป โดยในจำนวนนี้ มี 27 เขต ที่จะปรับค่าแรงขั้นต่ำให้ลูกจ้างเป็น 15 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมงหรือมากกว่านั้น

การขึ้นค่าแรงขั้นต่ำในครั้งนี้ถือว่าเป็นการเพิ่มค่าจ้างสูงสุดนับตั้งแต่มีการชุมนุมเรียกร้องให้มีการขึ้นค่าแรงขั้นต่ำที่เริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ที่หน้าร้านแม็คโดนัลด์หลายสาขา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและต่อเนื่องของการเคลื่อนไหวทางสังคมนี้

ตั้งแต่เริ่มแรกของการชุมนุมเพื่อต่อสู้ในการเพิ่มค่าแรงขั้นต่ำมาเป็น 15 ดอลลาร์สหรัฐ แกนนำหลัก ๆ ของการเรียกร้องนี้ เป็นกลุ่มคนงานชาวแอฟริกันอเมริกัน ซึ่งได้ทำการเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องการขอรับค่าจ้างในอัตราที่สูงขึ้น พร้อมทั้งเรียกร้องสิทธิในการต่อรองร่วมกัน และสิทธิในด้านความปลอดภัยและศักดิ์ศรีในการทำงาน

โดยภายหลังจากนี้ ในช่วงตลอดปี พ.ศ.2564 จะมีอีก 5 รัฐและ 18 เขตการปกครอง ที่จะเพิ่มเพดานค่าจ้างขั้นต่ำ ซึ่งในจำนวนนี้ มี 13 เขตการปกครอง ที่จะมีอัตราค่าจ้างขั้นต่ำมากกว่า 15 ดอลลาร์สหรัฐ โดยสรุปแล้ว ภายในสิ้นปี พ.ศ.2564 จะมีเมืองและเขตเทศมณฑลจำนวน 40 เขต ที่จะมีอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ 15 ดอลลาร์สหรัฐ หรือมากกว่า

อัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นนี้ เกิดขึ้นในช่วงที่ลูกจ้างหลายล้านคนกำลังประสบปัญหาการว่างงาน ท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจถดถอยที่เกิดจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 โดยพนักงานหลายคนต้องถูกลดค่าจ้างและจำนวนชั่วโมงลง นอกจากนี้ พนักงานบริการหลายคนยังไม่สามารถทำงานจากที่บ้านได้ และด้วยลักษณะงานที่ต้องพบปะกับลูกค้า ทำให้พวกเขามีความเสี่ยงมากขึ้นในการติดเชื้อไวรัส ซึ่งในช่วงแรก เจ้าของกิจการค้าปลีกหลายราย ได้ประกาศให้ค่าจ้างพิเศษสำหรับกลุ่มพนักงานเหล่านี้ หรือที่เรียกว่า “ hero pay” แต่ในภายหลัง ก็ได้มีการยกเลิกค่าจ้างดังกล่าวอย่างเงียบ ๆ แม้ว่าสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 ยังคงทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องในหลายรัฐ

อย่างไรก็ตาม กลุ่มธุรกิจจำนวนมากออกมาโต้แย้งว่า การขึ้นค่าแรงขั้นต่ำจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจขนาดเล็กซึ่งได้รับความเสียหายจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 มาก่อนหน้านี้ โดยร้านอาหารมากกว่า 110,000 แห่งทั่วประเทศ ได้รับผลกระทบและต้องปิดตัวลงอย่างถาวรแล้วในช่วงที่เกิดการแพร่ระบาด

จากผลการศึกษาของสำนักงานงบประมาณรัฐสภา (Congressional Budget Office) เมื่อปี พ.ศ. 2562 พบว่า การปรับอัตราค่าจ้างขั้นต่ำในระดับสหพันธรัฐเป็น 15 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง จะส่งผลให้แรงงานที่เดิมได้รับค่าจ้างต่ำกว่า 15 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง จำนวน 17 ล้านคน ได้รับค่าจ้างเพิ่ม และแรงงานอีก 10 ล้านคนที่เดิมได้รับค่าจ้างมากกว่า 15 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมงเล็กน้อย ได้รับค่าจ้างเพิ่มเช่นเดียวกัน ในขณะที่อาจส่งผลให้ลูกจ้างถูกเลิกจ้างงานจำนวน 1.3 ล้านคน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คงปฏิเสธไม่ได้ว่าการเติบโตของสังคมออนไลน์ ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภคเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นกระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้า การเข้าถึงสื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ และการบริการหลังการขาย ด้วยเหตุนี้เอง ธุรกิจส่วนใหญ่จึงต้องหันมาพึ่งพาการตลาดรูปแบบใหม่ที่เข้าถึงผู้บริโภคได้ง่ายขึ้น และเพิ่มความน่าเชื่อถือให้แก่แบรนด์ โดยหนึ่งในรูปแบบการตลาดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบันคือ “Social Media Influencers” หรือการทำการตลาดโดยพึ่งพาผู้มีอิทธิพลทางความคิดในสังคมออนไลน์นั่นเอง

“Social Media Influencer” คือผู้ทำคอนเทนต์เพื่อเผยแพร่ทางแพลตฟอร์มออนไลน์ต่าง ๆ ที่มีผู้ติดตาม (follower) เป็นจำนวนมาก อาทิ Facebook, Instragram, Blog หรือช่อง YouTube และทำงานร่วมกับแบรนด์สินค้าและบริการต่าง ๆ ในการโฆษณาประชาสัมพันธ์ โดยการแนะนำหรือรับรองคุณภาพของบริการ การนำเสนอส่วนลด หรือการมีส่วนร่วมกับผู้บริโภค

ในสหรัฐฯ Social Media Influencer จะต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของคณะกรรมาธิการการค้าแห่งสหพันธรัฐ หรือ Federal Trade Commission (FTC) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีหน้าหลักในการคุ้มครองผู้บริโภคจากการดำเนินธุรกิจที่ไม่เป็นธรรมและหลวงลวง และการแข่งขันทางธุรกิจที่ไม่เป็นธรรม โดย FTC ได้ออกประกาศแนวปฏิบัติของ Social Media Influencer ตามกฎระเบียบเรื่อง “Guides Concerning the Use of Endorsements and Testimonials in Advertising” ภายใต้ Federal Trade Commission Act ระบุให้ Social Media Influencer ที่ให้การรับรองสินค้าหรือบริการผ่านสังคมออนไลน์ต้องเปิดเผย (disclosure) ถึงความสัมพันธ์ (material connection) กับแบรนด์หรือธุรกิจอย่างชัดเจน เพื่อแสดงความซื่อสัตย์ต่อผู้บริโภค และป้องกันการหลอกลวง

ที่ผ่านมา FTC ได้มีการกวดขันและตรวจสอบการปฏิบัติของ Social Media Influencers อย่างเข้มงวด โดยมีการออกจดหมายเตือนไปยังแบรนด์หรือธุรกิจที่มิได้ปฏิบัติตามกฎ และดังเช่นตัวอย่างล่าสุด FTC ได้บรรลุข้อตกลงกับบริษัท Teami ผู้ผลิตชาช่วยกำจัดสารพิษ โดยให้บริษัทฯ จ่ายเงินคืนแก่ผู้บริโภคจำนวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจาก FTC ได้ตรวจสอบแล้วพบว่า โพสต์โฆษณาสินค้าบน Instagram โดยดาราและผู้มีชื่อเสียงที่ได้รับการว่าจ้างจากบริษัทฯ มีการเปิดเผยข้อมูลความสัมพันธ์ที่ไม่เพียงพอ และเข้าข่ายหลอกลวงผู้บริโภค

                  ผู้ที่สนใจต้องการหาข้อมูลเพิ่มเติม สามารถดาวน์โหลดคู่มือ “Disclosures 101 for Social Media Influencers” ได้ที่นี่ หรือผู้บริโภคที่ได้รับผลกระทบจากการหลวงลวง และฉ้อโกงทางธุรกิจ สามารถยื่นเรื่องรายงานได้ที่ https://reportfraud.ftc.gov/

เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2563 (เวลากรุงวอชิงตัน) รัฐบาลสหรัฐฯ ประกาศระงับ (suspend) สิทธิ GSP บางส่วนของไทยเพิ่มเติม เนื่องจากเห็นว่า ไทยไม่ได้ให้การเข้าถึงตลาดที่เท่าเทียมและสมเหตุสมผล การระงับสิทธิ GSP ดังกล่าวจะมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม 2563

