ปัจจุบันร้านที่ขายอาหารในรูปแบบสตรีทฟู้ด (Street food) ซึ่งมีจุดเด่นเป็นความสะดวกรวดเร็วและค่อนข้างเรียบง่าย เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมมากขึ้นในสหรัฐฯ ในครั้งนี้ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ ได้มีโอกาสพูดคุยกับคนไทย2 ท่าน เจ้าของร้านอาหารเอเชียนฟิวชั่นแบบสตรีทฟู้ด ที่ประสบความสำเร็จและยินดีถ่ายทอดเรื่องราวดี ๆ ที่เผยให้เห็นถึงเรื่องราวชีวิตที่น่าสนใจ และอุปสรรคปัญหาต่าง ๆ ที่เข้ามาเป็นบททดสอบให้ฝ่าฟันจนประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจร้านอาหาร

คุณจักรลักษณ์ ปานขาว หรือ คุณเบ็น และคุณสิริพร วีรวัฒนกุมพะ หรือ คุณพอลลี่ เป็นทั้งหุ้นส่วนชีวิตและหุ้นส่วนธุรกิจร้าน “Kin Asian Street Food” และ “Kin Ramen Poke Boba” ในรัฐฟลอริดา คุณเบ็นและคุณพอลลี่เจอกันครั้งแรกเมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้วที่นครซานฟานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย คุณเบ็นตัดสินใจลาออกจากการเป็นเซลล์ที่บริษัท Bacardi Thailand ที่ทำมาตั้งแต่สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 4 และหน้าที่การงานกำลังไปได้ดีอย่างมาก เพื่อเดินทางมาหาประสบการณ์ชีวิตใหม่ ๆ และเรียนภาษาในสหรัฐฯ ในส่วนของคุณพอลลี่ในขณะนั้นกำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในซานฟรานฯ

ตอนอยู่เมืองไทย คุณเบ็นทำอาหารไม่เป็นเลย แต่เมื่อมาอยู่ที่ซานฟรานฯ ได้มีโอกาสทำงานพิเศษในครัวของร้านอาหารไทยเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านของเพื่อนคุณพอลลี่ ที่คุณพอลลี่ทำงานเสิร์ฟในเวลาว่างจากการเรียนอยู่พอดี ทั้งคุณเบ็นและคุณพอลลี่ได้มีโอกาสเรียนรู้จากเจ้าของร้าน ทั้งสูตรอาหารไทยที่อร่อย เช่น สูตรซอสผัดอาหาร การทำอาหารในครัวร้านอาหาร รวมไปถึงการบริหารร้านอาหารในเชิงธุรกิจ

ความเป็นมาก่อนที่จะมาเป็น KIN Asian Street Food

หลังจากที่คุณพอลลี่เรียนจบ ก็ย้ายกลับไปอยู่เมืองไทยและทำงานที่นั่นได้สักพัก ส่วนคุณเบ็นตัดสินใจย้ายไปอยู่ที่นครชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ตามที่เพื่อนชวน คุณพอลลี่กลับไปทำงานที่เมืองไทยได้ไม่นานก็ตัดสินใจลาออกและย้ายมาที่ชิคาโก ในช่วง 5 ปีแรก คุณเบ็นยังคงทำงานในร้านอาหารไทยชื่อดัง ส่วนคุณพอลลี่เสิร์ฟอยู่ที่ร้านอาหาร Fine Dining ญี่ปุ่นชื่อดัง ทั้งสองคนสั่งสมประสบการณ์ในการทำงานร้านอาหารทั้งไทยและญี่ปุ่นมานานพอสมควร จึงตัดสินใจเปิดร้านอาหารของตัวเองร้านแรกที่ชิคาโก ชื่อว่า KIN Sushi & Thai Cuisine ซึ่งเป็นร้านอาหารที่ขายทั้งอาหารไทย อาหารญี่ปุ่น และมี Sushi Bar อีกด้วย

ในช่วงแรกก่อนจะเปิดร้าน ทั้งสองประสบปัญหามากมาย ทั้งถูกโกงจาก landlord จนต้องเสียเงินที่เก็บสะสมมาเป็นหมื่นเหรียญและยังต้องหาห้องใหม่เพื่อทำร้านอาหาร โดยห้องใหม่ที่ได้เป็นสำนักงานเก่า ที่ต้องปรับปรุงทำครัวใหม่ทุกอย่างเพื่อทำให้เป็นร้านอาหาร และยังต้องทำเรื่องขอใบอนุญาตทำร้านอาหารใหม่อีกด้วย ซึ่งหลังจากที่ปรับปรุงทุกอย่างเรียบร้อย คุณเบ็นและคุณพอลลี่เหลือเงินเพียง 5,000 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ไม่มีเงินทุนหมุนเวียน อย่างไรก็ดี หลังจากเปิด KIN Sushi & Thai Cuisine ได้ 1 ปี ร้านเริ่มทำกำไรและไปได้ด้วยดี จึงได้เปิดร้านสาขาที่สองชื่อว่า KIN Japanese Cuisine ซึ่งสาขาสองทำเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นอย่างเดียวเนื่องจากครัวเล็กมาก ไม่สามารถทำอาหารไทยได้

จุดหักเหที่ทำให้ย้ายร้านไปฟลอริดาและบทเรียนสำคัญ

หลังจากที่ร้าน KIN ทั้งสองสาขาในชิคาโกอยู่ตัว คุณเบ็นและคุณพอลลี่ได้มีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมเพื่อนที่อาศัยอยู่ที่รัฐฟลอริดาและพบว่าค่าครองชีพต่ำกว่ามาก โดยเฉพาะหากซื้อบ้านที่รัฐฟลอริดาในเวลานั้น ทั้งสองคนเห็นช่องทางที่สามารถทำร้านอาหารที่ฟลอริดา และความเป็นไปได้ในการซื้อบ้านและลงหลักปักฐาน หลังจากคิดทบทวนและคำนวณดีแล้ว คุณเบ็นและคุณพอลลี่จึงตัดสินใจขายร้าน KIN ทั้งสองสาขาในชิคาโกให้กับคนรู้จักและย้ายมาอยู่ฟลอริดา

ในช่วงแรกคุณเบ็นและคุณพอลลี่เปิดร้าน KIN Noodle Bar ซึ่งเป็นร้านขนาดใหญ่พอสมควร ขายอาหารจำพวกก๋วยเตี๋ยวหลากหลายประเภท ในช่วงเปิดร้านแรก ๆ มีเพียงคุณเบ็น คุณพอลลี่ และพนักงานอีก 1 คนเท่านั้น แต่เมื่อเปิดร้านสักพักหนึ่ง เริ่มมีลูกค้ามากขึ้น ทำให้เริ่มประสบปัญหาขาดแคลนพนักงาน เนื่องจากฟลอริดาเป็นรัฐที่ผู้คนมักไม่เดินหางานตามท้องถนนเหมือนในเมืองใหญ่หลายแห่ง เช่น นิวยอร์กหรือชิคาโก จนในที่สุดคุณเบ็นและคุณพอลลี่ตัดสินใจขายร้าน KIN Noodle Bar หลังจากเปิดได้เพียง 2 ปี เนื่องจากแม้จะได้กำไร แต่ไม่สามารถทำร้านกันเองเพียงแค่ 3 คนได้

ทำไมถึงเป็น KIN Asian Street Food และ KIN Ramen Poke Boba

คุณเบ็นและคุณพอลลี่ตัดสินใจจะพัก 6 เดือนหลังจากขายร้าน KIN Noodle Bar เพื่อเดินทางท่องเที่ยว แต่หลังจากหยุดพักไปเพียง 1 อาทิตย์ กลับรู้สึกเบื่อที่ไม่ได้ทำงาน จึงตกลงกันว่า จะต้องกลับมาทำงานและอยากทำเพียงร้านเล็ก ๆ ที่สามารถทำกันได้แค่ 2 คน เปิดขายอาหารแบบ to-go จนในที่สุด ได้เจอร้านเล็ก ๆ ที่เมือง Pompano Beach และกลายมาเป็นที่ตั้งของร้าน KIN Asian Street Food ในทุกวันนี้

KIN Asian Street Food ถือว่าเป็นร้านแนวสตรีทฟู้ดร้านแรกของฟลอริดา เน้นขายอาหารทานเล่นแนว appetizer เป็นส่วนมาก เช่น ลูกชิ้นทอด เกี๊ยวทอด ไก่ทอดหาดใหญ่ นอกจากนี้ ที่ร้านยังขายอาหารประเภทราเมน และยังมีอาหารผัด เช่น ผัดไทย ผัดขี้เมา ข้าวผัด รวมไปถึงมีอาหารหวานด้วย เช่น เครปญี่ปุ่น และ ชานมไข่มุก ซึ่งเป็นรูปแบบที่ทั้งคุณเบ็นและคุณพอลลี่อยากให้เป็นคือ อาหารเอเชียง่าย ๆ ที่ทำง่ายและทานง่าย คนขายอยากขายอะไรก็ขาย มีเทรนด์อาหารแบบไหนใหม่ ๆ ก็ทำขาย เช่น Korean Corn Dog ที่ลูกค้าเห็นจากการดูซีรี่ย์เกาหลีและมาถามหา ทางร้านก็ทำออกมาขาย หรือเมื่อครั้งที่คุณเบ็นกับคุณพอลลี่กลับเมืองไทยและมีโอกาสไปทาน Honey Toast ที่ร้าน After You รู้สึกอร่อยและประทับใจ จึงกลับมา Honey Toast ขายที่ร้านด้วยเช่นกัน

ในช่วงแรกที่เปิดร้าน KIN Asian Street Food ได้ผลตอบรับดีมาก ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนไทยและคนเอเชีย เนื่องจากแรกเริ่มตั้งใจจะเปิดขายแบบ to-go จึงมีโต๊ะในร้านเพียง 4 – 5 โต๊ะเท่านั้น และจานชามช้อนส้อมก็ใช้แบบพลาสติกหมด แต่เนื่องจากขายดีมาก ลูกค้าจึงขอให้เพิ่มโต๊ะและเก้าอี้ คุณเบ็นจึงจัดหาโต๊ะและจัดการซื้อจานชามช้อนส้อมเพิ่มเติมให้เหมือนร้านอาหารนั่งทานทั่วไป KIN Asian Street Food ประสบความสำเร็จมากและจะครบรอบ 8 ปี ในเดือนกันยายน 2566 ที่จะถึงนี้

หลังจากที่ KIN Asian Street Food อยู่ตัวแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ คุณเบ็นและคุณพอลลี่ได้เปิดร้านที่สอง คือ KIN Ramen Poke Boba ที่ Downtown เมือง Fort Lauderdale โดยเป็นร้านเล็ก ๆ ตามคอนเซ็ปต์ที่อยากทำกันแค่ 2 คน มีที่นั่งเพียง 15 ที่ เน้นขายราเมน ซูชิ และขนมหวาน โดยทั้งคุณเบ็นและคุณพอลลี่ดูแลร้านนี้ด้วยตัวเอง ขณะที่ร้าน KIN Asian Street Food จะมีผู้จัดการและพนักงานที่ไว้ใจได้ทำงานอยู่ที่ร้าน โดยทั้งสองคนช่วยดูแลงานร้านผ่านทางกล้องวงจรปิดด้วย

สำหรับเคล็ดลับความอร่อยนั้น คุณพอลลี่เป็นผู้คิดสูตรของทุกเมนูทั้งหมด นอกจากนี้ คุณเบ็นและคุณพอลลี่ชอบทานอาหารญี่ปุ่นมาก ทุกปีจะไปญี่ปุ่นเพื่อตระเวนกิน เมื่อกลับมาก็จะมาทำ ปรับสูตร และคิดเมนูอาหารญี่ปุ่นใหม่ๆ โดยเฉพาะ ราเมน เมื่อทั้งสองคนก็จะกลับมา ก็จะมาปรุงรสชาติให้เหมือนกับร้านราเมนที่ชอบในญี่ปุ่น ซึ่งการไปเที่ยวญี่ปุ่นแต่ละครั้ง คุณเบ็นและคุณพอลลี่จะตระเวนกินราเมนมากกว่า 15 ร้านในแต่ละทริป

อุปสรรคที่เคยเจอในธุรกิจร้านอาหาร

การทำธุรกิจร้านอาหารในฟลอริดา แตกต่างจากการทำร้านอาหารในอิลลินอยส์ ซึ่งนครชิคาโกเป็นเมืองที่คนเข้าถึงร้านอาหารได้ง่ายกว่า เพราะมีผู้คนเดินถนนเยอะกว่า แต่ผู้คนในฟลอริดาใช้รถในการสัญจรเป็นส่วนใหญ่ และไม่ค่อยเดินตามท้องถนน การหาคนมาทำงานจึงเป็นอุปสรรคในการทำร้านอาหารในฟลอริดา หากไม่มีคนรู้จักหรือ connection ก็อาจจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากในการหาคนมาทำงาน

เคล็ดลับความสำเร็จในการทำธุรกิจร้านอาหาร

ทั้งคุณเบ็นและคุณพอลลี่กล่าวว่า เมื่อตั้งใจที่จะทำธุรกิจจะต้องทุ่มเทและทำให้เต็มที่ แม้ว่าจะเหนื่อยก็ต้องอดทน ในการทำธุรกิจร้านอาหาร “ต้องใส่ใจในเรื่องของอาหาร” โดยคุณเบ็นมีประสบการณ์ทำงานเซลล์มานาน ได้ใช้ประสบการณ์นั้นในเรื่องการบริหารจัดการคนและงบประมาณของร้าน ส่วนคุณพอลลี่จะทุ่มเทในเรื่องของอาหารและสูตรอาหาร

ฝากถึงคนไทยที่สนใจอยากทำธุรกิจร้านอาหาร

หากตั้งใจที่จะเข้าสู่ธุรกิจร้านอาหาร จะต้องพร้อมที่จะเหนื่อยจริง ๆ และจะต้องอดทนมาก เพราะในช่วงแรกของการเปิดร้าน อาจไม่มีวันหยุดเลย หรือร้านอาจไม่ยุ่งอย่างที่คิดไว้ และอาจมีค่าใช้จ่ายที่ไม่เคยทราบมาก่อนว่าต้องจ่าย ในบางครั้งอาจะต้องใช้เวลาถึง 2 ปีกว่าร้านจะอยู่ตัว ดังนั้น ต้องพร้อมที่จะเหนื่อยกับธุรกิจจริง ๆ และหากเจอพนักงาน เพื่อนรวมงาน หรือลูกน้องที่ดี ต้องรักษาเอาไว้ให้ดี

