องค์การสหประชาชาติ (UN) คาดการณ์ว่า การฟื้นตัวอย่างเกินความคาดหมายของเศรษฐกิจสหรัฐฯ มีแนวโน้มจะทำให้สหรัฐฯ กลายเป็นจุดหมายสำคัญอันดับต้นๆ ของโลกสำหรับการลงทุนในต่างประเทศในปีนี้และปีหน้า โดยมีปัจจัยหลักมาจากแนวโน้มที่การใช้จ่ายของผู้บริโภคจะฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง รวมทั้งจากแผนโครงสร้างพื้นฐานมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์สหรัฐของรัฐบาล

ตามสถิติของ UN ที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 21 มิ.ย. ที่ผ่านมาระบุว่า การลงทุนในต่างประเทศของธุรกิจทั่วโลกลดลงหนึ่งในสามในปี 2563 จากปี 2562 โดยสหรัฐฯ มีสถิติการลงทุนที่ลดลง 40% แต่ยังคงครองตำแหน่งเหนือจีนได้อย่างหวุดหวิด แม้ว่าในเดือน  ม.ค. ที่ผ่านมา UN ได้คาดการณ์ว่า สหรัฐฯ จะสูญเสียตำแหน่งการเป็นผู้นำนี้ไป

สำหรับปี 2564 และ 2565 UN คาดว่า สหรัฐฯ จะรักษาตำแหน่งผู้นำตลาดด้านการลงทุนนี้ไว้ได้ โดยจีนจะอยู่ในอันดับที่สอง เนื่องจากนักลงทุนต่างชาติกำลังวางแผนขยายกำลังการผลิตเพื่อรองรับความต้องการขนาดใหญ่หลังเกิดโรคระบาด

ธนาคารกลางสหรัฐฯ คาดว่า เศรษฐกิจสหรัฐฯ จะเติบโต 7% ในปีนี้ โดยได้รับแรงสนับสนุนจากงบประมาณกระตุ้นเศรษฐกิจที่ได้รับอนุมัติเกือบ 6 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ และเงินออมเพิ่มเติมอีกประมาณ 2.6 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐที่ครัวเรือนชาวอเมริกันได้สะสมไว้ในช่วงการระบาดใหญ่

นาย มาร์ค วาสเซลลา ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ BlueScope Steel Ltd. ซึ่งเป็นบริษัทผลิตเหล็กกล้าของออสเตรเลียที่กำลังขยายกำลังการผลิตในสหรัฐฯ เพื่อตอบสนองความต้องการจากผู้ผลิตรถยนต์และบริษัทก่อสร้างที่เพิ่มขึ้น ได้แสดงเชื่อมั่นอย่างมากในเศรษฐกิจของสหรัฐฯ โดนเฉพาะในช่วงเวลานี้

ในขณะที่เศรษฐกิจสหรัฐฯ และเศรษฐกิจโลกในวงกว้างฟื้นตัวเร็วกว่าที่คาดไว้มากในช่วงต้นปี ผลจากการประชุม UN Conference on Trade and Development หรือ UNCTAD ได้สรุปผลการคาดการณ์ว่า ธุรกิจทั่วโลกจะเพิ่มการลงทุนในต่างประเทศ 10-15% ในปีนี้ และอีก 20-30% ในปี 2565 ซึ่ง

นั่นหมายถึงการลงทุนจากต่างประเทศจะกลับมาสูงกว่าระดับก่อนเกิดโรคระบาด อย่างไรก็ตาม ไม่น่าเป็นไปได้ที่กระแสการลงทุนจากต่างประเทศจะเกินระดับสูงสุดที่เคยเกิดขึ้นในช่วงก่อนวิกฤตการเงินโลกเมื่อปี 2550 ในเร็ว ๆ นี้

กระแสการลงทุนจากต่างประเทศเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงต้นยุค ค.ศ. 1980 หรือปี 2523 จนถึงช่วงเริ่มต้นของวิกฤตการเงินโลกในปี 2550 โดยได้แตะระดับสูงสุดที่ 1.8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ และแม้ว่าต่อมาการลงทุนของประเทศที่ร่ำรวยจะค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไปอย่างช้าๆ โดยเฉพาะประเทศในยุโรป แต่สถิติการลงทุนก็ได้พุ่งสูงขึ้นทำลายสถิติสูงสุดที่ 2 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในปี 2558

อย่างไรก็ดี ในปี 2563 ที่ผ่านมา สถิติการลงทุนจากต่างประเทศมีมูลค่ารวมอยู่ที่ 1 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นสถิติที่ต่ำสุดในรอบ 15 ปี

ตอนนี้ บริษัทอย่าง BlueScope มองเห็นโอกาสที่สดใสกว่า โดยบริษัทฯ กำลังใช้เงิน 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐในการเพิ่มขีดความสามารถในการหลอมเหล็กในโรงงานขนาดเล็ก North Star ในเมือง Delta รัฐโอไฮโอ

แผนการขยายกิจการดังกล่าวได้รับการอนุมัติในปี 2562 และจะเริ่มผลิตเหล็กในต้นปีหน้า ซึ่งจะสามารถเพิ่มประมาณการผลิตได้อีก 850,000 เมตริกตันต่อปี จากกำลังการผลิตปัจจุบันของโรงงานประมาณ 2.1 ล้านตัน นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังมีอีกโครงการมูลค่าประมาณ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อเพิ่มกำลังการผลิตที่โรงสี ที่น่าจะได้รับการอนุมัติได้ในไม่ช้านี้

นายวาสเซลลา กล่าวว่า อุปสงค์เหล็กที่พุ่งสูงขึ้นจากผู้ผลิตรถยนต์และบริษัทก่อสร้างในสหรัฐฯ ที่ส่งผลให้ราคาเหล็กในสหรัฐฯ สูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ มีแนวโน้มว่าจะเร่งโครงการดังกล่าวให้เร็วขึ้น

กลุ่มบริษัทในยุโรปกำลังวางแผนที่จะขยายกิจการในบริษัท U.S. Nestlé Purina Petcare ซึ่งเป็นบริษัทในเครือข้ามชาติของสวิสเซอร์แลนด์ โดยมีแผนที่จะใช้งบประมาณราว 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อสร้างโรงงานแห่งใหม่ 2 แห่งในรัฐโอไฮโอและรัฐนอร์ทแคโรไลนา เพื่อตอบสนองความต้องการที่มากขึ้นของลูกค้า

ตามรายงานของ American Pet Products Association  ระบุว่า ยอดขายอาหารสัตว์เลี้ยงในสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นเกือบ 10% ในปีที่แล้วเป็น 42,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นอีก 5% ในปีนี้ โดยมีสาเหตุหลักมาจากการที่ผู้คนถูกจำกัดอยู่แต่ในบ้าน และมีสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ หรือให้ความสำคัญกับสุขภาพของสัตว์ที่มีอยู่มากขึ้น

ในขณะเดียวกัน บริษัทผู้ผลิตยารายใหญ่สัญชาติอังกฤษ AstraZeneca กำลังวางแผนซื้อกิจการ Alexion Pharmaceuticals ในบอสตัน รวมมูลค่า 3.9 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อลงทุนในอุตสาหกรรมยาสำหรับโรคหายาก

เมื่อปีที่ผ่านมา บริษัท CLAAS GmbH ผู้ผลิตอุปกรณ์การเกษตรของเยอรมนี ได้ลงทุนเพื่อขยายโรงงานในเมือง Omaha รัฐเนแบรสกา เพิ่มขึ้น 20% โดยนาย ลีฟ แมกนัสซัน หัวหน้าฝ่ายขายของบริษัทในภูมิภาคอเมริกากล่าวว่า การผลิตที่โรงงานเพิ่มขึ้นประมาณ 25% ในปีที่แล้ว เนื่องจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลสนับสนุนให้เกษตรกรอัพเกรดเครื่องจักรของตน และเขาคาดว่า การผลิตในสหรัฐฯ จะเพิ่มขึ้นอีก 15-20% ในปีนี้

อย่างไรก็ดี นาย เจมส์ ซาน ผู้อำนวยการฝ่ายการลงทุนและองค์กรของ UNCTAD กล่าวว่า อุปสรรคในระยะสั้นประการหนึ่ง คือการเจรจาเพื่อยกเครื่องกฎเกณฑ์การเก็บภาษีบริษัทข้ามชาติ (Global Minimum Tax) ที่ร่วมเจรจาโดยรัฐบาล 135 แห่ง ซึ่งความไม่แน่นอนว่าจะต้องเสียภาษีมากน้อยเพียงใดและที่ใด อาจส่งผลให้แผนการลงทุนเกิดความล่าช้ามากขึ้น

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.wsj.com/articles/turbocharged-u-s-economy-attracts-foreign-investors-11624263520

          เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2564 นาย Jerome Powell ประธานธนาคารกลางสหรัฐฯ (Federal Reserve) ได้แถลงการณ์ถึงภาพรวมเศรษฐกิจและนโยบายด้านการเงินของสหรัฐฯ สรุปสาระสำคัญ ดังนี้

          ภาคเศรษฐกิจที่ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 เริ่มปรับตัวดีขึ้น แต่ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ โดยล่าสุดกระทรวงพาณิชย์สหรัฐฯ เผยตัวเลข GDP ในไตรมาสที่ 2 ว่าขยายตัวในอัตราร้อยละ 6.5 ซึ่งเป็นอัตราการขยายตัวสูงที่สุดอันดับที่ 2 นับตั้งแต่ปี 2546 รองจาก ไตรมาสที่ 3 ปี 2563

          การใช้จ่ายภาคครัวเรือนปรับตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังการกลับมาเปิดทำการของภาคเศรษฐกิจและนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจจากภาครัฐ โดยภาคอสังหาริมทรัพย์ยังคงความแข็งแกร่ง ในขณะที่การลงทุนของภาคธุรกิจยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ บางอุตสาหกรรมยังคงประสบปัญหาข้อขัดข้องในระยะสั้นของอุปสงค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อุตสาหกรรมยานยนต์ที่กำลังประสบปัญหาด้านการผลิต เนื่องจากสภาวะการขาดแคลน semiconductors ทั่วโลก

          ตลาดแรงงาน มีสภาวะที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง อุปทานในตลาดแรงงานอยู่ในระดับสูง ดังเห็นได้จากตัวเลขการจ้างงานที่เพิ่มขึ้นเดือนมิถุนายน 850,000 ตำแหน่ง โดยเฉพาะในภาคสันทนาการและภาคการบริการ อย่างไรก็ดีอัตราการว่างงานล่าสุด (มิถุนายน 2564) ร้อยละ 5.9 ยังคงห่างไกลจากเป้า ซึ่งแสดงให้เห็นถึงปัญหาการขาดแคลนแรงงาน โดยมีสาเหตุหลักมาจากความกังวลต่อการได้รับเชื้อโควิด-19 ความจำเป็นในการเลี้ยงดูบุตร และการได้รับเงินสวัสดิการเพื่อช่วยเหลือผู้ว่างงาน ทั้งนี้ คาดว่า สถานการณ์ดังกล่าวจะเริ่มคลี่คลายลง ส่งผลให้กลุ่มลูกจ้างกลับเข้าสู่ตลาดแรงงานในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