ทำเนียบขาวได้ประกาศการตัดสินระงับสิทธิ GSP บางส่วนดังกล่าวของไทยครั้งนี้ ร่วมกับการพิจารณาสิทธิ GSP กรณีที่เป็นประเด็นกับประเทศคู่ค้าอื่น ๆ อีกหลายประเทศ อีกทั้งยังพิจารณาทบทวนสิทธิ GSP ในภาพรวมประจำปี โดยสำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐฯ (USTR) ได้ออกข่าวสารนิเทศระบุการระงับสิทธิ GSP บางส่วนสำหรับสินค้าจากไทย รวมมูลค่า 817 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

การระงับสิทธิ GSP ครอบคลุมสินค้า 231 รายการ ในจำนวนดังกล่าว ไทยใช้สิทธิจริง 147 รายการ จากรายการสินค้าที่ไทยใช้สิทธิจริงทั้งหมด 1,107 รายการ คิดเป็นมูลค่าสินค้า 604 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เท่ากับร้อยละ 1.8 ของมูลค่าการนำเข้าจากไทยทั้งหมด มูลค่าภาษีที่ไทยจะไม่ได้รับสิทธิจากการประกาศตัดสิทธิครั้งนี้ ประมาณ 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สินค้าที่จะถูกระงับสิทธิ GSP อาทิ อะไหล่และอุปกรณ์รถแทรกเตอร์ ชิ้นส่วนเฟอร์นิเจอร์ สินค้าอะลูมิเนียม และฟูก

การตัดสินระงับสิทธิ GSP เพิ่มเติมรอบนี้ เป็นผลมาจากเมื่อปี 2561 ที่สมาคมผู้ผลิตเนื้อสุกรสหรัฐฯ (National Pork Producers Council: NPPC) ได้ยื่นข้อเรียกร้องต่อสำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐฯ ขอให้ถอนหรือจำกัดสิทธิ GSP ที่ให้กับไทย เนื่องจากไทยห้ามนำเข้าเนื้อหมูสหรัฐฯ ที่มีสารเร่งเนื้อแดง

ก่อนหน้านี้ เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2563 สหรัฐฯ ได้ระงับสิทธิ GSP ของไทยไปส่วนหนึ่ง จากกรณีมาตรฐานสิทธิแรงงาน

..

เมื่อ 24 กรกฎาคม 2562 สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและสัญชาติ (U.S. Citizenship and Immigration Services – USCIS) ภายใต้กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิสหรัฐฯ ได้ปรับเปลี่ยนข้อกำหนดในการเข้าร่วมโครงการวีซ่านักลงทุนสหรัฐฯ หรือ EB-5 Immigrant Investor Program โดยจะมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562

การเปลี่ยนแปลงข้อกำหนดดังกล่าวเป็นการเสนอแก้ไขมาตั้งแต่ช่วงปลายสมัยรัฐบาลประธานาธิบดี โอบามา ซึ่งข้อกำหนดที่ปรับใหม่นี้ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่โครงการ EB-5 เริ่มบังคับใช้อย่างเป็นทางการในปี 2536 โดยมีการเปลี่ยนแปลงใน 4 ประเด็นหลัก ดังนี้

• การเพิ่มวงเงินลงทุนขั้นต่ำ (Raising minimum investment amounts)

ระเบียบใหม่ได้ปรับเพิ่มวงเงินลงทุนขั้นต่ำทั้งนอกและในเขตพื้นที่เป้าหมายการจ้างงาน (Targeted Employment Area – TEA) โดยนอกเขตพื้นที่ TEA วงเงินลงทุนขั้นต่ำจะถูกปรับเพิ่มขึ้นจากเดิม 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็น 1.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และในเขตพื้นที่ TEA จะถูกปรับเพิ่มขึ้นจากเดิม 5 แสนดอลลาร์สหรัฐ เป็น 9 แสนดอลลาร์สหรัฐ (คิดเป็นอัตราร้อยละ 50 ของการลงทุนนอกเขตพื้นที่ TEA) หลังจากนี้ วงเงินลงทุนขั้นต่ำจะถูกปรับเพิ่มขึ้นโดยอัตโนมัติตามอัตราเงินเฟ้อทุก 5 ปี

• การปฏิรูปมาตรฐานการกำหนดเขตพื้นที่เป้าหมายการจ้างงาน (TEA designation reforms)

สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและสัญชาติสหรัฐฯ จะเป็นหน่วยงานตรวจสอบและกำหนดเขตพื้นที่ TEA เอง โดยไม่ผ่านรัฐบาลของรัฐและรัฐบาลท้องถิ่น เพื่อแก้ปัญหาการแบ่งเขตอย่างไม่เป็นธรรมในเขตพื้นที่ที่มีอัตราการว่างงานสูง (gerrymandering of high-unemployment areas) และเพื่อให้เงินลงทุนได้ลงไปสู่พื้นที่ที่ต้องการการพัฒนาอย่างแท้จริง

• การเปลี่ยนแปลงขั้นตอนในการถอดถอนสถานะผู้มีถิ่นพำนักถาวรอย่างมีเงื่อนไข (Clarifying USCIS procedures for removing conditions on permanent residence)

ระเบียบใหม่ระบุกระบวนการยื่นคำร้องเปลี่ยนสถานะของสมาชิกในครอบครัวจากผู้มีถิ่นพำนักถาวรอย่างมีเงื่อนไข (permanent residence with conditions) เป็นสถานะผู้มีถิ่นพำนักถาวร (permanent residence) ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น อาทิ การต้องยื่นคำร้องแยกรายบุคคล รวมถึงความยืดหยุ่นที่เพิ่มขึ้นด้านสถานที่สัมภาษณ์

• การอนุญาตให้ผู้ร้องยังคงใช้สิทธิของวันยื่นเอกสารครั้งแรก (Allowing EB-5 petitioners to keep their priority date)

ระเบียบใหม่ยืดหยุ่นมากขึ้นในการอนุญาตให้ผู้ร้องที่เคยได้รับการอนุมัติวีซ่า EB-5 แล้ว ยังสามารถยึดถือวันยื่นขอคิววีซ่า EB-5 ครั้งแรก (priority date) ในการยื่นเอกสารเพื่อขอวีซ่า EB-5 ครั้งใหม่ (อาจมีข้อยกเว้นบางประการ)

รัฐสภาสหรัฐฯ ริเริ่มโครงการวีซ่านักลงทุนสหรัฐฯ เมื่อปี 2533 มีวัตถุประสงค์เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจสหรัฐฯ ผ่านการสร้างงานและการระดมทุนจากนักลงทุนต่างชาติในช่วงที่เศรษฐกิจถดถอย โดยนักลงทุนสามารถเลือกลงทุนในกิจการใหม่ที่จะต้องสร้างการจ้างงานโดยตรงแบบเต็มเวลาได้ 10 ตำแหน่งขึ้นไป หรือผ่านศูนย์ส่งเสริมการลงทุนภูมิภาคที่จัดตั้งโดยรัฐบาลสหรัฐฯ นักลงทุนที่ผ่านคุณสมบัติเข้าร่วมโครงการพร้อมครอบครัวจะได้รับสิทธิเป็นผู้มีถิ่นพำนักถาวรในสหรัฐฯ ได้อย่างถูกต้องตามกฎหมายอย่างมีเงื่อนไข (conditional permanent residence) เป็นเวลา 2 ปี

ตามกฎหมายเข้าเมืองและสัญชาติ (Immigration and Nationality Act – INA) รัฐบาลสหรัฐฯ จะออกวีซ่า EB-5 ให้แก่นักลงทุนต่างชาติได้ประมาณปีละ 10,000 วีซ่า โดยไม่สามารถออกวีซ่าให้แก่นักลงทุนจากประเทศเดียวกันรวมแล้วเกินร้อยละ 7 ของจำนวนผู้ที่ได้รับวีซ่าทั้งหมดในปีนั้น ๆ

ผู้ที่สนใจสมัครเข้าร่วมโครงการวีซ่านักลงทุนสหรัฐฯ สามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ https://www.uscis.gov/working-united-states/permanent-workers/employment-based-immigration-fifth-preference-eb-5/about-eb-5-visa-classification

แหล่งที่มา

• • https://www.uscis.gov/eb-5
  • https://www.uscis.gov/news/news-releases/new-rulemaking-brings-significant-changes-eb-5-program
  • https://www.cnn.com/2019/07/24/economy/eb-5-rule-changes-investor-visa/index.html

..

เทศบาลนครนิวยอร์กได้จัดทำเอกสารภาษาไทยเผยแพร่ข้อมูลสำคัญที่แรงงานข้ามชาติในนครนิวยอร์กควรทราบ ได้แก่ ข้อมูลสิทธิในเรื่องแรงงานค่าจ้าง และช่องทางติดต่อในการขอรับความช่วยเหลือจากเทศบาลนครนิวยอร์กและหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง

..

สามารถดาวน์โหลดเอกสารได้ที่: https://www1.nyc.gov/assets/cchr/downloads/pdf/materials/Thai_Immigration_Workers_Rights_Factsheet.pdf

ขอขอบคุณข้อมูลจาก สถานกงสุลใหญ่ ณ นครนิวยอร์ก

..