คุณพอลลี่ทิ้งท้ายว่า “ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ถ้าตั้งใจทำให้เต็มที่ อะไรก็ทำได้ มันอาจจะได้ผลช้าหน่อย แต่ก็จะประสบความสำเร็จสักวันหนึ่ง”

เว็บไซต์และเพจของร้าน

https://kinasianstreetfood.com/

https://www.facebook.com/KinAsianStreetFood/

https://www.instagram.com/kinasianstreetfood/

https://www.facebook.com/profile.php?id=100091496768836

Photo credit: www.thansettakij.com

ปัจจุบันประเทศไทยสามารถส่งออกส้มโอผลสดไปขายใน 30 ประเทศ โดยมีตลาดสำคัญคือ จีนและมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2565 ไทยส่งออกส้มโอจำนวน 1.68 ล้านตัน หรือคิดเป็นมูลค่า 45.55 ล้านบาท และนับจากนี้ ไทยสามารถส่งออกส้มโอมายังสหรัฐฯ ได้แล้ว นับเป็นข่าวดีสำหรับเกษตรกรผู้ปลูกส้มโอ รวมทั้งผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ที่จะได้เพิ่มตลาดส่งออกได้มากขึ้น

เปิดตัวส้มโอไทยในสหรัฐฯ

สหรัฐฯ เป็นประเทศที่มีความเข้มงวดด้านมาตรการสุขอนามัยพืชอย่างสูง แต่เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ที่ผ่านมา สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตันได้จัดงานเทศกาลไทย “Sawasdee DC” เพื่อเฉลิมฉลองโอกาสครบรอบ 190 ปี ความสัมพันธ์ไทย-สหรัฐฯ ที่หน้าอาคารรัฐสภาสหรัฐฯ ใจกลางกรุงวอชิงตัน และมีการเปิดตัวส้มโอไทยอย่างเป็นทางการ ทั้งพันธุ์ทองดี ขาวใหญ่ ขาวน้ำผึ้ง ขาวแตงกวา และทับทิมสยาม โดยได้ความนิยมและเสียงชื่นชมเกี่ยวกับรสชาติที่เอร็ดอร่อยจากผู้ร่วมงานเป็นอย่างมาก มีคนต่อแถวรอชิมส้มโอไทยยาวไม่แพ้ร้านอาหารไทยเลยทีเดียว

จุดเริ่มต้น

ประเทศไทยโดยกรมวิชาการเกษตรได้มีการเจรจาเปิดตลาดส้มโอฉายรังสีจากประเทศไทยมายังสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี 2549 ในที่สุด เมื่อช่วงกลางปี 2565 กรมวิชาการเกษตรได้ร่วมประชุมกับผู้แทนจากหน่วยงาน Animal and Plant Health Inspection Service (APHIS) ประจำประเทศไทย ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลด้านสุขอนามัยสัตว์และพืช ภายใต้กระทรวงเกษตรสหรัฐฯ (United States Department of Agriculture: USDA) เพื่อหารือความร่วมมือด้านการเกษตรระหว่างไทยและสหรัฐฯ โดยเฉพาะโครงการตรวจสอบผลไม้สดไทยฉายรังสีก่อนการส่งออกไปยังสหรัฐฯ (Preclearance Program) และได้ขอให้ USDA ส่งเจ้าหน้าที่เพื่อจัดทำ dose mapping สำหรับการฉายรังสีกำจัดแมลงศัตรูพืชสำหรับส้มโอเพื่อส่งออกมายังสหรัฐอเมริกา

จากการประชุมหารือดังกล่าว เมื่อช่วงเดือนเมษายนและพฤษภาคม 2566 ทางหน่วยงาน APHIS จึงได้ส่งเจ้าหน้าที่ผู้ตรวจสอบ (Inspector) เดินทางไปยังประเทศไทย เพื่อดำเนินการวัดค่าการกระจายตัวของรังสี (Dose mapping) เพื่อกำจัดแมลงศัตรูพืชสำหรับส้มโอ และเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2566 ที่ผ่านมา USDA ได้ประกาศอนุญาตให้ไทยสามารถส่งออกส้มโอสดด้วยวิธีการฉายรังสีเข้าสู่สหรัฐอเมริกาได้เป็นครั้งแรก

ส้มโอที่ผู้ร่วมงานเทศกาลไทย “Sawasdee DC” ได้ลิ้มลอง จึงนับเป็นส้มโอชิปเมนต์แรกของฤดูกาลผลิตปี 2566 ที่ส่งออกมายังสหรัฐอเมริกาอย่างเป็นทางการ โดยก่อนหน้านี้ ไทยสามารถส่งออกผลไม้สดฉายรังสีมายังสหรัฐฯ ได้แล้วจำนวน 7 ชนิด ได้แก่ มะม่วง มังคุด ลำไย ลิ้นจี่ เงาะ สับปะรด และแก้วมังกร โดยส้มโอ เป็นผลไม้สดไทยชนิดที่ 8 ที่ไทยได้รับอนุญาตให้ส่งออกขายในตลาดสหรัฐฯ โดยได้รับอนุญาตแบบไม่จำกัดพันธุ์

ขั้นตอนการส่งออกส้มโอผลสดมายังสหรัฐฯ ต้องทำอย่างไร

1.) ผู้ประกอบการหรือผู้ประสงค์จะส่งออกส้มโอสดมายังสหรัฐฯ จะต้องติดต่อหาตลาดหรือผู้รับซื้อส้มโอในสหรัฐฯ

2.) การหาสวนส้มโอสำหรับส่งออก โดยส้มโอที่จะส่งออกจะต้องมาจากสวนที่ได้รับการรับรองตามมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี (Good Agricultural Practice: GAP)

3.) การเลือกโรงคัดบรรจุผลส้มโอ จะต้องใช้บริการโรงคัดบรรจุผลไม้ที่ได้รับการรับรองตามหลักเกณฑ์และวิธีที่ดีในการผลิต (Good Manufacturing Practice: GMP) ซึ่งก่อนการส่งออกต้องทำความสะอาดและกำจัดแมลงศัตรูพืช และเชื้อรา ตามคำแนะนำของกรมวิชาการเกษตร อย่างเคร่งครัด

4.) ผลผลิตส้มโอที่จะส่งออกต้องผ่านการฉายรังสีแกรมมา (Gamma: γ) ที่ระดับ 400 เกรย์ นาน 3 ชั่วโมง จากศูนย์ฉายรังสี สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (สทน.) เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของศัตรูพืชและโรคต่างถิ่น โดยผู้ส่งออกจะต้องติดต่อประสานงานกับบริษัท อกริ แอคทีฟ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่สหรัฐอเมริกาให้การยอมรับและกรมวิชาการเกษตรเห็นชอบให้เป็นผู้ประสานงาน (Cooperator) ตามโครงการ Pre-Clearance Program ในการบริหารจัดการกับสินค้าและประสานกับเจ้าหน้าที่ทั้ง 2 ฝ่ายให้เป็นผู้ดำเนินการทั้งก่อนการส่งออกและหลังการนำเข้าที่ประเทศปลายทาง ซึ่งรวมไปถึงผลไม้ส่งออกอีก 7 ชนิดของไทยเช่นกัน

นอกจากนี้ บริษัท อกริ แอคทีฟ จำกัด ยังให้คำปรึกษาแก่โรงคัดบรรจุและผู้ส่งออกในด้านวิชาการ เช่น การเตรียมความพร้อมโรงคัดบรรจุก่อนการตรวจประเมิน GMP หรือให้คำแนะนำเกี่ยวกับบรรจุภัณฑ์ ทั้งด้านรูปทรงและความแข็งแกร่งทนทานของกล่องบรรจุ ที่มักเป็นปัญหาหลักสำหรับการส่งออก รวมไปถึงบริษัทฯ ยังให้บริการข้อมูลเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของผู้นำเข้าจากสหรัฐฯ เพื่อป้องกันและหลีกเลี่ยงความเสียหายให้กับผู้ส่งออกผลไม้สดฉายรังสีของไทย

5.) การขอการรับรองก่อนการส่งออก

• กรมวิชาการเกษตรจะออกใบรับรองสุขอนามัยพืช (Phytosanitary Certificate)
• หน่วยงาน APHIS ของกระทรวงเกษตรของสหรัฐฯ จะทำการตรวจสอบ รับรอง และออกเอกสาร Plant Protection and Quarantine หรือ PPQ 203

6.) เมื่อผ่านการรับรองการส่งออกแล้ว จึงทำการส่งออกส้มโอสดฉายรังสีมายังสหรัฐฯ ได้

ผู้ที่สนใจส่งออกส้มโอสดและผลไม้อีก 7 ชนิด ได้แก่ มะม่วง มังคุด ลำไย ลิ้นจี่ เงาะ สับปะรด และแก้วมังกร มายังสหรัฐฯ สามารถติดต่อขอรับข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่:

• สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กลุ่มวิจัยกักกันพืช ตึกจักรทอง กรมวิชาการเกษตร (ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน)

ที่อยู่: สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กรมวิชาการเกษตร

เลขที่ 50 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900

โทร: 02-561-2145 ต่อ 103 หรือ 02-561-2537

อีเมล์: rakkrai@yahoo.com

เว็บไซต์: https://www.doa.go.th/plprotect/

• สำนักงานที่ปรึกษาการเกษตรต่างประเทศ ประจำกรุงวอชิงตัน

ที่อยู่: 1024 Wisconsin Ave NW, Suite 203 Washington, DC 20007

โทร: +1 202-338-1543

อีเมล์: moacdc@thaiembdc.org

Facebook: https://www.facebook.com/OfficeofAgriculturalAffairsDC

**ขอบคุณข้อมูลจาก สำนักงานที่ปรึกษาการเกษตรต่างประเทศ ประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.**

**ขอบคุณภาพประกอบโดย Sawasdee DC’s official photographers**

อ้างอิง

https://www.thaigov.go.th/infographic/contents/details/7132

https://www.thansettakij.com/business/trade-agriculture/569179

เมื่อวันที่ ๒๓ ม.ค. ๒๕๖๖ นายธานี แสงรัตน์ เอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตัน พร้อมด้วยนางสาวจุลีพจน์ อิศรางกูร ณ อยุธยา อัครราชทูต นางสาวสุภาวดี แย้มกมล อัครราชทูต (ฝ่ายการพาณิชย์) นางกฤษณา สุขุมพานิช อัครราชทูต (ฝ่ายเกษตร) และทีมประเทศไทย ได้เดินทางไปเยี่ยมชมบริษัท Eastland Food Corporation ณ เมือง Jessup รัฐแมริแลนด์ โดยมีนาย Oscar Mekhaya ประธานบริษัทให้การต้อนรับ

นาย Mekhaya ได้บรรยายสรุปเกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ ซึ่งเน้นการนำเข้าผลิตภัณฑ์อาหารจากประเทศไทยมายังสหรัฐฯ โดยเอกอัครราชทูตธานีฯ ได้แสดงความพร้อมที่จะสนับสนุนการดำเนินกิจการของบริษัทฯ ในสหรัฐฯ พร้อมทั้งเชิญชวนบริษัทฯ เข้าร่วมในกิจกรรมของสถานเอกอัครราชทูตฯ เพื่อฉลองในโอกาสครบรอบ ๑๙๐ ปีความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-สหรัฐฯ ในปีนี้ ซึ่งทาง นาย Mekhaya ยินดีให้การสนับสนุน

นาย Mekhaya แนะนำให้ผู้ผลิตและผู้ส่งออกไทยศึกษาและปฏิบัติตามกฎระเบียบของสหรัฐฯ ซึ่งให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับความปลอดภัยของอาหารสำหรับผู้บริโภคและการตรวจสอบย้อนกลับ (traceability) ของผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ซึ่งสถานเอกอัครราชทูตฯ และสำนักงานทีมประเทศไทยที่เกี่ยวข้องจะพิจารณาแนวทางและกิจกรรมที่จะช่วยส่งเสริมขีดความสามารถของผู้ผลิตและผู้ส่งออกไทยต่อไป

Eastland Food Corporation ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. ๑๙๘๑ โดยเป็นผู้นำเข้าผลิตภัณฑ์อาหารจากประเทศแถบเอเชีย เช่น ไทย เวียดนาม เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่รัฐแมริแลนด์ และมีสำนักงานสาขาอีก ๔ แห่งในสหรัฐฯ ได้แก่ แคลิฟอร์เนีย ฟลอริดา เซาท์แคโรไลนา และอิลลินอยส์

เทรนด์การรีไซเคิลในฐานะส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหาขยะเป็นที่รู้จักและคุ้นเคยมาพักใหญ่แล้ว การรณรงค์เพื่อรีไซเคิลอยู่รอบ ๆ ตัวเรา ทั้งภาครัฐและเอกชนในหลายประเทศต่างให้ความสำคัญกับการรีไซเคิลขยะและวัสดุเหลือใช้อย่างจริงจังมากยิ่งขึ้น

การรีไซเคิลเป็นกระบวนการแปรรูปหรือปรับปรุงคุณภาพขยะและวัสดุเหลือใช้บางประเภท เพื่อให้ขยะเหล่านั้นกลับมามีคุณภาพและ/หรือมูลค่าเทียบเท่าหรือใกล้เคียงกับของเดิม โดยไม่ได้เพียงช่วยให้ปัญหาสิ่งแวดล้อมดีขึ้นเท่านั้น แต่ยังเป็นประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจอีกด้วย เนื่องจากขยะบางประเภทสามารถเปลี่ยนเป็นเงินได้

วันนี้ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ จะพาไปรู้จักกับการเปลี่ยนเศษเหล็กและโลหะที่ไม่ใช้แล้วให้เป็นรายได้

คุณสัมฤทธิ์ เดชเดชานุกุล และคุณกรองทิพย์ โสมาลา ผู้บริหาร Wongpanit (WPN) Recycling Company ในเมือง Baltimore รัฐ Maryland เข้าพบนายธานี แสงรัตน์ เอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตัน เมื่อ 26 ม.ค. 2566 เพื่อแนะนำธุรกิจรีไซเคิลซึ่งเน้นการคัดแยกขยะจากชุมชน ธุรกิจ และโรงงานอุตสาหกรรม