          อัตราเงินเฟ้อ อยู่ในระดับสูงและจะยังคงอยู่ในระดับสูงต่อไปอีกระยะหนึ่ง โดยราคาสินค้าหลายประเภทปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น เนื่องจากปัญหาคอขวดในห่วงโซ่อุปทานจากข้อจำกัดด้านการผลิต ซึ่งส่งผลกระทบในวงกว้างกว่าที่ได้คาดการณ์ไว้ ทั้งนี้ หากปัญหาดังกล่าวได้รับการแก้ไขแล้ว คาดว่าอัตราเงินเฟ้อจะสามารถปรับตัวลดลงสู่เป้าหมายระยะยาวที่ร้อยละ 2 โดยขึ้นอยู่กับระยะเวลาในการเปิดเศรษฐกิจ

          สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ยังคงก่อให้เกิดสภาวะเสี่ยงต่อภาคเศรษฐกิจ เนื่องจากอัตราการฉีดวัคซีนที่ลดลง และไวรัสกลายพันธุ์สายพันธุ์เดลตาที่เริ่มจะแพร่ระบาดอย่างรวดเร็วในบางพื้นที่

          ธนาคารกลางสหรัฐฯ ยังคงมุ่งเน้นการเพิ่มการจ้างงานสูงสุดและการรักษาเสถียรภาพทางด้านราคา โดยได้กำหนดอัตราเงินเฟ้อเป้าหมายในระยะยาวไว้ที่ร้อยละ 2 และจะยังคงใช้มาตรการ นโยบายด้านการเงินที่ผ่อนคลายต่อไปจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายดังกล่าว

           ข้อมูลเพิ่มเติม

           หลายฝ่ายยังคงห่วงกังวลกับอัตราเงินเฟ้อของสหรัฐฯ ที่เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา อัตราเงินเฟ้อได้ปรับตัวเพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละ 5.4 ในรอบ 12 เดือน ซึ่งเป็นอัตราการเพิ่มสูงสุดนับตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2551 (ก่อนเกิดวิกฤติ ศก.) แต่อย่างไรก็ดี นาย Powell ได้กล่าวระหว่างการตอบข้อซักถามต่อ Select Subcommittee on the Coronavirus Crisis เมื่อเดือนมิถุนายนว่า “We will not raise interest rates pre-emptively because we fear the possible onset of inflation. We will wait for evidence of actual inflation or other imbalances,” โดยธนาคารกลางสหรัฐฯ มีแผนที่จะขึ้นอัตราดอกเบี้ยมาอยู่ที่ร้อยละ 0.6 ในช่วงปลายปี 2566

           นอกจากนี้ หลายฝ่ายยังมีความกังวลว่า หากสภา congress สามารถผ่านร่างกฎหมายโครงสร้างพื้นฐานมูลค่า 1 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐได้สำเร็จ ก็จะส่งผลให้เกิดการอัดฉีดเงินเข้าระบบเศรษฐกิจอีกจำนวนมาก จนอาจส่งผลให้เกิดภาวะ overheating และส่งผลให้สถานการณ์เงินเฟ้อทวีความรุนแรงขึ้นอีก ในขณะที่บางส่วนเห็นต่างว่า กฎหมายดังกล่าวส่งเสริมการลงทุนในระยะยาว พร้อมทั้งเป็นการเพิ่มอุปทานในระบบเศรษฐกิจ ซึ่งจะส่งผลให้สถานการณ์เงินเฟ้อปรับตัวไปในทางที่ดีขึ้น ดังนั้น จึงยังคงต้องต้องจับตาดูทิศทางภาพรวมเศรษฐกิจ และท่าทีของธนาคารกลางสหรัฐฯ ในเรื่องการคงอัตราดอกเบี้ยและนโยบายด้านการเงินอื่น ๆ ต่อไป

.

.

ข้อมูลอ้างอิงจาก

• https://www.federalreserve.gov/mediacenter/files/FOMCpresconf20210728.pdf

• https://www.bea.gov/data/gdp/gross-domestic-product

• https://www.reuters.com/business/us-lawmakers-likely-press-powell-feds-hawkish-turn-2021-06-22/

• https://www.wsj.com/articles/federal-reserve-meeting-interest-rates-bond-purchases-june-2021-11623777582

การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของสหรัฐฯ หลังวิกฤติการแพร่ระบาดของโควิด-19 ไม่เหมือนครั้งใด ๆ ในประวัติศาสตร์ โดยครั้งนี้ ผู้บริโภคมีเงินออมเพิ่มขึ้นจากปกติ ธุรกิจต่างเร่งรีบที่จะเริ่มการจ้างงานอีกครั้ง รวมถึงรัฐบาลออกนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจมากมายเพื่อสนับสนุนการฟื้นฟูทางเศรษฐกิจ ซึ่งต่างจากภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจครั้งล่าสุดเมื่อช่วงปี 2550-2552

กลุ่มธุรกิจใหม่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วเป็นประวัติการณ์ ภาระการชำระหนี้ในครัวเรือนของสหรัฐฯ อยู่เกือบระดับต่ำสุดนับตั้งแต่ปี 2523 ค่าเฉลี่ยอุตสาหกรรมดาวโจนส์ปรับตัวเพิ่มขึ้นเกือบ 18% จากระดับสูงสุดก่อนเกิดโรคระบาดในเดือน ก.พ. 2563 และราคาบ้านทั่วประเทศเพิ่มสูงขึ้นเกือบ 14% เทียบกับช่วงก่อนการเกิดโรคระบาดเช่นเดียวกัน

ในขณะเดียวกัน การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วได้ก่อให้เกิดปัญหาการขาดแคลนสินค้า วัตถุดิบ และแรงงาน ที่ปกติมักจะเกิดขึ้นในช่วงท้ายของการขยายตัว กลุ่มนักเศรษฐศาสตร์และธนาคารกลางสหรัฐคาดการณ์ว่า อัตราเงินเฟ้อจะพุ่งสูงขึ้นชั่วคราว แต่ยังมีอีกหลายฝ่ายกังวลว่า อัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นอาจจะยังคงอยู่อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าธุรกิจจะเปิดทำการเป็นปกติอีกครั้ง

มาตรการและข้อจำกัดต่าง ๆ ในช่วงการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ส่งผลให้เศรษฐกิจสหรัฐฯ เข้าสู่ภาวะถดถอยอย่างรวดเร็วในฤดูใบไม้ผลิปีที่แล้ว นักเศรษฐศาสตร์และผู้กำหนดนโยบายกังวลว่า จะต้องใช้เวลาหลายปีกว่าคนงานและภาคธุรกิจจะฟื้นตัว แต่ตอนนี้พวกเขาคาดว่า เศรษฐกิจจะสามารถปรับตัวได้ดีขึ้นเกินระดับก่อนเกิดโรคระบาดในไตรมาสนี้ โดยภายในสิ้นปีนี้ GDP น่าจะปรับตัวไปถึงยังจุดเป้าหมายที่คาดการณ์ไว้หากไม่เคยเกิดการระบาดใหญ่อีกระลอก

การฟื้นตัวจากภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจระหว่างปี 2533-2534 ปี 2544 และระหว่างปี 2550-2552 ก่อให้เกิด การว่างงาน ซึ่งทำให้อัตราการว่างงานอยู่ในระดับสูงเป็นเวลาหลายปี แต่ในครั้งนี้ ตลาดแรงงานดูตึงตัวมากขึ้น ดัชนีค่าจ้างแรงงานในไตรมาสแรกเพิ่มขึ้น 0.9% จากไตรมาสก่อนหน้า ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุดนับตั้งแต่ปี 2550 แม้ว่าอัตราการว่างงานจะอยู่ที่ 6.1% สูงกว่าช่วงก่อนการระบาดใหญ่ก็ตาม

นักเศรษฐศาสตร์ชี้ให้เห็นถึงสี่สัญญานสำคัญที่แสดงให้เห็นว่า การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจในครั้งนี้ แตกต่างจากครั้งก่อน ได้แก่

ความแตกต่างระหว่างภัยธรรมชาติและภัยทางการเงิน

ภาวะเศรษฐกิจถดถอยในอดีตมักเป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ยหรือมูลค่าสินทรัพย์ที่ลดลง ส่งผลกระทบต่อผลผลิต รายได้ รวมถึงการจ้างงาน ซึ่งบางครั้งเป็นเวลานานกว่าหนึ่งปี

ในขณะที่ภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจจากแพร่ระบาดของโควิด-19 ไม่ได้เกิดจากปัจจัยทางการเงิน แต่คล้ายกับการหยุดชะงักที่เกิดจากภัยธรรมชาติ ซึ่งอุปสงค์และอุปทานของสินค้าและบริการจะยังคงอยู่ตามปกติ และเมื่อภัยพิบัติผ่านพ้นไป เศรษฐกิจจะฟื้นตัวได้เร็วกว่าภาวะถดถอยทั่วไป จากการศึกษาสถิติการคืนภาษีบุคคลธรรมดาของชาวนิวออร์ลีนส์ในปี 2561 พบว่า หลังจากพายุเฮอริเคนคาทรีนาถล่มครั้งใหญ่ในช่วงแรก รายได้ของผู้ประสบภัยกลับคืนสู่สภาพเดิมภายในเวลาไม่กี่ปี และยังแซงหน้าผู้ที่ไม่ได้รับผลกระทบอีกด้วย

การได้รับวัคซีนอย่างแพร่หลายเปรียบเสมือนการควบคุมภัยธรรมชาติ ส่งผลให้ผู้บริโภคกลับมาใช้จ่ายมากขึ้น และธุรกิจต่าง ๆ กลับมาเปิดใหม่ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา และการจ้างงานก็เพิ่มมากขึ้น

นโยบายการเงินและการคลัง

รัฐบาลเร่งกำหนดนโยบายทางการเงินการคลังเพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 อย่างรวดเร็ว จึงทำให้สามารถจำกัดความเสียหายต่อระบบเศรษฐกิจและส่งเสริมให้เกิดการฟื้นตัวที่รวดเร็วขึ้น อาทิ การจ่ายเงินกระตุ้นเศรษฐกิจ การขยายผลประโยชน์การว่างงาน และโครงการ Paycheck Protection Program โดยใช้งบประมาณสูงกว่านโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจในครั้งก่อน คิดเป็นมูลค่า 5.1 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือ 4.4% ของ GDP จนถึงปี 2567 เทียบกับงบประมาณกระตุ้นเศรษฐกิจในปี 2550-2552 ซึ่งมีมูลค่าประมาณ 1.8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐหรือ 2.4% ของ GDP ระหว่างปี 2551 ถึง 2555