“อิลลินอยส์” ผ่านกฎหมายเปิดเสรีกัญชาเพื่อสันทนาการเป็นรัฐที่ 11 ของสหรัฐอเมริกา โดยเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2562 นาย เจ.บี พริทซ์เคอร์ (J.B. Pritzker) ผู้ว่าการรัฐอิลลินอยส์ ได้ลงนามในกฎหมายดังกล่าว และให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2563 เป็นต้นไป

Photo Credit: Chicago Sun Times

นาย Pritzker กล่าวว่า สงครามยาเสพติดได้ทำลายสถาบันครอบครัวและส่งผลกระทบต่อกลุ่มคนบางกลุ่มเป็นอย่างมาก ดังนั้น กฎหมายฉบับนี้จะเป็นการปฏิรูปเพื่อนำไปสู่กระบวนการแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยระบุให้นำร้อยละ 25 ของภาษีที่เก็บจากการซื้อขายกัญชา ไปจัดสรรให้ผู้ประกอบการหรือชุมชนชาวผิวสีที่ได้รับผลกระทบจากสงครามยาเสพติด และอีกร้อยละ 20 ไปช่วยเหลือสถานพยาบาลในการรักษาและป้องกันปัญหาสุขภาพที่เกิดจากการใช้กัญชาผิดวัตถุประสงค์ พร้อมทั้งมีกองทุนเพิ่มเติมในการสนับสนุนหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายและสถานศึกษาเกี่ยวกับผลกระทบด้านสุขภาพที่เกิดจากการใช้กัญชา และสนับสนุนงบประมาณให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจในการพัฒนาเทคโนโลยีที่ใช้ในการตรวจจับผู้ขับขี่ยานพาหนะ

นางเคลลี่ แคสซิดี้ (Kelly Cassidy) สมาชิกวุฒิสภารัฐอิลลินอยส์ กล่าวเสริมว่า รัฐจะจำกัดระยะห่างของการเปิดร้านค้ากัญชาเพื่อการสันทนาการ เพื่อลดปัญหาปริมาณร้านค้าที่มากเกินไป

ชาวชิคาโกที่อาศัยอยู่ในเขต Cook County ซึ่งมีจำนวนประชากรในระดับ county หนาแน่นมากเป็นอันดับ 2 ของสหรัฐฯ ได้ออกมาสนับสนุนนโยบายดังกล่าว โดยเชื่อว่ากฎหมายฉบับดังกล่าวจะเพิ่มรายได้ให้กับรัฐประมาณ 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี อีกทั้งยังช่วยลดปัญหาการเสียชีวิตจากการใช้กัญชาเกินขนาด หรือกัญชาสังเคราะห์ และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้กัญชาในการรักษาพยาบาล อย่างไรก็ดี ยังมีหลายฝ่ายที่ยังคงแสดงความกังวลต่อผลกระทบเชิงลบที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตต่อแนวโน้มปัญหาการเพิ่มการใช้สารเสพติด ปัญหาอาชญากรรม ปัญหาอุบัติเหตุ และกรณีการเข้ารับการรักษาเนื่องมาจากการใช้สารเสพติดเกินขนาด

ข้อจำกัดของกฎหมายซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการในรัฐอิลลินอยส์ 

1. ในปี 2563 บริษัท 20 แห่งที่ปัจจุบันมีใบอนุญาตเพาะปลูกกัญชาอย่างถูกต้องตามกฎหมายจะสามารถขออนุญาตเพิ่มพื้นที่เพาะปลูกสูงสุดได้ถึง 5,000 ตารางฟุต โดยรัฐบาลจะให้สิทธิแก่บริษัทหรือกลุ่มคนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากสงครามยาเสพติดก่อน เช่น พื้นที่ทางตะวันออกและทางใต้ของนครชิคาโก เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้กัญชาในการรักษาพยาบาล จะสามารถเพาะปลูกกัญชาเพื่อการรักษาที่บ้านได้ไม่เกิน 5 ตัน

2. ผู้ที่สามารถซื้อกัญชาได้อย่างถูกกฎหมายในรัฐอิลลินอยส์จะต้องเป็นผู้ที่พำนักอาศัยอยู่ภายในรัฐที่มีอายุ 21 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป โดยสามารถครอบครองกัญชาได้สูงสุด 30 กรัม เทียบเท่ากับดอกกัญชาขนาด 1 ออนซ์ หรือกัญชาเข้มข้นขนาด 5 กรัม และเทียบเท่ากับ สารเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล (Tetrahydrocannabino – THC) ขนาด 500 มิลลิกรัม ส่วนผู้ใช้ที่ไม่ได้พำนักอาศัยอยู่ในรัฐอิลลินอยส์ สามารถครอบครองกัญชาได้สูงสุด 15 กรัม                                                                                                                                                  
3. ผู้ผลิตไม่สามารถซื้อขายหรือเพาะปลูกกัญชาในพื้นที่ใกล้เคียงกับสถานที่ตั้งของหน่วยงานรัฐและสถานศึกษาทุกแห่งสามารถสั่งห้ามใช้และครอบครองกัญชาได้

4. ผู้ใช้กัญชาเพื่อการสันทนาการไม่สามารถใช้กัญชาในบริเวณถนน สวนสาธารณะ หรือพื้นที่สถานศึกษา ยกเว้นผู้ที่ใช้เพื่อการรักษา รวมทั้งห้ามใช้กัญชาในยานพาหนะทุกชนิด ในสถานควบคุมความประพฤติ ในบริเวณใกล้เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 21 ปีบริบูรณ์ ในขณะขับเรือหรือโดยสารทางเครื่องบิน หรือบริเวณใกล้คนขับรถรับส่งนักเรียน ตำรวจ พนักงานดับเพลิง และเจ้าหน้าที่รัฐที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ โดยผู้ใช้กัญชาสามารถใช้ในบริเวณบ้านพักส่วนบุคคลได้ตราบใดที่ไม่มีผู้ใดพบเห็น

5. ผู้ที่มีประวัติการครอบครองกัญชาน้อยกว่า 30 กรัม จะถูกยกเลิกหรือลบประวัติการทำความผิดผ่านอัยการกลาง ส่วนผู้ที่เคยมีประวัติการครอบครองระหว่าง 30-500 กรัม จะขึ้นอยู่กับคำวินิจฉัยของผู้พิพากษา

6. อัตราภาษีการซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการขึ้นกับปริมาณระดับของสารเตตร้าไฮโดร-แคนนาบินอล หรือ THC โดย

• กัญชาที่มีสาร THC น้อยกว่าร้อยละ 35 เก็บอัตราภาษีที่ร้อยละ 10
• กัญชามีสาร THC มากกว่าร้อยละ 35 เก็บอัตราภาษีที่ร้อยละ 25
• ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของกัญชา เก็บอัตราภาษีร้อยละ 20

อัตราภาษีดังกล่าวเป็นการเก็บภาษีเพิ่มเติมนอกเหนือจากภาษีของรัฐและภาษีท้องถิ่น โดยเทศบาลในรัฐอิลลินอยส์สามารถจัดเก็บภาษีพิเศษจากซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการเพิ่มเติมอีกไม่เกินร้อยละ 3 ส่วน county ในรัฐอิลลินอยส์สามารถจัดเก็บภาษีเพิ่มเติมในเขตปกครองพิเศษอื่น ๆ อีกไม่เกินร้อยละ 3.75  และ Cook County สามารถจัดเก็บภาษีเพิ่มเติมจากภาษีเทศบาลอีกไม่เกินร้อยละ 3

ณ เดือนกรกฎาคม 2562 รัฐในสหรัฐฯ จำนวน 11 รัฐ ได้แก่ อะแลสกา แคลิฟอร์เนีย โคโลราโด อิลลินอยส์ เมน แมสซาชูเซตส์ มิชิแกน เนวาดา ออริกอน เวอร์มอนต์ วอชิงตัน และ 1 เขตการปกครองพิเศษ กล่าวคือ ดิสตริกต์ออฟโคลัมเบีย อนุญาตให้ซื้อขายกัญชาเพื่อการสันทนาการอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และอีก 33 รัฐ (รวมทั้งเขตปกครองอิสระ หรือ U.S. Territories) อนุญาตให้มีการใช้กัญชาเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์