คุณสัมฤทธิ์ เดชเดชานุกุล ผู้ก่อตั้งและผู้บริหาร Wongpanit (WPN) Recycling Company และคุณกรองทิพย์ โสมาลา ภริยา ได้ให้สัมภาษณ์กับทางศูนย์ฯ เกี่ยวกับธุรกิจการคัดแยกขยะเพื่อรีไซเคิล ซึ่งเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2553

ก่อนที่จะผันตัวมาทำธุรกิจคัดแยกขยะเพื่อรีไซเคิล คุณสัมฤทธิ์เคยเปิดร้าน Liquor Store หรือร้านขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในเมือง Baltimore รัฐ Maryland มาก่อน ซึ่งธุรกิจเป็นไปได้ด้วยดี แต่คุณสัมฤทธิ์พบปัญหาเกี่ยวกับการจัดการเรื่องกล่องกระดาษ ซึ่งมีเหลือเยอะมากจากกล่องบรรจุเหล้า เบียร์ และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่าง ๆ

จุดเริ่มต้นของ Wongpanit (WPN) Recycling Company

เนื่องจากธุรกิจร้าน Liquor Store ของคุณสัมฤทธิ์เป็นไปได้ด้วยดี แต่กลับมีปัญหาการจัดการเรื่องกล่องกระดาษมากมาย ซึ่งต้องจ้างบริษัทอื่นมารับไปทิ้ง จึงเกิดคำถามว่า จะทำอย่างไรได้กับกล่องกระดาษเหล่านี้ และหากนำไปรีไซเคิล จะสามารถต่อยอดเป็นตัวเงิน หรือสร้างธุรกิจได้หรือไม่

คุณสัมฤทธิ์จึงเริ่มศึกษาเกี่ยวกับการรีไซเคิล และพบข้อมูลของบริษัทวงษ์พาณิชย์ในประเทศไทย ซึ่งก่อตั้งโดย ดร. สมไทย วงษ์เจริญ ซึ่งเปิดอบรมด้านการจัดการขยะแบบครบวงจร และในปี 2553 คุณสัมฤทธิ์ตัดสินใจเริ่มธุรกิจรีไซเคิลกระดาษ โดยเริ่มจากบริษัทเล็ก ๆ เช่า warehouse ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ 5,000 ตารางฟุต ในเมือง Baltimore ซึ่งช่วงเริ่มต้นธุรกิจ คุณสัมฤทธิ์ทำธุรกิจกันเองกับลูกชาย และมีลูกจ้างเพียง 2 คนเท่านั้น

จุดมุ่งหมายของธุรกิจรีไซเคิลกระดาษในช่วงแรกนั้น จะต้องตอบคำถามให้ได้ก่อนว่า ใครจะมาขายกระดาษให้เรา และเราจะนำไปขายต่อให้ใคร คุณสัมฤทธิ์เริ่มต้นการเก็บกระดาษจากที่ต่าง ๆ โดยจัดรถขนส่งไปเก็บมาฟรี แต่การบริหารจัดการกระดาษที่ได้มานั้น ใช้เงินทุนที่ค่อนข้างสูง เนื่องจากต้องใช้เครื่องจักร automatic recycling baler ในการคัดแยกและรีไซเคิลกระดาษ ซึ่งทำแล้วไม่คุ้มทุน

หลังจากที่รีไซเคิลกระดาษมาสักระยะ คุณสัมฤทธิ์จึงได้เปลี่ยนมารีไซเคิลขยะจำพวกโลหะ เศษเหล็ก (metal) ซึ่งมีต้นทุนไม่สูงมาก และในภายหลังพบว่า ตอบโจทย์ในการทำธุรกิจได้มากกว่า และทำต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

การทำธุรกิจรีไซเคิล

หลังจากหันมาทำธุรกิจรีไซเคิล คุณสัมฤทธิ์ยังทำร้าน Liquor Store ต่ออีก 2-3 ปี และได้ปล่อยให้คนอื่นเช่าเพื่อทำกิจการต่อ และหันมาทำธุรกิจรีไซเคิลขยะโลหะอย่างเต็มตัว

นอกจากการอบรมของบริษัทวงษ์พาณิชย์ที่ประเทศไทยแล้ว คุณสัมฤทธิ์ยังเรียนรู้เพิ่มเติมต่อยอดด้วยตัวเอง และเข้าคลาสเรียนรู้เกี่ยวกับระบบ zoning และการจัดทำใบอนุญาตต่าง ๆ ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในการประกอบธุรกิจรีไซเคิลในสหรัฐฯ จนเข้าใจถ่องแท้ว่ามีขั้นตอนอย่างไรบ้าง และมีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการทำธุรกิจประเภทนี้อย่างไร

ธุรกิจรีไซเคิลโลหะได้รับการตอบรับดีขึ้นเรื่อย ๆ มีลูกค้านำขยะโลหะ เศษเหล็กต่าง ๆ มาขายอย่างต่อเนื่อง ซึ่งปัจจุบันเน้นการคัดแยกเฉพาะขยะโลหะ เช่น ทองแดง ทองเหลือง อะลูมิเนียม และเหล็ก รวมทั้งรถยนต์เก่า (junk car) โดยรับมาจากชุมชน ธุรกิจ และโรงงานอุตสาหกรรมเพื่อส่งต่อให้โรงงานรีไซเคิลทั้งในสหรัฐฯ และประเทศอื่น ๆ ซึ่งลูกค้าของคุณสัมฤทธิ์ส่วนใหญ่อยู่ในเมือง Baltimore และยังมีลูกค้าจากต่างรัฐด้วยเช่นกัน เช่น รัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งอยู่ใกล้เคียงกัน

ในช่วงแรกที่เริ่มทำรีไซเคิลขยะโลหะ คุณสัมฤทธิ์เปิดรับซื้อ 7 วันต่อสัปดาห์ แต่ในตอนนี้ เปิด 6 วันต่อสัปดาห์ หยุดวันพุธเพียงวันเดียว และคุณสัมฤทธิ์ยังกล่าวเสริมด้วยว่า รู้สึกภูมิใจที่ได้ทำธุรกิจที่สอดคล้องกับแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียนและความยั่งยืน

อุปสรรคในการทำธุรกิจ

อุปสรรคหลัก ๆ ที่คุณสัมฤทธิ์พบคือ การทำงานร่วมกับคนที่มีภูมิหลังแตกต่างกัน ซึ่งบริษัทได้จ้างคนอเมริกันจากหลากหลาย background มาทำงาน ซึ่งจะต้องเรียนรู้และทำงานร่วมกันเป็นทีมให้ได้ และปัญหาสำคัญอีกอย่างที่เคยประสบคือ คู่แข่งทางธุรกิจที่รวมตัวกันต่อต้านไม่ให้คุณสัมฤทธิ์เปิดธุรกิจ ซี่งเคยมีกรณีที่คนเหล่านั้นรวมตัวกันล็อบบี้นักการเมืองท้องถิ่นและตำรวจ และทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้คุณสัมฤทธิ์เปิดบริษัทนี้ได้ เนื่องจากในเมือง Baltimore มีผู้ทำธุรกิจรีไซเคิลเพียงไม่กี่ราย จึงไม่ต้องการให้มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นอีก แต่คุณสัมฤทธิ์ไม่ย่อท้อและเดินหน้าทำธุรกิจจนประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้

แผนการในอนาคต

คุณสัมฤทธิ์อยากที่จะถ่ายทอดส่งต่อความรู้เกี่ยวกับธุรกิจนี้ให้กับคนไทยที่สนใจ และมีแผนการที่จะจัดฝึกอบรมให้ความรู้กับคนไทยในสหรัฐฯ ด้านการรีไซเคิลขยะแต่ละประเภท เช่น ขยะโลหะ พลาสติก แก้วและกระดาษ เป็นต้น รวมไปถึงอบรมเกี่ยวกับกฎระเบียบ ระบบและ software ต่าง ๆ ที่ต้องใช้ เพื่อให้คนที่สนใจได้นำไปประกอบธุรกิจที่ยั่งยืนต่อไป

การฝึกอบรมครั้งแรกจะจัดขึ้นช่วงปลายเดือนกรกฎาคม 2566 ใช้เวลาประมาณ 3-5 วัน โดยมีค่าใช้จ่าย ซึ่งจะสอนเกี่ยวกับการรีไซเคิลขยะทุกประเภท ตั้งแต่ขบวนการคัดแยก จัดเก็บ และส่งต่อ รวมไปถึงการให้ความรู้เกี่ยวกับการเปิดเป็นธุรกิจในสหรัฐฯ อีกด้วย

ขณะนี้คุณสัมฤทธิ์และทีมงานกำลังจัดเตรียมหลักสูตรการอบรม ซึ่งจะรวมถึงการดูงานที่โรงงาน WPN ใน Baltimore โดยได้รับความร่วมมือจาก ดร. สมไทย วงษ์เจริญ ที่จะบินมาจากประเทศไทยพร้อมวิทยากรท่านอื่น โดยจะเปิดรับผู้เข้าอบรมจำนวนไม่มาก สำหรับคนไทยที่สนใจทำธุรกิจด้านนี้อย่างจริงจัง โดยวางแผนที่จะเปิด pre-register เร็ว ๆ นี้

นอกจากนี้ ทางสถานเอกอัครราชทูตฯ ได้จัดประชุมหารือชุมชนธุรกิจไทยรายเดือน ซึ่งเร็ว ๆ นี้คุณสัมฤทธิ์ฯ จะเข้าร่วมบรรยายด้วย

ท่านผู้อ่านที่สนใจ สามารถติดตามการเปิดลงทะเบียนการอบรมโดยคุณสัมฤทธิ์ และการประชุมชุมชนธุรกิจไทย ในเว็บไซต์และเฟสบุ๊คของศูนย์ฯ และสถานเอกอัครราชทูตฯ ได้ในอนาคตอันใกล้ Stay tuned!

อ้างอิง

https://www.wpnrecycling.com/

หลายคนอาจจะเคยได้ยินคำว่า Hackathon มาบ้างแล้วตามสื่อต่าง ๆ ในโรงเรียน ในที่ทำงาน หรือแม้แต่ในชีวิตประจำวัน แต่ทว่า คำนี้จริงๆ แล้วหมายถึงอะไรกันแน่

Hackathon มาจากคำภาษาอังกฤษสองคำ คือคำว่า Hack ซึ่งเป็นการสื่อถึงทางลัดหรือวิธีแก้ปัญหา และคำว่า Marathon ซึ่งสื่อถึงความพยายามที่จะทำเรื่องยากหรือซับซ้อน ให้ประสบความสำเร็จในระยะเวลาอันสั้น เมื่อนำสองคำนี้มารวมกัน จึงเกิดคำว่า Hackathon

Techsauce ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มแห่งการเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้ใช้งานเข้ามาแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านเทคโนโลยีในโลกธุรกิจ ได้อธิบายความหมายของ Hackathon ว่าเป็น “กิจกรรมการระดมสมองของทีมนักแก้ปัญหาและนักพัฒนามากมาย ที่เข้าร่วมกิจกรรม เพื่อค้นหาและสร้างสรรค์ไอเดียใหม่ ๆ ในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในระยะเวลาอันสั้น”

ในช่วงแรกเริ่ม Hackathon เป็นกิจกรรมที่มีจุดเริ่มต้นมาจากการวมตัวกันของเหล่าโปรแกรมเมอร์ในแวดวง IT อย่างไรก็ดี ในปัจจุบันนี้ Hackathon ถูกปรับใช้ในการแก้ไขปัญหาที่กว้างขวางขึ้น เช่น ปัญหาทางเทคโนโลยี สังคม หรือแม้แต่การศึกษา ยิ่งไปกว่านั้น องค์กรธุรกิจมากมาย ยังมีการประยุกต์ใช้ Hackathon เพื่อพัฒนาธุรกิจและค้นหาไอเดียทางธุรกิจใหม่ๆ จากบุคลากรภายในองค์กรอีกด้วย

คุณ เจ แห่ง Chim Media, Inc. กล่าวไว้กับทางศูนย์ BIC ว่า ปัจจุบัน Hackathon เป็นกิจกรรมการแข่งขันอย่างหนึ่ง ซึ่งคอนเซ็ปต์นี้ถูกใช้กันอย่างกว้างขวางในวงการสตาร์ทอัพ โดยเมื่อมีการจัดแข่งขันขึ้นมา Hackathon ก็จะกลายเป็นพื้นที่ที่มีการนำเอาข้อมูลดี ๆ ไอเดียใหม่ ๆ และความรู้จากคนเก่ง ๆ และผู้เชี่ยวชาญ รวมไปถึงผู้เข้าร่วมแข่งขัน มาแลกเปลี่ยนกัน ซึ่งจุดนี้เองเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ Chim Media Inc. ได้จุดประกายกิจกรรมการแข่งขัน Chimnovate Hackathon ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปีที่แล้ว

เข้าสู่การจัด Chimnovate Hackathon 2022

จาก passion ในเรื่องอาหาร และวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลของคุณเจ แห่ง Chim Media Inc. ที่ต้องการจะมองหาโอกาสใหม่ ๆ รวมไปถึงการฟื้นฟูและหาทางออก (solution) ในเชิงสร้างสรรค์และยั่งยืนให้กับอุตสาหกรรมอาหารและร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ Chimnovate Hackathon 2022 จึงเกิดขึ้นมา เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้สนใจแข่งกันปั้นแบรนด์ธุรกิจอาหารไทยในสหรัฐฯ

Hackathon ในครั้งแรกนี้ เป็นความร่วมมือระหว่าง Chim Media Inc. และ Chula Global Innovation Club (CGIC) ซึ่งเป็นหน่วยงานระดับนานาชาติของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยทางทีมงานของ CGIC และ รศ.ดร.ณัฐชา ทวีแสงสกุลไทย หรือ อาจารย์หลิน เป็นผู้ที่เข้ามาเป็นที่ปรึกษา ให้คำแนะนำต่างๆ รวมถึงการ set up กิจกรรมในครั้งนี้

กระบวนการแข่งขันของ Chimnovate Hackathon 2022 เริ่มต้นเมื่อเดือนสิงหาคม 2565 โดยมีโจทย์คือ Revitalizing Thailand’s Gastrodiplomacy through Building & Scaling Virtual Restaurants in the USA หรือ การสร้างแบรนด์ร้านอาหารไทยให้เติบโตแบบก้าวกระโดดด้วยเทคโนโลยี พร้อมมุ่งส่งเสริมแบรนด์ของประเทศและซอฟต์พาวเวอร์ โดยใช้อาหารไทยเป็นธงนำ