ธนาคารกลางสหรัฐฯ ประกาศปรับลดอัตราดอกเบี้ย ริเริ่มการซื้อพันธบัตรขนาดใหญ่ และรักษาอัตราดอกเบี้ยให้อยู่ในระดับต่ำเกือบศูนย์จนกว่าการจ้างงานเต็มจำนวนจะกลับมา และอัตราเงินเฟ้ออยู่เหนือเป้าหมายที่ 2% โดยเจ้าหน้าที่กล่าวว่า อาจจะไม่มีการปรับอัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นจนถึงปี 2567

ผลลัพธ์คือรายได้ของครัวเรือนเพิ่มขึ้นอย่างมากจากระดับก่อนเกิดโรคระบาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับครอบครัวที่มีรายได้ต่ำ

ครัวเรือนและธุรกิจที่มีการฟื้นตัวดีขึ้น

“บ่อยครั้งที่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยเกิดขึ้นเนื่องจากความไม่สมดุลบางอย่าง เรามีที่อยู่อาศัยมากเกินไป หรือมีหนี้สินมากเกินไป หรือมีเงินเฟ้อมากเกินไป” คาเรน ไดแนน ศาสตราจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดกล่าว แต่ความไม่สมดุลดังกล่าวเกิดขึ้นเพียงเล็กน้อยเมื่อเกิดการระบาดใหญ่ เนื่องจากนโยบายกระตุ้นและฟื้นฟูเศรษฐกิจได้ช่วยป้องกันความเสียหายในวงกว้าง

การออมมักจะเพิ่มขึ้นเมื่อเกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอย เนื่องจากครัวเรือนกังวลกับการใช้จ่ายและต้องการออมเงินสด แต่ก็ไม่เคยมากขนาดนี้ ชาวอเมริกันออมเงินในอัตรา 2.8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีในเดือน เม.ย. ซึ่งมากกว่าก่อนเกิดวิกฤตถึง 2 เท่า ส่งผลให้พวกเขาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยมากขึ้นเมื่อเศรษฐกิจกลับมาเปิดทำการอีกครั้ง

ปัญหาการขาดแคลน ภาวะคอขวด ความเสี่ยงจากเงินเฟ้อ

ข้อเสียอย่างหนึ่งของการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วคืออุปสงค์ฟื้นตัวเร็วกว่าอุปทาน ทำให้เกิดภาวะ “คอขวด” และแรงกดดันด้านค่าจ้างและราคาซึ่งปกติแล้วจะเกิดขี้นในช่วงหลายปีหลังจากการฟื้นฟูเศรษฐกิจ

อัตราเงินเฟ้อมักจะปรับตัวลดลงในช่วงระหว่างภาวะถดถอยและการฟื้นตัวในช่วงต้น จากนั้นค่อย ๆ เพิ่มขึ้นแต่ในครั้งนี้ ดัชนีราคาผู้บริโภค(ไม่รวมอาหารและพลังงาน) ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วที่ 0.9% ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึง เม.ย. ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นรายเดือนที่สูงที่สุดนับตั้งแต่ปี 2525

ในส่วนของการจ้างงาน นายจ้างที่ต้องการจ้างงานกำลังเผชิญปัญหาการขาดแคลนแรงงาน โดยระหว่างเดือนเมษายนของปีที่แล้วถึงมีนาคมของปีนี้ จำนวนผู้หางานต่อหนึ่งงานที่เปิดรับสมัครลดลงจาก 5 เหลือเพียง 1.2 ตำแหน่ง ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วเมื่อเทียบกับสภาวะเศรษฐกิจถดถอยในสองครั้งก่อน

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.wsj.com/articles/the-economic-recovery-is-here-rebound-jobs-stock-market-unemployment-biden-aid-package-11622642152

ราคาอาหารในสหรัฐฯ มีแนวโน้มพุ่งสูงขึ้นทั้งในร้านขายของชำและในร้านอาหาร จากการหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทาน และต้นทุนสินค้าโภคภัณฑ์พุ่งสูงขึ้น ทำให้บางบริษัทต้องขึ้นราคาสินค้า ในขณะที่บางบริษัทเลือกที่จะขายสินค้าในปริมาณลดลงในราคาเดิม

เมื่อเดือนที่แล้วร้าน Chipotle ขึ้นราคาสำหรับเมนูอาหารประมาณ 4% เนื่องจากค่าแรงและวัตถุดิบในการประกอบอาหารมีราคาเพิ่มขึ้นท่ามกลางความต้องการที่สูงขึ้น The Wall Street Journal รายงานว่า ร้านอาหาร Red Robin และ Cracker Barrel ได้ขึ้นราคาประมาณ 3% และอาจจะต้องขึ้นราคาต่อไปอีก หากต้นทุนสินค้าโภคภัณฑ์ยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง

กระทรวงแรงงานสหรัฐฯ รายงานว่า ในเดือน พ.ค. ราคาผู้บริโภค (consumer price) ของสหรัฐฯ แตะระดับสูงสุดในรอบ 13 ปี โดยเพิ่มขึ้น 5% จากปีก่อนหน้า เนื่องจากต้นทุนของผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์สำหรับการอบทำให้ราคาอาหารพุ่งสูงขึ้น ทำให้บางบริษัทได้เริ่มขายสินค้าด้วยราคาเท่าเดิม แต่ในปริมาณที่น้อยกว่า

แม้แต่บริษัทที่มุ่งทำธุรกิจกับกลุ่มลูกค้าที่เลือกซื้อสินค้าด้วยงบประมาณที่ประหยัดกว่าก็ยังถูกบังคับให้ขึ้นราคา นายไมเคิล วิททีสกี ซีอีโอของห้างค้าปลีกราคาประหยัด Dollar Tree กล่าวเมื่อเดือน พ.ค. ที่ผ่านมาว่าบริษัทพยายามดิ้นรนเพื่อคงราคาสินค้าให้อยู่ในระดับต่ำ

ทำไมราคาอาหารพุ่งขึ้น

ราคาอาหารเพิ่มขึ้นตามแนวโน้มเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นในสหรัฐฯ โดยในระยะหลังต้นทุนด้านยานพาหนะขนส่งและน้ำมันเชื้อเพลิงทำให้ราคาผู้บริโภคพุ่งสูงขึ้น ราคาอาหารก็สูงขึ้นจากความต้องการที่เพิ่มขึ้นพร้อมกับปัญหาห่วงโซ่อุปทาน สินค้าหลักที่จำเป็น (key commodities) กลายเป็นสินค้าที่หายากขึ้นเรื่อย ๆ อันเนื่องมาจากความล่าช้าในการขนส่ง การขาดแคลนแรงงานในประเทศ และภัยแล้งที่รุนแรงในหลาย ๆ ประเทศ

การขาดแคลนตู้คอนเทนเนอร์สำหรับการขนส่งทั่วโลก ทำให้การขนส่งสินค้าเป็นเรื่องยาก ความล่าช้าทำให้ค่าขนส่งต้องแพงขึ้น เนื่องจากบริษัทต่างๆ แข่งขันกันเพื่อแย่งชิงพื้นที่จำกัดบนเรือ ในตู้คอนเทนเนอร์ และรถบรรทุกส่งของ

ค่าขนส่งในต่างประเทศระหว่างเอเชียและสหรัฐฯ ก็เพิ่มขึ้นประมาณ 250% จากช่วงเวลานี้ของปีที่แล้ว ตามข้อมูลของ Freightos ตลาดการขนส่งสินค้าออนไลน์ โดยห้างค้าปลีกอุปกรณ์เกี่ยวกับการซ่อมแซมบ้านอย่าง Home Depot ได้เริ่มเช่าเหมาลำเรือและตู้คอนเทนเนอร์ของตัวเองเพื่อนำผลิตภัณฑ์เข้าประเทศได้เร็วขึ้น

การขาดแคลนแรงงานในสหรัฐฯ ยังส่งผลกระทบต่อการผลิตและการขนส่งอย่างมาก ตั้งแต่การขาดแคลนคนขับรถบรรทุก ไปจนถึงร้านอาหารและร้านขายของชำที่ต้องดิ้นรนหาคนงาน บริษัทหลายแห่ง รวมถึงร้าน Chipotle และ McDonalds ต้องขึ้นค่าจ้างพนักงาน ในขณะที่บริษัทอื่น ๆ พยายามให้สิ่งจูงใจเพิ่มเติมเพื่อชักจูงให้พนักงานกลับมาทำงาน อาทิ ร้าน One Jersey Mike’s ในแคลิฟอร์เนียเสนอโบนัสจ้างงานสูงถึง 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ

นอกจากนี้ ภัยแล้งครั้งใหญ่ในประเทศต่าง ๆ เช่น บราซิล และอาร์เจนตินาก็เป็นแรงผลักดันให้ราคาข้าวโพด  กาแฟ และถั่วเหลืองสูงขึ้นเช่นกัน เมื่อเดือน พ.ค. สำนักข่าว Reuters รายงานว่า บราซิลเผชิญกับภัยแล้งครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 91 ปี และแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นรัฐที่รับผิดชอบอุปทานอาหารของประเทศมากกว่า 25% ก็ต้องเจอกับภัยแล้งขนาดใหญ่ ซึ่งคาดว่าจะส่งผลต่อราคาอาหารในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

ยิ่งไปกว่านั้น ราคาเนื้อสัตว์ก็พุ่งสูงขึ้นเมื่อช่วงกลางเดือน มิ.ย. จากการโจมตีทางไซเบอร์ที่เกิดขึ้นกับบริษัท JBS ซึ่งเป็นซัพพลายเออร์ที่ดำเนินการเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เนื้อวัว ไก่ และหมูของประเทศประมาณ 20-25%

ราคาผู้บริโภคอยู่ที่ระดับสูงสุดในรอบ 13 ปี และไม่มีสัญญาณว่าราคานั้นจะอ่อนตัวลง ผู้บริหารจาก General Mills และ Campbell Soup Company เตือนว่า พวกเขาอาจถูกบังคับให้ขึ้นราคาอย่างต่อเนื่องหากปัญหาห่วงโซ่อุปทานยังคงดำเนินต่อไป

โฆษกของ Campbell บอกกับสำนักข่าว Insider ว่า อุตสาหกรรมอาหารทั้งหมดกำลังประสบกับภาวะเงินเฟ้อ “Campbell มีวิธีการหลายอย่างเพื่อรับมือกับสภาวะเงินเฟ้อ ซึ่งรวมถึงการวิเคราะห์ราคาในทุก portfolio เพื่อให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นของต้นทุนการผลิตในวงกว้าง”

ในขณะที่บริษัทต่าง ๆ ยังคงขึ้นราคาสินค้าอย่างต่อเนื่อง ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า ราคาของสินค้าจะเริ่มมีความสมดุลขึ้นเมื่อวิกฤตการณ์การขนส่งทางเรือเริ่มบรรเทาลง แต่ตอนนี้ยังไม่สามารถบอกได้ว่า สถานการณ์ดังกล่าวจะคงอยู่ไปอีกนานเพียงใด