ขอบคุณข้อมูลจากสถานกงสุลใหญ่ ณ นครชิคาโก

ตรวจสอบให้รอบคอบ ลดความเสี่ยงถูกหลอกลวงทางธุรกิจ

การสื่อสารทางอินเตอร์เน็ตที่รวดเร็วและสื่อโฆษณาที่ผลิตได้ง่ายขึ้นด้วยค่าใช้จ่ายที่ต่ำลงส่งเสริมการทำธุรกิจข้ามพรมแดน ขณะเดียวกันก่อให้เกิดกรณีการหลอกลวงทางธุรกิจเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะจากการติดต่อซื้อ-ขายออนไลน์ สถานเอกอัครราชทูตไทยและสถานกงสุลใหญ่ ในสหรัฐฯ ให้คำแนะนำต่อข้อร้องเรียนเบื้องต้นเกี่ยวกับการถูกหลอกลวงทางธุรกิจ แต่ไม่สามารถแทรกแซง เข้าไปมีบทบาทเป็นตัวกลางไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางธุรกิจที่เกิดจากการเจรจาตกลงและยินยอมกันเองระหว่างคู่ค้าสองฝ่าย ตลอดจนดำเนินคดีแทนผู้เสียหายได้ จึงขอเน้นย้ำให้ผู้ประกอบการตรวจสอบความน่าเชื่อถือของบุคคล บริษัทคู่ค้า และเอกสารประกอบธุรกิจของคู่ค้าด้วยความระมัดระวังและรอบคอบตั้งแต่ต้นทุกครั้ง และให้ความสำคัญกับการจัดทำเอกสารซื้อ-ขายเพื่อเป็นหลักฐาน ซึ่งการทำธุรกิจและธุรกรรมจะต้องเคารพกฎหมายไทยและกฎหมายสหรัฐฯ

ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ สนับสนุนพันธมิตรทางธุรกิจบนพื้นฐานของความไว้วางใจและความน่าเชื่อถือสู่การเพิ่มพูนความสัมพันธ์ด้านการค้าการลงทุนระหว่างไทยกับสหรัฐฯ

ข้อแนะนำสำหรับผู้ประกอบการไทย

การตรวจสอบคู่ค้าฝ่ายสหรัฐฯ

นิติบุคคลที่ถูกต้องตามกฎหมายในสหรัฐฯ จะต้องจดทะเบียนกับรัฐบาลระดับรัฐ หน่วยงานรับผิดชอบหลักในการจดทะเบียนนิติบุคคลในแต่ละรัฐแตกต่างกันออกไป ส่วนใหญ่อยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงาน Secretary of State ซึ่งมีบริการสืบค้นข้อมูลทะเบียนนิติบุคคลออนไลน์ แต่ละรัฐให้บริการรายละเอียดการจดทะเบียนนิติบุคคลแตกต่างกันออกไป อาทิ

• รัฐแคลิฟอร์เนีย สืบค้นได้ที่เว็บไซต์ของ Secretary of State (https://businesssearch.sos.ca.gov)
• กรุงวอชิงตัน ดิสตริกต์ออฟโคลัมเบีย สืบค้นได้ที่เว็บไซต์ของ Department of Consumer and Regulatory Affairs (https://eservices.dcra.dc.gov/BBLV/Default.aspx)
• รัฐมิชิแกน สืบค้นได้ที่เว็บไซต์ของ Department of Licensing and Regulatory Affairs (https://cofs.lara.state.mi.us/corpweb/CorpSearch/CorpSearch.aspx)

ตรวจสอบความน่าเชื่อถือของบริษัทจากแหล่งข้อมูลที่หลากหลายและรอบด้าน ไม่ว่าจะเป็น

• เว็บไซต์ของบริษัท
• ข้อคิดเห็นของคู่ค้า/ผู้รับบริการรายอื่น ๆ อาทิ เว็บไซต์ Better Business Bureau (BBB) มีฐานข้อมูลธุรกิจที่คัดกรองความน่าเชื่อถือไว้ชั้นหนึ่ง รวมถึงมีฐานข้อมูลมิจฉาชีพออนไลน์ตามที่ได้รับแจ้งจากผู้ที่ถูกหลอกลวง  (Scammer Trackers) ซึ่งสามารถตรวจสอบข้อมูลได้ที่ www.bbb.org/scamtracker
• ข้อมูลใบอนุญาตหรือใบรับรองมาตรฐานในสาขาธุรกิจของบริษัทนั้น ๆ ซึ่งสามารถสืบค้นได้จากเว็บไซต์หน่วยงานกำกับดูแลที่เกี่ยวข้องในแต่ละรัฐ อาทิ จาก Department of Consumer Affairs ในรัฐแคลิฟอร์เนีย http://www.dca.ca.gov/consumer/wll.shtm
• ฐานข้อมูลคดีออนไลน์ในระดับรัฐบาลกลาง (https://www.pacer.gov) ในระดับรัฐและในระดับเขต (county)
• การเดินทางไปสำรวจบริษัทคู่ค้าด้วยตนเอง
• การจัดจ้างบริษัทเพื่อตรวจสอบความน่าเชื่อถือเป็นการเฉพาะ

กรณีถูกหลอกลวงทางธุรกิจไปแล้ว

ผู้เสียหายที่ต้องการดำเนินคดีกับผู้หลอกลวง ไปร้องทุกข์กล่าวโทษต่อพนักงานสอบสวน ณ สถานีตำรวจในท้องที่เกิดเหตุ ทั้งที่ไทยและที่สหรัฐฯ ด้วยตนเอง โดยเตรียมเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้อง อาทิ อีเมลโต้ตอบ หลักฐานการโอนเงิน และหนังสือจดทะเบียนนิติบุคคลของบริษัท (ถ้ามี)
ผู้เสียหายสามารถมอบอำนาจให้ผู้ใดผู้หนึ่งเข้ามาดำเนินการแทนได้ โดยเตรียมเอกสารเพิ่มเติม อาทิ หนังสือมอบอำนาจ สำเนาหนังสือเดินทางของผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทพร้อมลงนามรับรองเอกสาร

กรณีถูกหลอกลวงทางอินเตอร์เน็ต

ในสหรัฐฯ สามารถร้องเรียนกับหน่วยงานกลางที่ดูแลอาชญากรรมทางอินเตอร์เน็ตที่เรียกว่า Internet Crime Compliant Center (IC3) เพื่อดำเนินการสอบสวนและส่งเรื่องร้องเรียนต่อไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินคดีตามกฎหมาย ร้องเรียนออนไลน์ต่อ IC3 ได้ที่ www.ic3.gov

นอกจากนี้ ยังมีช่องทางการร้องเรียนผ่านหน่วยงานดูแลผู้บริโภคของสหรัฐฯ ที่เรียกว่า Federal Trade Commission (FTC) ซึ่ง FTC จะรายงานกรณีการถูกหลอกลวงของผู้เสียหายต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่อไป www.ftccomplaintassistant.gov

ในประเทศไทย แจ้งความเพื่อดำเนินคดีต่อพนักงานสอบสวน ณ กองบังคับการปราบปรามการกระทำผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยีภายใต้สำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยติดต่อได้ที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา อาคาร B ชั้น 4 ถนนแจ้งวัฒนะ เขตหลักสี่ กรุงเทพฯ 10210 หมายเลขโทรศัพท์ + 66 2142 2555-60 เว็บไซต์ https://tcsd.go.th

ข้อสงวน: ข้อมูลเป็นเพียงคำแนะนำในเบื้องต้น รายช่ือองค์กรข้างต้นเพื่อประโยชน์ในการให้ข้อมูลเท่านั้น  ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ ไม่มีส่วนรับผิดชอบต่อการดำเนินงานขององค์กรแต่อย่างใด

กฎหมายและแนวทางทำธุรกิจพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ของสหรัฐฯ

สหรัฐฯไม่มีกฎหมายที่ระบุเฉพาะเจาะจงไปถึงเรื่องการทำธุรกิจพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ แต่มีกฎหมายหลายฉบับที่ระบุถึงปฏิบัติการเฉพาะอย่างที่อยู่ในระบบพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ หน่วยงาน Federal Trade Commission (FTC) คือ หน่วยงานหลักที่บริหารควบคุมกิจกรรมต่างๆในพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องอีเมล์ที่เป็นด้านการค้า การโฆษณาทางออนไลน์ และความเป็นส่วนตัวของผู้บริโภค และหน่วยงาน Payment Card Industry (PCI) Security Standards Council บริหารควบคุมกฎระเบียบการเก็บข้อมูลด้านการเงินของลูกค้า นอกจากนี้สหรัฐฯยังรับแนวทางปฏิบัติสำหรับธุรกิจพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ระหว่างประเทศที่เป็นที่ยอมรับในกลุ่มประเทศสมาชิก OECD มากระตุ้นให้ภาคธุรกิจสหรัฐฯปฏิบัติตามด้วยเช่นกัน