การแข่งขันจัดแบบ virtual มีผู้เข้าร่วมกว่า 80 คน โดยเป็นคนไทยในสหรัฐฯ 20% จากผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด ส่วนผู้แข่งขันจากประเทศไทยแบ่งเป็นนักศึกษา 50% และอีก 50% เป็นผู้ที่ทำงานในหลากหลายสาขาอาชีพ เช่น เจ้าของธุรกิจ พนักงานรัฐวิสาหกิจ และแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ซึ่งในท้ายที่สุดได้มีการคัดเลือก 8 ทีมสุดท้าย ที่ได้พัฒนา 8 โปรเจกต์ มานำเสนอต่อคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ

ในช่วงการแข่งขัน จะมี Incubation Program เป็นระยะเวลาประมาณ 8 สัปดาห์ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะได้เข้าร่วมคลาสต่าง ๆ 27 คลาส และมีวิทยากรถึง 24 คน มาร่วมสอนและบรรยาย ซึ่งหลายคนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในสาขาและสายอาชีพต่าง ๆ นอกจากวิทยากรแล้ว ยังมีเจ้าของธุรกิจร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ จำนวนมากที่ได้เข้าร่วมอบรมและแลกเปลี่ยนประสบการณ์อย่างเต็มที่ ซึ่งทั้งหมดนี้ได้ช่วยผลักดันให้เกิดนวัตกรรมชั้นเยี่ยม

ในระหว่างการอบรม แต่ละทีมต้องพัฒนาแบรนด์ร้านอาหารไทยออนไลน์ผ่าน feedback loop ซึ่งเป็นการผ่านคำติชมของบรรดาวิทยากรและเจ้าของธุรกิจร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ ที่เข้าร่วมโครงการในทุกระยะ โดยสามารถจับคู่กับร้านที่พร้อมร่วมพัฒนาเมนูและ prototype ซึ่งร้านที่เข้าร่วมโครงการทั้งหมดจะร่วมประเมินผลงานของผู้เข้าร่วมแข่งขันทุกทีม คิดเป็น 20% ของคะแนนตัดสิน

หลังการอบรม 8 สัปดาห์ แต่ละทีมต้องนำส่งผลงานแก่คณะกรรมการ ก่อนนำเสนอ (pitching) ใน Demo Day ที่จะเป็นการพิจารณาตัดสินขั้นสุดท้าย

Chimnovate Hackathon 2022 ได้แข่งขันจบสิ้นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยทีมต่าง ๆ ได้ส่งผลงานในช่วงเดือนธันวาคม 2565 และมีการประกาศผลตัดสินแล้วเมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา โดยมีผลงานที่ได้รางวัลจาก 3 ทีม ได้แก่

• โปรเจกต์ ZWEI จากทีม INNOZITY ที่นำเทคโนโลยี VR มาผนวกเข้ากับการอบรมพนักงานในธุรกิจอาหาร คว้ารางวัลชนะเลิศอันดับ 1 จากการแข่งขัน Chimnovate Hackathon 2022 ไปครองพร้อมเงินรางวัล 50,000 บาท และโล่ประกาศเกียรติคุณ

• รองชนะเลิศอันดับ 1 ตกเป็นของโปรเจกต์ Chuck & Roll จากทีม Silver Spoon กับแผนธุรกิจแบบแฟรนไชส์ของอาหารจานไก่ ที่พร้อม scale อย่างรวดเร็วในสหรัฐฯ ได้รับเงินรางวัล 30,000 บาท และโล่ประกาศเกียรติคุณ

• รองชนะเลิศอันดับ 2 คือ โปรเจกต์ Season จากทีม Season ที่ได้พัฒนาแอพพลิเคชั่นสำหรับรวบรวม promotion ร้านอาหารผ่านการเล่าเรื่องด้วย comic และ animation ที่มาพร้อมกับ feature ต่าง ๆ ที่น่าสนใจ อย่างการวางแผนควบคุมแคลอรี่ หรือการคำนวณระดับการปล่อยคาร์บอนที่เกิดขึ้นจากการทำอาหารจานต่างๆ ได้รับเงินรางวัล 20,000 บาท พร้อมโล่ประกาศเกียรติคุณ

ผู้เข้าร่วมแข่งขันทุกคนที่เข้ารับการอบรมตามเกณฑ์ ยังได้รับประกาศนียบัตรจาก Chula Global Innovation Club และ Chim Media นอกจากนี้ ยังถือเป็นโอกาสในการร่วมงานกับบริษัทและหน่วยงานต่าง ๆ ที่ร่วมสนับสนุนการแข่งขัน รวมถึงมีโอกาสได้รับการลงทุนจาก angel investors หรือ venture capital และที่สำคัญ ทุกทีมมีสิทธิ์เป็นเจ้าของและต่อยอดผลงานใช้ทำธุรกิจจริงในสหรัฐฯ โดยจะต้องเป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญาการเข้าร่วมแข่งขัน

หลังจากการแข่งขันครั้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ทาง Chim Media Inc. มีแผนจะจัดให้มีการแข่งขัน Chimnovate Hackathon อีกครั้งในปี 2023 นี้ จะจัดขึ้นเมื่อไหร่ มีคอนเซ็ปต์หรือโจทย์ว่าอะไร Please stay tuned!

อ้างอิง

https://www.chimmedia.com/hackathon

https://techsauce.co/connext/life-hacks/what-is-hackathon-and-why-you-should-participate-it-once-in-your-life

เอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตันเป็นประธานการประชุม Global Innovation Club ร่วมกับอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หารือการทำ MOU ระหว่างกันเพื่อส่งเสริมสตาร์ทอัพไทยในสหรัฐฯ

เมื่อ ๑๓ ก.พ. ๒๕๖๖ นายธานี แสงรัตน์ เอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตัน และ ศจ.ดร.บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมเป็นประธานการประชุม เพื่อพิจารณา MOU สำหรับความร่วมมือระหว่างสถานเอกอัครราชทูตฯ และ Global Innovation Club และหารือแนวทางสนับสนุนการพัฒนานวัตกรรมและส่งเสริมสตาร์ทอัพไทยในสหรัฐฯ โดยมีผู้เข้าร่วมทั้งจากหน่วยงานภาครัฐ เช่น สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (NIA) และสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (DEPA) และภาคเอกชน เช่น สมาคมสตาร์ทอัพแห่งประเทศไทย อินโนสเปซ (ประเทศไทย) และ Techsauce Media

เอกอัครราชทูตธานีฯ ย้ำความพร้อมของสถานเอกอัครราชทูตฯ และทีมประเทศไทยในสหรัฐฯ ที่จะสนับสนุนสตาร์ทอัพไทย ทั้งการส่งเสริมโอกาสในการนำเสนอแผนธุรกิจ (pitching) การหาเงินทุนจาก venture capital สหรัฐฯ และการส่งเสริมสตาร์ทอัพไทยในตลาดสหรัฐฯ ซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศที่มีระบบนิเวศด้านนวัตกรรมและสตาร์ทอัพพร้อมและแข็งแกร่งมากที่สุดในโลก

ที่ประชุมเน้นการหาเงินทุนสำหรับสตาร์ทอัพในระยะแรก (early-stage seed funding) และการ scale up สตาร์ทอัพที่ประเมินแล้วมีความพร้อมและจุดเด่นในการออกสู่ตลาดภูมิภาคและตลาดโลก โดยสถานเอกอัครราชทูตฯ และหน่วยงานภาครัฐต่าง ๆ พร้อมที่จะสนับสนุนการขับเคลื่อนในด้านต่าง ๆ อย่างเต็มที่

หลายคนมี passion หรือความรักความหลงใหลในบางสิ่งบางอย่าง และมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าในการทำสิ่งนั้นให้เป็นจริงขึ้นมา การใช้ชีวิตตาม passion ที่ว่ายากแล้ว สิ่งที่ยากกว่าคือ การเริ่มต้นค้นหา passion ของตัวเราเองให้เจอ หลายคนยอมเสียเวลาหรือแม้กระทั่งล้มเหลว เพื่อค้นหาว่า สิ่งต่าง ๆ ที่ทำนั้นใช่สิ่งที่รักหรืออยากทำจริงหรือไม่

คุณภาสกร ช่อผกา หรือ คุณเจ เป็นผู้ร่วมก่อตั้งของบริษัท Chim Media, Inc. ซึ่งเป็นบริษัทให้คำปรึกษาด้านการตลาดและผลิตสื่อให้กับธุรกิจร้านอาหาร และเนื่องจากบริษัทตั้งอยู่ที่นิวยอร์ก ลูกค้าส่วนมากของบริษัทจึงเป็นร้านอาหารไทยในมหานครนิวยอร์ก

คุณเจเป็นอีกหนึ่งคนไทยที่ตัดสินใจเดินทางมาสหรัฐฯ และเริ่มก่อตั้งบริษัท Chim Media ขึ้นตาม passion ในด้านอาหารที่ตนเองชื่นชอบเป็นอย่างมาก โดยชื่อบริษัท ‘Chim’ มาจากคำว่า ‘ชิม’ ในภาษาไทยนั่นเอง

คุณเจจบการศึกษาด้านธุรกิจศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่ได้ทำงานเป็นครู และเลือกทำงานด้านครีเอทีฟให้กับบริษัทเนชั่น ผลิตรายการ ‘เช้าข่าวข้น คนข่าวเช้า’ และหลังจากทำงานประจำได้ 1 ปี คุณเจได้เรียนต่อปริญญาโทที่อังกฤษด้าน Innovation Management เป็นเวลา 2 ปี

หลังจากเรียนจบปริญญาโท คุณเจได้ร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยว ซึ่งในตอนนั้นตั้งใจจะทำเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวแฟรนไชส์ แต่ในท้ายที่สุดก็ขอแยกตัวออกมา และเปิดบริษัทผลิตสื่อ 2 บริษัท โดยผลิตรายการให้กับช่อง News TV ช่องรัฐสภา และยังทำให้กับหน่วยงานอื่นๆ เป็นเวลา 5 ปี นอกจากนี้ คุณเจเคยเป็นครีเอทีฟรายการสร้างศิลป์ ของช่องรัฐสภา ซึ่งเคยได้รับรางวัลด้านส่งเสริมศิลปะวัฒนธรรมดีเด่น จากรางวัลทีวีสีขาว (White Television Awards) มาแล้วอีกด้วย

จุดหักเหจากครีเอทีฟรายการโทรทัศน์จนมาเป็น Co-founder บริษัท Chim Media, Inc.

จุดหักเหที่ทำให้คุณเจตัดสินใจเลิกผลิตสื่อและรายการที่เมืองไทย เนื่องมาจาก เทรนด์การรับชมรายการต่าง ๆ ของคนไทยที่เริ่มเปลี่ยนไป ผู้ชมเริ่มมีช่องทางมากขึ้นในการรับชมสื่อหรือรายการต่าง ๆ เพื่อความบันเทิง เช่น จาก Youtube และผู้ให้บริการสตรีมมิ่ง เป็นต้น ซึ่งทำให้ผู้คนเริ่มดูโทรทัศน์น้อยลง และค่าโฆษณาก็ลดลงเป็นอย่างมาก

คุณเจจึงตัดสินใจเดินทางมาสหรัฐฯ เนื่องจากต้องการเริ่มทำอะไรใหม่ ๆ และมีพี่สาวอาศัยอยู่ในสหรัฐฯ อยู่แล้ว ประกอบกับคุณเจรู้และเข้าใจใน passion ของตัวเองในเรื่องของอาหาร และมีประสบการณ์ในการเป็นครีเอทีฟมาหลายปี จึงทำให้เกิดไอเดียในการทำบริษัทให้คำปรึกษาด้านการตลาดและผลิตสื่อให้กับธุรกิจร้านอาหารไทย บริษัท Chim Media, Inc. จึงเกิดขึ้น

ปัจจุบัน คุณเจทำบริษัท Chim Media, Inc. มาได้ 3 ปีแล้ว โดยรับทำสื่อ เว็บไซต์ เมนู PR โลโก้ นามบัตร รวมไปถึงดูแล Instagram และ Facebook ให้กับร้านอาหารไทยมีชื่อในนิวยอร์ก

นอกจากนี้ บริษัท Chim Media ยังมี partner และที่ปรึกษาทางด้าน PR ซึ่งเป็นบริษัทอเมริกัน เพื่อคอยให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการปรับแบรนด์ การลงสื่อ ให้ร้านอาหารไทยที่เป็นลูกค้าของ Chim Media เนื่องจากบริษัทเหล่านี้ จะมีเครือข่ายเชื่อมโยงกับสื่อใหญ่ ๆ ซึ่งเป็นประโยชน์ในการทำธุรกิจ

สำหรับอุปสรรคในการทำงาน คุณเจกล่าวว่ายังไม่มีมากนัก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการดีลงาน เรื่องของคน ซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อน และต้องใช้ความเข้าใจกับลูกค้าในเวลาดีลงาน และรวมไปถึงความเข้าใจทีมงานในการทำงานด้วยเช่นกัน

เป้าหมายและอนาคตของ Chim Media, Inc.