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.businessinsider.in/retail/news/your-next-meal-is-getting-more-expensive-heres-whats-driving-the-surge-in-food-prices-/articleshow/83606426.cms

การขยายตัวของอุตสาหกรรมบางส่วนในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้รัฐแคลิฟอร์เนียต้องสูญเสียผลประโยชน์ไป จากสถิติพบว่า ในปี 2562 มีการย้ายถิ่นฐานของแรงงานด้านการผลิตจากแคลิฟอร์เนียมายังเทกซัสเกือบ 2,000 คน และแอริโซนากว่า 1,300 คน ซึ่งเป็นสถิติที่มากที่สุดในรอบทศวรรษ นอกจากนี้ ในช่วงระหว่างปี 2560-2562 แรงงานด้านการผลิตจากแคลิฟอร์เนีย ได้มีการย้ายถิ่นฐานมายังรัฐเนวาดากว่า 2,700 คน

โฆษกจาก Department of Finance ของแคลิฟอร์เนียกล่าวว่า การจ้างงานภาคการผลิตภายในรัฐกำลังปรับตัวลดลงในระยะยาว แต่ยังอยู่ในตำแหน่งที่สามารถจะแข่งขันในภาคการผลิตขั้นสูงที่ต้องใช้ทักษะเฉพาะทางและเป็นงานที่มีค่าจ้างสูงได้

การสูญเสียผลประโยชน์ของแคลิฟอร์เนียนั้น อาจจะดูว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเศรษฐกิจของรัฐที่มีมูลค่า 3 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาษีและค่าอยู่อาศัยที่สูงขึ้น เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้บริษัทผู้ผลิตต้องมองหาที่อื่น เพื่อเลือกที่ตั้งโรงงานแห่งใหม่

เกล็น แฮมเมอร์ อดีตหัวหน้าหอการค้าของรัฐแอริโซนากล่าวว่า “ภาษีทุกประเภทที่ผู้ผลิตต้องรับภาระ ได้ปรับตัวลดลงเป็นอย่างมาก” โดยในปีนี้ แอริโซนาได้ขยายเครดิตภาษีสำหรับการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่จะช่วยสร้างงาน รวมถึงยังช่วยให้ผู้ผลิตสามารถหักค่าใช้จ่ายด้านพลังงานจากใบกำกับภาษีการขายได้

ในรัฐเทกซัส ซึ่งไม่มีการเรียกเก็บภาษีเงินได้ของรัฐ เทศบาลบางแห่งเสนอการลดหย่อนภาษีให้กับธุรกิจใหม่หรือการยกเว้นภาษีทรัพย์สินในท้องถิ่น

รัฐเนวาดายังได้เสนอมาตรการจูงใจด้านภาษีเชิงรุก ซึ่งรวมถึงการลดหย่อนภาษีการขาย ทรัพย์สิน และภาษีธุรกิจ นอกเหนือจากเครดิตภาษีที่สามารถขายต่อให้กับธุรกิจอื่น ๆ

เจ้าของธุรกิจรายใหม่ส่วนหนึ่งถูกดึงดูดให้มาลงทุนจากมาตรการผ่อนปรนภาษี หนึ่งในนั้นได้แก่ Haas Automation ผู้ผลิตเครื่องมือรายใหญ่ที่สุดที่ใช้ในสายพานประกอบในสหรัฐฯ เพื่อขยายฐานโรงงานจากเดิมและสำนักงานใหญ่ที่เมือง Oxnard ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยบริษัทฯ กำลังสร้างโรงงานแห่งที่สองในเมือง Henderson รัฐเนวาดา ประมาณ 10 ไมล์ทางใต้ของลาสเวกัส และมีแผนการจะจ้างพนักงาน 500 คนเมื่อเปิดให้บริการในต้นปี 2566

นาย ปีเตอร์ เซียร์ฮัต รองประธานบริษัทกล่าวว่า ภายในห้าปี บริษัทมีแผนจะเพิ่มการจ้างงานอีกมากกว่า 1,500 ตำแหน่งในเนวาดา และหวังว่าพนักงานอย่างน้อย 200 – 300 จาก 1,500 คน ในแคลิฟอร์เนียจะย้ายถิ่นฐานมาทำงานที่เนวาดา

บริษัทได้สำรวจทำเลที่ตั้งอื่น ๆ ในเทกซัสและในนอร์ทแคโรไลนา แต่ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจเลือกเนวาดา เนื่องจากใช้เวลาขับรถเพียงวันเดียวไปยังท่าเรือลอสแองเจลิส ซึ่งสามารถจัดส่งเครื่องจักรไปต่างประเทศได้ นายเซียร์ฮัต กล่าว

“ราคาที่พักอาศัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย ทำให้เราหาคนงานได้ยาก” เซียร์ฮัตอธิบายว่า โรงงานอยู่ห่างจากชายฝั่งทางตะวันตกของตัวเมืองลอสแองเจลิสประมาณ 60 ไมล์

เขากล่าวว่า พนักงานได้รับค่าตอบแทนเริ่มต้นประมาณ 17 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง แต่ราคาค่าเช่าอพาร์ตเมนต์สามห้องนอนในเมือง Oxnard ตกอยู่ที่ประมาณ 2,800 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน ในขณะที่บริษัทจะจ่ายค่าจ้างให้กับคนงานในเนวาดาในระดับเดียวกัน แต่อพาร์ทเมนท์ขนาดใกล้เคียงกันนั้น มีค่าเช่าน้อยกว่าน้อยกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน

การช่วยยกระดับความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่

บริษัท Steel Dynamics Inc., ผู้ผลิตเหล็กจากเมือง Fort Wayne รัฐอินเดียนา กำลังเปิดโรงงานที่จะเป็นโรงสีที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคในเมือง Sinton รัฐเทกซัสในปีนี้ โดยจะจ้างพนักงานประมาณ 600 คน และผลิตเหล็กได้ 3 ล้านตันต่อปี ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร นาย มาร์ค มิลเล็ท กล่าว

เขากล่าวว่า บริษัทได้เลือกทำเลที่ตั้งของโรงงานให้ใกล้กับโรงงานใหม่ที่สร้างขึ้นในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งจะทำให้ค่าขนส่งต่ำกว่าคู่แข่งที่อยู่ห่างไกลกัน โรงงานแห่งใหม่นี้อยู่ใกล้กับท่าเรือในเมือง Corpus Christi รัฐเทกซัส ซึ่งสามารถขนเหล็กที่นำเข้ามาเข้าเตาหลอมได้ นายมิลเล็ท กล่าว

Steel Dynamics ได้รับการลดหย่อนภาษีโรงเรียนในท้องถิ่น (local school district tax) บางส่วน พร้อมทั้งภาษีที่ได้จากบริษัทฯ นั้น จะนำไปสนับสนุนการก่อสร้างโรงเรียนแห่งใหม่แทนโรงเรียนเดิมที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 2510

บริษัทได้ช่วยเปลี่ยนโฉมเมืองที่มีประชากรอาศัยอยู่ 5,500 คน และมีรายได้เฉลี่ยของครัวเรือนในปี 2562 อยู่ที่ 30,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยเมื่อปีที่แล้ว บริษัท Steel Dynamics ได้รับใบสมัครจากผู้สมัครมากกว่า 3,500 ราย สำหรับตำแหน่งที่ว่าง 600 ตำแหน่งของโรงสี

“ตำแหน่งเหล่านี้สามารถทำเงินได้ตั้งแต่ 80,000 ถึง 100,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี” จอน ฮ๊อบสัน ผู้จัดการ Sinton City กล่าว

ด้วยแรงกระตุ้นจากโรงถลุงเหล็กแห่งใหม่ การพัฒนาที่อยู่อาศัยใหม่บนพื้นที่กว่า 1,100 เอเคอร์ที่มีพรมแดนติดกับเมือง Sinton ถือเป็นโครงการก่อสร้างหลักโครงการแรกในรอบหลายทศวรรษ และเพิ่มขนาดพื้นที่ของเมืองเป็นสองเท่า

ผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุดบางรายที่เปิดธุรกิจในแถบทางตะวันตกเฉียงใต้ คือผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างบริษัท Intel Corp. โดยบริษัทฯ ได้ผลิตชิปในรัฐแอริโซนามาเป็นเวลาสี่ทศวรรษแล้ว และยังมีแผนขยายการลงทุนอีกมูลค่า 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

“ภาคตะวันตกเฉียงใต้ เป็นสถานที่ที่น่าอยู่ในราคาที่เอื้อมถึงมาก มันง่ายที่จะดึงดูดบุคลากรมีความสามารถ” นาย เจฟฟ์ เบ็งค์ หัวหน้าผู้บริหารของ Benchmark Electronics Inc. ผู้ผลิตอุปกรณ์การแพทย์ อุปกรณ์ทางการแพทย์ อิเล็กทรอนิกส์ และอุปกรณ์ตามสัญญาจ้างในเมืองเทมพี รัฐแอริโซนา กล่าว

Benchmark เพิ่งเปิดโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ในรัฐแอริโซนาแห่งที่สามในรัฐ บริษัทย้ายการผลิตจากโรงงานใน Silicon Valley ที่ปิดตัวไปเมื่อปีที่แล้ว “ธุรกิจของเราค่อนข้างมีการแข่งขันสูง” นายเบ็งค์กล่าว “การทำกำไรจากการผลิตที่คุ้มค่าที่สุดอยู่ที่ไหน ซึ่งมันไม่ใช่ที่ซิลิคอนวัลเลย์แน่นอน”

แอริโซนายังเป็นแหล่งผลิตแรงงานที่มีทักษะด้านวิศวกรรมที่บริษัทต้องการสำหรับการออกแบบและในสายการผลิตอีกด้วย เขากล่าว มหาวิทยาลัยแห่งรัฐแอริโซนารายงานว่า มีนักศึกษาระดับปริญญาตรีเกือบ 20,000 คนในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ในปีที่แล้ว เพิ่มขึ้นจากน้อยกว่า 10,000 คนในปี 2556  และมหาวิทยาลัยกำลังดำเนินการเพื่อเปิดโรงเรียนแห่งใหม่ที่เน้นหลักสูตรด้านการผลิต

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.wsj.com/articles/the-southwest-is-americas-new-factory-hub-cranes-everywhere-11622554044

บริษัทผู้ผลิตสินค้าประเภทต่าง ๆ ตั้งแต่เหล็กไปจนถึงรถยนต์ไฟฟ้า กำลังวางแผนสร้างโรงงานใหม่ในรัฐแถบตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐฯ ซึ่งห่างออกไปจากศูนย์กลางด้านการอุตสาหกรรมของสหรัฐฯ ดั้งเดิม ในแถบภาคตะวันตกตอนกลางและตะวันออกเฉียงใต้ โดยสิ่งล่อใจที่ทำให้นักลงทุนสนใจภูมิภาคนี้คือ ทำเลที่ตั้งที่เป็นพื้นที่เปิดโล่ง นโยบายการลดหย่อนภาษีของท้องถิ่น และการขยายตัวของกลุ่มแรงงานที่เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี

สำนักวิเคราะห์เศรษฐกิจของสำนักข่าว Wall Street Journal รายงานว่า ในช่วงปี 2559-2563 รัฐในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งประกอบไปด้วยรัฐแอริโซนา นิวเม็กซิโก เทกซัส และโอคลาโฮมา ได้เพิ่มผลผลิตมากกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ในสหรัฐฯ

จากข้อมูลจากสำนักสถิติแรงงาน ตั้งแต่เดือนมกราคม 2560 ถึงมกราคม 2563 รัฐเหล่านั้นรวมทั้งรัฐเนวาดา ได้เพิ่มการจ้างงานด้านการผลิตมากกว่า 100,000 ตำแหน่ง คิดเป็น 30% ของการเติบโตของการจ้างงานในสหรัฐฯ ในภาคอุตสาหกรรมการผลิต และคิดเป็นสามเท่าของการเติบโตของการจ้างงานทั้งหมดในสหรัฐฯ

กลุ่มผู้บริหารกล่าวว่า จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นในภูมิภาคนี้ ทำให้มีแรงงานจำนวนมาก และค่าครองชีพที่ต่ำลง ก็เป็นการดึงดูดแรงงานที่มีความสามารถหน้าใหม่ ๆ เข้ามา

นาย ปีเตอร์ ลอลินสัน ผู้บริหารระดับสูงของ Lucid Motors Inc. บริษัทสตาร์ทอัพด้านยานยนต์ไฟฟ้าซึ่งมีแผนจะเปิดโรงงานผลิตรถยนต์มูลค่า 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีนี้ในรัฐแอริโซนากล่าวว่า มันเป็นการง่ายมากที่จะตัดสินใจเปิดโรงงานในพื้นที่นี้ และทางรัฐก็ให้การต้อนรับกับการเปิดบริษัทของเขาแบบวีไอพี

บริษัทฯ ได้ตามหาสถานที่ก่อตั้งโรงงานแล้วมากกว่า 60 แห่งใน 13 รัฐ ก่อนที่จะลงหลักปักฐานบนพื้นที่ 590 เอเคอร์ในเขต Pinal County รัฐแอริโซนา ซึ่งเป็นพื้นที่ชนบทที่เต็มไปด้วยฟาร์มโคนมและไร่ฝ้าย โรงงานขนาดประมาณ 1 ล้านตารางฟุตของบริษัทจะเป็นโรงงานประกอบรถยนต์แห่งแรกของรัฐ

ผู้ผลิตในภาคตะวันตกเฉียงใต้ไม่ได้รับผลกระทบมากนักจากการปิดตัวของธุรกิจเนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 และคาดว่า การเติบโตของตลาดแรงงานที่นั่นจะดำเนินต่อไป โดยนาย เอริค สตาฟริออติส หัวหน้าฝ่ายสถานที่ของ CBRE Group บริษัทอสังหาริมทรัพย์กล่าวว่า การที่ห่วงโซ่อุปทานทั่วโลกหยุดชะงักเป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี กำลังกระตุ้นให้ผู้ผลิตจำนวนมากขึ้นย้ายกลับมาหรือขยายฐานการผลิตในสหรัฐฯ ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์ต่อรัฐทางตะวันตกเฉียงใต้มากที่สุด

“ถ้าพวกเขาจะต้องหาที่ตั้งโรงงานอื่นเพิ่ม มันควรจะต้องไปอยู่ที่ไหน” นายสตาฟริออติสกล่าว “ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจึงเป็นคำตอบที่ดีที่สุด จากการวิเคราะห์ข้อมูลในทุกด้าน”

บริษัทผู้ผลิตชิป Taiwan Semiconductor Manufacturing Co. เลือกรัฐแอริโซนาสำหรับโรงงานแห่งใหม่เมื่อปีที่แล้ว โดยโรงงานมูลค่า 12,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐแห่งนี้ ตั้งอยู่ใกล้เมือง Phoenix มีการจ้างพนักงานใหม่ 1,600 คน ซึ่งนับเป็นการลงทุนที่ใหญ่ที่สุดเพียงแห่งเดียวที่ประกาศในสหรัฐฯ เมื่อปีที่แล้ว

เว็บไซต์จ้างงานของบริษัทพยายามจูงใจให้คนมาสมัครงาน โดยเสนอความช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัยที่ราคาไม่แพงในพื้นที่ รวมไปถึงกิจกรรมสันทนาการต่าง ๆ เช่น การปีนหน้าผา ล่องแก่ง และกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆ “ที่ Phoenix เรามีวันที่แดดจ้าและอากาศสดใสเฉลี่ย 299 วันในหนึ่งปี” เว็บไซต์ดังกล่าวระบุ

Intel Corp. ประกาศเมื่อเดือนมีนาคมว่า จะลงทุน 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อขยายการผลิตในรัฐแอริโซนาและให้คำมั่นสัญญาที่จะเพิ่มงานด้านเทคโนโยลีขั้นสูง 3,000 ตำแหน่ง และยังประกาศเพิ่มเติมเมื่อเดือนที่แล้วว่า จะใช้จ่ายอีก 35,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อขยายฐานการผลิตในนิวเม็กซิโกและเพิ่มงานอีก 700 ตำแหน่ง

Tesla Inc. กำลังเปิดโรงงานประกอบและโรงงานแบตเตอรี่แห่งใหม่ในเทกซัส ซึ่งห่างจากสำนักงานใหญ่ในเมือง Palo Alto รัฐแคลิฟอร์เนียมากกว่า 1,400 ไมล์

ในปัจจุบัน ด้วยระบบอัตโนมัติและเทคโนโลยีอื่นๆ ที่ช่วยมีผลิตผลผลิตมากขึ้น โรงงานใหม่ๆ ต้องการแรงงานจำนวนน้อยลง แต่ในขณะเดียวกัน โรงงานใหม่หลายแห่งต้องจ่ายค่าแรงที่สูงขึ้น เช่น โรงงานเซมิคอนดักเตอร์ เพราะเป็นหนึ่งในโรงงานที่ต้องการวิศวกรและช่างเทคนิคที่ผ่านการฝึกอบรมมากกว่าคนงานในสายการประกอบแบบดั้งเดิม

“ผมเห็นรถเครนอยู่ทุกหนทุกแห่ง” โรเบิร์ต เฮสส์ รองประธานบริษัท Newmark Group กล่าวหลังจากการไปเยือนภาคตะวันตกเฉียงใต้กับลูกค้าในปีนี้

ปูพรมแดงต้อนรับ

นักการเมืองในรัฐแอริโซนาและเจ้าหน้าที่พัฒนาเศรษฐกิจต่างก็เร่งรีบเสนอนโยบายเพื่อดึงดูดการลงทุนจากโรงงานผลิตรถยนต์ไฟฟ้าของบริษัท Lucid คณะผู้บริหารบริษัทและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นกล่าว

ผู้ว่าการรัฐแอริโซนา นาย ดัก ดูซี่ และเจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้เข้าเยี่ยมชมสำนักงานใหญ่ของ Lucid’s Bay Area เพื่อเสนอมาตรการจูงใจด้านภาษีและผลประโยชน์อื่น ๆ ของเมือง Casa Grande รัฐแอริโซนา ที่ซึ่งโรงงานกำลังเตรียมเปิดทำการ และได้กำหนดเขตไว้สำหรับใช้ในการทำอุตสาหกรรม

โรงเรียนด้านการค้าแห่งหนึ่งร่วมกับ Lucid เปิดศูนย์การศึกษาในบริเวณใกล้เคียง เพื่อนำเสนอหลักสูตรฝึกอบรมพนักงานใหม่ โดยหวังว่าจะสามารถดึงคนงานในท้องถิ่น รวมทั้งคนงานจาก Phoenix และ Tucson เข้ามาศึกษาได้ โดยเมืองนี้ สามารถเดินทางโดยรถยนต์ไปยังเมือง Sorona ของประเทศเม็กซิโก ซึ่งเป็นศูนย์กลางซัพพลายเออร์ชิ้นส่วนรถยนต์ ได้ภายในระยะเวลา 1 วัน

บริษัท Lucid กำลังวางแผนผลิต Lucid Air ซึ่งเป็นรถยนต์ไฟฟ้าสุดหรูในราคาเริ่มต้นที่ 70,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยบริษัทจะจ้างพนักงานประมาณ 750 คน เมื่อเปิดทำการ และขยายการจ้างานเพิ่มอีกกว่า 2,000 คน

นายรอว์ลินสันกล่าวว่า แคลิฟอร์เนียเป็นตัวเลือกแรกของบริษัทสำหรับการจัดตั้งโรงงาน เนื่องจากอยู่ใกล้กับนักออกแบบและวิศวกรของ Lucid แต่ได้มีการพิสูจน์แล้วว่า แอริโซนาเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมมากกว่าในทุกด้าน

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.wsj.com/articles/the-southwest-is-americas-new-factory-hub-cranes-everywhere-11622554044

ต่อตอนที่ 2

การฟื้นตัวของตลาดแรงงานหลังการปิดตัวลงของธุรกิจจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ส่งให้เกิดผลกระทบให้เกิดการจ้างงานแบบไม่เท่าเทียมกันไปทั่วสหรัฐอเมริกา โดยปัญหานั้นมีตั้งแต่การมีตำแหน่งงานไม่เพียงพอสำหรับผู้ว่างงาน หรือการมีอัตราการว่างงานที่สูงเป็นประวัติการณ์

ตลาดแรงงานในบางภูมิภาคของสหรัฐฯ ได้แก่ พื้นที่ที่มีประชากรน้อย และมีมาตรการข้อจำกัดเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 น้อยกว่าที่อื่น เช่น รัฐยูทาห์ รัฐนอร์ทดาโคตร และเซาท์ดาโคตา กำลังอยู่ในภาวะวิกฤติ เนื่องจากมีผู้ว่าจ้างจำนวนมากต้องดิ้นรนหาคนงานมาทำในตำแหน่งที่เปิดรับ ในขณะที่ ตลาดแรงงานในพื้นที่ในเขตเมืองและศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่ประกาศลดมาตรการข้อจำกัดได้ช้ากว่า เช่น นิวยอร์กและฮาวาย กำลังฟื้นตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป และยังไม่ประสบปัญหาเรื่องการขาดแคลนแรงงานในระดับที่รุนแรงมากนัก

ความต้องการคนงาน

ตลาดแรงงานทางตอนเหนือของรัฐในแถบภูเขาทางตะวันตก (รัฐมอนแทนา ไอดาโฮ และยูทาห์) รัฐที่อยู่ในพื้นราบ (นอร์ทดาโคตา เซาท์ดาโคตา เนแบรสกา ไอโอวาและแคนซัส) และรัฐทางตอนเหนือของแถบ New England (รัฐนิวแฮมป์เชียร์ เวอร์มอนต์ และเมน) อยู่ในสภาวะที่ค่อนข้างบีบรัด โดยเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา มีการเปิดรับสมัครงานในสัดส่วน 3 งาน ต่อผู้สมัครงาน 1 คน

