ในขณะที่เศรษฐกิจในประเทศแถบตะวันตกกำลังกลับมาคึกคักอีกครั้ง การแพร่ระบาดระลอกใหม่ของเชื้อโควิด-19 ในเอเชีย ซึ่งยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นการฉีดวัคซีน กำลังส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์คอขวดครั้งใหม่ในห่วงโซ่อุปทานทั่วโลก ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนว่า ราคาสินค้ากำลังปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น รวมถึงจะส่งผลกระทบต่อการฟื้นตัวของเศรษฐกิจหลังการระบาดใหญ่

การระบาดของโควิด-19 ในท่าเรือที่พลุกพล่านที่สุดแห่งหนึ่งของโลกซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจีน ทำให้เกิดความล่าช้าในการขนส่งสินค้าไปทั่วโลก รวมถึงสถานการณ์การแพร่ระบาดที่ศูนย์กลางการผลิตเซมิคอนดักเตอร์ของโลกอย่างไต้หวันและมาเลเซีย ทำให้เกิดปัญหาการขาดแคลนชิปทั่วโลก และส่งผลกระทบต่อภาคอุตสาหกรรมยานยนต์และเทคโนโลยี

ปัญหาที่สร้างความปวดหัวครั้งใหม่ก่อให้เกิดความกังวลเรื่องเงินเฟ้อ หลังจากพบว่า สถิติราคาผู้บริโภคและราคาหน้าโรงงานของจีนและสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นสูงสุดในรอบกว่าทศวรรษ มื่อเทียบกับปีก่อนหน้า  ซึ่งหากปัญหาดังกล่าวยังดำเนินต่อไป อาจจะส่งผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจทั่วโลก

เมื่อปีที่ผ่านมา จีน ไต้หวัน และประเทศอื่น ๆ ในเอเชียยังคงควบคุมโรคระบาดได้ดีกว่าในสหรัฐฯ และยุโรป และจำกัดความเสียหายทางเศรษฐกิจได้บางส่วน แต่เมื่ออัตราการฉีดวัคซีนเพิ่มขึ้นในประเทศทางแถบตะวันตก รัฐบาลต่างเริ่มยกเลิกข้อจำกัด ส่งผลให้เศรษฐกิจในแถบตะวันตกกำลังเริ่มฟื้นตัว

ในขณะที่สถานการณ์ล่าสุดในเอเชีย อัตราการกระจายวัคซีนยังคงตามหลังฝั่งตะวันตก และแม้ว่าทางการจะมีมาตรการควบคุมเขตแดนของประเทศอย่างเข้มงวด แต่โควิด-19 ยังคงมีการแพร่ระบาดในวงกว้าง โดยในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา ประเทศไทยได้รับผลกระทบอย่างหนักจากการแพร่ระบาดระลอกใหม่ ในขณะที่เวียดนามซึ่งเป็นศูนย์กลางการผลิตที่ได้รับความนิยมมากขึ้น และที่มียอดการติดเชื้อต่ำในช่วงก่อนหน้านั้น ก็ได้รับความเดือดร้อนเช่นกัน

นอกจากนี้ อัตราการฉีดวัคซีนที่ยังคงอยู่ในระดับต่ำทั่วเอเชีย ทำให้ให้รัฐบาลยังคงต้องบังคับใช้มาตรการเว้นระยะห่างทางสังคม และการห้ามเดินทาง ส่งผลกระทบต่อภาคอุตสาหกรรมการผลิต และทำให้ผู้บริโภคใช้จ่ายน้อยลง

“การระบาดระรอกใหม่ในเอเชียกำลังเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เปราะบาง  และเป็นช่วงที่เพิ่งเริ่มเห็นการฟื้นตัวของการค้าโลก” นิค มาร์โร หัวหน้านักวิเคราะห์การค้าระดับโลกของ Economist Intelligence Unit ในฮ่องกงกล่าว

ที่หยานเถียน ท่าเรือตู้สินค้าในเมืองเซินเจิ้นทางตอนใต้ของจีน เกิดการระบาดใหญ่ในหมู่พนักงานท่าเรือทำให้การขนส่งทางเรือหยุดชะงัก และส่งผลให้อุตสาหกรรมการเดินเรือระหว่างประเทศตึงเครียดมากขึ้น หลังจากที่ต้องต่อสู้กับปัญหาการขาดแคลนตู้คอนเทนเนอร์เปล่าอย่างต่อเนื่อง และเหตุการณ์เรือเกยตื้นที่คลอดสุเอซเมื่อต้นปีที่ผ่านมา

เรือบางลำต้องรอถึงสองสัปดาห์เพื่อขนถ่ายสินค้าที่หยานเถียน โดยมีตู้สินค้าประมาณ 160,000 ตู้ที่รอการโหลดสินค้า ราคาของการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 40 ฟุตไปยังชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นเป็น 6,341 ดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็นอัตราที่เพิ่มขึ้น 63% เมื่อเทียบกับช่วงต้นปี และมากกว่าสามเท่าของราคาในปีก่อนหน้า

เมื่อปีที่ผ่าน ท่าเรือหยานเถียนมีการขนส่งสินค้ามากกว่าท่าเรือลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นท่าเรือที่หนาแน่นที่สุดในสหรัฐฯ เกือบ 50% และในไตรมาสแรกของปีนี้ ปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ที่ท่าเรือหยานถินมีอัตราเพิ่มขึ้น 45% จากปีก่อนหน้า

โดยเฉลี่ยแล้ว ท่าเรือหยานถินจะมีการขนส่งตู้คอนเนอร์มากกว่า 13 ล้านตู้ต่อปี ในขณะที่ล่าสุด อัตราการขนส่งอยู่ที่เพียง 30% ของระดับปกติเท่านั้น โดยความล่าช้าดังกล่าว น่าจะยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องหลายสัปดาห์

ในขณะเดียวกัน อุตสาหกรรมการผลิตชิปในไต้หวันซึ่งคิดเป็นสัดส่วน 1 ใน 5 ของกำลังการผลิตชิปของโลก ซึ่งรวมถึงชิปที่ใช้ในอุตสาหกรรมยานยนต์เป็นสัดส่วนที่สำคัญ กำลังประสบกับการระบาดของไวรัสโควิด-19 ที่เลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่เริ่มมีการระบาดใหญ่

ที่ King Yuan Electronics Co. หนึ่งในบริษัททดสอบชิปและบรรจุภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดของไต้หวันพบว่า มีพนักงานมากกว่า 200 คนติดเชื้อโควิด-19 ในเดือนนี้ ในขณะที่คนงานอีก 2,000 คนถูกกักตัว ซึ่งทำให้รายได้ของบริษัทลดลงในเดือนนี้ประมาณหนึ่งในสาม

และในประเทศมาเลเซีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานจากต่างประเทศหลายแห่งที่เกี่ยวข้องกับการผลิตชิปและการผลิตตัวเก็บประจุ ตัวต้านทาน และโมดูลหลักอื่นๆ ที่ใช้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคและรถยนต์ ได้รับผลกระทบจากระลอกใหม่ของโควิด-19 เช่นเดียวกัน

Infineon Technologies AG ผู้ผลิตเซมิคอนดักเตอร์ของเยอรมนีที่มีโรงงานสองแห่งในมาเลเซีย ได้รับคำสั่งจากหน่วยงานด้านสุขภาพให้ปิดโรงงานแห่งหนึ่งเมื่อต้นมิถุนายน ซึ่งทำให้การส่งมอบชิปบางส่วนล่าช้า เนื่องจากโรงงานอื่นๆ ทั่วโลกของบริษัทใช้กำลังการผลิตตามขีดกำหนดสูงสุดและและไม่สามารถผลิตเพิ่มอีกได้

Malaysia Semiconductor Industry Association กล่าวว่า การปิดเมืองจะลดกำลังการผลิตลงระหว่าง 15% ถึง 40%

ธุรกิจขนาดเล็กกำลังประสบปัญหาเนื่องจากการขาดแคลนเซมิคอนดักเตอร์เช่นเดียวกัน เนื่องจากมีการส่งมอบสินค้าช้าลง และราคาสินค้าที่ปรับเพิ่มสูงขึ้น

“ผมกำลังซ่อมรถสามคันที่มีปัญหาด้านไฟฟ้า และชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่สั่งไปเป็น back-ordered ซึ่งยังไม่มีกำหนดว่าจะได้รับเมื่อไหร่” เฮคเตอร์ มาร์ติเนซ ผู้บริหารบริษัทไรย์ ออโต้แคร์ ในเมือง Rye รัฐนิวยอร์ก กล่าว “ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์มีการส่งมอบล่าช้า ในขณะที่ยางรถยนต์ก็ประสบปัญหาขาดตลาด และราคาอะไหล่ได้ปรับตัวเพิ่มขึ้น 20% ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา”

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.wsj.com/articles/the-global-logistics-logjam-shifts-to-shenzhen-from-suez-11623403801

บริษัทสตาร์ทอัพในแคลิฟอร์เนีย พัฒนาเทคโนโลยีรถแทรกเตอร์ไฟฟ้าไร้คนขับ ซึ่งจะสามารถช่วยให้เกษตรกรทำการเกษตรได้อย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และทำกำไรได้มากขึ้น และยังถือได้ว่าเป็นรถแทรกเตอร์ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าเต็มรูปแบบเครื่องแรกของโลก

บริษัท โมนาร์ช แทรคเตอร์ (Monarch Tractor) ผู้ผลิตรถแทรกเตอร์ไฟฟ้าไร้คนขับ กล่าวว่า รถแทรกเตอร์ที่พัฒนาขึ้นมานั้น มีขนาดกะทัดรัด สามารถตั้งโปรแกรมให้ทำงานต่าง ๆ ได้แบบอัตโนมัติ เช่น การไถ การเก็บเกี่ยว และการตัดหญ้า ซึ่งสามารถใช้งานได้นานกว่า 10 ชั่วโมง จากการชาร์จไฟฟ้า 4-5 ชั่วโมง

ถึงแม้ว่ารถแทรกเตอร์อัจฉริยะคันนี้จะไม่ต้องการคนขับ แต่เพื่อให้เป็นไปตามระเบียบข้อบังคับของสหรัฐฯ  การใช้งานรถแทรกเตอร์ก็จะต้องมีผู้ควบคุมระยะไกล เพื่อรับการแจ้งเตือนแบบเรียลไทม์และสามารถหยุดรถได้หากตกอยู่ในสถานการณ์จำเป็น ซึ่งรถแทรกเตอร์จะมีเซ็นเซอร์ที่สามารถตรวจจับปศุสัตว์ พืชผล และระบบป้องกันการชนกัน ที่ช่วยให้สามารถทำงานร่วมกับคนงานในฟาร์มได้โดยอัตโนมัติ

ภาคเกษตรกรรมพร้อมแล้วสำหรับการเปลี่ยนแปลง

นาย ประวีน เพนเมทซา ผู้ก่อตั้งและผู้บริหารของโมนาร์ช กล่าวว่า ด้วยประสบการณ์เกือบสองทศวรรษของเขาในการทำงานเกี่ยวกับยานยนต์และพลังงาน เขาเข้าใจดีว่า เทคโนโลยีจะสามารถช่วยปฏิรูปอุตสาหกรรมได้อย่างไร

“การได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของทั้งสองอุตสาหกรรม ทำให้ผมสามารถกำหนดแม่แบบและมีความคิดว่าเกษตรกรรมทั่วโลกพร้อมแล้วสำหรับการเปลี่ยนแปลง” เพนเมทซา เปิดเผยกับ CNN Business