นอกจากจะทำบริษัท Chim Media, Inc. แล้ว คุณเจมีความสนใจอยากจะทำธุรกิจที่ขยายตัวเร็วแบบก้าวกระโดด ซี่งหลายคนรู้จักกันดีว่าเป็นธุรกิจแบบ startup คุณเจจึงได้จัด hackathon ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปีที่แล้ว เพื่อปูทางไปสู่การทำธุรกิจ startup ในอนาคต

Hackathon คือ concept การแข่งขันอย่างหนึ่ง ซึ่งใช้ในวงการ startup อย่างแพร่หลาย และสิ่งสำคัญที่ได้จากการจัดแข่งขันคือประโยชน์จากข้อมูล ความคิดสร้างสรรค์ และความรู้ใหม่ ๆ จากหรือผู้ร่วมแข่งขัน ซึ่งไอเดียดี ๆ เหล่านี้สามารถนำมาแลกเปลี่ยนกันเพื่อนำไปใช้ในการทำธุรกิจในอนาคตได้

เมื่อปี 2565 Chim Media มีโปรเจคสำคัญชื่อว่า Chimnovate Hackathon 2022 ซึ่งเป็นการแข่งขันการปั้น  แบรนด์ธุรกิจอาหารไทย ที่จะสามารถขยายได้อย่างรวดเร็ว โดยใช้เทคโนโลยี ไม่ว่าจะเป็นการสร้างแฟรนไชส์ หรือเป็นแพลตฟอร์มอย่างที่เห็นในปัจจุบัน เช่น DoorDash หรือ Uber Eat ซึ่งโจทย์หลักของการแข่งขันคือ การสร้างธุรกิจอาหารอย่างไร ให้ขยายตัวได้อย่างรวดเร็ว และจะต้องส่งเสริม soft power ของไทยอีกด้วย

Chimnovate Hackathon เริ่มขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคม 2565 และเพิ่งตัดสินผู้ชนะไปเมื่อช่วงต้นเดือนมกราคม 2566 ที่ผ่านมา การแข่งขันในครั้งนี้ เป็นความร่วมมือระหว่าง Chim Media, Inc. และ Chula Global Innovation Club โดยมีแนวคิดหลัก คือ “การสร้างนวัตกรรมที่จะส่งเสริมให้เกิดการขยายธุรกิจของร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ แบบก้าวกระโดด”

การแข่งขันครั้งนี้ เป็นแบบ virtual มีผู้เข้าร่วมกว่า 80 คน เป็นคนไทยที่อาศัยอยู่ในสหรัฐฯ 20% ที่เหลือเป็นผู้แข่งขันที่อยู่ในประเทศไทย โดยครึ่งหนึ่งของผู้เข้าแข่งขันจากไทยเป็นนักศึกษา อีกครึ่งหนึ่งเป็นบุคคลทั่วไป มีทั้งเจ้าของธุรกิจ และคนทำงานด้านต่าง ๆ โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องเข้าร่วมอบรมใน incubation program เป็นเวลา 8 สัปดาห์ และมีเรียน 27 คลาสกับ guest speakers ที่มีชื่อเสียง 24 คน ซึ่งผู้จัดได้เปิดโอกาสให้เจ้าของธุรกิจร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ จำนวนมากได้เข้าร่วมอบรมด้วยเช่นกัน

คุณเจตั้งใจไว้ว่า จะจัด hackathon ทุกปี โดยมีเป้าหมายอยากจะชวนบุคคลหรือทีมมาทำโปรเจคต่างๆ ร่วมกัน รวมไปถึงธุรกิจ startup ที่คุณเจวางแผนไว้สำหรับอนาคต

อุปสรรคในการจัดแข่งขัน Chimnovate Hackathon

อุปสรรคที่เจอในการจัดการอบรมและแข่งขันครั้งนี้ อย่างแรกคือ เวลาที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นเวลาระหว่างประเทศไทยและสหรัฐฯ รวมไปถึงเวลาที่ต่างกันในสหรัฐฯ เอง เช่น Eastern Standard Time (ทางฝั่งตะวันออกของสหรัฐฯ) และ Pacific Standard Time (ทางฝั่งตะวันตกของสหรัฐฯ) อุปสรรคอย่างที่สองคือ การผลักดันให้ผู้เข้าแข่งขันนำความรู้จากการอบรมไปใช้จริง และข้อสุดท้ายคือ การวางแผนการจัดการแข่งขัน การจัดการเวลา การหาและเชิญ guest speakers ที่ล้วนต้องใช้เวลาและความพยายาม

[ติดตามรายละเอียดการแข่งขัน Chimnovate Hackathon 2022 ในบทความต่อไป]

ฝากถึงคนไทยที่อยากทำธุรกิจในสหรัฐฯ

ในช่วงการเริ่มต้นทำธุรกิจในสหรัฐฯ อาจจะเจอปัญหาเยอะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกฎหมาย ใบอนุญาตต่าง ๆ หรือเรื่องภาษี คุณเจจึงอยากฝากข้อคิดไว้ว่า “การทำธุรกิจเป็นเหมือนการเล่นเกมส์ มันต้องมีการล้มลุกคลุกคลาน มีแพ้มีชนะ เวลาล้มคือบทเรียน เรียนจากอุปสรรคปัญหา จากการล้มลุกคลุกคลาน”

อ้างอิง

https://www.chimmedia.com/

https://www.facebook.com/chimmedia

ร้านอาหารเคลื่อนที่แบบ food truck เป็นทางเลือกในการซื้อขายอาหารและเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมในสหรัฐฯ พอสมควร โดยเฉพาะตามเมืองใหญ่ ๆ หรือเมืองที่มีประชากรและนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก ซึ่งเราสามารถเห็น food truck จอดขายอาหารและเครื่องดื่มตามสถานที่ที่ทางการอนุญาตให้จอดขายได้ หรือตามงานอีเว้นท์กลางแจ้งในหลาย ๆ ที่ อย่างในกรุงวอชิงตัน รอบ ๆ บริเวณที่มีนักท่องเที่ยวมาก เช่น National Mall ก็จะเต็มไปด้วย food truck ที่มาพร้อมทางเลือกหลากหลายให้ผู้ที่มาเยี่ยมเยียนได้ซื้ออาหารกันอย่างสะดวกสบาย

ร้านพิซซ่าบนรถ food truck ที่ชื่อว่า Anzalone’s Pizza ถูกพูดถึงเป็นอย่างมากจากลูกค้าและผู้ที่มีโอกาสได้ไปอุดหนุนลิ้มลองในเมือง Boise (บอยซี) รัฐ Idaho เนื่องจากพิซซ่าที่เป็น signature ของร้านนี้คือ พิซซ่าหน้าแกงไทย หรือ พิซซ่าหน้าพะแนง โดย Anzalone’s Pizza เคยออกสื่อท้องถิ่นของรัฐ Idaho เช่น ช่อง Idaho News 6 และหนังสือพิมพ์ Boise Weekly มาแล้วอีกด้วย

คุณพักตร์พิมล สุวรรณเพชร แอนซาโลน หรือ คุณกิ๊ก เจ้าของร้าน Anzalone’s Pizza พบรักกับคุณเทย์เลอร์ แฟนชาวอเมริกันที่ประเทศไทย ขณะนั้น คุณกิ๊กยังเป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงและยังฝึกงานที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง แต่ท้ายที่สุด คุณกิ๊กและแฟนตัดสินใจย้ายมาใช้ชีวิตในสหรัฐฯ ที่เมือง Boise และตัดสินใจเริ่มทำธุรกิจ food truck ด้วยกัน

จุดเริ่มต้นของธุรกิจ Food Truck และพิซซ่าหน้าพะแนง

จุดเริ่มต้นของร้าน Anzalone’s Pizza มาจากคุณกิ๊กและแฟนมีความเห็นว่า การเปิดร้านอาหารแบบ food truck ใช้เงินลงทุนน้อยกว่าและไม่ต้องจ้างพนักงานหรือผู้ช่วยเพิ่ม นอกจากนี้ แฟนของคุณกิ๊กเคยทำร้านอาหารพิซซ่า มีความรู้และประสบการณ์ในการทำพิซซ่ามากกว่า 10 ปี ด้วยความที่เป็นฝ่ายสนับสนุนและชอบทำอาหารไทย จึงอยากที่จะนำสิ่งที่คุ้นเคยใส่ไปในพิซซ่าด้วย คุณกิ๊กจึงมีไอเดียเกี่ยวกับพิซซ่าหน้าแบบไทย ๆ ขึ้นมา ในช่วงแรก คุณกิ๊กยังไม่แน่ใจกับพิซซ่าหน้าแกงพะแนงมากนัก

“ด้วยความที่เป็นคนไทย คิดว่าแกงพะแนงทานกับข้าวอร่อยที่สุดแล้ว แต่แฟนอยากให้ลองทำเพราะคิดว่ามันอร่อยสำหรับเขา ซึ่งเป็นชาวอเมริกัน”

มีเมนูอะไรบ้าง

ปัจจุบันเมนูพิซซ่าที่ร้านขายหลักๆ มีทั้งหมด 6 หน้า คือ ชีส เปปเปอโรนี ฮาวายเอียน คาวบอย มาการิต้า และพะแนง

“แป้งพิซซ่าเราทำเอง เป็นแบบกึ่ง Neapolitan Style ซึ่งเป็นแบบดั้งเดิม พิซซ่าที่ร้านขายมีถาดใหญ่แบบ 12 นิ้ว และถาดเล็ก 9 นิ้ว เรายังทำถาดใหญ่ ๆ สำหรับตัดขายเป็นชิ้น ๆ สำหรับงานอีเว้นท์ที่ยุ่งจริง ๆ อีกด้วย”

คุณกิ๊กยังเสริมอีกว่า ที่ร้านมีพิซซ่าหน้าพิเศษ ซึ่งทำขายตามโอกาสเท่านั้นคือ พิซซ่าหน้าเสือร้องไห้ ซึ่งขายดีมากทีเดียว

“เรายังทำพิซซ่าหน้าเสือร้องไห้ เป็นหน้าพิเศษสำหรับขายในบางโอกาส ซี่งจะมีเนื้อและหัวหอมอยู่บนหน้าพิซซ่า เสิร์ฟไปกับน้ำจิ้มของยำเสือร้องไห้ เวลาลูกค้าทาน จะได้จิ้มลงไปในน้ำจิ้มนั้น”

เคล็ดลับความอร่อยสำหรับพิซซ่าหน้าพะแนง

สำหรับเคล็ดลับความอร่อยคือ ต้องทำให้รสชาติคงที่และเลือกใช้วัตถุดิบที่ดีในการทำพิซซ่าและหน้าของพิซซ่า “สำหรับพิซซ่าหน้าพะแนง เราจะใช้กะทิแบบเข้มข้น ทำเป็นแบบแกงไทยแต่ปรับสูตรนิดหน่อยให้เข้ากับพิซซ่ามากขึ้น ลูกค้าชื่นชอบมาก feedback จากลูกค้ากลับมาดีมาก”

“สำหรับซอสพะแนง เราใส่ไก่ พริกหวาน ใบโหระพา แต่ปรับสูตรให้มีรสชาติเข้มข้นและครีมมี่มากขึ้น แต่ไม่เผ็ดมาก โรยชีสลงไปนิดหน่อยบนพิซซ่า ซึ่งเวลาทานกับพิซซ่าก็จะเข้ากัน”

อุปสรรคต่างๆ ที่พบเจอในการทำธุรกิจ Food Truck

อุปสรรคต่างๆ ในการทำธุรกิจพิซซ่า food truck เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา แต่ถือว่าเป็นบทเรียนที่ดี ในช่วงเริ่มต้นทำ food truck คุณกิ๊กและแฟนจอดขายตามข้างทางหรือในที่ที่ทางราชการอนุญาตให้จอดขายได้ ซึ่งช่วงแรกไม่ได้มีลูกค้าเยอะ หลังจากนั้น จึงเริ่มหาข้อมูลว่าร้าน food truck ที่มีชื่อเสียงหรือเปิดขายมานานไปขายที่ไหนกันบ้าง

“ส่วนใหญ่ food truck ดัง ๆ ที่เปิดขายมานาน เขาไปขายกันตามงานอีเว้นท์ ซึ่งตอนนี้เราก็ไปขายตามงานอีเว้นท์เสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งจะมี 2 แบบคือ เขาติดต่อขอจองพิซซ่าเอง พร้อมกับจำนวนที่ต้องการ และอีกแบบคือ เราสมัครใจไปขายในงานเอง และเขาอาจจะเก็บเงินเราเวลาเราไปร่วมอีเว้นท์ของเขา”

ยิ่งไปกว่านั้น หน้าหนาวยังถือเป็นอุปสรรคอีกอย่างสำหรับธุรกิจ food truck ซึ่งทำให้คุณกิ๊กและแฟนถึงกับต้องปิดร้านไปช่วงหน้าหนาว

“ในช่วงหน้าหนาว อากาศหนาว หิมะตก คนไม่ค่อยออกมาทำกิจกรรมข้างนอก เราไม่สามารถออกไปจอดรถ food truck ขายได้ ก็เลยต้องปิดร้านไปช่วงปีแรกและกลับเมืองไทยช่วงหน้าหนาว พอกลับมาเราก็มาคิดกันว่า เราจะต้องมีอีกสาขาหนึ่งที่คนสามารถเข้ามานั่งทานพิซซ่าได้ในช่วงหน้าหนาว”

การโดนยกเลิกงานจากงานอีเว้นท์ในบางครั้ง ก็ถือว่าเป็นอุปสรรคหนึ่งสำหรับธุรกิจ food truck ของคุณกิ๊ก

“เคยมีงานอีเว้นท์ที่จองพิซซ่ากับทางร้าน แจ้งจำนวนคนเข้าร่วมและทุกอย่าง ทางเราเตรียมของสำหรับงานนั้นไว้หมดแล้ว แต่ทางงานอีเว้นท์นั้นส่งอีเมล์เพื่อยกเลิกงานนั้นให้ทุกคน แต่ลืมส่งให้ทางเรา ซึ่งเราได้มารู้อีกทีคือ งานได้ถูกยกเลิกไปแล้ว และของที่เตรียมไว้สำหรับงานนั้นก็เสียของไปเลย ไม่สามารถเก็บไว้ใช้ได้อีก”

ช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ทางร้านอาจจะไม่ได้เจออุปสรรคหนักเหมือนกับร้าน dine-in อื่น ๆ ที่จะต้องปิดร้านหมดในช่วงการระบาดหนัก ด้วยความที่เป็นรถ food truck ลูกค้าก็จะเข้ามาซื้อเองจากหน้าร้าน ซึ่งเรายังสามารถให้บริการขายพิซซ่าและรับลูกค้าได้ตามปกติ อย่างไรก็ดี คุณกิ๊กเองก็ได้แชร์อุปสรรคที่ทางร้านกำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้

“อุปสรรคที่กำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ที่เห็นได้ชัดคือ การขึ้นราคาของข้าวของต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแก๊ส น้ำมัน วัตถุดิบที่ใช้สำหรับทำพิซซ่า ซึ่งทำให้ร้านของเราต้องขึ้นราคาอาหารตามไปด้วย แต่ลูกค้าของเราก็เข้าใจในภาวะเงินเฟ้อ ของขึ้นราคา น้ำมันแพง เพราะทุกร้านก็ขึ้นราคาอาหารเช่นเดียวกัน”

สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต

ขณะนี้คุณกิ๊กและแฟนได้เปิด Anzalone’s Pizza สาขาที่ 2 ซึ่งเป็นร้านพิซซ่าในศูนย์อาหารเล็ก ๆ ในโรงภาพยนตร์ แต่คุณกิ๊กและคุณเทย์เลอร์ก็ยังทำพิซซ่า food truck อยู่ตามงานอีเว้นท์และงานจัดเลี้ยงต่างๆ