มีหลายปัจจัยที่ส่งผลต่อการขาดแคลนแรงงานทั่วประเทศ ซึ่งรวมถึงผลจากสวัสดิการการว่างงานที่เพิ่มขึ้น จึงอาจทำให้แรงงานไม่มีแรงจูงใจในการทำงานที่มีค่าแรงต่ำ ความไม่พร้อมของโรงเรียนหรือสถานรับเลี้ยงเด็กแบบรายวันที่ส่งผลให้ผู้ปกครองต้องดูแลลูก ๆ อยู่ที่บ้าน และความกลัวต่อเชื้อไวรัส-19 นอกเหนือจากนี้ข้อจำกัดของรัฐบาลที่วางไว้สำหรับธุรกิจต่าง ๆ ในช่วงการแพร่ระบาด ลักษณะพื้นที่ในแต่ละภูมิภาคของประเทศก็เป็นตัวบ่งชี้ความแตกต่างระหว่างตลาดแรงงานที่มีความต้องการมากกว่าและน้อยกว่าได้เช่นกัน

ตลาดแรงงานอันขาดแคลน

ตลาดแรงงานใน 3 ภูมิภาคที่กล่าวมาข้างต้น มีอัตราการว่างงานต่ำกว่าอัตราการว่างงานเฉลี่ยตั้งแต่ช่วงก่อนการแพร่ระบาดใหญ่  แต่สถานการณ์ตลาดแรงงานที่ค่อนข้างบีบรัดในปัจจุบันมีสาเหตุมาจากปัจจัยที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นที่

“รัฐต่าง ๆ ที่อยู่ในแถบเทือกเขากลายเป็นรัฐยอดนิยมของผู้ลี้ภัยจากโควิด-19” จูเลีย โพลลัค นักเศรษฐศาสตร์ด้านแรงงานของ ZipRecruiter กล่าว ผู้อยู่อาศัยใหม่ถูกดึงดูดให้ย้ายถิ่นฐานมา ด้วยข้อจำกัดทางธุรกิจที่น้อยกว่า พื้นที่เปิดโล่ง และที่อยู่อาศัยราคาไม่แพง โดยผู้ที่ย้ายถิ่นเข้ามาใหม่ได้ช่วยกระตุ้นให้เกิดกิจกรรมทางเศรษฐกิจและทำให้เกิดความต้องการแรงงานที่เพิ่มมากขึ้น

รัฐทางตอนเหนือของแถบภูเขาทางตะวันตก มีการเติบโตของธุรกิจในภาคเทคโนโลยีและการเงินที่มากขึ้น และอุตสาหกรรมเหล่านั้นก็มีสถานการณ์ที่ดีขึ้นในช่วงที่มีการระบาดใหญ่ มากกว่าธุรกิจด้านการท่องเที่ยวและการค้าปลีก

อย่างไรก็ดี ขนาดของตลาดแรงงานที่เริ่มขยายตัวตั้งแต่ปี 2562 ในรัฐยูทาห์และไอดาโฮ ซึ่งสวนทางกับรัฐส่วนใหญ่ในสหรัฐฯ ช่วยป้องกันไม่ให้ปัญหาการขาดแคลนแรงงานในพื้นที่ทวีความรุนแรงขึ้น

รัฐที่อยู่ในพื้นราบ ซึ่งเป็นรัฐที่มีมาตรการข้อจำกัดเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ต่ำที่สุด เป็นหนึ่งในรัฐแรก ๆ ของประเทศที่กลับมาเปิดทำการใหม่ได้เร็วที่สุด โดยนาย โอเรน คลาชคิน นักเศรษฐศาสตร์ชั้นนำของสหรัฐฯ แห่ง Oxford Economics บริษัทวิจัยระดับโลก กล่าวว่า ตลาดแรงงานในรัฐเหล่านั้นไม่มีการสูญเสียการจ้างงานมากนักและฟื้นฟูได้ในระยะเวลาอันสั้น โดยภูมิภาคนี้ มีการจ้างงานส่วนใหญ่ในภาคเกษตรกรรมและการแปรรูปอาหาร ซึ่งถือเป็นอุตสาหกรรมที่จำเป็นและยังคงเปิดอยู่ในช่วงการระบาดใหญ่

ตลาดแรงงานในรัฐเวอร์มอนต์มีการขาดแคลนแรงงานมากที่สุดในประเทศ โดยมีอัตราการว่างงาน 5.1 ตำแหน่งต่อผู้ว่างงานหนึ่งคน โดยตลาดงานของ New England ตอนเหนือได้สะท้อนถึงปัญหาประชากรสูงอายุ และการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรและการย้ายถิ่นฐานเข้ามายังรัฐในระดับต่ำ

การฟื้นตัวที่ไม่สมบูรณ์

ในพื้นที่อื่น ๆ ของประเทศ ตลาดแรงงานมีการฟื้นตัวช้ากว่าพื้นที่อื่นๆ ได้แก่ กลุ่มของรัฐทางตะวันตก (รัฐแคลิฟอร์เนีย เนวาดา แอริโซนา นิวเม็กซโก และฮาวาย) และรัฐตามแถบชายฝั่งทิศตะวันออก (นิวยอร์ก เพนซิลเวเนีย โรดไอส์แลนด์ คอนเนตทิกัต และนิวเจอร์ซี่) ซึ่งมีตำแหน่งงานว่างและจำนวนผู้ว่างงานในอัตราส่วน 1:1 โดยรัฐฮาวายอยู่ลำดับสุดท้าย ที่อัตราส่วน 0.7:1

การว่างงานที่สูงขึ้น

อัตราการว่างงานในภูมิภาคเหล่านี้สูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศที่ 6.1% ในเดือนเมษายน ซึ่งมาจากสาเหตุที่แตกต่างกันออกไป

เศรษฐกิจที่ต้องพึ่งพาการท่องเที่ยวของฮาวายยังคงได้รับผลกระทบจากการระบาดใหญ่และข้อจำกัดด้านการเดินทาง การจ้างงานด้านการพักผ่อนและการบริการในฮาวายยังคงต่ำกว่าระดับก่อนเกิดโรคระบาดประมาณ 30% ซึ่งสอดคล้องกับอัตราการเข้าพักในโรงแรมที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศในฤดูใบไม้ผลินี้

ตลาดแรงงานในฮาวายแสดงให้เห็นว่า ผลลัพธ์ด้านสุขภาพเชิงบวกกับผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจแทบไม่มีความเชื่อมโยงกัน มาตรการของรัฐในการป้องกันโควิด-19 รวมถึงระยะเวลากักกัน 14 วันในปีที่แล้วสำหรับผู้ที่เดินทางมาจากนอกรัฐช่วยให้อัตราผู้ติดเชื้อต่ำสุดต่อ 1,000 คน แต่มาตรการของฮาวายก็ทำให้นักท่องเที่ยวลดน้อยลงเช่นกัน

นิวยอร์กเป็นหนึ่งในรัฐแรก ๆ ในสหรัฐฯ ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดใหญ่ และเพิ่งอนุญาตให้รับประทานอาหารในร้านได้เต็มจำนวนได้ในช่วงกลางเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา เมื่อเปรียบเทียบกับรัฐไอโอวาที่ได้ยกเลิกข้อจำกัดเกี่ยวกับกิจกรรมในช่วงฤดูหนาวที่ผ่านมา และเทกซัสที่ได้รับการประกาศให้เปิดใหม่ทั้งหมดในวันที่ 10 มีนาคม

การฟื้นตัวที่ไม่ค่อยสดใสในรัฐทางตะวันตกเฉียงใต้ สะท้อนให้เห็นถึงอุตสาหกรรมต่าง ๆ รวมถึงภาคการท่องเที่ยวในเนวาดา และธุรกิจด้านพลังงานในนิวเม็กซิโก ที่ยังคงต่อสู้กับผลกระทบด้านลบของการระบาดใหญ่ที่ยังคงมีอยู่

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.wsj.com/articles/why-its-so-hard-to-fill-jobs-in-certain-states-11622280601

หลังจากที่โลกต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนทางด้านเศรษฐกิจมามากกว่าหนึ่งปี หลังจากการแพร่ระบาดใหญ่ของโควิด-19 ที่ส่งผลให้ภาคธุรกิจต่าง ๆ ทั่วโลกต่างต้องตกอยู่ในภาวะ “ล้มทั้งยืน” ล่าสุด เจ้าของธุรกิจในสหรัฐฯ และอีกหลายประเทศก็เริ่มจะยิ้มออก เมื่อเห็นสัญญาณทางเศรษฐกิจที่ดีขึ้นหลังจากประชากรจำนวนมากได้รับวัคซีนแล้ว

จากการปูพรมกระจายฉีดวัคซีนไปทั่วสหรัฐฯ ส่งผลให้ผู้บริโภคมั่นใจกับการใช้ชีวิตเพิ่มมากขึ้น เพราะรู้สึกปลอดภัยกับสถานการณ์ที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า ร้านขายของชำ และภาคธุรกิจการบริการด้านการท่องเที่ยวที่เริ่มกลับมาประกอบการได้อีกครั้งตั้งแต่ช่วงต้นปีที่ผ่านมา และมีแนวโน้มว่าจะดีขึ้นเรื่อย ๆ

นี่คือ 7 สัญญาณที่บ่งบอกว่า ภายในฤดูร้อนที่จะถึงนี้ เศรษฐกิจจะกลับมาบูมได้อีกครั้ง

1. ราคาค่าตั๋วเครื่องบินที่สูงขึ้น

ราคาค่าตั๋วเครื่องบินในช่วงวันหยุดฤดูร้อนปีนี้กลับมาสูงกว่าหรือใกล้เคียงกับช่วงก่อนที่จะเกิดการระบาด

โดยกลุ่มผู้บริหารจากสายการบินรายใหญ่ส่วนใหญ่กล่าวว่า การฟื้นตัวของการเดินทางเพื่อพักผ่อนภายในประเทศได้มาถึงแล้ว โดยมีการจองทริปเพื่อพักผ่อนในประเทศเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

2. ยอดขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพิ่มขึ้น

ยอดค้าปลีกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ปรับตัวลดลงเล็กน้อยหลังจากที่มียอดขายถล่มทลายในปี 2563 แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้คนเลิกดื่มกันแล้ว

ลิซ ปาเคท หัวหน้าฝ่ายข้อมูลเชิงลึกของผู้บริโภคของ Drizly บริษัทผู้ให้บริการขายเครื่องดื่มกล่าวว่า ตั้งแต่ต้นปี 2564 มาจนถึงปัจจุบัน การเติบโตของตลาดสุราไม่ได้แสดงให้เห็นถึงการชะลอตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมีการเติบโตอย่างรวดเร็วของเครื่องดื่มค็อกเทลพร้อมดื่ม โดยคาดว่า แนวโน้มส่วนแบ่งของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในช่วงฤดูร้อนจะยังคงมีอยู่ในปีนี้