ทางบริษัทโมนาร์ชให้ข้อมูลว่า การใช้รถแทรกเตอร์พลังงานไฟฟ้าที่ถูกชาร์จด้วยพลังงานไฟฟ้าหมุนเวียนแทนรถแทรกเตอร์ที่ใช้น้ำมันดีเซล จะสามารถลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้โดยเฉลี่ย 77 ตันต่อปี ซึ่งเทียบเท่ากับปริมาณก๊าซที่รถยนต์แบบใช้น้ำมันเบนซินทั่วไปจำนวน 17 คัน ปล่อยออกมา

นอกจากนี้ รถแทรกเตอร์ของโมนาร์ชยังสามารถเก็บข้อมูลการทำฟาร์มได้อีกด้วย

โดยสามารถให้ข้อมูลแก่เกษตรกรเกี่ยวกับสภาพพื้นที่และสุขภาพของพืชและผลผลิตในระยะยาว ตลอดจนแจ้งเตือนพวกเขาถึงปัญหาต่าง ๆ เช่น การรั่วไหลของระบบน้ำของฟาร์ม หรือการเปลี่ยนสีของพืช

บริษัทโมนาร์ชสามารถระดมทุนได้ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนมีนาคม 2564 โดยนายเพนเมทซาและทีมวิศวกรมากกว่า 50 คน ที่ประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของโมนาร์ช ในเมือง Livermore รัฐแคลิฟอร์เนีย กำลังเริ่มดำเนินการโครงการนำร่องในฟาร์มในสามรัฐของสหรัฐฯ

ในอีกสองเดือนข้างหน้า โมนาร์ชจะนำรถแทรกเตอร์คันแรกไปใช้กับเกษตรกรในแคลิฟอร์เนีย วอชิงตัน และออริกอน เพื่อทดสอบยานพาหนะ และทางบริษัทหวังว่า จะสามารถเริ่มการผลิตในปลายปีนี้ โดยมีราคาเริ่มต้นที่ 58,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งทางบริษัทฯ เชื่อมั่นว่า รถแทรกเตอร์ของพวกเขาจะสามารถช่วยลดต้นทุนของเกษตรกรได้หลายพันดอลลาร์สหรัฐต่อปีทั้งในด้านแรงงานและค่าน้ำมัน

ในปัจจุบัน นอกจากโมนาร์ชแล้ว ยังมีบริษัทอื่น ๆ ที่กำลังดำเนินการเกี่ยวกับรถแทรกเตอร์ไร้คนขับ อาทิ  บริษัท Bear Flag ผู้พัฒนาด้านวิทยาการหุ่นยนต์จากแคลิฟอร์เนีย บริษัท Agrointelli ของเดนมาร์ก และ บริษัท John Deere

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://edition.cnn.com/2021/05/11/tech/monarch-autonomous-electric-tractor-spc-intl/index.html

การขยายตัวของอุตสาหกรรมบางส่วนในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้รัฐแคลิฟอร์เนียต้องสูญเสียผลประโยชน์ไป จากสถิติพบว่า ในปี 2562 มีการย้ายถิ่นฐานของแรงงานด้านการผลิตจากแคลิฟอร์เนียมายังเทกซัสเกือบ 2,000 คน และแอริโซนากว่า 1,300 คน ซึ่งเป็นสถิติที่มากที่สุดในรอบทศวรรษ นอกจากนี้ ในช่วงระหว่างปี 2560-2562 แรงงานด้านการผลิตจากแคลิฟอร์เนีย ได้มีการย้ายถิ่นฐานมายังรัฐเนวาดากว่า 2,700 คน

โฆษกจาก Department of Finance ของแคลิฟอร์เนียกล่าวว่า การจ้างงานภาคการผลิตภายในรัฐกำลังปรับตัวลดลงในระยะยาว แต่ยังอยู่ในตำแหน่งที่สามารถจะแข่งขันในภาคการผลิตขั้นสูงที่ต้องใช้ทักษะเฉพาะทางและเป็นงานที่มีค่าจ้างสูงได้

การสูญเสียผลประโยชน์ของแคลิฟอร์เนียนั้น อาจจะดูว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเศรษฐกิจของรัฐที่มีมูลค่า 3 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาษีและค่าอยู่อาศัยที่สูงขึ้น เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้บริษัทผู้ผลิตต้องมองหาที่อื่น เพื่อเลือกที่ตั้งโรงงานแห่งใหม่

เกล็น แฮมเมอร์ อดีตหัวหน้าหอการค้าของรัฐแอริโซนากล่าวว่า “ภาษีทุกประเภทที่ผู้ผลิตต้องรับภาระ ได้ปรับตัวลดลงเป็นอย่างมาก” โดยในปีนี้ แอริโซนาได้ขยายเครดิตภาษีสำหรับการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่จะช่วยสร้างงาน รวมถึงยังช่วยให้ผู้ผลิตสามารถหักค่าใช้จ่ายด้านพลังงานจากใบกำกับภาษีการขายได้

ในรัฐเทกซัส ซึ่งไม่มีการเรียกเก็บภาษีเงินได้ของรัฐ เทศบาลบางแห่งเสนอการลดหย่อนภาษีให้กับธุรกิจใหม่หรือการยกเว้นภาษีทรัพย์สินในท้องถิ่น

รัฐเนวาดายังได้เสนอมาตรการจูงใจด้านภาษีเชิงรุก ซึ่งรวมถึงการลดหย่อนภาษีการขาย ทรัพย์สิน และภาษีธุรกิจ นอกเหนือจากเครดิตภาษีที่สามารถขายต่อให้กับธุรกิจอื่น ๆ

เจ้าของธุรกิจรายใหม่ส่วนหนึ่งถูกดึงดูดให้มาลงทุนจากมาตรการผ่อนปรนภาษี หนึ่งในนั้นได้แก่ Haas Automation ผู้ผลิตเครื่องมือรายใหญ่ที่สุดที่ใช้ในสายพานประกอบในสหรัฐฯ เพื่อขยายฐานโรงงานจากเดิมและสำนักงานใหญ่ที่เมือง Oxnard ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยบริษัทฯ กำลังสร้างโรงงานแห่งที่สองในเมือง Henderson รัฐเนวาดา ประมาณ 10 ไมล์ทางใต้ของลาสเวกัส และมีแผนการจะจ้างพนักงาน 500 คนเมื่อเปิดให้บริการในต้นปี 2566

นาย ปีเตอร์ เซียร์ฮัต รองประธานบริษัทกล่าวว่า ภายในห้าปี บริษัทมีแผนจะเพิ่มการจ้างงานอีกมากกว่า 1,500 ตำแหน่งในเนวาดา และหวังว่าพนักงานอย่างน้อย 200 – 300 จาก 1,500 คน ในแคลิฟอร์เนียจะย้ายถิ่นฐานมาทำงานที่เนวาดา

บริษัทได้สำรวจทำเลที่ตั้งอื่น ๆ ในเทกซัสและในนอร์ทแคโรไลนา แต่ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจเลือกเนวาดา เนื่องจากใช้เวลาขับรถเพียงวันเดียวไปยังท่าเรือลอสแองเจลิส ซึ่งสามารถจัดส่งเครื่องจักรไปต่างประเทศได้ นายเซียร์ฮัต กล่าว

“ราคาที่พักอาศัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย ทำให้เราหาคนงานได้ยาก” เซียร์ฮัตอธิบายว่า โรงงานอยู่ห่างจากชายฝั่งทางตะวันตกของตัวเมืองลอสแองเจลิสประมาณ 60 ไมล์

เขากล่าวว่า พนักงานได้รับค่าตอบแทนเริ่มต้นประมาณ 17 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง แต่ราคาค่าเช่าอพาร์ตเมนต์สามห้องนอนในเมือง Oxnard ตกอยู่ที่ประมาณ 2,800 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน ในขณะที่บริษัทจะจ่ายค่าจ้างให้กับคนงานในเนวาดาในระดับเดียวกัน แต่อพาร์ทเมนท์ขนาดใกล้เคียงกันนั้น มีค่าเช่าน้อยกว่าน้อยกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน

การช่วยยกระดับความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่

บริษัท Steel Dynamics Inc., ผู้ผลิตเหล็กจากเมือง Fort Wayne รัฐอินเดียนา กำลังเปิดโรงงานที่จะเป็นโรงสีที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคในเมือง Sinton รัฐเทกซัสในปีนี้ โดยจะจ้างพนักงานประมาณ 600 คน และผลิตเหล็กได้ 3 ล้านตันต่อปี ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร นาย มาร์ค มิลเล็ท กล่าว

เขากล่าวว่า บริษัทได้เลือกทำเลที่ตั้งของโรงงานให้ใกล้กับโรงงานใหม่ที่สร้างขึ้นในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งจะทำให้ค่าขนส่งต่ำกว่าคู่แข่งที่อยู่ห่างไกลกัน โรงงานแห่งใหม่นี้อยู่ใกล้กับท่าเรือในเมือง Corpus Christi รัฐเทกซัส ซึ่งสามารถขนเหล็กที่นำเข้ามาเข้าเตาหลอมได้ นายมิลเล็ท กล่าว

Steel Dynamics ได้รับการลดหย่อนภาษีโรงเรียนในท้องถิ่น (local school district tax) บางส่วน พร้อมทั้งภาษีที่ได้จากบริษัทฯ นั้น จะนำไปสนับสนุนการก่อสร้างโรงเรียนแห่งใหม่แทนโรงเรียนเดิมที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 2510

บริษัทได้ช่วยเปลี่ยนโฉมเมืองที่มีประชากรอาศัยอยู่ 5,500 คน และมีรายได้เฉลี่ยของครัวเรือนในปี 2562 อยู่ที่ 30,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยเมื่อปีที่แล้ว บริษัท Steel Dynamics ได้รับใบสมัครจากผู้สมัครมากกว่า 3,500 ราย สำหรับตำแหน่งที่ว่าง 600 ตำแหน่งของโรงสี

“ตำแหน่งเหล่านี้สามารถทำเงินได้ตั้งแต่ 80,000 ถึง 100,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี” จอน ฮ๊อบสัน ผู้จัดการ Sinton City กล่าว

ด้วยแรงกระตุ้นจากโรงถลุงเหล็กแห่งใหม่ การพัฒนาที่อยู่อาศัยใหม่บนพื้นที่กว่า 1,100 เอเคอร์ที่มีพรมแดนติดกับเมือง Sinton ถือเป็นโครงการก่อสร้างหลักโครงการแรกในรอบหลายทศวรรษ และเพิ่มขนาดพื้นที่ของเมืองเป็นสองเท่า

ผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุดบางรายที่เปิดธุรกิจในแถบทางตะวันตกเฉียงใต้ คือผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างบริษัท Intel Corp. โดยบริษัทฯ ได้ผลิตชิปในรัฐแอริโซนามาเป็นเวลาสี่ทศวรรษแล้ว และยังมีแผนขยายการลงทุนอีกมูลค่า 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

“ภาคตะวันตกเฉียงใต้ เป็นสถานที่ที่น่าอยู่ในราคาที่เอื้อมถึงมาก มันง่ายที่จะดึงดูดบุคลากรมีความสามารถ” นาย เจฟฟ์ เบ็งค์ หัวหน้าผู้บริหารของ Benchmark Electronics Inc. ผู้ผลิตอุปกรณ์การแพทย์ อุปกรณ์ทางการแพทย์ อิเล็กทรอนิกส์ และอุปกรณ์ตามสัญญาจ้างในเมืองเทมพี รัฐแอริโซนา กล่าว