สำหรับ Anzalone’s Pizza สาขาที่ 2 นั้น คุณพ่อและพี่ชายของคุณเทย์เลอร์ ได้เข้ามาช่วยดูแลในช่วงที่คุณกิ๊กและแฟนออกไปงานอีเว้นท์

อย่างไรก็ดี คุณกิ๊กยังเล่าถึงอุปสรรคและแผนการในอนาคตสำหรับ Anzalone’s Pizza สาขา 2 ว่า

“อุปสรรคสำหรับร้านพิซซ่าสาขาที่ 2 คือ เราอยากจ้างพนักงานเพิ่มแต่หาคนมาช่วยทำงานไม่ได้ เพราะแทบไม่มีคนมาสมัครทำงาน ตอนนี้ก็ได้คุณพ่อและพี่ชายของแฟนมาช่วยเสียเป็นส่วนใหญ่ และในอนาคตคิดว่าจะทำพิซซ่าหน้าอาหารไทยเพิ่มสำหรับร้านสาขาที่ 2 เนื่องจากมีอุปกรณ์ที่พร้อมมากกว่าบนรถ Food Truck อาจจะทำหน้าอื่นๆ เช่น แกงมัสมั่น”

ฝากคำแนะนำและข้อคิดถึงคนไทยในสหรัฐฯ ที่อยากทำธุรกิจของตนเอง

“อย่าท้อ อย่ายอมแพ้ อาจจะมีอุปสรรคเข้ามาบ้าง เพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านเรา ซึ่งเวลามีอุปสรรคก็จะทวีคูณความยากมากขึ้น แต่ว่าเราจะต้องตั้งใจทำในสิ่งที่อยากทำ เพราะโอกาสไม่ได้มีเข้ามาง่ายๆ พยายามทำอะไรที่เรารัก เราชอบ เราก็จะทำมันได้ดี และมีความสุขที่ได้ทำ”

เว็บไซต์และเพจของร้าน

https://anzalonepizza.com/

https://www.facebook.com/กิ๊กอินเมกา-แฟนเพจ-104401951905886/

https://youtube.com/channel/UClDFUJgM6PPZaaOIX3a6Vqw

ด้วยความรักในศิลปะการปรุงอาหาร ที่ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องของรสชาติ แต่ยังรวมถึงการนำเสนอและวัตถุดิบที่ใช้ต้องเป็นของที่เรียกได้ว่า “ดีที่สุด” เชฟลลิตา สุขสำราญ หรือคุณนิว อายุ 51 ปี เจ้าของร้านอาหาร “โอชาไทย” ในดาวน์ทาวน์ซานฟรานซิสโกกว่า 5 สาขา ศึกษาเล่าเรียนเกี่ยวกับการทำอาหารมาโดยตรง ก่อนที่จะตัดสินใจเดินทางมายังประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 2537 และใช้เวลาสองปีเก็บเกี่ยวประสบการณ์ จนก้าวสู่การเป็นเจ้าของร้านโอชาไทย ณ ใจกลางเมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย

เชฟลลิตาและน้องสาวเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองลอสแอนเจลิส พร้อมกับความฝันในการต่อยอดความสามารถทางด้านอาหารที่มี แต่ในช่วงระยะเวลา 2 ปีแรก ทั้งคู่ยังไปไม่ถึงฝัน แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่สองพี่น้องได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในต่างแดนได้อย่างมากมาย กระทั่งได้มีโอกาสเดินทางท่องเที่ยวขึ้นไปทางเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย และพบกับทำเลทองต้องตาต้องใจ จนทั้งคู่ตัดสินใจเปิดร้าน “โอชาไทย” สาขาแรกขึ้นมา

“จุดเริ่มต้นเลยคือพี่เป็นคนเรียนทำอาหารมาอยู่แล้ว ก็เลยเดินทางมาสหรัฐฯ และตั้งใจว่าจะมาเป็นเชฟที่นี่ อยู่มาได้สองปีก็มาเที่ยวซานฟานซิสโกกับน้องสาว และบังเอิญได้ไปเจอร้าน เราก็เลยเปิดร้านแรกเป็นร้านเล็ก ๆ”

โอชาไทยสาขาแรกเปิดเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ ใจกลางเมืองซานฟรานซิสโก กับการเริ่มต้นที่เรียกได้ว่า ต้องทำทุกอย่างกันเองทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการติดต่อประสานงาน หรือการขอใบอนุญาตต่าง ๆ และการรับมือกับปัญหาที่มีเข้ามาให้ได้แก้ไขไม่เว้นแต่ละวัน

“เปิดร้านแรกที่ซานฟานซิสโกเป็นการเริ่มต้นที่ดี เปิดเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ พอเริ่มทำก็เจอปัญหาเลย ซึ่งมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของร้านอาหาร ปัญหามีมาทุกวัน อุปสรรคเยอะแยะมากมาย แต่เราเตรียมใจเอาไว้แล้ว เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเจอกับปัญหาหนักหนาสาหัสเพียงใด เราก็เอาชนะมันมาได้ทุกครั้ง”

“โอชาไทยได้รับการตอบรับที่ดีมากจากลูกค้า ร้านเราขายดีขึ้นเรื่อย ๆ ลูกค้าเราเริ่มเยอะมากขึ้น เราจึงตัดสินใจเปิดร้านที่สอง ร้านที่สาม สี่ และห้าเรื่อยมา ซึ่งจากร้านที่สองเราได้มีการขยับขยายร้านให้เป็นแบบ Fine dining มากขึ้น”

ซึ่งนับจากวันที่ตัดสินใจเปิดร้านโอชาไทยสาขาแรกจนถึงปัจจุบัน การเดินทางของเชฟลลิตาและน้องสาวก็ได้ผ่านมากว่า 25 ปีแล้ว

บอกเล่าประสบการณ์การทำงานในต่างประเทศและสิ่งที่ได้เรียนรู้จากงานที่ทำ

เชฟบอกเล่าประสบการณ์ตรงของเธอผ่านศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ พร้อมกับเน้นย้ำความสำคัญของ “การเรียนรู้” ว่าการเรียนรู้นั้นจะต้องเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา เพราะยุคสมัยเปลี่ยนไปทุกวัน หากคุณอยากจะประสบความสำเร็จ อย่างน้อยคุณจะต้องก้าวตามมันให้ทัน

“การเรียนรู้ คือ เราต้องพยายามเรียนรู้ตามสถานการณ์ ตามยุค ตามสมัย อย่างเช่นตอนนี้เทรนด์ที่กำลังมาคือการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ เมนูอาหารของทางร้านเราก็จะต้องสามารถรองรับลูกค้าสายสุขภาพได้ด้วย”

สำหรับปัญหาอุปสรรคที่พบหลัก ๆ คือเรื่องตัวบุคคลไม่ว่าจะเป็นพนักงานคนไทยหรือต่างชาติ เพราะทุกคนมาจากต่างที่ต่างถิ่น ต่างครอบครัว ต่างการเลี้ยงดู เพราะฉะนั้นความไม่เข้าใจกันก็สามารถเกิดขึ้นได้ แต่สิ่งที่เชฟลลิตานำเข้ามาแก้ไขอุปสรรคตรงจุดนี้คือ “ระบบ” และ “กฎระเบียบ”

“ปัญหาของร้านอาหารก็จะมีเรื่องของบุคคลที่เข้ามาทำงาน ในร้านก็จะมีทั้งคนไทย ทั้งคนอเมริกัน ต่างคนต่างชาติต่างภาษา ซึ่งบางครั้งความแตกต่างทางวัฒนธรรมและภาษาก็เป็นปัญหาบ้าง นอกจากนี้ เราเป็นร้านอาหารไทย พนักงานคนไทยของเราจะต้องทำงานอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เราพยายามเคลียร์พนักงานให้เข้าใจว่า การที่เรามาอยู่เมืองนี้ เราก็ต้องทำตามระบบระเบียบของเขา พนักงานคนไทยบางคนเขาไม่เข้าใจในระบบของเรา บางครั้งพนักงานต่างชาติเองก็ไม่เข้าใจ ปัญหาเราก็จะอยู่ตรงนั้น  ซึ่งเราก็ต้องแก้ไขเป็นเรื่อง ๆ ไป นำปัญหาไปปรับปรุงแก้ไข พยายามเรียนรู้กับมันและพัฒนากันต่อไป หน้าที่ของเราคือการบริหารร้านให้ลงตัว เราอยากให้ทุกอย่างเป็นความสบายใจของทั้งเราและพนักงาน”

“เสน่ห์ไทย”

สำหรับการทำร้านอาหารแน่นอนว่าสิ่งสำคัญอันดับต้น ๆ ที่เราต้องนึกถึงและให้ความสำคัญก็คือ “รสชาติของอาหาร” และความสำเร็จมันก็จะไม่ไกลเกินเอื้อม หากคุณคัดสรรสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกค้า เพื่อเป็นการตอบแทนพวกเขาในการเดินทางเข้ามาใช้บริการถึงในร้าน

“อาหารเป็นเรื่องที่สำคัญมาก การที่เราจะประสบความสำเร็จได้ เราต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูกค้า เวลาเราจะขายของ เราต้องนำเสนอสิ่งที่ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการบริการที่ดี อาหารอร่อย หน้าตาการจัดตกแต่งอาหารสวยงาม และร้านต้องสะอาดสะอ้าน แล้วบรรยากาศทุกอย่างก็ต้องลงตัว”

“ทางร้านของเราเน้นย้ำตรงนี้มาก เพราะถ้าเราอยากเปิดร้านอาหารไทยในสหรัฐอเมริกาให้ประสบความสำเร็จ เราก็ต้องพรีเซนต์ความเป็นไทยตรงนี้ นอกจากจะได้รับประทานอาหารที่เป็นรสชาติไทยแท้แล้ว ลูกค้าก็จะได้ซึมซับความเป็นไทย ผ่านการบริการแบบไทย การไหว้ การพูดจา การยิ้มแย้ม และอื่น ๆ ที่เรานำมาใช้และคิดว่ามันคือสิ่งที่ดีที่สุด เพราะโดยส่วนตัวแล้วเชื่อว่า ในโลกนี้คนไทยมีบุคลิกที่อ่อนน้อมที่สุดแล้ว พื้นฐานของคนไทยเราเป็นคนที่อ่อนหวานอ่อนโยน เพราะฉะนั้นเราคนไทยจึงต้องนำจุดขายตรงนั้นออกมา ให้ลูกค้าหรือคนที่ผ่านไปผ่านมามองแล้วดูรู้สึกสบายตาและสบายใจ”

เนื่องจากโอชาไทยทั้ง 5 สาขา ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองซานฟรานซิสโก ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะเป็นย่านธุรกิจและที่พักอาศัย แต่เมื่อเกิดการระบาดของโควิด-19 ในรอบแรก ผู้คนส่วนใหญ่จำเป็นต้องทำงานจากที่บ้าน หรือย้ายออกไปอยู่นอกเมือง จึงทำให้บริเวณที่ตั้งของร้านเงียบเหงาอย่างหนัก ประกอบกับนโยบายการป้องกันโรคของรัฐบาล ทำให้ร้านโอชาไทยจำเป็นต้องปิดให้บริการชั่วคราวเป็นระยะเวลามากกว่า 2 เดือน

“ตอนนั้นที่มีการระบาดแรก ๆ ก็ปิดร้านไปประมาณสองเดือนกว่า พนักงานก็ต้องหยุดงานไปในช่วงนั้น แต่สิ่งที่เราทำได้และพยายามช่วยเหลือพนักงานของเราก็คือ ทุกคนสามารถนำของในร้านกลับไปรับประทานที่บ้านกับครอบครัวได้ ไม่ว่าจะเป็นข้าวสาร ผัก หรือเนื้อสัตว์ต่าง ๆ หรือถ้าหากใครเดือดร้อนมาขอความช่วยเหลือเราก็จะช่วยกันไป เพราะตอนนั้นอะไรที่เราสามารถช่วยเหลือกันได้เราก็ต้องช่วยกันไปก่อน”

อาหารไทยไม่จำเป็นต้องขายถูก

 อาหารไทยมีรสชาติที่ดีและมีเอกลักษณ์ในตัวเองอยู่แล้ว ผู้ประกอบการร้านอาหารมีหน้าที่เพียงแค่นำเสนอให้มันกลายเป็นความสมบูรณ์แบบบนโต๊ะอาหาร

“อาหารไทยของเรามีดีอยู่แล้ว เราเพียงแค่นำเสนอสิ่งดี ๆ เหล่านั้นออกมาให้เป็นความสมบูรณ์แบบ เราต้องสื่อออกไปให้ลูกค้าได้เห็น และชื่นชมความเป็นไทยให้ได้มากที่สุด และถ้าคุณสามารถดึงจุดเด่นตรงนี้ออกมาได้ บอกเลยว่าประสบความสำเร็จแน่นอน”

“เราตั้งใจทำอาหารไทยออกมาแล้ว ไม่จำเป็นต้องขายในราคาถูกเลย เพราะว่าร้านของพี่ก็ไม่ถูก เราอย่าคิดว่าเราขายราคาถูก ๆ แล้วทำให้ได้คุณภาพแค่นี้พอ เพราะมันไม่ใช่ สิ่งที่เราต้องทำคือการเอาของที่ดีที่สุดให้ลูกค้า เพราะโดยปกติคนเราทุกคนจะเลือกของที่ดีที่สุดเข้ามาในชีวิตอยู่แล้ว อย่างในเรื่องของอาหารการกินก็เช่นเดียวกัน เราก็ต้องเลือกสิ่งที่ดี ซึ่งอันนี้สำคัญ เราเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานเลยว่า ในเมื่อเราอยากกินของดี ๆ ของอร่อย ๆ ลูกค้าของเราก็เช่นกัน”

 เคล็ดลับความสำเร็จที่ทำให้โอชาไทยก้าวเดินอย่างมั่นคงมากว่า 25 ปี

เชฟลลิตาพูดถึงการเดินทางตลอดระยะเวลากว่า 25 ปี ของเธอว่า “ความซื่อสัตย์” คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้คุณยืนหยัดและก้าวเดินได้อย่างมั่นคงบนเส้นทางธุรกิจ