โดย “แชมเปญ” จะเป็นสินค้าขายดีที่สุด เพราะเป็นเครื่องดื่มที่ถูกเลือกเพื่อการเฉลิมฉลอง และจากข้อมูลล่าสุด ยอดขายไวน์เกือบหนึ่งในสี่ที่ขายบน Drizly จะเป็นประเภท sparkling

3. ผู้คนเริ่มหันมาแต่งตัวกันมากขึ้น

 ชุดที่ใส่ไปทำงาน ไปดื่มสังสรรค์ หรือสวมใส่ได้ทุกโอกาส กำลังจะได้ออกมาโลดแล่นหลังจากที่ถูกเก็บมานาน ร้านขายเสื้อผ้ารายใหญ่ ๆ กล่าวว่า ความต้องการชุดใหม่ ๆ ที่เพิ่มขึ้น ทำให้ร้านค้าต่างกำลังหาเสื้อผ้าสไตล์ที่หลากหลายมาวางขายมากขึ้นเพื่อเพิ่มยอดขาย

ตัวเลขยอดค้าปลีกที่เพิ่มขึ้นล่าสุดแสดงให้เห็นว่า ผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะจับจ่ายมากขึ้น โดยเมื่อเดือน มี.ค. ยอดขายเสื้อผ้าเพิ่มขึ้น 18.3% จากเดือนก่อนหน้า แม้ว่ายอดขายจะลดลงในเดือน เม.ย. แต่ตัวเลขล่าสุดก็เป็นสถิติที่ดีขึ้นจากปีที่แล้ว ที่ยอดขายเสื้อผ้าได้ลดลงถึง 30%

4. ยอดขายลิปสติกที่เพิ่มขึ้น

ยอดขายลิปสติกกำลังกลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เนื่องจากผู้คนจำนวนมากได้รับการฉีดวัคซีน ถอดหน้ากาก และเข้าสังคมกันมากขึ้น

จากสถิติล่าสุดของบริษัทวิจัยตลาด IRI ซึ่งติดตามข้อมูล ณ จุดขายที่ร้านค้าปลีกในช่วงเดือน เม.ย. ที่ผ่านมา พบว่า ยอดขายลิปสติกพุ่งแตะ 34.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นมากกว่า 80% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน

5. ยอดขายถุงยางอนามัยเพิ่มขึ้น

 ยอดขายถุงยางอนามัยได้ปรับตัวลดลงในช่วงที่เกิดโรคระบาดหนัก เนื่องจากผู้คนต้องกักตัวอยู่ที่บ้านและยุติกิจกรรมที่อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 แต่ในขณะนี้ ชาวอเมริกันจำนวนมากขึ้นได้รับการฉีดวัคซีนแล้ว รวมถึงมีการผ่อนปรนข้อจำกัดด้านความปลอดภัยของโควิด -19

จากสถิติล่าสุดของบริษัทวิจัยตลาด IRI  ประจำเดือน เม.ย. ยอดขายถุงยางอนามัยในสหรัฐฯ ปรับตัวเพิ่มขึ้น 23.4% เป็น 37 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้ว หลังจากที่ลดลง 4.4% ในปี 2563

6. คอนเสิร์ตเริ่มกลับมาทำการแสดงอีกครั้ง

 เทศกาลดนตรี Lollapalooza ในชิคาโกซึ่งปกติดึงดูดผู้เข้าร่วมกว่า 100,000 คนต่อวัน กำลังจะกลับมาในช่วงฤดูร้อนนี้อย่างเต็มรูปแบบ หลังจากที่ผ่านมา คอนเสิร์ตใหญ่ ๆ ถูกยกเลิกไปเมื่อปีที่แล้ว เนื่องจากการระบาดของโควิด-19

Lollapalooza จะเป็นหนึ่งในเทศกาลดนตรีแบบแสดงติดต่อกันหลายวันงานแรกที่จะกลับมาเปิดแสดงอีกครั้ง ตามด้วยงานคอนเสิร์ต Bonnaroo ในรัฐเทนเนสซี และ Governors Ball ในนิวยอร์กที่จะกลับมาในเดือน ก.ย. และเทศกาลดนตรีแจ๊สที่นิวออร์ลีนส์ซึ่งปกติจะจัดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งปีนี้จะจัดขึ้นในเดือน ต.ค.

7. การรับประทานอาหารนอกบ้านมากขึ้น

จากข้อมูลของ OpenTable พบว่า จำนวนผู้ที่นั่งรับประทานอาหารที่ร้านเริ่มปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น แม้ว่าจะมีจำนวนขึ้นลงเป็นครั้งคราว แต่โดยรวมสถิติการนั่งรับประทานอาหารในร้านเปรียบเทียบกับปี 2562 อยู่ที่  75% เมื่อต้นเดือน มี.ค. 2564 และเพิ่มขึ้นเป็น 87% เมื่อช่วงสิ้นเดือน เม.ย.

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://edition.cnn.com/2021/05/29/business/summer-2021-back-to-normal/index.html

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภคมีผลต่ออุตสาหกรรมแทบจะทุกประเภท ในขณะที่ทุกอย่างกำลังกลับมาเปิดให้บริการอีกครั้ง ประกอบกับอัตราการฉีดวัคซีนที่เพิ่มสูงขึ้น และผู้คนก็เริ่มออกจากบ้านมาใช้ชีวิตปกติ การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการทำงานและการศึกษา การกลับมารับประทานอาหารนอกบ้าน รวมไปถึงประสบการณ์ในการใช้จ่ายที่ผ่านมา จะส่งผลต่อวิธีที่ผู้บริโภคใช้จัดลำดับความสำคัญของการใช้จ่าย ในช่วงเวลาอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าและต่อเนื่องไปในอนาคต

นักวิเคราะห์อุตสาหกรรมของบริษัทวิจัย NPD คาดว่า พฤติกรรมหลายอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงการระบาดใหญ่จะคงอยู่ต่อไปในระยะยาว สิ่งจำเป็นที่เจ้าของกิจการและผู้ค้าปลีกควรคำนึงถึง คือ แนวโน้มการบริโภคว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในระดับใด หรืออิทธิพลจากความนิยมในผลิตภัณฑ์บางกลุ่มจะสามารถส่งผลไปถึงหมวดหมู่อื่น ๆ หรือแม้แต่ขยายตัวไปถึงอุตสาหกรรมอื่นได้ด้วยหรือไม่

การเปลี่ยนบ้านให้เป็น Hollywood ด้วยจอภาพขนาดใหญ่

ในปีที่ผ่านมาความบันเทิงในบ้านกลายเป็นหัวใจสำคัญในชีวิตของผู้บริโภค เนื่องจากผู้คนใช้เวลาอยู่ที่บ้านมากขึ้น ยอดขายโทรทัศน์และผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีภายในบ้านอื่น ๆ เพิ่มขึ้นอย่างมาก จากข้อจำกัดในการเดินทางไปดูหนังในโรงภาพยนตร์ โรงละคร หรือกิจกรรมแสดงสดเพื่อความบันเทิงต่าง ๆ ทำให้ชาวอเมริกันหันไปใช้จ่ายเงินกับการซื้อหาความบันเทิงเข้ามาในบ้าน

จากการที่ผู้บริโภคต้องการเปลี่ยนและอัพเกรดโทรทัศน์ในช่วงที่มีการระบาด ส่งผลให้ยอดขายเพิ่มขึ้น 20% ในปี 2563 เมื่อเทียบกับปี 2562 และคาดว่ายอดขายที่เพิ่มขึ้นนี้จะยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยรายงานของ ฟิวเจอร์ ออฟ เทค (Future of Tech) คาดการณ์ว่า ยอดขายโทรทัศน์แบบ LCD ประจำปี 2566 จะสูงกว่าปี 2562 มากกว่า 2 ล้านเครื่อง

ยอดขายขนมขบเคี้ยวที่พุ่งสูงขึ้นในช่วงการแพร่ระบาด

 เมื่ออุปสงค์ความบันเทิงภายในบ้านเพิ่มขึ้น ย่อมส่งผลให้การบริโภคอาหารว่างระหว่างรับชมความบันเทิงในบ้านเพิ่มขึ้นไปด้วย จากข้อมูลของ Future of Snacking แสดงให้เห็นว่า การบริโภคของว่างในระหว่างชมภาพยนตร์ที่บ้านเพิ่มขึ้น 9% ในปี 2563 เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ข้าวโพดคั่วพร้อมรับประทานหรือ popcorn เป็นหนึ่งในขนมขบเคี้ยวที่มียอดขายเติบโตสูงสุด เนื่องจากการระบาดของในปีที่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคาดว่ากระแสของข้าวโพดคั่วยอดนิยมจะยังคงดำเนินต่อไป และคาดว่าจะเป็นประเภทอาหารขบเคี้ยวที่เติบโตเร็วที่สุดอย่างน้อยถึงปี 2566

เบธ โกลด์สไตน์ นักวิเคราะห์อุตสาหกรรม กล่าวว่า นอกเหนือจากการรับประทานอาหารว่างแล้ว ความต้องการใช้สินค้าในหมวดหมู่อื่น ๆ ก็เพิ่มสูงขึ้นเช่นเดียวกัน เช่น สินค้าเพื่อการเตรียมความพร้อมสำหรับการท่องเที่ยวและกิจกรรมการพบปะสังสรรค์อย่างกระเป๋าเดินทาง กระเป๋าเป้ และกระเป๋า hand-free ที่สามารถใช้งานได้ในหลากหลายโอกาส

มองมุมในอนาคต

ในระยะเวลาหลายเดือนต่อจากนี้ แน่นอนว่า สถานการณ์โรคระบาดจะยังคงไม่แน่นอน เฉกเช่นกับเส้นทางของการขายปลีก ซึ่งท่ามกลางความไม่แน่นอนดังกล่าว บริษัทค้าปลีกและแบรนด์ชั้นนำจะต้องคอยติดตามว่าความต้องการของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง

มาร์แชล โคเฮน หัวหน้าที่ปรึกษาอุตสาหกรรมค้าปลีก แนะนำว่า เรื่องสำคัญมาก ๆ ในตอนนี้สำหรับผู้ผลิตและผู้ค้าปลีกก็คือการมองข้ามผ่านข้อจำกัดและปัจจัยบางอย่างในปัจจุบัน และคิดค้นหาวิธีที่จะทำเงินจากผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ซึ่งไม่ได้อยู่ในหมวดหมู่ดั้งเดิมที่คุ้นเคย