แนวทางที่สหรัฐฯแนะนำให้ใช้ในการทำธุรกิจการค้าออนไลน์ระหว่างประเทศ

สหรัฐฯเป็นหนึ่งในสามสิบสี่ประเทศสมาชิก Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) ที่ลงนามในแนวทางปฏิบัติในเรื่องการคุ้มครองผู้บริโภคในการค้าทางระบบพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ระหว่างประเทศ แนวทางที่เรียกว่า “codes of conduct” นี้เป็นไปตามความสมัครใจของภาคธุรกิจประกอบไปด้วย

1. มีปฏิบัติการในการทำธุรกิจ การโฆษณา และการตลาดอย่างยุติธรรม: ผู้ค้าจะต้องจัดหาข้อมูลที่ถูกต้อง เป็นจริง และสมบูรณ์ให้แก่ลูกค้า จะต้องสามารถทำตามการกล่าวอ้างต่างๆได้ และจะต้องมีหลักประกันว่าการโฆษณาและการตลาดเป็นสิ่งที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นจริงตามที่ระบุ
2. มีข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทและสินค้าหรือบริการที่เสนอขายที่ถูกต้องชัดเจนและที่สามารถเข้าถึงได้โดยง่าย เพื่อให้ลูกค้าเข้าใจได้ชัดเจนว่ากำลังทำธุรกิจอยู่กับใครและผู้ค้ากำลังขายอะไร ผู้ค้าจะต้องประกาศชื่อบริษัท ที่อยู่ที่เป็นสถานที่ตั้งของบริษัท ประเทศ อีเมล์หรือหมายเลขโทรศัพท์ที่ลูกค้าสามารถติดต่อได้เมื่อมีปัญหาหรือข้อสงสัย มีการบรรยายสินค้าหรือบริการที่เสนอขายอย่างชัดเจนและสมบูรณ์ที่ทำให้ผู้ซื้อไม่ต้องคาดเดาเอาเองซึ่งจะช่วยลดปัญหาข้อขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นได้ภายหลังการขาย
3. เปิดเผยข้อมูลเรื่องข้อตกลงและเงื่อนไข (terms, conditions) และค่าใช้จ่ายในการโอนถ่ายสินค้า อย่างละเอียด ผู้ค้าจะต้องระบุรายการค่าใช้จ่ายแยกเป็นข้อๆอย่างชัดเจน ระบุสกุลเงินตราที่เกี่ยวข้อง เงื่อนไขของการจัดส่งสินค้า ข้อตกลงและเงื่อนไขในการจ่ายชำระเงิน ข้อจำกัดและข้อบังคับต่างๆของการสั่งซื้อ คำแนะนำในการใช้สินค้า คำเตือนเรื่องความปลอดภัยและสุขภาพ การรับประกันและการรับรองสินค้า นโยบายเรื่องการยกเลิกการซื้อขายและการคืนเงิน ข้อมูลบริการภายหลังการซื้อขาย ถ้ามี และถ้าการซื้อขายกระทำในภาษาที่เกินกว่าหนึ่งภาษา ข้อตกลงและเงื่อนไขทั้งหมดที่เป็นลายลักษณ์อักษรควรจะทำในทุกภาษาที่ใช้ในการเจรจาซื้อขาย
4. มีหลักประกันว่าลูกค้าจะต้องรู้ว่าพวกเขากำลังทำการซื้อ (commit to buy) ก่อนที่จะปิดการขาย หมายถึง ผู้ค้าจะต้องสร้างระบบที่จะเป็นการป้องกันผู้บริโภคที่แค่เข้าไปดู (surfing) เว๊บไซต์จากการเข้าสู่สัญญาซื้อสินค้าโดยไม่ได้ตั้งใจ เปิดโอกาสให้ผู้ซื้อเปลี่ยนคำสั่งซื้อหรือยกเลิกการสั่งซื้อก่อนที่จะทำการซื้อจริง
5. จัดหาวิธีการจ่ายเงินที่ง่ายต่อการใช้และที่ปลอดภัยจาก hackers
6. คุ้มครองความเป็นส่วนตัวของลูกค้าในระหว่างการทำธุรกิจทางออนไลน์ ระบุนโยบายเรื่องความเป็นส่วนบุคคลหรือข้อมูลต่างๆไว้อย่างชัดเจนบนเว๊บไซต์ เสนอทางเลือกแก่ลูกค้าในเรื่องการใช้ข้อมูลส่วนบุคคลของลูกค้า ให้ทางเลือกแก่ลูกค้าในการปฏิเสธการแชร์ข้อมูลของลูกค้ากับคนอื่นๆหรือการนำข้อมูลลูกค้าไปใช้ในการส่งเสริมการขายสินค้า
7. รับทราบคำร้องเรียนและปัญหาต่างๆของลูกค้า มีนโยบายและขั้นตอนต่างๆในการระบุถึงปัญหาของลูกค้าที่เป็นไปอย่างรวดเร็วและยุติธรรมโดยไม่มีค่าใช้จ่ายที่มากเกินไปหรือที่สร้างความไม่สะดวกให้แก่ลูกค้า
8. ใช้นโยบายและวิธีการที่ยุติธรรม มีประสิทธิภาพและง่ายที่จะเข้าใจ ทั้งนี้เพื่อเป็นการคุ้มครองการค้าในระบบพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ในลักษณะที่เท่าเทียมกับการค้าในรูปแบบอื่นๆ
9. ให้ความรู้ลูกค้าในเรื่องพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ สร้างหลักประกันว่าลูกค้าเข้าใจสิทธิและความรับผิดชอบของตนเองเมื่อเข้าร่วมในพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์

การแก้ไขปัญหาจากการซื้อขายสินค้าข้ามประเทศ

สิ่งสำคัญประการหนึ่งในพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์ข้ามประเทศคือ การเลือกใช้กฎหมายว่าจะใช้กฎหมายของประเทศใดเป็นหลักในกรณีที่เกิดปัญหาที่ต้องแก้ไขด้วยวิธีการทางกฎหมาย มีข้อแนะนำว่าผู้ค้าควรจะมีการระบุอย่างชัดเจนในสัญญาการซื้อขายว่าข้อกฎหมายที่เกิดขึ้นจากการทำธุรกิจของตนจะถูกตีความโดยใช้กฎหมายประเทศใด

การตกลงซื้อขายสินค้าถือว่าเป็นการเริ่มต้นสัญญา (contract) แม้ว่าจะไม่มีเอกสารสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร ปัญหาจากการซื้อขายข้ามประเทศ เช่น ผู้ซื้อไม่จ่ายชำระเงินหรือผู้ขายไม่ส่งสินค้า อาจจะถูกนำขึ้นฟ้องศาลในสหรัฐฯได้หรือฟ้องศาลในประเทศคู่สัญญาได้ ถ้าคู่สัญญาอยู่ในประเทศที่มีการทำสนธิสัญญาเรื่องการบังคับใช้กฎหมายเพื่อให้มีการปฏิบัติตามสัญญา The United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods (CISG; the Vienna Convention)

ในกรณีที่คู่กรณีอยู่ในประเทศที่ไม่มีการลงนามในสนธิสัญญาเรื่องการบังคับใช้กฎหมายเพื่อให้มีการปฏิบัติตามสัญญา (ประเทศไทยไม่ได้ร่วมอยู่ใน Convention นี้) หรือ การดำเนินการทางกฎหมายมีค่าใช้จ่ายสูงมาก เจ้าของเว๊ปไซต์ที่เป็นสถานที่ของการทำพาณิชย์อิเลคโทรนิกส์อาจจะป้องกันตนเองจากการถูกฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายโดยผู้ซื้อหรือผู้ขายที่ทำธุรกิจผ่านเว็ปไซต์ของตนได้โดยการซื้อประกันภัยคุ้มครองเว๊ปไซต์

การโฆษณาทางออนไลน์

รูปแบบที่มีการใช้อย่างแพร่หลายมากที่สุดในการโฆษณาทางระบบออนไลน์คือการโฆษณาสินค้าผ่านทางอีเมล์ โฆษณาที่กระทำทางออนไลน์ในประเทศสหรัฐฯจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายและระเบียบเดียวกันกับการโฆษณาทั่วไปที่บริหารจัดการโดย Federal Trade Commission (FTC) เพื่อการคุ้มครองผู้บริโภคและป้องกันการกระทำต่างๆที่เป็นไป

อย่างไม่ยุติธรรมและที่เป็นการหลอกลวง กฎหมายควบคุมการโฆษณาสินค้าและบริการและการทำการตลาดผ่านทางอีเมล์เรียกว่า Controlling the Assault of Non-Solicited Pornography and Marketing Act of 2003 (CAN-SPAM Act)