Benchmark เพิ่งเปิดโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ในรัฐแอริโซนาแห่งที่สามในรัฐ บริษัทย้ายการผลิตจากโรงงานใน Silicon Valley ที่ปิดตัวไปเมื่อปีที่แล้ว “ธุรกิจของเราค่อนข้างมีการแข่งขันสูง” นายเบ็งค์กล่าว “การทำกำไรจากการผลิตที่คุ้มค่าที่สุดอยู่ที่ไหน ซึ่งมันไม่ใช่ที่ซิลิคอนวัลเลย์แน่นอน”

แอริโซนายังเป็นแหล่งผลิตแรงงานที่มีทักษะด้านวิศวกรรมที่บริษัทต้องการสำหรับการออกแบบและในสายการผลิตอีกด้วย เขากล่าว มหาวิทยาลัยแห่งรัฐแอริโซนารายงานว่า มีนักศึกษาระดับปริญญาตรีเกือบ 20,000 คนในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ในปีที่แล้ว เพิ่มขึ้นจากน้อยกว่า 10,000 คนในปี 2556  และมหาวิทยาลัยกำลังดำเนินการเพื่อเปิดโรงเรียนแห่งใหม่ที่เน้นหลักสูตรด้านการผลิต

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.wsj.com/articles/the-southwest-is-americas-new-factory-hub-cranes-everywhere-11622554044

บริษัทผู้ผลิตสินค้าประเภทต่าง ๆ ตั้งแต่เหล็กไปจนถึงรถยนต์ไฟฟ้า กำลังวางแผนสร้างโรงงานใหม่ในรัฐแถบตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐฯ ซึ่งห่างออกไปจากศูนย์กลางด้านการอุตสาหกรรมของสหรัฐฯ ดั้งเดิม ในแถบภาคตะวันตกตอนกลางและตะวันออกเฉียงใต้ โดยสิ่งล่อใจที่ทำให้นักลงทุนสนใจภูมิภาคนี้คือ ทำเลที่ตั้งที่เป็นพื้นที่เปิดโล่ง นโยบายการลดหย่อนภาษีของท้องถิ่น และการขยายตัวของกลุ่มแรงงานที่เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี

สำนักวิเคราะห์เศรษฐกิจของสำนักข่าว Wall Street Journal รายงานว่า ในช่วงปี 2559-2563 รัฐในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งประกอบไปด้วยรัฐแอริโซนา นิวเม็กซิโก เทกซัส และโอคลาโฮมา ได้เพิ่มผลผลิตมากกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ในสหรัฐฯ

จากข้อมูลจากสำนักสถิติแรงงาน ตั้งแต่เดือนมกราคม 2560 ถึงมกราคม 2563 รัฐเหล่านั้นรวมทั้งรัฐเนวาดา ได้เพิ่มการจ้างงานด้านการผลิตมากกว่า 100,000 ตำแหน่ง คิดเป็น 30% ของการเติบโตของการจ้างงานในสหรัฐฯ ในภาคอุตสาหกรรมการผลิต และคิดเป็นสามเท่าของการเติบโตของการจ้างงานทั้งหมดในสหรัฐฯ

กลุ่มผู้บริหารกล่าวว่า จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นในภูมิภาคนี้ ทำให้มีแรงงานจำนวนมาก และค่าครองชีพที่ต่ำลง ก็เป็นการดึงดูดแรงงานที่มีความสามารถหน้าใหม่ ๆ เข้ามา

นาย ปีเตอร์ ลอลินสัน ผู้บริหารระดับสูงของ Lucid Motors Inc. บริษัทสตาร์ทอัพด้านยานยนต์ไฟฟ้าซึ่งมีแผนจะเปิดโรงงานผลิตรถยนต์มูลค่า 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีนี้ในรัฐแอริโซนากล่าวว่า มันเป็นการง่ายมากที่จะตัดสินใจเปิดโรงงานในพื้นที่นี้ และทางรัฐก็ให้การต้อนรับกับการเปิดบริษัทของเขาแบบวีไอพี

บริษัทฯ ได้ตามหาสถานที่ก่อตั้งโรงงานแล้วมากกว่า 60 แห่งใน 13 รัฐ ก่อนที่จะลงหลักปักฐานบนพื้นที่ 590 เอเคอร์ในเขต Pinal County รัฐแอริโซนา ซึ่งเป็นพื้นที่ชนบทที่เต็มไปด้วยฟาร์มโคนมและไร่ฝ้าย โรงงานขนาดประมาณ 1 ล้านตารางฟุตของบริษัทจะเป็นโรงงานประกอบรถยนต์แห่งแรกของรัฐ

ผู้ผลิตในภาคตะวันตกเฉียงใต้ไม่ได้รับผลกระทบมากนักจากการปิดตัวของธุรกิจเนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 และคาดว่า การเติบโตของตลาดแรงงานที่นั่นจะดำเนินต่อไป โดยนาย เอริค สตาฟริออติส หัวหน้าฝ่ายสถานที่ของ CBRE Group บริษัทอสังหาริมทรัพย์กล่าวว่า การที่ห่วงโซ่อุปทานทั่วโลกหยุดชะงักเป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี กำลังกระตุ้นให้ผู้ผลิตจำนวนมากขึ้นย้ายกลับมาหรือขยายฐานการผลิตในสหรัฐฯ ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์ต่อรัฐทางตะวันตกเฉียงใต้มากที่สุด

“ถ้าพวกเขาจะต้องหาที่ตั้งโรงงานอื่นเพิ่ม มันควรจะต้องไปอยู่ที่ไหน” นายสตาฟริออติสกล่าว “ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจึงเป็นคำตอบที่ดีที่สุด จากการวิเคราะห์ข้อมูลในทุกด้าน”

บริษัทผู้ผลิตชิป Taiwan Semiconductor Manufacturing Co. เลือกรัฐแอริโซนาสำหรับโรงงานแห่งใหม่เมื่อปีที่แล้ว โดยโรงงานมูลค่า 12,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐแห่งนี้ ตั้งอยู่ใกล้เมือง Phoenix มีการจ้างพนักงานใหม่ 1,600 คน ซึ่งนับเป็นการลงทุนที่ใหญ่ที่สุดเพียงแห่งเดียวที่ประกาศในสหรัฐฯ เมื่อปีที่แล้ว

เว็บไซต์จ้างงานของบริษัทพยายามจูงใจให้คนมาสมัครงาน โดยเสนอความช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัยที่ราคาไม่แพงในพื้นที่ รวมไปถึงกิจกรรมสันทนาการต่าง ๆ เช่น การปีนหน้าผา ล่องแก่ง และกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆ “ที่ Phoenix เรามีวันที่แดดจ้าและอากาศสดใสเฉลี่ย 299 วันในหนึ่งปี” เว็บไซต์ดังกล่าวระบุ

Intel Corp. ประกาศเมื่อเดือนมีนาคมว่า จะลงทุน 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อขยายการผลิตในรัฐแอริโซนาและให้คำมั่นสัญญาที่จะเพิ่มงานด้านเทคโนโยลีขั้นสูง 3,000 ตำแหน่ง และยังประกาศเพิ่มเติมเมื่อเดือนที่แล้วว่า จะใช้จ่ายอีก 35,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อขยายฐานการผลิตในนิวเม็กซิโกและเพิ่มงานอีก 700 ตำแหน่ง

Tesla Inc. กำลังเปิดโรงงานประกอบและโรงงานแบตเตอรี่แห่งใหม่ในเทกซัส ซึ่งห่างจากสำนักงานใหญ่ในเมือง Palo Alto รัฐแคลิฟอร์เนียมากกว่า 1,400 ไมล์

ในปัจจุบัน ด้วยระบบอัตโนมัติและเทคโนโลยีอื่นๆ ที่ช่วยมีผลิตผลผลิตมากขึ้น โรงงานใหม่ๆ ต้องการแรงงานจำนวนน้อยลง แต่ในขณะเดียวกัน โรงงานใหม่หลายแห่งต้องจ่ายค่าแรงที่สูงขึ้น เช่น โรงงานเซมิคอนดักเตอร์ เพราะเป็นหนึ่งในโรงงานที่ต้องการวิศวกรและช่างเทคนิคที่ผ่านการฝึกอบรมมากกว่าคนงานในสายการประกอบแบบดั้งเดิม

“ผมเห็นรถเครนอยู่ทุกหนทุกแห่ง” โรเบิร์ต เฮสส์ รองประธานบริษัท Newmark Group กล่าวหลังจากการไปเยือนภาคตะวันตกเฉียงใต้กับลูกค้าในปีนี้

ปูพรมแดงต้อนรับ

นักการเมืองในรัฐแอริโซนาและเจ้าหน้าที่พัฒนาเศรษฐกิจต่างก็เร่งรีบเสนอนโยบายเพื่อดึงดูดการลงทุนจากโรงงานผลิตรถยนต์ไฟฟ้าของบริษัท Lucid คณะผู้บริหารบริษัทและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นกล่าว

ผู้ว่าการรัฐแอริโซนา นาย ดัก ดูซี่ และเจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้เข้าเยี่ยมชมสำนักงานใหญ่ของ Lucid’s Bay Area เพื่อเสนอมาตรการจูงใจด้านภาษีและผลประโยชน์อื่น ๆ ของเมือง Casa Grande รัฐแอริโซนา ที่ซึ่งโรงงานกำลังเตรียมเปิดทำการ และได้กำหนดเขตไว้สำหรับใช้ในการทำอุตสาหกรรม

โรงเรียนด้านการค้าแห่งหนึ่งร่วมกับ Lucid เปิดศูนย์การศึกษาในบริเวณใกล้เคียง เพื่อนำเสนอหลักสูตรฝึกอบรมพนักงานใหม่ โดยหวังว่าจะสามารถดึงคนงานในท้องถิ่น รวมทั้งคนงานจาก Phoenix และ Tucson เข้ามาศึกษาได้ โดยเมืองนี้ สามารถเดินทางโดยรถยนต์ไปยังเมือง Sorona ของประเทศเม็กซิโก ซึ่งเป็นศูนย์กลางซัพพลายเออร์ชิ้นส่วนรถยนต์ ได้ภายในระยะเวลา 1 วัน

บริษัท Lucid กำลังวางแผนผลิต Lucid Air ซึ่งเป็นรถยนต์ไฟฟ้าสุดหรูในราคาเริ่มต้นที่ 70,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยบริษัทจะจ้างพนักงานประมาณ 750 คน เมื่อเปิดทำการ และขยายการจ้างานเพิ่มอีกกว่า 2,000 คน

นายรอว์ลินสันกล่าวว่า แคลิฟอร์เนียเป็นตัวเลือกแรกของบริษัทสำหรับการจัดตั้งโรงงาน เนื่องจากอยู่ใกล้กับนักออกแบบและวิศวกรของ Lucid แต่ได้มีการพิสูจน์แล้วว่า แอริโซนาเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมมากกว่าในทุกด้าน

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.wsj.com/articles/the-southwest-is-americas-new-factory-hub-cranes-everywhere-11622554044

ต่อตอนที่ 2

การฟื้นตัวของตลาดแรงงานหลังการปิดตัวลงของธุรกิจจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ส่งให้เกิดผลกระทบให้เกิดการจ้างงานแบบไม่เท่าเทียมกันไปทั่วสหรัฐอเมริกา โดยปัญหานั้นมีตั้งแต่การมีตำแหน่งงานไม่เพียงพอสำหรับผู้ว่างงาน หรือการมีอัตราการว่างงานที่สูงเป็นประวัติการณ์