“เคล็ดลับความสำเร็จก็คือพี่เป็นคนที่มีความซื่อสัตย์ แล้วเราก็จะยืนอยู่ได้นานในธุรกิจตรงนี้ เราต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูกค้า ทั้งในส่วนของอาหารและบริการเราเน้นมาตรฐานและคุณภาพที่ดี ซึ่งมันจะทำให้เรายืนอยู่ได้นาน และร้านของเราก็ต้องสะอาดเรียบร้อย ซึ่งนับว่ามีความสำคัญมากสำหรับการที่ทำธุรกิจในสหรัฐอเมริกา”

นอกจากนี้ “ความเป็นไทย” คือกุญแจอีกหนึ่งดอกสำคัญในการนำพาโอชาไทยมาถึงวันนี้ได้

“พี่พยายามนำของดีทุกอย่างมาจากเมืองไทย พยายามหาวัตถุดิบที่เป็นของไทย เพื่อให้ได้รสชาติอาหารที่เป็นไทยแท้ ๆ เมืองไทยเรามีของดีหลายอย่าง และเนื่องด้วยที่ร้านเราตั้งใจที่จะนำเสนอความเป็นไทย พี่จึงนำของดีเมืองไทยมาไว้ที่ร้าน ไม่ว่าจะเป็นความสุภาพอ่อนน้อม หรือการยิ้มแย้ม เราทำให้ลูกค้ารู้สึกผ่อนคลายในขณะรับบริการที่ร้าน”

มีอะไรอยากฝากบอกคนไทยที่อยากทำอาชีพนี้บ้าง

 การเปิดร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนอกจากสายตาที่มองไปยังจุดหมายและความสำเร็จแล้ว คุณต้องมีหัวใจที่แข็งแกร่ง และพร้อมรับมือกับปัญหาที่จะเข้ามาทุกรูปแบบ เพราะคุณจะได้เจอกับมันอย่างแน่นอน

“ถ้าเราอยากมาเปิดร้านอาหารที่สหรัฐอเมริกา หนึ่งคือเราต้องมั่นใจว่าเราเปิดแล้วเราทำได้ และเราต้องทำได้ทุกอย่าง อาหารเราก็ต้องทำเป็น งานบริหารก็ต้องเป็น งานบริการเราก็ต้องทำเป็นด้วย”

“เรามีความตั้งใจจริง และเราก็ต้องเตรียมตั้งรับไว้เลยว่า ถ้าเราลงมือทำเราต้องเจอกับปัญหาแน่นอน เพราะฉะนั้นเราต้องใช้ความตั้งใจที่เรามีทำทุกอย่างให้มันออกมาดีที่สุด ผ่านการวางแผน มีระบบ ระเบียบ กฎเกณฑ์ และทุกสิ่งที่เราทำมันต้องได้ผลจริง ๆ ซึ่งผลลัพธ์นั้นมันก็ต้องออกมาดีด้วย และมันจะทำให้เราประสบความสำเร็จ”

อย่างไรก็ตาม เชฟลลิตาได้ฝากข้อคิด สำหรับผู้ที่ต้องการจะเป็นเจ้าของร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ ว่า เมื่อคุณประสบความสำเร็จในการทำร้านอาหาร คุณจะมีรายได้เข้ามาเป็นจำนวนมาก แต่อย่าหลงระเริงกับรายได้และความสำเร็จจนลืมตัว เพราะนอกจากรายได้ที่เข้ามาแล้ว การเก็บออมบริหารเงินก็เป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมาก และมันจะทำให้ความสำเร็จของคุณเดินทางไปพร้อม ๆ กับคุณบนเส้นทางธุรกิจได้อย่างยาวนาน

“การเปิดร้านอาหารเป็นเรื่องใหญ่ เราต้องใช้ความอดทนกับหลาย ๆ อย่าง และต้องมีการเรียนรู้กับมันเยอะเหมือนกัน และสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันก็คือ อยากให้คนไทยที่มาทำงานธุรกิจตรงนี้ ได้ศึกษาและมีความเข้าใจในหลักการบริหารที่ดีด้วย แล้วทุกอย่างมันก็จะลงตัว”

เฟซบุ๊คเพจของร้าน

https://www.facebook.com/oshathai

หากกล่าวถึงย่าน พาร์ค สโลป (Park Slope) ทุกคนคงจะมองเห็นภาพย่านที่อยู่อาศัยที่มีความเรียบง่าย มีร้านอาหารมากมายริมทางในบรรยากาศสบาย ๆ สุดคลาสสิก ต้นไม้เรียงราย บ้านที่สร้างด้วยหินแดงน้ำตาลเก่าแก่ และเป็นพื้นที่อยู่อาศัยที่เรียกได้ว่าหรูหราและมีราคาแพงที่สุดของบรูคลิน ในมหานครนิวยอร์ก

“Rice Thai Kitchen” ร้านอาหารข้าวไทย ก็เป็นส่วนหนึ่งของย่านในฝันของใครหลายคนแห่งนี้ และเป็นที่รู้จักในฐานะร้านอาหารไทย ที่โดดเด่นด้วยรสชาติอาหารไทยสุดคลาสสิก จากวัตถุดิบคุณภาพสูงและสดใหม่ ที่ถูกนำเสนอได้อย่างทันสมัยและลงตัว ผ่านการบริการที่เป็นเลิศ ด้วยรอยยิ้มและความเป็นมิตรจากพนักงานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538

จุดเริ่มต้นของ “ไรซ์ ไทย คิทเช่น” บนย่านสุดหรูของบรูคลิน

คุณนงนุช ว่องศรีสกุลชัย เจ้าของร้านอาหารไรซ์ ไทย คิทเช่น ร้านอาหารไทยรสชาติคลาสสิกที่อยู่คู่ชุมชนมามากกว่า 25 ปี ได้ส่งผ่านเรื่องราว “บันทึกความสำเร็จ” ของเธอผ่านศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในสหรัฐฯ เพื่อเป็นข้อมูลดี ๆ และเป็นการส่งต่อประสบการณ์สำหรับคนไทยที่มีความสนใจอยากลงทุนในธุรกิจร้านอาหารในสหรัฐอเมริกา

“อยู่สหรัฐอเมริกามาตั้งแต่ปี 2523 จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็ย่างเข้าปีที่ 41 แล้วค่ะ”

ก่อนที่จะก้าวเข้ามาทำธุรกิจร้านอาหารไทย คุณนงนุชเล่าว่า เธอเคยทำธุรกิจขายสินค้าเพื่อการบริโภคที่ส่งออกมาจากประเทศไทย และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอสนใจเปิดร้านอาหารไทยในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากเธอมองเห็นช่องทางการทำธุรกิจที่จะสามารถสร้างรายได้ที่มากกว่า และการเปิดประสบการณ์ชีวิตบทใหม่ที่เธอพร้อมที่จะลุยไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

“ก่อนหน้าที่จะมาเปิดร้านอาหารที่บรูคลิน เคยทำธุรกิจขายสินค้าบริโภคที่ส่งมาจากไทยค่ะ และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้สนใจเปิดร้านอาหารไทยในเวลาต่อมาค่ะ”

“เปิดร้านอาหาร ไรซ์ ไทย คิทเช่น มาตั้งแต่ 2538 ปีนี้ก็ย่างปีที่ 26 แล้ว ทำเลร้านอาหารเป็นเรื่องสำคัญค่ะ ก่อนเริ่มทำร้านคือเลือกเลยว่าจะทำร้านอาหารในย่านนี้ ทำเลร้านอาหารของเราอยู่ในบรูคลิน ใกล้กับโรงพยาบาลและสวนสาธารณะพาร์ค สโลป ซึ่งเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ ซึ่งทำเลที่ตั้งตรงนี้ส่วนตัวมองว่า เหมาะสำหรับการทำร้านอาหารไทย และสามารถเปิดขายอาหารได้ 7 วันต่อสัปดาห์ และทางร้านของเราขายอาหารกลางวันเรื่อยไปจนถึงกลางคืน”

เคล็ดลับความอร่อยที่ไม่พึ่ง “ผงชูรส”

ผงชูรส หรือมีชื่อเรียกทางเคมีว่า โมโนโซเดียมกลูตาเมต หรือ เอ็มเอสจี (MSG) ถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีใช้คู่กับกับครัวไทยมานาน เพื่อเพิ่มรสชาติของอาหาร ที่เชื่อกันว่าจะช่วยให้อาหารกลมกล่อมและน่ารับประทานมากยิ่งขึ้น แต่บางท่านอาจจะมีอาการแพ้ ซึ่งอาจมีอาการเพียงเล็กน้อย ตั้งแต่ ปวดศีรษะ เหงื่อออก ไปจนถึงใจสั่นหรือแสบร้อนที่หน้าและคอ เป็นต้น แต่บางรายอาจมีอาการรุนแรงได้

และเพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นกับลูกค้าของร้านไรซ์ ไทย คิทเช่น คุณนงนุชจึงตัดสินใจไม่ใช้ผงชูรส เป็นส่วนผสมในการปรุงอาหารภายในร้าน

“ส่วนหนึ่งของความสำเร็จในการทำธุรกิจร้านอาหาร เกิดจากรสชาติอาหารที่คงที่ และเราไม่ใช้ผงชูรสในการปรุงอาหาร ลูกค้ามารับประทานแล้วจะรู้สึกว่าไม่มีผลข้างเคียงจากการแพ้ผงชูรส” เธอกล่าว

เคล็ดลับความสำเร็จ

นอกจากรายได้จากการทำร้านอาหารแล้ว คุณนงนุชเชื่อว่า ความสุขของลูกค้าและสุขภาพนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ๆ และนั่นก็ถือเป็นความสำเร็จที่เธอได้รับจากการทำร้านอาหารมายาวนาน เพราะนอกจากความสุขที่ได้รับประทานอาหารภายในร้านแล้ว ลูกค้าของเธอยังไม่ต้องกังวลว่าจะเสี่ยงกับผงชูรสในจานอาหารอีกด้วย

โควิด-19 กับการร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการช่วยเหลือสังคม

“ในช่วงเวลาที่ยากลำบากอย่างการระบาดของโควิด-19 ที่ผ่านมา ทางร้านของเราไม่ยอมแพ้ พวกเรายืนหยัดต่อสู้กับความท้าทายที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนนี้ร่วมกัน ด้วยความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และการสนับสนุนจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ในการส่งมอบอาหารไทยให้กับบุคลากรทางการแพทย์ที่ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อความปลอดภัยของเรา”

ทางร้านได้จัดอาหารเกือบร้อยชุดส่งมอบให้กับเจ้าหน้าที่ด่านหน้าของ New York Presbyterian Brooklyn Methodist Hospital เพื่อแสดงความชื่นชมและเป็นกำลังใจในช่วงเวลาอันแสนยากลำบากนี้ และเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าพวกเขาไม่ได้ต่อสู้กับวิกฤตนี้เพียงลำพัง

“ช่วงโควิดที่ผ่านมา ทางร้านเราได้รับผลกระทบคล้ายกับร้านอาหารทั่วไปในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ประคองธุรกิจและพนักงานในร้านให้อยู่กันได้ ทางร้านของเราได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นรับออเดอร์ทางออนไลน์ และมีบริการส่งถึงบ้านแทน”

ฝากถึงผู้ที่อยากจะเป็นเจ้าของร้านอาหารไทยในสหรัฐฯ

“ธุรกิจร้านอาหารเปิดกันง่ายค่ะ แต่จะให้ธุรกิจอยู่ได้ยาวนาน ต้องมีการบริหารจัดการที่ดี ส่วนใหญ่จะทำไปสักพักแล้วก็ท้อใจเรื่องบริหารคนในครัว เพราะร้านอาหารเป็นธุรกิจที่ไม่สามารถทำเองคนเดียวได้ เพราะฉะนั้นการที่เราจะดำเนินธุรกิจไปได้นั้น เราต้องมีผู้ร่วมงานและมีทีมงานที่ดี”

เว็บไซต์ร้าน

https://www.facebook.com/riceth

https://www.ricethaibrooklyn.com/

เชฟไทยในต่างแดนเจ้าของร้านอาหาร “โอชาไทย” ซึ่งมีสาขาในซานฟรานซิสโก 5 สาขา นอกซานฟรานซิสโก 2 สาขา และอีก 1 สาขาในประเทศไทย ผู้มีประสบการณ์ทำร้านอาหารไทยในแคลิฟอร์เนีย ยาวนานกว่า 25 ปี ได้ก้าวสู่ธุรกิจใหม่กับการเป็นเจ้าของโรงแรมที่ตกแต่งแบบไทยในนาปา (Napa) ที่พร้อมจะส่งมอบความอบอุ่นในบริการและบรรยากาศแบบไทย ๆ ระคนไปกับกลิ่นไอของไร่องุ่นสุดลูกหูลูกตา

เชฟลลิตา สุขสำราญ หรือคุณนิว อายุ 51 ปี เป็นชาวจังหวัดหนองคายโดยกำเนิด เธอเติบโตและซึมซับความรู้ในการทำอาหารจากคุณพ่อ ก่อนจะตัดสินใจเรียนสาขาการปรุงอาหารโดยตรงที่เธอรักและชื่นชอบ เธอเดินทางมุ่งหน้าสู่สหรัฐอเมริกาเมื่อปี 2537 พร้อมกับความฝันและความมุ่งมั่นในการเป็นเจ้าของร้านอาหารไทยในต่างแดน โดยสองปีต่อมา เธอได้เปิดร้านอาหารสาขาแรกเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ ในดาวน์ทาวน์ซานฟรานซิสโก

จากวันนั้นถึงวันนี้ เธอได้ขยับขยายกิจการภายในใจกลางเมืองซานฟรานซิสโกออกไปแล้วกว่า 5 สาขา ยังไม่รวมอีก 2 สาขาในต่างเมือง และที่กรุงเทพมหานครอีก 1 สาขา ก่อนที่เธอจะริเริ่มธุรกิจใหม่อีกครั้งกับการเป็นเจ้าของธุรกิจโรงแรมที่ตกแต่งและให้บริการแบบไทย

“เมื่อเราทำร้านอาหารมานานแล้วและร้านของเราอยู่ตัว พี่ก็คิดว่าธุรกิจไหนที่พี่พอจะทำได้ โดยที่ยังเป็นงานที่อยู่ในทางสายเดียวกันกับงานด้านบริการ คำตอบของพี่ก็คือโรงแรม คิดอยากจะลองทำโรงแรมแบบไทย ๆ ในสหรัฐฯ อยากรู้ว่ามันจะเวิร์คไหม แล้วก็ลองพยายามทำดู สรุปมันก็ตอบโจทย์”