CAN-SPAM Act ครอบคลุมการสื่อข้อความทุกชนิดที่เป็นด้านการค้าที่กฎหมายระบุว่าเป็นการสื่อข้อความทางอิเลคโทรนิกส์เมล์ที่มีเป้าหมายหลักเพื่อการโฆษณาหรือการส่งเสริมสินค้าหรือบริการ กฎหมายครอบคลุมถึงอีเมล์ที่โฆษณาส่งเสริมสินค้าบนเว็บไซต์และอีเมล์จากธุรกิจถึงธุรกิจว่าจะต้องปฏิบัติตามกฎหมาย CAN-SPAM Act รวมถึงการส่งข้อความ ถึงอดีตลูกค้าเพื่อแจ้งให้ทราบถึงสินค้าตัวใหม่ การฝ่าฝืนกฎหมายฯอาจจะถูกลงโทษปรับไม่เกิน 16,000 เหรียญฯ

ข้อบังคับหลักของกฎหมาย CAN-SPAM Act

1. ห้ามใช้หัวหรือคำเริ่มต้น (header information) ที่ไม่ถูกต้องหรือที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิด หมายถึงข้อความในส่วนที่เป็น To…., Reply To…, From…., Domain name และ e-mail address จะต้องถูกต้องตามความเป็นจริงและระบุตัวตนของบุคคลหรือธุรกิจที่ส่งข้อความ
2. ห้ามใช้หัวข้อ (subject lines) ที่เป็นการหลอกลวง หัวข้อจะต้องสะท้อนเนื้อหาของข้อความในอีเมล์อย่างถูกต้องตรงตามความเป็นจริง
3. ระบุว่าข้อความที่ส่งคือโฆษณา ผู้ส่งข้อความจะต้องเปิดเผยอย่างเด่นชัดและชัดเจนว่าข้อความที่ส่งคือโฆษณา
4. บอกผู้รับถึงสถานที่ตั้ง/ที่อยู่ของผู้ส่ง ข้อความที่ส่งจะต้องรวมที่อยู่ที่ถูกต้องสำหรับการจัดส่งไปรษณีย์
5. บอกผู้รับว่าจะต้องทำอย่างไรถ้าไม่ต้องการอีเมล์จากผู้ส่งอีกต่อไป ในอีเมล์ที่ส่งถึงผู้รับจะต้องมีการระบุอย่างชัดเจนและง่ายที่จะเข้าใจและที่จะปฏิบัติในการที่จะขอให้หยุดการส่งอีเมล์โฆษณาเหล่านั้น
6. ตอบสนองต่อคำร้องให้หยุดส่งอีเมล์โดยทันที ผู้ส่งอีเมล์จะต้องมีระบบที่สามารถลบชื่อผู้ที่ไม่ประสงค์จะได้รับอีเมล์ออกไปอย่างน้อยภายใน 10 วันหลังจากที่ได้รับข้อความให้หยุดส่งอีเมล์ และจะต้องไม่ขายหรือส่งต่ออีเมล์ของผู้รับที่ขอให้หยุดการส่งอีเมล์ไปให้แก่บุคคลอื่นๆ
7. สอดส่องดูบุคคลที่สามที่กำลังทำงานให้ ในกรณีที่เป็นการจ้างบริษัทอื่นทำการตลาดผ่านทางอีเมล์ ผู้จ้างยังคงมีความรับผิดชอบตามกฎหมาย ถ้ามีการทำผิดกฎหมายบริษัทเจ้าของสินค้าที่กำลังถูกทำการส่งเสริมการขายและบริษัทที่รับจ้างทำการตลาดจะมีความผิดด้วยกันทั้งคู่

ที่มา:

1. Federal Trade Commission: “E-Commerce Guide”, “Electronic Commerce: Selling Internationally A Guide for Businesses”
2. U.S. Small Business Administration: “Online Business Law”, “International Online Sales”
3. Ecommerce Guide: “Everything you need to sell online”
4. HG.org: “E-Commerce Law”

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครลอสแอนเจลิส
16 มิถุนายน 2559

ขอขอบคุณ http://www.thaitradeusa.com/home/?p=21456

กฎหมาย Trade Facilitation and Trade Enforcement Act สรุปข้อกำหนดและผลกระทบต่อไทย

1. กาารห้ามนำเข้ำสินค้ำที่ผลิตจำกแรงงานเด็ก แรงงานบังคับ และแรงงานจากการค้ามนุษย์(Elimination of consumptive demand exception to prohibition on importation of goods made with convict labor, forced labor, or indentured labor) เป็นการยกเลิกบทบัญญัติเดิมที่เคยยกเว้นในกรณีที่สินค้าดังกล่าวมีการผลิตในสหรัฐฯ ไม่เพียงพอ

ผลกระทบต่อไทย สินค้าประมงและอาหารทะเลของไทยมีโอกาสที่จะถูกไต่สวนเพิ่มขึ้นจากข่าวด้านภาพลักษณ์แรงงานที่ไม่ดีในอุตสาหกรรมประมงและสินค้าอาหารทะเลของไทยที่สื่อและองค์กรต่างประเทศมีการน าเสนออย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจถูกนำมาประกอบเป็นเหตุผล/ข้อกล่าวอ้างเพิ่มเติมที่อุตสาหกรรมภายในประเทศ และองค์กร NGOs สามารถใช้ในการยื่นฟ้องเพื่อให้นำไปสู่การใช้มาตรการเยียวยาทางการค้าของสหรัฐฯ

2. การปรับแก้ข้อกำหนดภำยใต้กฎหมาย Trade Promotion Authority (TPA) ส ำหรับประเทศคู่ภาคีในความตกลงการค้าเสรีของสหรัฐฯ ที่อยู่ในสถานะ Tier 3 (Amendment to TPA Provisions on Alleged Human Trafficking)

ผลในทางปฏิบัติ

1. ประธานาธิบดีสหรัฐฯ สามารถยื่นขอยกเว้น (waiver) ให้กับประเทศคู่ภาคีในความตกลงการค้าเสรีของสหรัฐฯ ที่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ จัดให้ อยู่ในสถานะ Tier 3 ในรายงานเกี่ยวกับปัญหาการค้ามนุษย์ (TIP Report) ประจำปีจากการถูกระงับสิทธิ์ในการได้รับการพิจารณาแบบเร่งด่วน (fasttrack) ภายใต้กฎหมาย TPA โดยประธานาธิบดีสหรัฐฯ ต้องยื่นหนังสือที่ระบุว่า ประเทศ Tier 3 ดังกล่าวได้มีการด าเนินการตามข้อเสนอแนะหลัก (principal recommendations) ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ที่ระบุไว้ในรายงาน TIP Report อย่างเป็นรูปธรรม (concrete actions) พร้อมทั้งยื่นเอกสารประกอบที่เป็นหลักฐานที่แสดงถึงการด าเนินการดังกล่าว (credible evidence) เช่น การผ่าน/ปรับแก้กฎหมาย หรือกฎระเบียบใหม่ การดำเนินการในการบังคับใช้กฎหมาย/กฎระเบียบ (enforcement actions taken) เป็นต้น
2. ในการถอดถอนหรือปรับอันดับประเทศใดก็ตามที่อยู่ในสถานะ Tier 3 ประธานาธิบดีสหรัฐฯ จะต้องมีเอกสารหลักฐานประกอบการสนับสนุน (justify) การถอดถอนหรือปรับอันดับประเทศดังกล่าว  ผลกระทบต่อไทย ในรายงาน Trafficking in Person (TIP) Report 2015 ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ไทยถูกจัดให้อยู่ในอันดับ Tier 3 ดังนั้น ข้อยกเว้นดังกล่าวจะมี ผลส าหรับไทยในกรณีตัวอย่างเช่น ไทยจะขอเข้าร่วมเป็นภาคีใหม่ในความตกลง TPP อย่างไรก็ตาม การขออ้างสิทธิ์ข้อยกเว้นดังกล่าว อาจน ามาซึ่งการโต้แย้ง จากหลายภาคส่วนในสหรัฐฯ และกฎหมาย กฎระเบียบ และการด าเนินการด้านการติดตามการบังคับใช้กฎหมาย/กฎระเบียบของไทย คงจะถูกหยิบยกขึ้น พิจารณาอย่างละเอียด นอกจากนี้ ข้อก าหนดในส่วนของการถอดถอนหรือปรับอันดับของประเทศใดก็ตามที่อยู่ในสถานะ Tier 3 จะยิ่งเพิ่มข้อจ ากัดของ กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ในการพิจารณาหากขาดเอกสารหลักฐานประกอบที่เป็นรูปธรรมอย่างชัดเจน

3. การคุ้มครองทรัพย์สินทำงปัญญา (Import-related protection of intellectual property rights)