ตลาดแรงงานในบางภูมิภาคของสหรัฐฯ ได้แก่ พื้นที่ที่มีประชากรน้อย และมีมาตรการข้อจำกัดเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 น้อยกว่าที่อื่น เช่น รัฐยูทาห์ รัฐนอร์ทดาโคตร และเซาท์ดาโคตา กำลังอยู่ในภาวะวิกฤติ เนื่องจากมีผู้ว่าจ้างจำนวนมากต้องดิ้นรนหาคนงานมาทำในตำแหน่งที่เปิดรับ ในขณะที่ ตลาดแรงงานในพื้นที่ในเขตเมืองและศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่ประกาศลดมาตรการข้อจำกัดได้ช้ากว่า เช่น นิวยอร์กและฮาวาย กำลังฟื้นตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป และยังไม่ประสบปัญหาเรื่องการขาดแคลนแรงงานในระดับที่รุนแรงมากนัก

ความต้องการคนงาน

ตลาดแรงงานทางตอนเหนือของรัฐในแถบภูเขาทางตะวันตก (รัฐมอนแทนา ไอดาโฮ และยูทาห์) รัฐที่อยู่ในพื้นราบ (นอร์ทดาโคตา เซาท์ดาโคตา เนแบรสกา ไอโอวาและแคนซัส) และรัฐทางตอนเหนือของแถบ New England (รัฐนิวแฮมป์เชียร์ เวอร์มอนต์ และเมน) อยู่ในสภาวะที่ค่อนข้างบีบรัด โดยเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา มีการเปิดรับสมัครงานในสัดส่วน 3 งาน ต่อผู้สมัครงาน 1 คน

มีหลายปัจจัยที่ส่งผลต่อการขาดแคลนแรงงานทั่วประเทศ ซึ่งรวมถึงผลจากสวัสดิการการว่างงานที่เพิ่มขึ้น จึงอาจทำให้แรงงานไม่มีแรงจูงใจในการทำงานที่มีค่าแรงต่ำ ความไม่พร้อมของโรงเรียนหรือสถานรับเลี้ยงเด็กแบบรายวันที่ส่งผลให้ผู้ปกครองต้องดูแลลูก ๆ อยู่ที่บ้าน และความกลัวต่อเชื้อไวรัส-19 นอกเหนือจากนี้ข้อจำกัดของรัฐบาลที่วางไว้สำหรับธุรกิจต่าง ๆ ในช่วงการแพร่ระบาด ลักษณะพื้นที่ในแต่ละภูมิภาคของประเทศก็เป็นตัวบ่งชี้ความแตกต่างระหว่างตลาดแรงงานที่มีความต้องการมากกว่าและน้อยกว่าได้เช่นกัน

ตลาดแรงงานอันขาดแคลน

ตลาดแรงงานใน 3 ภูมิภาคที่กล่าวมาข้างต้น มีอัตราการว่างงานต่ำกว่าอัตราการว่างงานเฉลี่ยตั้งแต่ช่วงก่อนการแพร่ระบาดใหญ่  แต่สถานการณ์ตลาดแรงงานที่ค่อนข้างบีบรัดในปัจจุบันมีสาเหตุมาจากปัจจัยที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นที่

“รัฐต่าง ๆ ที่อยู่ในแถบเทือกเขากลายเป็นรัฐยอดนิยมของผู้ลี้ภัยจากโควิด-19” จูเลีย โพลลัค นักเศรษฐศาสตร์ด้านแรงงานของ ZipRecruiter กล่าว ผู้อยู่อาศัยใหม่ถูกดึงดูดให้ย้ายถิ่นฐานมา ด้วยข้อจำกัดทางธุรกิจที่น้อยกว่า พื้นที่เปิดโล่ง และที่อยู่อาศัยราคาไม่แพง โดยผู้ที่ย้ายถิ่นเข้ามาใหม่ได้ช่วยกระตุ้นให้เกิดกิจกรรมทางเศรษฐกิจและทำให้เกิดความต้องการแรงงานที่เพิ่มมากขึ้น

รัฐทางตอนเหนือของแถบภูเขาทางตะวันตก มีการเติบโตของธุรกิจในภาคเทคโนโลยีและการเงินที่มากขึ้น และอุตสาหกรรมเหล่านั้นก็มีสถานการณ์ที่ดีขึ้นในช่วงที่มีการระบาดใหญ่ มากกว่าธุรกิจด้านการท่องเที่ยวและการค้าปลีก

อย่างไรก็ดี ขนาดของตลาดแรงงานที่เริ่มขยายตัวตั้งแต่ปี 2562 ในรัฐยูทาห์และไอดาโฮ ซึ่งสวนทางกับรัฐส่วนใหญ่ในสหรัฐฯ ช่วยป้องกันไม่ให้ปัญหาการขาดแคลนแรงงานในพื้นที่ทวีความรุนแรงขึ้น

รัฐที่อยู่ในพื้นราบ ซึ่งเป็นรัฐที่มีมาตรการข้อจำกัดเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ต่ำที่สุด เป็นหนึ่งในรัฐแรก ๆ ของประเทศที่กลับมาเปิดทำการใหม่ได้เร็วที่สุด โดยนาย โอเรน คลาชคิน นักเศรษฐศาสตร์ชั้นนำของสหรัฐฯ แห่ง Oxford Economics บริษัทวิจัยระดับโลก กล่าวว่า ตลาดแรงงานในรัฐเหล่านั้นไม่มีการสูญเสียการจ้างงานมากนักและฟื้นฟูได้ในระยะเวลาอันสั้น โดยภูมิภาคนี้ มีการจ้างงานส่วนใหญ่ในภาคเกษตรกรรมและการแปรรูปอาหาร ซึ่งถือเป็นอุตสาหกรรมที่จำเป็นและยังคงเปิดอยู่ในช่วงการระบาดใหญ่

ตลาดแรงงานในรัฐเวอร์มอนต์มีการขาดแคลนแรงงานมากที่สุดในประเทศ โดยมีอัตราการว่างงาน 5.1 ตำแหน่งต่อผู้ว่างงานหนึ่งคน โดยตลาดงานของ New England ตอนเหนือได้สะท้อนถึงปัญหาประชากรสูงอายุ และการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรและการย้ายถิ่นฐานเข้ามายังรัฐในระดับต่ำ

การฟื้นตัวที่ไม่สมบูรณ์

ในพื้นที่อื่น ๆ ของประเทศ ตลาดแรงงานมีการฟื้นตัวช้ากว่าพื้นที่อื่นๆ ได้แก่ กลุ่มของรัฐทางตะวันตก (รัฐแคลิฟอร์เนีย เนวาดา แอริโซนา นิวเม็กซโก และฮาวาย) และรัฐตามแถบชายฝั่งทิศตะวันออก (นิวยอร์ก เพนซิลเวเนีย โรดไอส์แลนด์ คอนเนตทิกัต และนิวเจอร์ซี่) ซึ่งมีตำแหน่งงานว่างและจำนวนผู้ว่างงานในอัตราส่วน 1:1 โดยรัฐฮาวายอยู่ลำดับสุดท้าย ที่อัตราส่วน 0.7:1

การว่างงานที่สูงขึ้น

อัตราการว่างงานในภูมิภาคเหล่านี้สูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศที่ 6.1% ในเดือนเมษายน ซึ่งมาจากสาเหตุที่แตกต่างกันออกไป

เศรษฐกิจที่ต้องพึ่งพาการท่องเที่ยวของฮาวายยังคงได้รับผลกระทบจากการระบาดใหญ่และข้อจำกัดด้านการเดินทาง การจ้างงานด้านการพักผ่อนและการบริการในฮาวายยังคงต่ำกว่าระดับก่อนเกิดโรคระบาดประมาณ 30% ซึ่งสอดคล้องกับอัตราการเข้าพักในโรงแรมที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศในฤดูใบไม้ผลินี้

ตลาดแรงงานในฮาวายแสดงให้เห็นว่า ผลลัพธ์ด้านสุขภาพเชิงบวกกับผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจแทบไม่มีความเชื่อมโยงกัน มาตรการของรัฐในการป้องกันโควิด-19 รวมถึงระยะเวลากักกัน 14 วันในปีที่แล้วสำหรับผู้ที่เดินทางมาจากนอกรัฐช่วยให้อัตราผู้ติดเชื้อต่ำสุดต่อ 1,000 คน แต่มาตรการของฮาวายก็ทำให้นักท่องเที่ยวลดน้อยลงเช่นกัน

นิวยอร์กเป็นหนึ่งในรัฐแรก ๆ ในสหรัฐฯ ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดใหญ่ และเพิ่งอนุญาตให้รับประทานอาหารในร้านได้เต็มจำนวนได้ในช่วงกลางเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา เมื่อเปรียบเทียบกับรัฐไอโอวาที่ได้ยกเลิกข้อจำกัดเกี่ยวกับกิจกรรมในช่วงฤดูหนาวที่ผ่านมา และเทกซัสที่ได้รับการประกาศให้เปิดใหม่ทั้งหมดในวันที่ 10 มีนาคม

การฟื้นตัวที่ไม่ค่อยสดใสในรัฐทางตะวันตกเฉียงใต้ สะท้อนให้เห็นถึงอุตสาหกรรมต่าง ๆ รวมถึงภาคการท่องเที่ยวในเนวาดา และธุรกิจด้านพลังงานในนิวเม็กซิโก ที่ยังคงต่อสู้กับผลกระทบด้านลบของการระบาดใหญ่ที่ยังคงมีอยู่

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.wsj.com/articles/why-its-so-hard-to-fill-jobs-in-certain-states-11622280601

หลังจากที่โลกต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนทางด้านเศรษฐกิจมามากกว่าหนึ่งปี หลังจากการแพร่ระบาดใหญ่ของโควิด-19 ที่ส่งผลให้ภาคธุรกิจต่าง ๆ ทั่วโลกต่างต้องตกอยู่ในภาวะ “ล้มทั้งยืน” ล่าสุด เจ้าของธุรกิจในสหรัฐฯ และอีกหลายประเทศก็เริ่มจะยิ้มออก เมื่อเห็นสัญญาณทางเศรษฐกิจที่ดีขึ้นหลังจากประชากรจำนวนมากได้รับวัคซีนแล้ว

จากการปูพรมกระจายฉีดวัคซีนไปทั่วสหรัฐฯ ส่งผลให้ผู้บริโภคมั่นใจกับการใช้ชีวิตเพิ่มมากขึ้น เพราะรู้สึกปลอดภัยกับสถานการณ์ที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า ร้านขายของชำ และภาคธุรกิจการบริการด้านการท่องเที่ยวที่เริ่มกลับมาประกอบการได้อีกครั้งตั้งแต่ช่วงต้นปีที่ผ่านมา และมีแนวโน้มว่าจะดีขึ้นเรื่อย ๆ

นี่คือ 7 สัญญาณที่บ่งบอกว่า ภายในฤดูร้อนที่จะถึงนี้ เศรษฐกิจจะกลับมาบูมได้อีกครั้ง

1. ราคาค่าตั๋วเครื่องบินที่สูงขึ้น

ราคาค่าตั๋วเครื่องบินในช่วงวันหยุดฤดูร้อนปีนี้กลับมาสูงกว่าหรือใกล้เคียงกับช่วงก่อนที่จะเกิดการระบาด

โดยกลุ่มผู้บริหารจากสายการบินรายใหญ่ส่วนใหญ่กล่าวว่า การฟื้นตัวของการเดินทางเพื่อพักผ่อนภายในประเทศได้มาถึงแล้ว โดยมีการจองทริปเพื่อพักผ่อนในประเทศเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

2. ยอดขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพิ่มขึ้น

ยอดค้าปลีกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ปรับตัวลดลงเล็กน้อยหลังจากที่มียอดขายถล่มทลายในปี 2563 แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้คนเลิกดื่มกันแล้ว

ลิซ ปาเคท หัวหน้าฝ่ายข้อมูลเชิงลึกของผู้บริโภคของ Drizly บริษัทผู้ให้บริการขายเครื่องดื่มกล่าวว่า ตั้งแต่ต้นปี 2564 มาจนถึงปัจจุบัน การเติบโตของตลาดสุราไม่ได้แสดงให้เห็นถึงการชะลอตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมีการเติบโตอย่างรวดเร็วของเครื่องดื่มค็อกเทลพร้อมดื่ม โดยคาดว่า แนวโน้มส่วนแบ่งของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในช่วงฤดูร้อนจะยังคงมีอยู่ในปีนี้

โดย “แชมเปญ” จะเป็นสินค้าขายดีที่สุด เพราะเป็นเครื่องดื่มที่ถูกเลือกเพื่อการเฉลิมฉลอง และจากข้อมูลล่าสุด ยอดขายไวน์เกือบหนึ่งในสี่ที่ขายบน Drizly จะเป็นประเภท sparkling

3. ผู้คนเริ่มหันมาแต่งตัวกันมากขึ้น

 ชุดที่ใส่ไปทำงาน ไปดื่มสังสรรค์ หรือสวมใส่ได้ทุกโอกาส กำลังจะได้ออกมาโลดแล่นหลังจากที่ถูกเก็บมานาน ร้านขายเสื้อผ้ารายใหญ่ ๆ กล่าวว่า ความต้องการชุดใหม่ ๆ ที่เพิ่มขึ้น ทำให้ร้านค้าต่างกำลังหาเสื้อผ้าสไตล์ที่หลากหลายมาวางขายมากขึ้นเพื่อเพิ่มยอดขาย

ตัวเลขยอดค้าปลีกที่เพิ่มขึ้นล่าสุดแสดงให้เห็นว่า ผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะจับจ่ายมากขึ้น โดยเมื่อเดือน มี.ค. ยอดขายเสื้อผ้าเพิ่มขึ้น 18.3% จากเดือนก่อนหน้า แม้ว่ายอดขายจะลดลงในเดือน เม.ย. แต่ตัวเลขล่าสุดก็เป็นสถิติที่ดีขึ้นจากปีที่แล้ว ที่ยอดขายเสื้อผ้าได้ลดลงถึง 30%

4. ยอดขายลิปสติกที่เพิ่มขึ้น

ยอดขายลิปสติกกำลังกลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เนื่องจากผู้คนจำนวนมากได้รับการฉีดวัคซีน ถอดหน้ากาก และเข้าสังคมกันมากขึ้น

จากสถิติล่าสุดของบริษัทวิจัยตลาด IRI ซึ่งติดตามข้อมูล ณ จุดขายที่ร้านค้าปลีกในช่วงเดือน เม.ย. ที่ผ่านมา พบว่า ยอดขายลิปสติกพุ่งแตะ 34.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นมากกว่า 80% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน

5. ยอดขายถุงยางอนามัยเพิ่มขึ้น

 ยอดขายถุงยางอนามัยได้ปรับตัวลดลงในช่วงที่เกิดโรคระบาดหนัก เนื่องจากผู้คนต้องกักตัวอยู่ที่บ้านและยุติกิจกรรมที่อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการติดเชื้อโควิด-19 แต่ในขณะนี้ ชาวอเมริกันจำนวนมากขึ้นได้รับการฉีดวัคซีนแล้ว รวมถึงมีการผ่อนปรนข้อจำกัดด้านความปลอดภัยของโควิด -19

จากสถิติล่าสุดของบริษัทวิจัยตลาด IRI  ประจำเดือน เม.ย. ยอดขายถุงยางอนามัยในสหรัฐฯ ปรับตัวเพิ่มขึ้น 23.4% เป็น 37 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้ว หลังจากที่ลดลง 4.4% ในปี 2563

6. คอนเสิร์ตเริ่มกลับมาทำการแสดงอีกครั้ง

 เทศกาลดนตรี Lollapalooza ในชิคาโกซึ่งปกติดึงดูดผู้เข้าร่วมกว่า 100,000 คนต่อวัน กำลังจะกลับมาในช่วงฤดูร้อนนี้อย่างเต็มรูปแบบ หลังจากที่ผ่านมา คอนเสิร์ตใหญ่ ๆ ถูกยกเลิกไปเมื่อปีที่แล้ว เนื่องจากการระบาดของโควิด-19

Lollapalooza จะเป็นหนึ่งในเทศกาลดนตรีแบบแสดงติดต่อกันหลายวันงานแรกที่จะกลับมาเปิดแสดงอีกครั้ง ตามด้วยงานคอนเสิร์ต Bonnaroo ในรัฐเทนเนสซี และ Governors Ball ในนิวยอร์กที่จะกลับมาในเดือน ก.ย. และเทศกาลดนตรีแจ๊สที่นิวออร์ลีนส์ซึ่งปกติจะจัดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งปีนี้จะจัดขึ้นในเดือน ต.ค.

7. การรับประทานอาหารนอกบ้านมากขึ้น

จากข้อมูลของ OpenTable พบว่า จำนวนผู้ที่นั่งรับประทานอาหารที่ร้านเริ่มปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น แม้ว่าจะมีจำนวนขึ้นลงเป็นครั้งคราว แต่โดยรวมสถิติการนั่งรับประทานอาหารในร้านเปรียบเทียบกับปี 2562 อยู่ที่  75% เมื่อต้นเดือน มี.ค. 2564 และเพิ่มขึ้นเป็น 87% เมื่อช่วงสิ้นเดือน เม.ย.

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://edition.cnn.com/2021/05/29/business/summer-2021-back-to-normal/index.html

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภคมีผลต่ออุตสาหกรรมแทบจะทุกประเภท ในขณะที่ทุกอย่างกำลังกลับมาเปิดให้บริการอีกครั้ง ประกอบกับอัตราการฉีดวัคซีนที่เพิ่มสูงขึ้น และผู้คนก็เริ่มออกจากบ้านมาใช้ชีวิตปกติ การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการทำงานและการศึกษา การกลับมารับประทานอาหารนอกบ้าน รวมไปถึงประสบการณ์ในการใช้จ่ายที่ผ่านมา จะส่งผลต่อวิธีที่ผู้บริโภคใช้จัดลำดับความสำคัญของการใช้จ่าย ในช่วงเวลาอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าและต่อเนื่องไปในอนาคต

นักวิเคราะห์อุตสาหกรรมของบริษัทวิจัย NPD คาดว่า พฤติกรรมหลายอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงการระบาดใหญ่จะคงอยู่ต่อไปในระยะยาว สิ่งจำเป็นที่เจ้าของกิจการและผู้ค้าปลีกควรคำนึงถึง คือ แนวโน้มการบริโภคว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในระดับใด หรืออิทธิพลจากความนิยมในผลิตภัณฑ์บางกลุ่มจะสามารถส่งผลไปถึงหมวดหมู่อื่น ๆ หรือแม้แต่ขยายตัวไปถึงอุตสาหกรรมอื่นได้ด้วยหรือไม่

การเปลี่ยนบ้านให้เป็น Hollywood ด้วยจอภาพขนาดใหญ่

ในปีที่ผ่านมาความบันเทิงในบ้านกลายเป็นหัวใจสำคัญในชีวิตของผู้บริโภค เนื่องจากผู้คนใช้เวลาอยู่ที่บ้านมากขึ้น ยอดขายโทรทัศน์และผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีภายในบ้านอื่น ๆ เพิ่มขึ้นอย่างมาก จากข้อจำกัดในการเดินทางไปดูหนังในโรงภาพยนตร์ โรงละคร หรือกิจกรรมแสดงสดเพื่อความบันเทิงต่าง ๆ ทำให้ชาวอเมริกันหันไปใช้จ่ายเงินกับการซื้อหาความบันเทิงเข้ามาในบ้าน

จากการที่ผู้บริโภคต้องการเปลี่ยนและอัพเกรดโทรทัศน์ในช่วงที่มีการระบาด ส่งผลให้ยอดขายเพิ่มขึ้น 20% ในปี 2563 เมื่อเทียบกับปี 2562 และคาดว่ายอดขายที่เพิ่มขึ้นนี้จะยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยรายงานของ ฟิวเจอร์ ออฟ เทค (Future of Tech) คาดการณ์ว่า ยอดขายโทรทัศน์แบบ LCD ประจำปี 2566 จะสูงกว่าปี 2562 มากกว่า 2 ล้านเครื่อง

ยอดขายขนมขบเคี้ยวที่พุ่งสูงขึ้นในช่วงการแพร่ระบาด

 เมื่ออุปสงค์ความบันเทิงภายในบ้านเพิ่มขึ้น ย่อมส่งผลให้การบริโภคอาหารว่างระหว่างรับชมความบันเทิงในบ้านเพิ่มขึ้นไปด้วย จากข้อมูลของ Future of Snacking แสดงให้เห็นว่า การบริโภคของว่างในระหว่างชมภาพยนตร์ที่บ้านเพิ่มขึ้น 9% ในปี 2563 เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ข้าวโพดคั่วพร้อมรับประทานหรือ popcorn เป็นหนึ่งในขนมขบเคี้ยวที่มียอดขายเติบโตสูงสุด เนื่องจากการระบาดของในปีที่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคาดว่ากระแสของข้าวโพดคั่วยอดนิยมจะยังคงดำเนินต่อไป และคาดว่าจะเป็นประเภทอาหารขบเคี้ยวที่เติบโตเร็วที่สุดอย่างน้อยถึงปี 2566

เบธ โกลด์สไตน์ นักวิเคราะห์อุตสาหกรรม กล่าวว่า นอกเหนือจากการรับประทานอาหารว่างแล้ว ความต้องการใช้สินค้าในหมวดหมู่อื่น ๆ ก็เพิ่มสูงขึ้นเช่นเดียวกัน เช่น สินค้าเพื่อการเตรียมความพร้อมสำหรับการท่องเที่ยวและกิจกรรมการพบปะสังสรรค์อย่างกระเป๋าเดินทาง กระเป๋าเป้ และกระเป๋า hand-free ที่สามารถใช้งานได้ในหลากหลายโอกาส

มองมุมในอนาคต

ในระยะเวลาหลายเดือนต่อจากนี้ แน่นอนว่า สถานการณ์โรคระบาดจะยังคงไม่แน่นอน เฉกเช่นกับเส้นทางของการขายปลีก ซึ่งท่ามกลางความไม่แน่นอนดังกล่าว บริษัทค้าปลีกและแบรนด์ชั้นนำจะต้องคอยติดตามว่าความต้องการของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง

มาร์แชล โคเฮน หัวหน้าที่ปรึกษาอุตสาหกรรมค้าปลีก แนะนำว่า เรื่องสำคัญมาก ๆ ในตอนนี้สำหรับผู้ผลิตและผู้ค้าปลีกก็คือการมองข้ามผ่านข้อจำกัดและปัจจัยบางอย่างในปัจจุบัน และคิดค้นหาวิธีที่จะทำเงินจากผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ซึ่งไม่ได้อยู่ในหมวดหมู่ดั้งเดิมที่คุ้นเคย