เชฟลลิตาใช้เวลาหลายปีในการหาข้อมูลและเสาะหาที่ดินผืนนี้ ในระหว่างที่เธอดำเนินธุรกิจร้านอาหารทั้งในซานฟรานซิสโกและสาขาอื่น ๆ จนกระทั่งมาต้องใจกับที่ดินขนาดมากกว่าร้อยไร่ในเมืองนาปา หนึ่งในจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวยอดนิยมของแคลิฟอร์เนีย

บ้านไทยในนาปา

“BANN at Oak Knoll Napa” หรือ บ้าน แอท โอ๊ค นอล นาปา โรงแรมที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์นำเข้าจากประเทศไทย ให้บริการด้วยรอยยิ้มและมื้ออาหารอย่างไทยบนเนื้อที่ 4 เอเคอร์ รายล้อมไปด้วยไร่องุ่นขนาด 50 เอเคอร์ สวนกุหลาบ ทุ่งลาเวนเดอร์ และสวนผักพันธุ์ไทยปลูกเองแบบออร์แกนิก ท่ามกลางอ้อมกอดแห่งขุนเขาบนพื้นที่ประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนีย

“เหตุผลที่เลือกนาปาเพราะคิดว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งคนที่มาแคลิฟอร์เนียต้องมาเที่ยว เราก็เลยคิดว่าเมืองนาปาน่าจะเป็นเมืองที่ดีสำหรับเรา ในการที่จะทำโรงแรม แต่โรงแรมของเราก็ถือว่าไม่ได้ใหญ่มาก”

“บรรยากาศของโรงแรมก็คือเราตกแต่งในสไตล์ไทย ๆ ที่เมื่อลูกค้าตื่นเช้าขึ้นมาก็จะได้บรรยากาศกลางไร่องุ่นเลย ในส่วนของอาหารเช้าเราก็จะมีอาหารไทยไว้ให้บริการ อาทิ ข้าวต้ม ก๋วยเตี๋ยว ไข่กระทะ เพราะเราจะเน้นหนักไปที่อาหารเช้าแบบไทย ๆ แต่ถึงแม้ว่าเราจะไม่ค่อยเน้นอาหารในสไตล์อเมริกันเท่าไร แต่เราก็จะมีตัวเลือกที่อาจจะเป็นขนมปังไว้ให้สำหรับลูกค้าด้วย”

“พอเราเลือกที่จะมาทำโรงแรมที่นี่ พี่ก็ใช้เวลาหาอยู่นานเหมือนกันนะ หาอยู่สามสี่ปีเลย แต่เราก็ค่อย ๆ หาไปเรื่อย ๆ เพราะเราก็ไม่ได้ซีเรียส คิดว่าได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ไป ๆ มา ๆ แล้วก็ได้ที่ตรงนี้ ซึ่งนับว่าเป็นเมืองที่น่าอยู่และเหมาะกับการทำธุรกิจ ก็เลยคิดว่าลองทำดู พี่ใช้เวลาทำอยู่ประมาณสองสามปีได้ และพอโรงแรมพร้อมเปิดให้บริการปีที่ผ่านมาก็เป็นช่วงโควิดเลย”

อุปสรรค โควิด-19 และการมาเยือนของลูกค้ากลุ่มแรก

ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มศึกษาข้อมูลมองหาที่ดินผืนที่ถูกใจมากกว่าสามปีและใช้เวลาในการก่อสร้างอีกสามปี จนมาถึงวันที่โรงแรมพร้อมเปิดให้บริการเต็มรูปแบบในเดือนมีนาคม 2563 แต่บ้าน แอท โอ๊ค นอล นาปา กลับต้องประสบกับปัญหาการแพร่ระบาดของโควิด-19 เหมือนกับธุรกิจอื่น ๆ ในสหรัฐฯและทั่วโลก จึงทำให้การเปิดให้บริการต้องเลื่อนออกไปก่อน

“การเริ่มต้นทำธุรกิจโรงแรม การเป็นเจ้าของโรงแรมในนาปา ก็คิดว่าค่อนข้างยากเหมือนกัน แต่ในเมื่อเรามีความตั้งใจจริง มีการวางแผนที่ดีแล้วเราก็ผ่านมันมาได้ เพราะเราตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ไม่ว่าเราจะทำธุรกิจอะไรทั้งร้านอาหารหรือโรงแรม เราก็ต้องเจอกับปัญหาแน่นอน เพราะฉะนั้นเราก็จะต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการตั้งรับปัญหาทุกด้านที่อาจจะเกิดขึ้น และแก้ไขทุกปัญหาให้ได้ผลลัพธ์ออกมาอย่างดีที่สุด”

“พอเราสร้างโรงแรมเสร็จพร้อมเปิดให้บริการ ก็เป็นช่วงที่โควิดเข้ามาพอดี ตอนแรกยังไม่อยากเปิดรับลูกค้า เพราะว่าสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิดที่ยังน่ากังวลก็เลยรอสักพักหนึ่งก่อน ระหว่างนั้นเราก็ไม่ได้มีการโฆษณาอะไรมากมาย แต่ว่าอยู่ดี ๆ ลูกค้าก็เข้ามาบอกว่าเป็นลูกค้าเก่ามาจากร้านอาหาร”

ในที่สุดบ้านไทยในนาปา อาคารรูปตัวแอลที่ภายในมีห้องพักจำนวน 5 ห้อง ตกแต่งด้วยสไตล์ไม้แบบไทย ก็ได้เปิดประตูรับลูกค้ากลุ่มแรกเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2563

“ลูกค้ากลุ่มแรกของเรามาจากร้านอาหาร เขาชอบสไตล์ของร้านเราอยู่แล้ว และเมื่อรู้ว่าเรามีโรงแรมอยู่ตรงนี้ เขาเลยขอเข้ามาใช้บริการเป็นแบบส่วนตัว เราเลยตอบรับและเปิดให้บริการเป็นแบบเหมาเลย ซึ่งมันก็เริ่มจากตรงนั้นและมีลูกค้าเข้ามาอย่างต่อเนื่องจนถึงทุกวันนี้”

และนอกจากธุรกิจโรงแรมที่กำลังไปได้สวย เชฟลลิตาก็กำลังอยู่ในช่วงทดลองทำเครื่องดื่มจากองุ่นจากไร่ของเธอ เพื่อจะได้เป็นเจ้าของแบรนด์เครื่องดื่มในอนาคต ซึ่งในปัจจุบันผลองุ่นสด ๆ ที่มีการเก็บเกี่ยวผลผลิตจากไร่ของเธอ จะถูกส่งออกไปผลิตเป็นเครื่องดื่ม เพื่อนำกลับเข้ามาจำหน่ายให้กับลูกค้าภายในโรงแรม

ความสำเร็จธุรกิจโรงแรมไม้ไทยในนาปา

“ในส่วนของโรงแรมตอนนี้ก็เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จตามเป้าที่พี่ได้ตั้งเอาไว้แล้ว เพราะแรกเริ่มเลยเราไม่คิดว่าจะมีลูกค้าเข้ามาด้วยซ้ำ เนื่องจากสถานการณ์ของโรคระบาด และเราก็ไม่คิดว่าจะมีลูกค้ารู้จักโรงแรมของเรา”

คุณภาพของบริการที่ได้มีการพูดถึงกันปากต่อปาก ผนวกกับโลกออนไลน์ในปัจจุบัน จึงทำให้ “บ้าน แอท โอ๊ค นอล นาปา” เป็นที่รู้จักของผู้คนจำนวนมากในเวลาอันรวดเร็ว กลุ่มลูกค้าเริ่มจากผู้คนที่พักอาศัยอยู่ภายในเมืองซานฟรานซิสโก ลูกค้าเดิมจากร้านอาหารโอชาไทย ที่บอกกันปากต่อปาก ขยับขยายเป็นลูกค้าจากต่างเมือง จนกระทั่งลูกค้าที่เดินทางมาจากต่างรัฐ เพื่อมาสัมผัสกับบรรยากาศบ้านไทย ๆ ในนาปา

“จากการพูดคุยสอบถามกับลูกค้าที่เข้ามาพักว่ารู้จักโรงแรมของเราได้อย่างไร ส่วนใหญ่เลยคือบอกว่ารู้จักมาจากเพื่อน เหมือนเป็นการบอกต่อปากต่อปาก นอกจากนี้ ลูกค้าก็จะมีการถ่ายรูปแล้วโพสต์ลงในโซเชียล อย่าง อินสตาแกรม เฟซบุ๊ก หรือช่องทางโซเชียลต่าง ๆ ซึ่งนั่นก็ทำให้ลูกค้ารู้จักเรามากขึ้น โดยที่เราไม่ต้องทำการโฆษณา เพราะอย่างที่บอกว่าในช่วงแรกเรายังไม่กล้าเปิดและเราก็ไม่กล้าโฆษณา เพราะยังต้องปิดโรงแรมเพราะโควิด ก่อนสถานการณ์จะเริ่มซาลง และสามารถเปิดรับลูกค้ากลุ่มแรกในเดือนกรกฎาคม ซึ่งตอนนั้นก็มีเราที่เดียวที่เปิดรับลูกค้า”

“ในตอนแรกลูกค้าของเราจะเป็นมาจากในเมืองซานฟานซิสโก จากนั้นก็เห็นมีมาจากเมืองอื่น ๆ ตอนนี้คือลูกค้ามาจากนิวยอร์กก็มี บ้างก็มาจากฮาวาย เพราะเขาเห็นบรรยากาศจากรูปในอินสตาแกรมของเพื่อน ๆ”

เคล็ดลับความสำเร็จ

ความจริงใจและความซื่อสัตย์จะพาคุณเดินไปสู่จุดหมายปลายทางของความสำเร็จได้อย่างไม่ยากเย็น เช่นเดียวกับเชฟลลิตาที่เธอได้พิสูจน์มาแล้วด้วยตนเอง เพราะไม่ว่าจะเป็นการเดินบนเส้นทางธุรกิจร้านอาหารหรือโรงแรม ที่มีพื้นฐานของงานบริการเป็นฐานหลัก “ใจของลูกค้า” เป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ให้บริการต้องได้มา เพื่อให้ธุรกิจนั้นดำเนินต่อไปได้อย่างมั่นคง ซึ่งการจะได้ “ใจ” ของลูกค้ามานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ได้ยากจนเกินไป หากคุณพร้อมที่จะแลกมันด้วยความจริงใจและซื่อสัตย์ ส่งไปถึงมือลูกค้าผ่านงานบริการคุณภาพสูงสุดในระดับที่ลูกค้าพึงพอใจ

“เคล็ดลับความสำเร็จก็คือพี่เป็นคนที่มีความซื่อสัตย์ พี่ให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูกค้า เพราะเราเชื่อว่าทุกคนต้องการสิ่งที่ดีที่สุดเข้ามาในชีวิต และเมื่อเราให้ความจริงใจและซื่อสัตย์กับลูกค้า เราก็จะยืนอยู่ตรงนี้ได้นาน”

“มาตรฐานของอาหารและบริการเป็นสิ่งสำคัญในการทำธุรกิจ เราเปิดโรงแรมเพื่อให้ลูกค้าได้สัมผัสบรรยากาศแบบไทย ๆ ในสหรัฐอเมริกา พี่พยายามนำของดีจากเมืองไทยมารวมไว้ที่นี่ และพยายามนำเสนอออกมาให้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นความสุภาพอ่อนน้อม ความอ่อนหวาน ยิ้มแย้มทำให้ลูกค้าผ่อนคลายเมื่อเข้ามารับบริการจากเรา เรื่องนี้พี่จะเน้นหนักกับพนักงานที่นี่ทุกคน เรียกได้ว่าพนักงานเบื่อจะฟังกันไปเลยทีเดียว” เชฟลลิตาบอกเล่าเรื่องราวของเธอปนเสียงหัวเราะในความเข้มงวดของตนเอง

“ในส่วนของบริการอาหาร วัตถุดิบทุกอย่างของเรามันต้องมีคุณภาพที่ดี เราทำอาหารรสชาติไทย ๆ วัตถุดิบปลูกเองแบบออร์แกนิกปราศจากสารเคมี ที่นำพันธุ์มาจากเมืองไทย และอีกอย่างที่สำคัญคือมาตรฐานความสะอาด”

เป้าหมายและแผนธุรกิจในอนาคต

สำหรับเป้าหมายในธุรกิจขั้นต่อไปนั้น เชฟลลิตายังไม่ได้ตั้งเอาไว้ เพราะสิ่งที่เธอตั้งใจจะทำในตอนนี้คือการบริหาร “บ้าน แอท โอ๊ค นอล นาปา” ให้ดีที่สุด ด้วยการมอบสิ่งที่ดีที่สุดในบรรยากาศและบริการด้วยรอยยิ้มของคนไทย เพื่อให้ลูกค้าได้มีความสุขและผ่อนคลายตลอดช่วงเวลาการเข้าพัก

“แผนตอนนี้ก็คือการต้อนรับลูกค้าที่เข้ามาอย่างดีที่สุด เพราะเรามีลูกค้าทยอยเข้ามาเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในช่วงสุดสัปดาห์ ซึ่งจากการประเมินก็พบว่าเราได้รับผลตอบรับที่ดีแล้ว อยู่ในจุดที่เราพึงพอใจและถือว่าสำเร็จแล้วในส่วนของการทำธุรกิจโรงแรม สำหรับแผนอนาคตก็ยังไม่ได้มีอะไรเพราะตั้งใจจะทำโรงแรมตรงนี้ให้ดีที่สุดก่อน”

และสุดท้ายสำหรับเกร็ดความรู้หรือสิ่งที่เธออยากจะฝากไปถึงคนไทย ที่อยากจะลองเป็นเจ้าของธุรกิจโรงแรมในสหรัฐฯ ก็คือ ความมุ่งมั่นและตั้งใจอันแน่วแน่ ที่จะต้องมาพร้อมกับความอดทน และการศึกษาหาความรู้อยู่เสมอ ทั้งในส่วนของการทำงานและหลักการบริหาร เพื่อที่จะนำพาธุรกิจเดินไปได้อย่างลงตัวและยั่งยืน

เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง

https://www.facebook.com/lalita.souksamlane

https://www.facebook.com/bannoakknollnapa/

https://www.youtube.com/watch?v=2uGP2WpM_-8&t=469s&ab_channel=MilestonePR