ผลในทางปฏิบัติ ในการจัดทำรายงานบัญชีรายชื่อประเทศคู่ค้าที่ไม่ให้ความคุ้มครองและบังคับใช้สิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาอย่างเพียงพอ ภายใต้กฎหมายการค้าสหรัฐฯ มาตรา 301 พิเศษ ของสำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐฯ (USTR) ในแต่ละปี กำหนดให้ – ขยายขอบเขตการพิจารณาให้ครอบคลุมเพิ่มเติมถึงเรื่องการคุ้มครองความลับทางการค้า (Trade Secret) – สำหรับประเทศคู่ค้าที่ถูกจัดให้อยู่ภายใต้สถานะประเทศที่ถูกจับตามองเป็นพิเศษ (Priority Watch List – PWL) เป็นระยะเวลาเกิน 1 ปี ให้ USTR พิจารณาจัดทำแผนปฏิบัติการด้านทรัพย์สินทางปัญญา (Action Plan) เพื่อเรียงลำดับความส าคัญเร่งด่วน กำหนดกรอบและเป้าหมายการด าเนินการ ในด้านต่างๆ ตลอดจนระยะเวลาการด าเนินการอย่างชัดเจน เพื่อสามารถใช้เป็น Benchmark และแสดงความก้าวหน้าในการแก้ไขปัญหาอย่างชัด แจ้ง ซึ่งหากไม่สามารถปฏิบัติตาม Action Plan ที่ก าหนดไว้ประธานาธิบดีสหรัฐฯ สามารถพิจารณาด าเนินการตามความเหมาะสมต่อประเทศคู่ค้า ดังกล่าวได้

ผลกระทบต่อไทย

ในปี 2558 สหรัฐฯ ยังคงจัดให้ไทยอยู่ในกลุ่มประเทศที่ถูกจับตามองเป็นพิเศษ (PWL) ติดต่อกันเป็นปีที่ 8 ดังนั้น หากไทยยังคงอยู่ในสถานะ PWL ในปี 2559 นี้ USTR จะต้องจัดท า Action Plan ส าหรับประเทศไทย และเนื่องจาก USTR มีกรอบระยะเวลาในการเสนอรายงานดังกล่าวต่อรัฐสภาสหรัฐฯ ในช่วงวันที่ 1 เมษายน ของทุกปีจึงคาดว่า USTR จะต้องจัดท า Action Plan ส าหรับประเทศไทยให้เสร็จภายในเดือนมิถุนายน 2559 ทั้งนี้ กฎหมาย H.R. 644 ไม่ได้ ก าหนดให้USTR ต้องหารือกับฝ่ายรัฐบาลไทยหรือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการจัดท า Action Plan ดังกล่าว

4. การเพิ่มความเข้มงวดในกำรบังคับใช้มาตราำร AD/CVD (Improvements to Antidumping and Countervailing Duty Laws)

ผลในทางปฏิบัติ

1. กระทรวงพาณิชย์สหรัฐฯ (DOC) และคณะกรรมาธิการการค้าระหว่างประเทศของสหรัฐฯ (USITC) สามารถใช้ข้อมูลตามที่ปรากฏ (adverse facts available) และไม่จำเป็นต้องพยายามคำนวณอัตราส่วนเหลื่อมการทุ่มตลาดหรือการอุดหนุนให้กับบริษัทผู้ส่งออกจากข้อมูลที่ไม่ได้ให้ความร่วมมือตอบ แบบสอบถามอย่างสมบูรณ์นอกจากนี้ DOC และ USITC ยังสามารถนำอัตรา AD/CVD เดิมจากผลการพิจารณาที่ผ่านมากลับมาใช้ในการทบทวนครั้ง ต่อๆ ไปได้โดยไม่จำเป็นต้องพิจารณาหลักฐานประกอบอื่นๆ ที่ได้รับจากกระบวนการพิจารณาก่อนหน้าสำนักงานพาณิชย์ในต่างประเทศ ณ กรุงวอชิงตัน 4
2. USITC จะต้องไม่ลงความเห็นว่าการทุ่มตลาด/การอุดหนุนไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่ออุตสาหกรรมภายในประเทศจากการให้น้ำหนักการพิจารณาเพียง ผลประกอบการ/ก าไรที่เพิ่มขึ้นของบริษัท และการฟื้นตัวของอุตสาหกรรมที่ดีขึ้น แต่ USITC ต้องพิจารณาถึงปัจจัยด้านเศรษฐกิจทั้งหมด รวมถึง ผลกระทบที่เกิดขึ้นหรืออาจเกิดขึ้นต่อส่วนแบ่งตลาด ผลกำไร และความสามารถในการชำระคืนหนี้จากรายได้นอกจากนี้ ในการพิจารณาส่วนแบ่งตลาด และผลกระทบต่อผลประกอบการ USITC สามารถจำกัดการพิจารณาเฉพาะในส่วนของการผลิตสินค้าที่มีความเหมือน (domestic like product) ที่ จ าหน่ายในตลาดผู้ผลิต (merchant market) โดยไม่ต้องพิจารณาการผลิตในส่วนของสินค้าที่มีความเหมือนที่จำหน่ายใน merchant market แต่ไม่ได้ถูก นำมาใช้ในการผลิตสินค้าปลายน้ำ
3. ในกรณีที่มีสถานการณ์ของตลาด (market situation) ที่ส่งผลให้การคำนวณต้นทุนการผลิตไม่สามารถสะท้อนต้นทุนการผลิตที่แท้จริงภายใต้ภาวะการค้า ปกติ (ordinary course of trade) ได้ ให้ DOC สามารถพิจารณาใช้วิธีการค านวณส่วนเหลื่อมการทุ่มตลาดแบบอื่นใดก็ได้ (any other calculation methodology)
4. ในการไต่สวนการขายที่ต่ำกว่าทุน (investigation of below-cost sales) ให้ DOC ขอข้อมูลที่จำเป็น (request for necessary information) จากผู้มี ส่วนได้ส่วนเสีย (interested parties) เพื่อคำนวณ constructed value หรือ ต้นทุนการผลิต เพื่อพิจารณาว่ามีเหตุอันควรเชื่อหรือสงสัย (reasonable grounds to believe or suspect)
5. ในการคำนวณราคาปกติของบริษัทผู้ส่งออกที่อยู่ในประเทศที่ไม่มีระบบเศรษฐกิจแบบตลาด DOC ไม่จำเป็นต้องดำเนินการไต่สวนเพิ่มเติมเพื่อพิสูจน์ว่า ราคาสินค้าที่ไม่ได้นำมาใช้ในการคำนวณ (disregarded product values) ของประเทศ NME มีการอุดหนุนหรือทุ่มตลาดหากมีหลักฐานเพียงพอที่แสดง ให้เห็นว่ามูลค่าดังกล่าวถูกบิดเบือน
6. DOC มีอำนาจในการพิจารณาว่าจะรวมบริษัทผู้ส่งออกที่สมัครใจตอบแบบสอบถาม (voluntary respondent) ในการไต่สวนหรือไม่ โดยพิจารณาจาก ความซับซ้อนของข้อมูล และปัจจัยอื่นๆ ที่หากรวม voluntary respondent แล้วจะก่อให้เกิดภาระเพิ่มเติมเกินความเหมาะสม (unduly burdensome) และความล่าช้าในกระบวนการพิจารณา

ผลกระทบต่อไทย

การบังคับใช้ข้อกำหนดดังกล่าวจะมีผลต่อสินค้าส่งออกของไทยที่ปัจจุบันมีอยู่ 7 รายการที่อยู่ภายใต้มาตรการ AD/CVD ของสหรัฐฯ โดยการปรับแก้ข้อกำหนด ต่างๆ รวมถึงการขยายขอบเขตคำจำกัดความ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของการเพิ่มปัจจัยด้านเศรษฐกิจที่ USITC ควรพิจารณาในการไต่สวนความเสียหายต่อ อุตสาหกรรมภายในประเทศล้วนเป็นปัจจัยที่จะทำให้การเปิดไต่สวน AD/CVD และการพิจารณาที่จะนำไปสู่การใช้มาตรการของสหรัฐฯ ท าได้ง่ายขึ้น อาจเป็น การเพิ่มเหตุผล/ข้อกล่าวอ้าง (legal basis/grounds) ที่อุตสาหกรรมภายในประเทศสามารถใช้ในการยื่นฟ้องและ/หรืออุทธรณ์ผลการตัดสินของ DOC และ USITC เพื่อให้นำไปสู่การใช้มาตรการฯ

5. การเพิ่มกระบวนการใหม่ส ำหรับกำรไต่สวนกรณีกำรหลบเลี่ยงอากร AD/CVD (Prevention of Evasion of Antidumping and Countervailing Duty Orders) จะมีผลบังคับใช้ภายใน 180 วัน หลังจากการบังคับใช้กฎหมาย H.R. 644 หรือประมาณวันที่ 21 สิงหาคม 2559