สิ่งที่ผู้ผลิตและผู้ค้าปลีกต้องคำนึงถึงก็คือการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของผู้บริโภค เพื่อนำมาประเมินประกอบการดำเนินธุรกิจ เพราะไม่ว่าบริษัทของคุณจะทำป๊อปคอร์น ทีวี กระเป๋าเป้ หรือผลิตภัณฑ์ประเภทอื่น ๆ ต้องคำนึงไว้เสมอว่า ความนิยมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากตั้งแต่เดือนมีนาคม 2563 และขณะนี้ถือว่าเป็นเวลาเหมาะสมที่สุดสำหรับบริษัทต่าง ๆ ที่จะมองในมุมที่ต่างออกไป พร้อมกับการเชื่อมต่อและมองหาโอกาสใหม่ ๆ เพื่อการกำหนดนิยามใหม่สำหรับธุรกิจ และเพื่อการส่งเสริมการตลาดที่ไม่ใช่ในแบบดั้งเดิมอีกต่อไป

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.npd.com/wps/portal/npd/us/news/thought-leadership/2021/eyeing-the-future-of-consumer-behavior-capitalizing-on-anticipated-category-growth-in-the-new-normal/

จากผลการสำรวจล่าสุดโดย Alignable เครือข่ายธุรกิจขนาดย่อม พบว่า เจ้าของร้านอาหารเกือบครึ่งในสหรัฐฯ กำลังประสบปัญหารายได้ที่ลดลงและไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่าย เนื่องจากธุรกิจต้องลดเวลาเปิดทำการ โดยมีสาเหตุหลักมาจากการขาดแคลนแรงงาน

Alignable ได้ทำการสำรวจเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางในสหรัฐฯ จำนวน 7,774 ราย และพบว่าธุรกิจส่วนใหญ่กำลังดิ้นรนอย่างหนักกับการจ่ายค่าเช่าร้าน เนื่องจากแรงกดดันจากภาวะเงินเฟ้อและการขาดแคลนแรงงาน

จากการสำรวจพบว่า ภาคธุรกิจร้านอาหารได้รับผลกระทบมากที่สุดโดย 49% ของเจ้าของร้านอาหารกล่าวว่า ไม่น่าจะมีรายได้เพียงพอต่อการจ่ายค่าเช่าร้านได้ในเดือนพฤษภาคม (เทียบกับเดือนก่อนหน้านี้ที่ 35%)

“นี่เป็นข่าวร้ายสำหรับอุตสาหกรรมร้านอาหาร ที่เดือนที่แล้วดูเหมือนว่าจะเป็นหนึ่งในภาคธุรกิจที่เห็นสัญญาณด้านบวกในการฟื้นตัวขึ้นอย่างช้า ๆ จากปัญหาการแพร่ระบาดของโควิด-19”

“นอกจากนี้ ในช่วง 14 เดือนที่ผ่านมา ร้านอาหารหลายแห่งยังต้องดิ้นรนอย่างหนัก เพื่อที่จะทำให้ธุรกิจของตนอยู่รอด”

ผลสำรวจแสดงให้เห็นว่า ความสามารถของร้านอาหารในการจ่ายค่าเช่าผันผวนมากกว่าธุรกิจขนาดเล็กจากอุตสาหกรรมอื่น ๆ โดยแนวโน้มปัญหานั้นเพิ่มสูงขึ้นในเดือนมีนาคม ก่อนที่จะลดลงในเดือนเมษายน และเพิ่มขึ้นอีกครั้งในเดือนพฤษภาคม

การสำรวจล่าสุดซึ่งจัดทำขึ้นระหว่างวันที่ 24 เม.ย. – 17 พ.ค. 2564 เจ้าของธุรกิจขนาดเล็กครึ่งหนึ่งกำลังพยายามอย่างหนักกับการหาคนงาน โดยอุตสาหกรรมร้านอาหารได้รับผลกระทบหนักที่สุด คิดเป็น 2 ใน 3 ของร้านอาหารทั้งหมดที่ร่วมเข้าการสำรวจ แม้ว่าร้านอาหารหลายแห่งจะขึ้นค่าแรงเพื่อดึงดูดคนงานรายใหม่แล้วก็ตาม

“จากข้อมูลดังกล่าวและข้อคิดเห็นหลายร้อยรายการที่เราได้รับ มาสามารถกล่าวได้ว่า การที่ร้านอาหารไม่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่อาจเกิดจากปัญหาการขาดแคลนแรงงาน” ชัค คาสโต้ หัวหน้าฝ่ายสื่อสารและข่าวสารของ Alignable กล่าว

ไม่ใช่แค่ธุรกิจขนาดเล็กเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบจากการขาดแคลนแรงงาน เชนร้านอาหารรายใหญ่ ๆ อย่างเช่น Subway และ Dunkin’ ต่างก็ลดเวลาเปิดทำการและปิดการให้บริการห้องรับประทานอาหาร ในขณะที่ร้าน Chipotle, Taco Bell และร้านอื่น ๆ ต่างเสนอสวัสดิการอันน่าดึงดูดใจแก่พนักงงาน เช่น โบนัสเงินสด การเพิ่มค่าแรง และสิทธิประโยชน์ด้านการศึกษา นอกจากนี้ ร้าน McDonald’s ยังเสนอโทรศัพท์ iPhone ฟรีให้แก่พนักงานใหม่อีกด้วย

สำนักข่าว Insider รายงานว่า การขาดแคลนแรงงานอาจเกิดจากปัจจัยหลายอย่างรวมกัน ได้แก่ การได้รับสวัสดิการทดแทนการว่างงาน และความกังวลด้านสุขภาพจากการติดเชื้อ ความรับผิดชอบในด้านการดูแลครอบครัว และปัญหาค่าแรงต่ำ

อ้างอิงข้อมูลจาก

 https://www.businessinsider.in/retail/news/nearly-half-of-restaurant-owners-said-they-struggled-to-pay-their-rent-this-month-since-the-labor-shortage-has-reduced-their-revenues/articleshow/83063967.cms

เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ที่ผ่านมา  นายแอนดรูว์ โควโม ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก ได้ลงนามกฎหมายขยายระยะเวลาการเลื่อนชำระหนี้เพื่อป้องกันไม่ให้บริษัทสาธารณูปโภคตัดการเชื่อมต่อระบบสาธารณูปโภคไปยังครัวเรือนและธุรกิจขนาดเล็กที่กำลังประสบปัญหา เนื่องจากการระบาดของโควิด-19 โดยการเลื่อนการชำระหนี้จะขยายออกไปเป็นระยะเวลา 180 วัน หลังจากสถานการณ์ฉุกเฉินของโควิด-19 ถูกยกเลิก หรือ 180 วันหลังจากวันที่ 31 ธันวาคม 2564 (แล้วแต่ว่าอย่างใดจะเกิดก่อน) โดยบริษัทที่ดูแลด้านสาธารณูปโภคจะต้องยอมรับข้อเสนอเลื่อนการชำระเงินกับลูกค้าเหล่านี้ โดยไม่มีค่าธรรมเนียมหรือบทลงโทษสำหรับยอดค้างชำระใด ๆ ซึ่งกฎหมายฉบับนี้จะขยายการครอบคลุมไปสู่ผู้ให้บริการเคเบิลและอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ เพื่อคุ้มครองธุรกิจขนาดเล็กที่ประสบปัญหาด้วย

“การระบาดของโควิดได้สร้างความเสียหายอย่างมากต่อชาวนิวยอร์กทุกคน โดยเราต้องสนับสนุนทุกคนในการฟื้นฟูเศรษฐกิจและธุรกิจกลับมาอีกครั้ง” ผู้ว่าฯ โควโม กล่าว “บริษัทสาธารณูปโภคให้บริการที่จำเป็น และเราต้องแน่ใจว่า บริษัทเหล่านั้นยังคงให้บริการแก่ประชาชนในทุกสถานการณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดจากโควิดและกำลังต่อสู้ดิ้นรนกับการใช้ชีวิต นั่นคือเหตุผลที่นิวยอร์กเป็นรัฐแรกของประเทศที่จะเลื่อนการชำระหนี้ทั่วทั้งรัฐ เพื่อป้องกันไม่ให้มีการระงับการบริการระบบสาธารณูปโภคทั้งหมดในช่วงวิกฤต และเหตุผลที่เราจำเป็นต้องขยายการเลื่อนการชำระหนี้ดังกล่าว ก็เพื่อให้ชาวนิวยอร์กทุกคนสามารถหาเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ต่อไปได้”

นาย เควิน ปาร์กเกอร์ วุฒิสมาชิกรัฐนิวยอร์ก กล่าวว่า การระบาดของโควิด -19 ได้คุกคามชีวิตและการดำรงชีวิตของชาวนิวยอร์ก ผู้คนจำนวนมากต้องตกงาน ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของพวกเขา และยังส่งผลให้พวกเขาไม่สามารถจ่ายค่าสาธารณูปโภคได้ การพักชำระค่าสาธารณูปโภคนี้จะช่วยพวกเขาได้ ไปพร้อม ๆ กับการฟื้นฟูเศรษฐกิจ และทำให้คนสามารถกลับมาทำงานได้

นางไดอานา ริชาร์ดสัน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐนิวยอร์ก เขต 43 กล่าวว่า การระบาดได้ผ่านมากว่า 1 ปีแล้ว แต่ชาวนิวยอร์กจำนวนมากยังคงดิ้นรนในการดำรงชีวิต และในช่วงเวลาที่ผู้คนให้ความสำคัญกับสุขภาพและความปลอดภัย การจัดการดูแลและขยายการเลื่อนชำระหนี้จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยให้ชาวนิวยอร์กไม่ต้องประสบกับความยากลำบากมากขึ้นไปอีก ทั้งยังเป็นการสร้างความมั่นใจว่าพวกเขาจะสามารถดำรงคุณภาพชีวิตเอาไว้ได้

เมื่อปี 2559 ผู้ว่าฯ โควโม ได้กำหนดนโยบายค่าใช้จ่ายด้านพลังงานของนิวยอร์ก (energy affordability policy) ซึ่งนโยบายดังกล่าว ได้ขยายการสนับสนุนค่าใช้จ่ายด้านพลังงานให้แก่ครอบครัวในนิวยอร์กเพิ่มเติมอีกกว่า 152,000 ครอบครัว เพื่อทำให้มั่นใจได้ว่า ครอบครัวในนิวยอร์กมากกว่า 920,000 ครอบครัวจะมีค่าใช้จ่ายด้านพลังงานไม่เกินร้อยละ 6 ของรายได้ครัวเรือน

จากโครงการดังกล่าว รัฐนิวยอร์กได้ใช้จ่ายเงินมากกว่า 238 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี เพื่อช่วยหลือชาวนิวยอร์กที่กำลังต้องการความช่วยเหลือมากที่สุด และในขณะเดียวกันก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะขยายการครอบคลุมไปยังครัวเรือนอื่น ๆ เพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ ทางรัฐยังให้เครดิตภาษีเงินได้เป็นระยะเวลาสูงสุดถึง 12 เดือน แก่ครัวเรือนที่ค้างชำระค่าสาธารณูปโภคด้วย

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.governor.ny.gov/news/governor-cuomo-signs-legislation-extending-moratorium-prevents-utility-companies-disconnecting

ผลสำรวจจาก Inmar Intelligence ผู้ให้บริการพัฒนาธุรกิจพบว่า นักช้อปปิ้งในสหรัฐฯ ทยอยกลับมาซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคที่ร้านขายของชำแล้ว หลังจากชาวอเมริกันกว่าร้อยละ 40 ได้รับวัคซีนป้องกันเชื้อโควิด-19 แล้ว โดยจากการศึกษาพบว่า หลังได้รับการฉีดวัคซีนครบแล้ว ร้อยละ 27 ของผู้บริโภควางแผนที่จะซื้อของชำส่วนใหญ่ที่ร้านค้า ในขณะที่ร้อยละ 38 เลือกที่จะช้อปปิ้งทั้งในร้านค้าและทางออนไลน์ต่อไป