สิ่งที่ผู้ผลิตและผู้ค้าปลีกต้องคำนึงถึงก็คือการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของผู้บริโภค เพื่อนำมาประเมินประกอบการดำเนินธุรกิจ เพราะไม่ว่าบริษัทของคุณจะทำป๊อปคอร์น ทีวี กระเป๋าเป้ หรือผลิตภัณฑ์ประเภทอื่น ๆ ต้องคำนึงไว้เสมอว่า ความนิยมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากตั้งแต่เดือนมีนาคม 2563 และขณะนี้ถือว่าเป็นเวลาเหมาะสมที่สุดสำหรับบริษัทต่าง ๆ ที่จะมองในมุมที่ต่างออกไป พร้อมกับการเชื่อมต่อและมองหาโอกาสใหม่ ๆ เพื่อการกำหนดนิยามใหม่สำหรับธุรกิจ และเพื่อการส่งเสริมการตลาดที่ไม่ใช่ในแบบดั้งเดิมอีกต่อไป

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.npd.com/wps/portal/npd/us/news/thought-leadership/2021/eyeing-the-future-of-consumer-behavior-capitalizing-on-anticipated-category-growth-in-the-new-normal/

จากผลการสำรวจล่าสุดโดย Alignable เครือข่ายธุรกิจขนาดย่อม พบว่า เจ้าของร้านอาหารเกือบครึ่งในสหรัฐฯ กำลังประสบปัญหารายได้ที่ลดลงและไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่าย เนื่องจากธุรกิจต้องลดเวลาเปิดทำการ โดยมีสาเหตุหลักมาจากการขาดแคลนแรงงาน

Alignable ได้ทำการสำรวจเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางในสหรัฐฯ จำนวน 7,774 ราย และพบว่าธุรกิจส่วนใหญ่กำลังดิ้นรนอย่างหนักกับการจ่ายค่าเช่าร้าน เนื่องจากแรงกดดันจากภาวะเงินเฟ้อและการขาดแคลนแรงงาน

จากการสำรวจพบว่า ภาคธุรกิจร้านอาหารได้รับผลกระทบมากที่สุดโดย 49% ของเจ้าของร้านอาหารกล่าวว่า ไม่น่าจะมีรายได้เพียงพอต่อการจ่ายค่าเช่าร้านได้ในเดือนพฤษภาคม (เทียบกับเดือนก่อนหน้านี้ที่ 35%)

“นี่เป็นข่าวร้ายสำหรับอุตสาหกรรมร้านอาหาร ที่เดือนที่แล้วดูเหมือนว่าจะเป็นหนึ่งในภาคธุรกิจที่เห็นสัญญาณด้านบวกในการฟื้นตัวขึ้นอย่างช้า ๆ จากปัญหาการแพร่ระบาดของโควิด-19”

“นอกจากนี้ ในช่วง 14 เดือนที่ผ่านมา ร้านอาหารหลายแห่งยังต้องดิ้นรนอย่างหนัก เพื่อที่จะทำให้ธุรกิจของตนอยู่รอด”

ผลสำรวจแสดงให้เห็นว่า ความสามารถของร้านอาหารในการจ่ายค่าเช่าผันผวนมากกว่าธุรกิจขนาดเล็กจากอุตสาหกรรมอื่น ๆ โดยแนวโน้มปัญหานั้นเพิ่มสูงขึ้นในเดือนมีนาคม ก่อนที่จะลดลงในเดือนเมษายน และเพิ่มขึ้นอีกครั้งในเดือนพฤษภาคม

การสำรวจล่าสุดซึ่งจัดทำขึ้นระหว่างวันที่ 24 เม.ย. – 17 พ.ค. 2564 เจ้าของธุรกิจขนาดเล็กครึ่งหนึ่งกำลังพยายามอย่างหนักกับการหาคนงาน โดยอุตสาหกรรมร้านอาหารได้รับผลกระทบหนักที่สุด คิดเป็น 2 ใน 3 ของร้านอาหารทั้งหมดที่ร่วมเข้าการสำรวจ แม้ว่าร้านอาหารหลายแห่งจะขึ้นค่าแรงเพื่อดึงดูดคนงานรายใหม่แล้วก็ตาม

“จากข้อมูลดังกล่าวและข้อคิดเห็นหลายร้อยรายการที่เราได้รับ มาสามารถกล่าวได้ว่า การที่ร้านอาหารไม่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่อาจเกิดจากปัญหาการขาดแคลนแรงงาน” ชัค คาสโต้ หัวหน้าฝ่ายสื่อสารและข่าวสารของ Alignable กล่าว

ไม่ใช่แค่ธุรกิจขนาดเล็กเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบจากการขาดแคลนแรงงาน เชนร้านอาหารรายใหญ่ ๆ อย่างเช่น Subway และ Dunkin’ ต่างก็ลดเวลาเปิดทำการและปิดการให้บริการห้องรับประทานอาหาร ในขณะที่ร้าน Chipotle, Taco Bell และร้านอื่น ๆ ต่างเสนอสวัสดิการอันน่าดึงดูดใจแก่พนักงงาน เช่น โบนัสเงินสด การเพิ่มค่าแรง และสิทธิประโยชน์ด้านการศึกษา นอกจากนี้ ร้าน McDonald’s ยังเสนอโทรศัพท์ iPhone ฟรีให้แก่พนักงานใหม่อีกด้วย

สำนักข่าว Insider รายงานว่า การขาดแคลนแรงงานอาจเกิดจากปัจจัยหลายอย่างรวมกัน ได้แก่ การได้รับสวัสดิการทดแทนการว่างงาน และความกังวลด้านสุขภาพจากการติดเชื้อ ความรับผิดชอบในด้านการดูแลครอบครัว และปัญหาค่าแรงต่ำ

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.businessinsider.in/retail/news/nearly-half-of-restaurant-owners-said-they-struggled-to-pay-their-rent-this-month-since-the-labor-shortage-has-reduced-their-revenues/articleshow/83063967.cms

เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ที่ผ่านมา  นายแอนดรูว์ โควโม ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก ได้ลงนามกฎหมายขยายระยะเวลาการเลื่อนชำระหนี้เพื่อป้องกันไม่ให้บริษัทสาธารณูปโภคตัดการเชื่อมต่อระบบสาธารณูปโภคไปยังครัวเรือนและธุรกิจขนาดเล็กที่กำลังประสบปัญหา เนื่องจากการระบาดของโควิด-19 โดยการเลื่อนการชำระหนี้จะขยายออกไปเป็นระยะเวลา 180 วัน หลังจากสถานการณ์ฉุกเฉินของโควิด-19 ถูกยกเลิก หรือ 180 วันหลังจากวันที่ 31 ธันวาคม 2564 (แล้วแต่ว่าอย่างใดจะเกิดก่อน) โดยบริษัทที่ดูแลด้านสาธารณูปโภคจะต้องยอมรับข้อเสนอเลื่อนการชำระเงินกับลูกค้าเหล่านี้ โดยไม่มีค่าธรรมเนียมหรือบทลงโทษสำหรับยอดค้างชำระใด ๆ ซึ่งกฎหมายฉบับนี้จะขยายการครอบคลุมไปสู่ผู้ให้บริการเคเบิลและอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ เพื่อคุ้มครองธุรกิจขนาดเล็กที่ประสบปัญหาด้วย

“การระบาดของโควิดได้สร้างความเสียหายอย่างมากต่อชาวนิวยอร์กทุกคน โดยเราต้องสนับสนุนทุกคนในการฟื้นฟูเศรษฐกิจและธุรกิจกลับมาอีกครั้ง” ผู้ว่าฯ โควโม กล่าว “บริษัทสาธารณูปโภคให้บริการที่จำเป็น และเราต้องแน่ใจว่า บริษัทเหล่านั้นยังคงให้บริการแก่ประชาชนในทุกสถานการณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดจากโควิดและกำลังต่อสู้ดิ้นรนกับการใช้ชีวิต นั่นคือเหตุผลที่นิวยอร์กเป็นรัฐแรกของประเทศที่จะเลื่อนการชำระหนี้ทั่วทั้งรัฐ เพื่อป้องกันไม่ให้มีการระงับการบริการระบบสาธารณูปโภคทั้งหมดในช่วงวิกฤต และเหตุผลที่เราจำเป็นต้องขยายการเลื่อนการชำระหนี้ดังกล่าว ก็เพื่อให้ชาวนิวยอร์กทุกคนสามารถหาเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ต่อไปได้”

นาย เควิน ปาร์กเกอร์ วุฒิสมาชิกรัฐนิวยอร์ก กล่าวว่า การระบาดของโควิด -19 ได้คุกคามชีวิตและการดำรงชีวิตของชาวนิวยอร์ก ผู้คนจำนวนมากต้องตกงาน ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของพวกเขา และยังส่งผลให้พวกเขาไม่สามารถจ่ายค่าสาธารณูปโภคได้ การพักชำระค่าสาธารณูปโภคนี้จะช่วยพวกเขาได้ ไปพร้อม ๆ กับการฟื้นฟูเศรษฐกิจ และทำให้คนสามารถกลับมาทำงานได้

นางไดอานา ริชาร์ดสัน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐนิวยอร์ก เขต 43 กล่าวว่า การระบาดได้ผ่านมากว่า 1 ปีแล้ว แต่ชาวนิวยอร์กจำนวนมากยังคงดิ้นรนในการดำรงชีวิต และในช่วงเวลาที่ผู้คนให้ความสำคัญกับสุขภาพและความปลอดภัย การจัดการดูแลและขยายการเลื่อนชำระหนี้จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยให้ชาวนิวยอร์กไม่ต้องประสบกับความยากลำบากมากขึ้นไปอีก ทั้งยังเป็นการสร้างความมั่นใจว่าพวกเขาจะสามารถดำรงคุณภาพชีวิตเอาไว้ได้

เมื่อปี 2559 ผู้ว่าฯ โควโม ได้กำหนดนโยบายค่าใช้จ่ายด้านพลังงานของนิวยอร์ก (energy affordability policy) ซึ่งนโยบายดังกล่าว ได้ขยายการสนับสนุนค่าใช้จ่ายด้านพลังงานให้แก่ครอบครัวในนิวยอร์กเพิ่มเติมอีกกว่า 152,000 ครอบครัว เพื่อทำให้มั่นใจได้ว่า ครอบครัวในนิวยอร์กมากกว่า 920,000 ครอบครัวจะมีค่าใช้จ่ายด้านพลังงานไม่เกินร้อยละ 6 ของรายได้ครัวเรือน

จากโครงการดังกล่าว รัฐนิวยอร์กได้ใช้จ่ายเงินมากกว่า 238 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี เพื่อช่วยหลือชาวนิวยอร์กที่กำลังต้องการความช่วยเหลือมากที่สุด และในขณะเดียวกันก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะขยายการครอบคลุมไปยังครัวเรือนอื่น ๆ เพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ ทางรัฐยังให้เครดิตภาษีเงินได้เป็นระยะเวลาสูงสุดถึง 12 เดือน แก่ครัวเรือนที่ค้างชำระค่าสาธารณูปโภคด้วย

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.governor.ny.gov/news/governor-cuomo-signs-legislation-extending-moratorium-prevents-utility-companies-disconnecting