ผลในทำงปฏิบัติ

1. ในกรณีที่หน่วยงานศุลกากรและป้องกันชายแดนสหรัฐฯ (Customs and Border Protection: CBP) ได้รับคำร้องยื่นฟ้องจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (interested party) ที่มีข้อมูลสนับสนุนที่เป็นเหตุผลเพียงพอ (reasonably supported by information reasonably available)
2. ในกรณีที่ CBP พบว่า สินค้าที่อยู่ภายใต้การไต่สวนมีการอากร AD/CVD จริง CBP จะต้อง (1) ระงับหรือคงการระงับการปิดบัญชีนำเข้า (suspend or continue to suspend liquidation) ของสินค้าดังกล่าว (2) แจ้ง DOC เพื่อพิจารณาอัตราวงเงินสดค้ าประกันการน าเข้า (cash deposit rate) หรือ อัตรา AD/CVD และ (3) เรียกเก็บเงินสดค้ าประกันการนำเข้าหรืออากร AD/CVD ตามอัตราที่ DOC กำหนด นอกจากนี้ CBP สามารถเสนอให้หน่วยงาน US Immigration and Customs Enforcement (ICE) พิจารณาเปิดการไต่สวนเพื่อดำเนินมาตรการลงโทษทางแพ่งและอาญาต่อไป

ผลกระทบต่อไทย

ข้อกำหนดดังกล่าวเป็นข้อควรติดตามและระวังส าหรับไทยในเรื่องการขนส่งผ่านสินค้า (transshipment) เพื่อแอบอ้างถิ่นกำเ นิดสินค้าเพื่อหลบเลี่ยงอากร AD/CVD ที่อาจเกิดขึ้น ซึ่งในกรณีดังกล่าว สหรัฐฯ อาจเปิดการไต่สวนเพื่อขยายการใช้มาตรการ AD/CVD ต่อสินค้าที่ผลิตจากไทย

6. การแทรกแซงค่าเงิน (Currency Manipulation)

ผลในทำงปฏิบัติ

กระทรวงการคลังสหรัฐฯ จะต้องจัดทำรายงานการตรวจสอบอัตราแลกเปลี่ยนของประเทศคู่ค้าหลักของสหรัฐฯ เพื่อเสนอต่อรัฐสภาสหรัฐฯ ปีละ 2 ครั้ง โดย ประธานาธิบดีสหรัฐฯ สามารถดำเนินมาตรการเชิงแก้ไข (remedial action) ต่อประเทศที่ไม่สามารถดำเนินนโยบายที่เหมาะสมในการปรับอัตราแลกเปลี่ยน ของตนให้สอดคล้องกับมูลค่าที่ควรเป็น

ผู้แทนระดับสูง ศปมผ. เยือนกรุงวอชิงตัน แจงสหรัฐฯเกี่ยวกับความก้าวหน้า,สานความร่วมมือต่อต้านการค้ามนุษย์และการทำประมงผิดกฎหมาย (8 ก.พ. 59)

กฎระเบียบที่เปลี่นข้อยุติสำหรับภาคอุตสาหกรรม ที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย Food Safety Modernization Act (FSMA)

กฎระเบียบที่เปลี่นข้อยุติสำหรับภาคอุตสาหกรรม ที่เกี่ยวของกับกฎหมาย Food Safety Modernization Act (FSMA)

ของ FDA ล่าสุดที่ประกาศในปี 2558 เรื่อง: Foreign Supplier Verification Programs (FSVP) for Importers of Food for Humans

and

Animals (โปรแกรมต่างๆที่เป็นการรับรองผู้จัดหาอุปทานในต่างประเทศสำหรับผู้นำเข้าสินค้าอาหารเพื่อการบริโภคของมนุษย์และสัตว์)

คำแสดงบนฉลากอาหารอาจมีการเปลี่ยนแปลงหากกฎหมายใหม่ถูกใช้บังคับ

สหรัฐฯ เป็นหนึ่งในประเทศที่มีการคิดค้นพัฒนาพันธุ์พืชและสัตว์โดยใช้เทคโนโลยีทาง วิทยาศาสตร์หรือที่รู้จักในนามการตัดต่อพันธุกรรม (Genetically Modified Organism หรือ GMO) พืช GMO ที่สหรัฐฯ อนุญาตให้จำหน่าย เช่น ข้าวโพด มันสัมปะหลัง ต้นคาโนลา มะเขือเทศ และล่าสุดสหรัฐฯ อนุญาตให้จำหน่ายปลาแซลมอนที่ผ่านการตัดแต่งพันธุกรรม

ทั้งนี้ เพื่อความชัดเจนว่าสินค้าเป็นผลิตภัณฑ์เกษตรอินทรีย์หรือตัดแต่งพันธุกรรม จึงมีการรณรงค์ให้บริษัทผลิตอาหารติดฉลากบ่งรายละเอียดหากสินค้ามีส่วนผสม ของวัตถุดิบที่ผ่านการตัดแต่งพันธุกรรม จากผลสำรวจของ National Poll แสดงว่า ชาวอเมริกัน ร้อยละ 89 ต้องการให้บริษัทผลิตอาหารติดฉลากที่มีส่วนผสมของอาหารที่ผ่านการตกแต่งทาง พันธุกรรม

ล่าสุดบริษัทแคมเบล ซุป (Campbell Soup) เปิดเผยถึงความต้องการที่จะติดฉลากบอกส่วนผสมของอาหารที่ผ่านการตกแต่งพันธุ กรรมบนผลิตภัณฑ์ของตน ทั้งยังสนับสนุนการผลักดันให้รัฐบาลกลางสหรัฐฯ ออกกฎหมายว่าด้วยการติดฉลากสินค้าที่ผ่านการตัดแต่งพันธุกรรมโดยสมัครใจ บริษัทแคมเบล ซุป ได้ร่วมกับบริษัทอาหารชั้นนำอื่น ๆ รณรงค์ให้รัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐวอชิงตันบังคับการติดฉลากอาหารผ่านการตัด แต่งพันธุกรรม

นอกจากนี้ บริษัทแคมเบล ซุป ยังระบุด้วยว่า หากรัฐแต่ละรัฐต่างออกกฎหมายเรื่องการติดฉลากอาหารในรัฐของตนอย่างเป็น เอกเทศก็จะส่งผลเพิ่มภาระด้านค่าใช้จ่ายแก่บริษัทเป็นอย่างมาก แต่หากรัฐบาลกลางสหรัฐฯ จะบูรณาการออกกฏหมายการติดฉลาก ภาระค่าใช้จ่ายที่บริษัทต้องรองรับก็จะไม่สูงมากนัก ทั้งนี้ บริษัทจะมีเวลาในการเตรียมพร้อมการเปลี่ยนแปลงอย่างเพียงพอ

อย่างไรก็ตาม บริษัทอาหารหลักหลายแห่งให้ความสำคัญกับการแสดงฉลากอาหารที่ผ่านการตัดแต่ง พันธุกรรม เช่น โฮลฟู๊ด มาร์เก็ต (Whole Foods Market) ประกาศว่า สินค้าที่ขายภายในร้านจะต้องทำการติดฉลากระบุส่วนประกอบที่ผ่านการตัดแต่ง ทางพันธุกรรมภายในปี ค.ศ. 2018

นอกจากนี้ ห้างซุปเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำ เช่น โครเกอร์ (Kroger) และเซฟเวย์ (Safeway) ให้ความสำคัญกับการเลือกขายสินค้าเกษตรอินทรีย์ (Organic products) และสนับสนุนให้บริษัทผลิตอาหารติดฉลากจีเอ็มโอบนอาหารที่ผ่านการตัดต่อพันธุ กรรม

ข้อแนะนำ

แม้ว่ารัฐบาลกลางสหรัฐฯยังไม่มีกฎหมาย บังคับแต่ผู้ประกอบการไทยที่ส่งออกอาหารควรเกาะสถานการณ์ความเคลื่อนไหวการ ติดฉลากจีเอ็มโอบนอาหารที่ผ่านการตัดต่อทางพันธุกรรมของสหรัฐฯ เพื่อการปรับตัวอย่างทันท่วงที โดยผู้ประกอบการควรศึกษากฎหมายในแต่ละรัฐว่าบังคับให้ผู้ประกอบการติดฉลาก ดังกล่าวหรือไม่

ทั้งนี้ จากแบบสำรวจพบว่าผู้บริโภคสหรัฐฯ และร้านค้ามีความต้องการให้แสดงฉลากที่ระบุถึงรายละเอียดอาหารอย่างชัดแจ้ง การเตรียมความพร้อมรับมือล่วงหน้าจะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายและลดปัญหาที่จะ ตามมา เช่น การตีกลับสินค้า เป็นต้น

ชญาดา พลพันธุ์

อ้างอิง

1. Stephanie Storm, “A New Fact on the Food Label”, The New York Time, January 8^th 2016, Page B1, B3
2. Statesman Journal, December 1^st 2015