Inmar Intelligence ระบุว่า ผู้ซื้อผลิตภัณฑ์อาหารส่วนใหญ่กลับมาซื้อของตามห้างและร้านค้ากันมากขึ้นแล้ว ล่าสุดพบว่า ผู้บริโภคในสหรัฐฯ ร้อยละ 33 ได้กลับมาซื้อของชำโดยตรงจากร้านค้า โดยร้อยละ 48 ของผู้ตอบแบบสอบถามยังคงเป็นผู้ซื้อที่มีพฤติกรรมการจับจ่ายทั้งสองแบบคือ ซื้อของตามร้านและซื้อทางออนไลน์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงแนวโน้มการกลับสู่การใช้ชีวิตสภาวะปกติ

“เนื่องจากปัจจุบันมีการแจกจ่ายวัคซีนอย่างทั่วถึงมากขึ้น จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้ซื้อจะเลือกกลับเข้าไปใช้บริการในร้านอย่างที่เคยทำเป็นกิจวัตร” สเปนเซอร์ บาร์ด รองประธานบริหารของ Inmar กล่าว “ผู้บริโภคส่วนใหญ่คุ้นเคยกับประสบการณ์การช้อปปิ้งในร้าน การเดินชมสินค้าไปรอบ ๆ การค้นพบผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ และมีสินค้าบางอย่างที่ผู้ซื้อยังนิยมซื้อในร้านค้า”

สิ่งที่น่าสนใจคือถึงร้อยละ 51 ของผู้ตอบแบบสอบถามกล่าวว่า พวกเขายังคงวางแผนที่จะกักตุนของชำตลอดทั้งปี เช่น กระดาษชำระ อุปกรณ์ทำความสะอาด เจลทำความสะอาดมือ อาหาร และแอลกอฮอล์ เหมือนที่ชาวอเมริกันหลายล้านคนทำในช่วงเริ่มต้นของการแพร่ระบาด

แม้ผู้คนจะเริ่มสนใจกลับไปซื้อของในร้านมากขึ้น แต่ผู้บริโภคก็ยังไม่ละทิ้งการซื้อของผ่านช่องทางออนไลน์ โดยในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ร้อยละ 41 ของผู้ตอบแบบสอบถามได้สั่งซื้อของชำทางออนไลน์ ทั้งสำหรับการจัดส่งและการรับสินค้าด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม การขายของชำทางออนไลน์ยังคงเผชิญกับปัญหาหลายอย่าง โดยจากการสำรวจพบว่า ค่าธรรมเนียมการส่งสินค้า เป็นปัญหาที่ผู้บริโภคกังวลมากที่สุด (18%) ตามด้วยคุณภาพของการจัดส่งจากร้าน (16%) และช่วงเวลาว่างในการจัดส่ง (14%)

นอกจากนี้ ชาวอเมริกันยังมีความต้องการที่จะกลับไปรับประทานอาหารนอกบ้านเพิ่มมากขึ้นอีกโดยผู้บริโภคร้อยละ 85 กล่าวว่า พวกเขาวางแผนที่จะไปรับประทานอาหารนอกบ้านบ่อยขึ้น

“เมื่อผู้บริโภคมุ่งหน้ากลับไปที่ซื้อของที่ร้าน พวกเขาวางแผนที่จะกักตุนสินค้าในชีวิตประจำวันต่อไป ซึ่งบ่งบอกถึงความสำคัญของการเตรียมพร้อมในระยะยาว” บาร์ดกล่าวเสริม “ ผู้ค้าปลีกต้องเตรียมความพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงในระยะยาวนี้ ไม่เพียงแต่ในแง่ของการสต็อกสินค้าให้เพียงพอเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการมอบประสบการณ์การใช้งานแบบ omnichannel ให้แก่ผู้ซื้อแบบผสมผสานด้วยช่องทางติดต่อที่หลากหลาย โดยเน้นความสะดวกสบาย และประหยัดค่าใช้จ่ายในระหว่างการเดินทางไปซื้อของชำแต่ละครั้ง”

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.supermarketnews.com/consumer-trends/us-grocery-shoppers-head-back-stores-covid-19-vaccinations-rise

หลังจากสิ้นสุดการกักตัวช่วงโควิด ประกอบกับการแจกจ่ายวัคซีนอย่างทั่วถึง และการผ่อนปรนมาตรการใส่หน้ากาก ชาวอเมริกันกำลังออกจากบ้านเพื่อกลับมาใช้จ่ายอีกครั้ง

สัญญาณดังกล่าวเห็นได้จากการที่ยอดขายชุดฟอกสีฟันขาวของห้าง Walmart เพิ่มขึ้น 2 เท่าในเดือนที่ผ่านมา ในขณะที่ยอดขายกระเป๋าเดินทางพุ่งขึ้นสูงถึง 400% รวมถึงยอดขายหมากฝรั่งและลูกอมรสมิ้นต์เพื่อระงับกลิ่นปากก็พุ่งขึ้นด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้ ยอดขายของห้าง Target ก็พุ่งสูงขึ้น เนื่องจากนักช้อปเริ่มกลับมาซื้อชุดเดรส เครื่องสำอาง ครีมกันแดด และสินค้ากีฬา ในขณะที่ห้าง Macy’s เห็นความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับชุดงานจบการศึกษาหรืองานพรอม รองเท้าแตะที่มีสไตล์ และแม้แต่เสื้อผ้าทำงานสำหรับผู้ชาย เนื่องจากสำนักงานต่าง ๆ เปิดให้ผู้คนได้กลับเข้าไปทำงานได้อีกครั้ง

เมื่อมองในภาพรวมจะเห็นว่า พฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้บริโภคได้เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด หลังจากที่อยู่ในภาวะ “จำศีล” กันมาตลอดทั้งปีในช่วงของการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่การใช้จ่ายเน้นไปที่สินค้าจำเป็นในชีวิตประจำวันเป็นหลัก เช่น กระดาษชำระ อาหารกระป๋อง และส่วนประกอบในการทำอาหาร

หลังจากที่รัฐบาลเริ่มออกมาตรการให้เงินช่วยเหลือ รวมทั้งค่าจ้างที่สูงขึ้นและเงินออมที่เก็บสะสมเอาไว้จากการไม่ได้ใช้จ่ายเมื่อปีที่แล้ว ผู้บริโภคกำลังจับจ่ายซื้อของที่ทำให้พวกเขาดูดีและรู้สึกดี เพื่อเตรียมพร้อมที่จะออกนอกบ้านและออกไปท่องเที่ยวอีกครั้ง

Bloomberg Economics ประเมินว่า หลังจากมาตรการจ่ายเงินช่วยเหลือเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจรอบล่าสุดในเดือนมีนาคม ผู้บริโภคทั่วประเทศมีรายได้รวมราว 2.2 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ และใช้จ่ายไปกับสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถซื้อหรือใช้ได้ในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 หรือที่เรียกว่า “การใช้จ่ายเพื่อแก้แค้น” (revenge spending)

“ผู้คนอยากจะออกไปข้างนอกและกลับสู่สภาวะปกติ” ไบรอัน ยาร์โบรจ นักวิเคราะห์จาก Edward Jones & Co. กล่าว “พวกเขามีเงินออมที่เก็บไว้ในช่วงที่ไม่ได้ออกไปไหน ประกอบกับค่าจ้างและมูลค่าบ้านที่เพิ่มขึ้นและผลกำไรที่ได้รับจากตลาดหุ้น ผู้คนจึงมีความต้องการที่จะใช้เงินมากขึ้น”

ด้วยปัจจัยเร่งนี้ ทำให้กลุ่มผู้ค้าปลีกและบริษัทต่างรีบเร่งเตรียมจัดของให้เต็มชั้นวางสินค้า ในขณะที่คำสั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์ก็ยังคงเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะลดลงมาบ้างจากในช่วงการแพร่ระบาดรุนแรงในสหรัฐฯ

คำสั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์

ร้านค้าต่าง ๆ ได้เริ่มปรับกลยุทธ์เพื่อรองรับคำสั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์ที่เพิ่มสูงขึ้น โดยห้าง Target ได้สร้างศูนย์คัดแยกสินค้าในตลาดสำคัญ ๆ เช่น ในเมือง Minneapolis ซึ่งจะเป็นศูนย์รวบรวมคำสั่งซื้อออนไลน์จากร้านค้าในละแวกใกล้เคียง พร้อมกับการใช้เทคโนโลยีคำนวณวิธีการจัดส่งที่ทำให้สามารถขนส่งไปยังลูกค้าได้อย่างรวดเร็ว  ในขณะที่ห้าง Walmart มีแผนจะสร้างคลังสินค้าขนาดเล็กในรูปแบบอัตโนมัติมากกว่า 100 แห่ง เพื่อลดภาระของพนักงาน 170,000 คน ในการเดินไปหยิบสินค้าด้วยตัวเอง

ยอดขายของกลุ่มสินค้าที่พุ่งขึ้นไม่ได้มีเพียงเสื้อผ้าหรือของใช้ส่วนตัวเท่านั้น แต่ Home Depot และ Lowe’s ห้างขนาดใหญ่ที่ขายสินค้าสำหรับการตกแต่งและซ่อมแซมที่อยู่อาศัยได้รายงานว่า ผู้บริโภคยังคงใช้จ่ายไปกับการตกแต่งบ้านและสวนอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ ห้าง T.J. Maxx ร้านค้าปลีกสินค้าลดราคา ได้รายงานว่า ผลการดำเนินงานในธุรกิจที่เกี่ยวกับการตกแต่งบ้านนั้นเป็นไปอย่างยอดเยี่ยมเช่นเดียวกัน

ห้าง Target รายงานว่า ยอดขายของชำและของใช้ในครัวเรือนที่จำเป็นยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในไตรมาสนี้ เมื่อเทียบกับการเติบโตอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในปีที่แล้ว ส่วนห้าง Walmart กล่าวว่า ยอดขายนาฬิกาปลุกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในเดือนเมษายน เนื่องจากในที่สุดผู้คนต้องกลับมาตื่นตรงเวลาเพื่อเข้าเรียน ทำงาน หรือทำกิจกรรมต่าง ๆ ตามวิถีการใช้ชีวิตก่อนวิกฤติโรคระบาด

ทั้งนี้ ยังไม่มีความแน่ชัดว่า กระแสดังกล่าวจะอยู่ได้นานเท่าใด เนื่องจากผู้คนได้ใช้จ่ายเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลไปในไตรมาสแรกอย่างมหาศาล บวกกับอัตราเงินเฟ้อที่อาจส่งผลทำให้ราคาสินค้าหลายรายการเพิ่มสูงขึ้น

“การเร่งรีบซื้อสินค้าอาจเกิดขึ้นเพียงช่วงสั้น ๆ สำหรับผู้บริโภคบางคน” เวนดี ลีบมันน์ ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของที่ปรึกษา WSL Strategic Retail กล่าว โดย

ผลการสำรวจของ WSL พบว่า ในขณะที่ผู้ซื้อจำนวนมากรู้สึกกระตือรือร้นกับการใช้จ่าย ยังมีประชากรถึงหนึ่งในสามที่ยังคงยังเฝ้าระวังสถานการณ์และกังวลเกี่ยวกับสถานภาพการเงินของพวกเขา

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.bloomberg.com/news/articles/2021-05-19/consumer-spending-on-fast-forward-as-covid-hibernation-ends?utm_source=facebook&utm_medium=news_tab&utm_content=algorithm

นับว่าเป็นการยกระดับความนิยมของกิจกรรมการปิ้งย่างและการทำอาหารกลางแจ้งไปอีกขั้น เมื่อรายงานของเอ็นพีดีกรุ๊ป (The NPD Group) เปิดเผยว่า ผู้บริโภคในสหรัฐอเมริกา ใช้จ่ายเงินจำนวนมากกว่า 4.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ไปกับอุปกรณ์ปิ้งย่างในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ทั้งเตาปิ้งย่าง เตาปิ้งย่างรมควันหรือ smoker  เตาแบบพกพาสำหรับตั้งแคมป์ อุปกรณ์เสริมต่าง ๆ และเชื้อเพลิงสำหรับการจุดไฟเนื่องจากหลายครอบครัวพยายามที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงและสร้างบรรยากาศภายในบ้านให้มีความสนุกสนานและผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น การประกอบอาหารบริเวณนอกบ้านจึงกลายมาเป็นกิจกรรมยอดนิยม และมีการพัฒนารูปแบบการปิ้งย่างแบบดั้งเดิม หรือแม้แต่ฤดูกาลปิ้งย่างที่เปลี่ยนแปลงไป

“ความต้องการในการปรุงอาหารที่บ้าน บวกกับการทดลองวิธีใหม่ ๆ ในการสร้างสรรค์อาหารที่เพิ่มมากขึ้น มีส่วนช่วยกระตุ้นการเติบโตของยอดขายเตาย่างเกือบทุกประเภท” โจ เดโรโชวสกี ที่ปรึกษาอุตสาหกรรมภายในบ้านของ เอ็นพีดี กล่าว “การปิ้งย่างที่ถูกทำให้เป็นเรื่องง่ายดาย ปลอดภัย และเป็นการสร้างประสบการณ์ใหม่ ๆ ในช่วงที่เกิดโรคระบาด ส่งผลให้เราได้เห็นการเติบโตของยอดขาย ซึ่งไม่ใช่เพียงแค่ในช่วงเดือนของฤดูกาลปิ้งย่างแบบดั้งเดิมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงช่วงนอกฤดูกาลอีกด้วย”

ยอดจำหน่ายเตาปิ้งย่างและเตารมควันในช่วงระหว่างเดือน เม.ย. ปี 2563 ถึงเดือน ก.พ. ปี 2564 มีจำนวนมากกว่า 14 ล้านเครื่อง คิดเป็นอัตรายอดขายที่เพิ่มขึ้น 39% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้ว

ช่วงฤดูการปิ้งย่างปกติ ระหว่างเดือนเมษายนถึงมิถุนายน 2563 มียอดขายคิดเป็น 43% ของยอดขายทั้งปี โดยช่วงนอกฤดูกาลอย่างครึ่งหลังของปี 2563 เตาปิ้งย่างมีมูลค่ายอดขายเพิ่มขึ้นกว่า 50% และช่วงเดือน ต.ค. และ พ.ย. มีมูลค่ายอดขายเพิ่มขึ้นกว่า 58% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่ผ่านมา

เตาปิ้งย่างแบบใช้แก๊สและถ่านสำหรับก่อไฟมียอดขายเป็นจำนวนสองในสามของยอดขายเตาปิ้งย่างทั้งหมด โดยในช่วงครึ่งหลังของปี 2563 เตาปิ้งย่างแบบใช้แก๊ส มียอดขายคิดเป็น 54% ของยอดจำหน่ายทั้งหมด เพิ่มขึ้น 37% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่ผ่านมา  เตาถ่านและเตาอบรมควันก็พบว่ามีการเติบโตเป็นอย่างมาก เมื่อเทียบกับครึ่งหลังของปี 2562 อย่างไรก็ตาม พบว่าเตาปิ้งย่างแบบมาตรฐาน (pelett grills) มีมูลค่ายอดขายเพิ่มขึ้นสูงสุดถึง 189 ล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็นอัตราที่เพิ่มขึ้น 52% เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว

ผลิตภัณฑ์ที่มีการใช้งานเฉพาะและการลงทุนน้อยก็มีส่วนสำคัญในการเพิ่มยอดขาย โดยเตาย่างแบบพกพาและอุปกรณ์ส่งเสริมการทำอาหารกลางแจ้ง ซึ่งรวมถึงผลิตภัณฑ์ เช่น เตาอบพิซซ่าและเตาทอดไก่งวง ก็นับว่าเป็นหนึ่งในประเภทสินค้าที่เติบโตเร็วที่สุดในแง่ของยอดขายต่อหน่วย ในทำนองเดียวกันเตาตั้งแคมป์มียอดขายเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่าในช่วงครึ่งหลังของปี 2563

“ไม่ว่าจะเป็นการตั้งแคมป์ช่วงวันหยุดพักผ่อน ตั้งแคมป์พิซซ่าคืนวันศุกร์ หรือการทดลองสูตรย่างใหม่ ๆ และการอบไก่งวงในวันขอบคุณพระเจ้า ทั้งหมดคือกิจกรรมที่ช่วยกระตุ้นการเติบโตของตลาดอุปกรณ์ปิ้งย่าง ที่นอกเหนือไปจากจากเตาแก๊สหลักและเตาย่างถ่าน” เดโรโชวสกีกล่าว “ผู้บริโภคเปลี่ยนความเบื่อหน่ายที่เกิดจากสถานการณ์โรคระบาด ให้กลายเป็นโอกาสในการทดลองทำอาหาร และการมีตัวเลือกผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายเพื่อการทำอาหารปิ้งย่างและกิจกรรมกลางแจ้งนั้น ก็สามารถช่วยให้พวกเขาสนุกสนานและผ่อนคลายกับกิจกรรมต่าง ๆ เหล่านี้ได้”

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.npd.com/wps/portal/npd/us/news/press-releases/2021/consumers-take-grilling-and-outdoor-cooking-to-the-next-level-reports-npd/

เมื่อเดือน เม.ย. 2564 สหรัฐฯ มีการจ้างงานเพิ่มเพียง 266,000 ตำแหน่ง ซึ่งถือเป็นการเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับที่นักเศรษฐศาสตร์คาดว่า จะมีการจ้างงานเพิ่มเกือบหนึ่งล้านตำแหน่ง นอกจากนี้ อัตราการว่างงานกลับปรับตัวเพิ่มสูงขึ้นสวนทางกับที่ได้คาดการณ์ไว้ นี่จึงเป็นสัญญาณว่า เศรษฐกิจสหรัฐฯ ยังมีช่องโหว่ที่ต้องแก้ไขสำหรับการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ

แม้ว่าธุรกิจจะกลับมาดำเนินกิจการอย่างเต็มรูปแบบอีกครั้ง แต่ตลาดแรงงานกำลังปรับตัวเข้าสู่ภาวะวิถีใหม่ ที่หลายฝ่ายเชื่อว่าการระบาดของโรคจะยังคงดำเนินต่อไปอีกระยะ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านตลาดแรงงานมองว่า การลงทุนด้านทักษะแรงงานเป็นสิ่งจำเป็นในการเตรียมความพร้อมสำหรับตลาดที่กำลังเปลี่ยนไปนี้

การแพร่ระบาดที่ยาวนานส่งผลให้กิจการขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนต้องปิดตัวลง และทำให้คนงานที่ตกงานไม่สามารถกลับไปทำงานที่เดิมได้

“คำถามที่มักเกิดขึ้นคือลูกจ้างจะกลับไปหานายจ้างเก่าได้ไหม และผู้บริโภคจะกลับไปใช้บริการที่หน้าร้านอย่างเดิมหรือไม่” เจ็ฟ สโตร ผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยของ Georgetown University Center on Education and the Workforce กล่าว

เขาเสริมว่า ชาวอเมริกันที่มีการศึกษาน้อย ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในภาคบริการที่ใช้แรงงานมากและได้รับค่าจ้างต่ำ เป็นกลุ่มที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุด

อย่างไรก็ดี ในขณะที่ตลาดการจ้างงานยังคงชะลอตัว แต่เศรษฐกิจสหรัฐฯ กำลังฟื้นตัวไปในทางที่ดีขึ้น โดยเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา กระทรวงพาณิชย์สหรัฐฯ รายงานว่า ในไตรมาสแรกของปี 2564 GDP สหรัฐฯ ขยายตัวในอัตรา 6.4 % ต่อปี โดยนักเศรษฐศาสตร์คาดการณ์ว่า เราน่าจะได้เห็น GDP ในระดับเทียบเท่าไตรมาสที่ 4 ของปี 2562 ได้ในไตรมาสที่สองนี้

แต่การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจยังไม่น่าจะส่งผลต่อการฟื้นตัวของตลาดแรงงานในเร็ว ๆ นี้ โดย Congressional Budget Office รายงานว่า ตลาดการจ้างงานจะไม่ฟื้นตัวเต็มที่จนกว่าจะถึงปี 2567 และคาดว่าในขณะนั้นอัตราว่างงานจะอยู่ที่ 4.2% ทั้งนี้ นักเศรษฐศาสตร์กล่าวว่า การฟื้นตัวของตลาดแรงงานจะเป็นไปได้รวดเร็วเท่าใดนั้น ขึ้นอยู่กับสถานการณ์การกลายพันธุ์ของไวรัสและการกระจายวัคซีนด้วย

The Economic Policy Institute รายงานว่า หากไม่เกิดสถานการณ์แพร่ระบาด สหรัฐฯ น่าจะมีการจ้างงานเพิ่มเกือบ 3 ล้านตำแหน่ง เพิ่มขึ้นจากเดือน ก.พ. 2563 ที่ 152.5 ล้านงาน มาอยู่ที่ 155.1 ล้านงานในเดือน เม.ย. 2564 ขณะที่ยอดการจ้างงานจริงล่าสุดอยู่ที่เพิยงประมาณ 144.1 ล้านงาน

ดังนั้น การลงทุนเพื่อเสริมทักษะแรงงานในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจกำลังฟื้นตัวนี้มีความสำคัญมาก ซึ่งผู้เชี่ยวชาญหลายรายสนับสนุนการลงทุนในแรงงานตามแผนฟื้นฟูเศรษฐกิจของประธานาธิบดีโจ ไบเดน ซึ่งเป็นการเตรียมความพร้อมแรงงานเพื่อรับมือกับตลาดการจ้างงานที่กำลังจะเปลี่ยนไป เนื่องจากการลงทุนด้านการศึกษาและการฝึกอบรม จะสามารถช่วยเร่งให้ประชากรที่ด้อยโอกาสสามารถกลับเข้าสู่ตลาดแรงงานได้ โดยเฉพาะโครงการเสริมทักษะที่มุ่งเป้าไปที่ผู้หญิงและชนกลุ่มน้อยนั้นมีความสำคัญในการช่วยให้แรงงานพลัดถิ่นได้มีคุณสมบัติเพียงพอต่อตำแหน่งที่เป็นที่ต้องการของตลาด นอกจากนี้ การลงทุนด้านการดูแลสุขภาพ การศึกษา โครงสร้างพื้นฐาน และการดูแลเด็กก็นับเป็นสิ่งสำคัญลำดับต้น ๆ เพื่อให้การฟื้นตัวเป็นไปอย่างเท่าเทียมและยั่งยืน

อ้างอิงข้อมูลจาก

https://www.nbcnews.com/business/economy/one-year-pandemic-millions-jobs-are-still-missing-n1266637